پاورپوینت کامل به بهانه روز قوه قضاییه;قضاوت و آداب آن ۲۵ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل به بهانه روز قوه قضاییه;قضاوت و آداب آن ۲۵ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل به بهانه روز قوه قضاییه;قضاوت و آداب آن ۲۵ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل به بهانه روز قوه قضاییه;قضاوت و آداب آن ۲۵ اسلاید در PowerPoint :

>

۴۲

اشاره

امر قضاوت و آداب آن به خاطر اهمیت برقراری عدالت در جامعه اسلامی همیشه مورد توجه
عالمان و دانشمندان مسلمان بوده است. بزرگان اسلام با شرح ویژگی­های قاضی عادل و
بیان حقیقت قضاوت و ارائه حکایاتی از قضاوت های اخلاقی و یا غیراخلاقی سعی
داشته­اند با مواظبت کامل مضامین اخلاقی را در این صنف اجتماعی مهم نهادینه کنند.
در این مقاله شمّه­ای از این کوشش­ها گردآوری و ارائه می­شود.

معنی اصطلاحی قضاوت

نکته: «و اما در شریعت قضا عبارت از فصل[۱] خصومات[۲] است و قطع منازعات،[۳] و قاضی
در عرف شرع عبارت از کسی است که فاصل[۴] خصوم[۵] باشد، و مُبین[۶] مُحقّ[۷] از
مُبطل[۸]».[۹]

معنی قضا در لغت شرع و تعریف قاضی

نکته: «بدان ـ یدک الله تعالی ـ قضا در لغت به هفت معنی آمده: اول الزام، و قاضی را
از آن جهت قاضی گویند که الزام[۱۰] خصوم[۱۱] می­کند. دوم حکم، و اصل او قضای بوده
به یا، زیرا که فعل «قَضیتُ» است، چون یا بعد از الف آمده او را مَهْمُوز[۱۲]
ساختند و به این معنی آنچه در قرآن وارد شده: «وَقَضَی رَبُّکَ أَلاَّ تَعْبُدُواْ
إِلاَّ إِیَّاهُ.»[۱۳] سیوم به معنی فراغ، چنان که گویند: ضَرَبَهُ فَقَضی علیه،
یعنی او را در جای کشت، گوئیا ازو فارغ شد. چهارم به معنی قتل، چنان که گویند: سمّ
قاضٍ، یعنی: قاتل. پنجم به معنی موت. قَضَی نَحبَهُ یعنی: ماتَ. ششم به معنی ادا، و
ادا و قضا مترادفند. گوئیا ادّی دَینهُ و قَضی دینهُ، غیر آنکه استعمال می­کنند ادا
را گاهی در غیر واجب، و قضا را البته در واجب استعمال می­کنند. هفتم به معنی
احکام».[۱۴]

چگونگی قضاوت و آداب آن

برای هر شغل و هر صنفی آداب رفتاری خاص و احکامی ویژه مُعیّن است. قضاوت نیز آداب و
احکامی اخلاقی دارد که عالمان مسلمان در قالب نکات و حکایات بدانها اشاره کرده­اند:

توصیه: «قاضی را به گمانِ خود و ظُنونِ[۱۵] حاضران بی­حجتِ ظاهر و دلیل روشن حکم
نشاید کرد، إَنَّ الظَّنَّ لاَ یُغْنی مِنَ الْحَقِّ شَیْئًا[۱۶]».[۱۷]

حکایت: «روزی دو مرد نزد قاضی شُرَیح[۱۸] آمدند و یکی بر دیگری مالی خطیر[۱۹] دعوی
کرد و او انکار صرف[۲۰] نمود و گفت من هرگز این مدّعی را ندیده­ام و با او هیچ جا
معامله نکرده، قاضی از مدّعی پرسید که کجا این زر به وی دادی؟ گفت در پای فلان درخت
در فلان صحرا و از شهر تا آن درخت سه میل راه است. گفت برو از آن درخت دو برگ تازه
بیار تا من از ایشان گواهی طلبم و ایشان آنچه حقّست به من خواهند گفت، مدّعی به طلب
برگ­ها رفت و منکر منتظر بنشست، قاضی مهمّات دیگران در میان آورد و به آن مشغولی
تمام کرد و در گرمی­های مرافعه که منکر را غفلتی شده بود، روی به وی کرد که آن مرد
به آن درخت رسیده باشد؟ گفت نی، هنوز نرسیده باشد. قاضی گفت اگر با وی در پای آن
درخت معامله نکرده­ای، چه می­دانی که دورست یا نزدیک؟ منکر خجل و منفعل شد و قاضی
به رفق و ملایمت و موعظت و نصیحت او را مُلایم[۲۱] ساخت تا از انکار به اقرار
بازگشت و چون مدعی برگ­ها را آورد قاضی گفت: برگ­های تو پیش از آمدن گواهی دادند و
معامله از هم گذشت، پس منکر دست مدّعی گرفته از محکمه به خانه آورد و مال تسلیم او
کرد».[۲۲]

حکایت: «مردی در صحرایی خالی از مردم، در پای درختی هزار دینار دفن کرد و به سفر
رفت، بعد از مدّتی که بازآمد و بر سر آن رفت، دید که بیخ درخت را کافته­اند[۲۳] و
زمین را شکافته و زر را برده­اند. دود از نهادش برآمد و بی­طاقت شد. نزد قاضی شریح
رفت و در خلوتی صورت حال بر او عرضه کرد. قاضی گفت برو بعد از سه روز نزد من آی،
لیکن در این سه روز حال خود را به هیچ آفریده ظاهر مکن.

آن مرد برفت و قاضی طبیب شهر را که مرجع خواص و عوام بود طلبید و در خلوتی از او
پرسید که بیخ فلان درخت هیچ خاصیتی و منفعتی دارد؟ گفت بلی خواص آن بسیارست و منفعت
بی­شمار. گفت در این ایام هیچ کس را به بیخ آن درخت معالجه کرده­ای؟

گفت: آری! پیش ازین به یک ماه فلان مرد بیماریی داشت که علاجش منحصر