پاورپوینت کامل آداب لباس پوشیدن ۴۳ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل آداب لباس پوشیدن ۴۳ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل آداب لباس پوشیدن ۴۳ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل آداب لباس پوشیدن ۴۳ اسلاید در PowerPoint :

>

پاورپوینت کامل آداب لباس پوشیدن ۴۳ اسلاید در PowerPoint

پوشش هم حق نفس است به جهت دفع گرما و سرما، و هم حق حق ـ سبحانه ـ به جهت ستر عورت؛ پس ادب در لباس، آن است که نظر بر این دو مقصود، مقصور دارند و غیر آن را فضول و زواید شمارند.

و در لباس دو شرط واجب است: یکی در عموم احوال، دوم در خصوص اوقات. اما آنکه رعایتش پیوسته واجب است، شرط حلّ۱ است. باید که از وجهی حلال حاصل شده باشد؛ و اما شرط دوم که رعایت آن به حسب وقتی مخصوص واجب بود، طهارت است که صحت صلات بر آن موقوف است.۲

۱. حلال بودن.

۲. مصباح الهدایه، صص ۱۹۲ و ۱۹۳.

پوشیدن لباس های نو؛ خوب یا بد؟

کلینی به سند معتبر از حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام روایت کرده است که: خداوند عالمیان جمیل۱ و نیکوست و جمال و زینت را دوست می دارد، و دوست می دارد که اثر نعمت او بر بنده اش ظاهر باشد.

و از حضرت صادق علیه السلام منقول است که: هرگاه خدا نعمتی کرامت فرماید به بنده ای، پس آن نعمت را ظاهر گرداند و خود را به آن بیاراید، ملائکه می گویند که: او دوست خداست و بیان نعمت خدا کرده است. و اگر بر خود ظاهر نکند می گویند: او دشمن خداست و تکذیب نعمت خدا کرده است.۲

و حضرت امام رضا علیه السلام فرمود که: حضرت علی بن الحسین علیه السلام دو جامه می پوشیدند در تابستان که پانصد درهم۳ قیمت آنها بود.

و به سند معتبر از یوسف بن ابراهیم۴ روایت کرده است که: به خدمت حضرت صادق علیه السلام رفتم، و جبّه۵ خزی پوشیده بودم و کلاه خزی بر سر داشتم. پس گفتم: فدای تو گردم! جبه و کلاه من از خز است، چه می فرمایید؟ فرمود که: قصور۶ ندارد. گفتم: اگر تارش ابریشم باشد چون است؟ فرمود که: قصور ندارد. و فرمود که: چون حضرت امام حسین علیه السلام شهید شدند جبه خزی پوشیده بودند.

آن گاه فرمود که: عبدالله عباس را چون حضرت امیر المؤمنین به نزد خوارج فرستاند که بر ایشان حجت تمام کند، عبدالله بهترین جامه های خود را پوشید و به بهترین بوهای خوش خود را خوشبو کرد و بر بهترین اسبان سوار شد و رفت و در برابر ایشان ایستاد. آن خارجیان گفتند که: یا ابن عباس تو بهترین ماها بودی. حالا رخت جباران۷ را پوشیده ای و بر اسب ایشان سوار شده ای. عبدالله بر ایشان این آیه را خواند که: «قُلْ مَنْ حَرّمَ زینَهَ اللّهِ الّتی أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطّیباتِ مِنَ الرِّزقِ؛ بگو (ای محمد) که کی حرام کرده است زینت خدا را که برای بندگان بیرون آورده است و خلق فرموده است، و چیزهایی پاکیزه و حلال از روزی را؟»۸

و به سند معتبر روایت کرده است که: سفیان ثوری در مسجدالحرام می گذشت، حضرت امام جعفر صادق علیه السلام را دید که جامه های نفیس باقیمت پوشیده اند. گفت که: والله که می روم و او را بر پوشیدن این جامه ها سرزنش می کنم. پس به نزدیک حضرت آمد و گفت: والله ـ یا بن رسول الله ـ که پیغمبر مثل این جامه ها نپوشید و علی بن ابی طالب و هیچ یک از پدرانت چنین لباسی نپوشیدند.

حضرت فرمود که: حضرت رسول صلی الله علیه و آله در زمانی بودند که در میان مسلمانان تنگی بود، لهذا بر خود تنگ می گرفتند. و بعد از آن وسعت به هم رسید. پس سزاوارترین اهل دنیا به صرف کردن نعمت های خدا نیکوکاران اند. پس آن آیه را خواندند که: « قُلْ مَنْ حَرّمَ زینَهَ اللّهِ…» پس، ما سزاوارتریم از دیگران به اینها.

بعد از آن فرمود که: ای ثوری این جامه ها که می بینی از برای لذت نفس نپوشیده ام؛ از برای مردم پوشیده ام. بعد از آن دست سفیان را گرفتند و به نزد خود کشیدند و جامه ای که بر بالای آن پوشیده بودند دور کردند و به او نمودند جامه ای را که ملاصق۹ بدن ایشان بود. جامه ای بسیار خشن بود. فرمودند که: این جامه خشن را از برای خود پوشیده ام و آن جامه نفیس را از برای زینت نزد مردم. پس دست انداختند و جامه ای خشن که سفیان بر بالای جامه ها پوشیده بود دور کردند. جامه ملاصِقِ بدنش، جامه بسیار نرمی بود. فرمود که: این جامه بالا را تو برای ریای مردم پوشیده ای، و جامه نفیس را برای لذت نفس در زیر پوشیده ای.۱۰

و به سند معتبر منقول است که: حضرت صادق علیه السلام فرمودند که: روزی من در طواف بودم، ناگاه دیدم که کسی جامه مرا می کشد. چون نظر کردم عباد بن کثیر بصری۱۱ بود، گفت: ای جعفر تو مثل این جامه ها را می پوشی در چنین مکانی با آن ربطی که به علی بن ابی طالب داری؟ گفتم: این جامه فُرقُبی است (یعنی جامه کتانی که از مصر می آوردند) و به یک دینار خریده ام. و حضرت امیرالمؤمنین در زمانی بودند که چیزی چند در آن زمان می توانست کرد که در این زمان نمی توان کرد. اگر در این زمان من مثل آن جامه ها بپوشم می گویند که: مرائی۱۲ است مثل عباد.

و منقول است از عبدالله بن القداح۱۳ که: حضرت صادق علیه السلام تکیه بر من یا بر پدرم فرموده بودند و در آن حال عباد بن کثیر رسید، و حضرت دو جامه نیکو از جامه های مرو پوشیده بودند. عباد گفت که: تو از اهل بیت نبوتی و پدران تو سلوکی داشتند. این جامه های بازینت چیست که پوشیده ای؟ اگر از این پست تر جامه ها بپوشی بهتر است. حضرت فرمود که: «وای بر تو ای عباد! «که حرام کرده است زینت ها را که خدا برای بندگانش خلق فرموده است و روزهای پاکیزه را؟»۱۴ خدا چون نعمتی به بنده کرامت می فرماید دوست می دارد که آن نعمت را بر آن شخص ببیند، و هیچ قصوری ندارد این زینت. وای بر تو ای عباد! من پاره تن پیغمبرم. مرا آزار و ایذا چرا می کنی؟» و عباد دو عبای گنده پوشیده بود.

و منقول است از حماد بن عثمان۱۵ که: نزد حضرت صادق علیه السلام بود. شخصی به آن حضرت عرض نمود که: شما فرمودید که علی بن ابی طالب جامه های درشت می پوشیدند و پیراهنی به چهار درهم می خریدند. و می بینم شما جامه های نیکو می پوشید. حضرت فرمود که: علی بن ابی طالب در زمانی بودند که آن جامه بد نمی نمود. اگر در چنین زمانی می پوشیدند به آن جامه مشهور می شدند. پس بهترین لباس هر زمانی، لباس اهل آن زمان است. اما چون حضرت صاحب الامر(عج) ظهور خواهد کرد، جامه را به روش حضرت امیرالمؤمنین خواهد پوشید و به سیرت آن حضرت عمل خواهد کرد.۱۶

و ابن بابویه به سند معتبر از حضرت صادق علیه السلام روایت کرده است که: سه چیز است که خدا مؤمن را بر آنها حساب نمی کند: طعامی که می خورد؛ و جامه ای که می پوشد؛ و زن صالحه ای که او را اعانت می نماید و فرج او را از حرام نگاه می دارد.

و در حدیث دیگر فرمود که: خدا زینت و اظهار زینت را دوست می دارد و از بدحالی و اظهار فقر کراهت دارد، و دوست می دارد که اثر نعمت خود را بر بنده ببیند. کسی پرسید که: چگونه نعمت را ظاهر گرداند؟ فرمود که: جامه خود را پاکیزه دارد، و بوی خوش بر خود بریزد، و خانه خود را نیکو کند، و ساحت خانه را جاروب کند، حتی