پاورپوینت کامل روزشمار محرم ۵۶ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل روزشمار محرم ۵۶ اسلاید در PowerPoint دارای ۵۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل روزشمار محرم ۵۶ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل روزشمار محرم ۵۶ اسلاید در PowerPoint :

>

وقایع و اعمال ماه محرم

بدان که چون در دهم این ماه، جناب سیدالشهدا علیه السلام به مرتبه شهادت فایز گردید و در اکثر این دهه، آن جناب و اهل بیتش محزون و غمگین بوده اند و اخبار مُوحشه به ایشان می رسیده، باید شیعیان از وقت رؤیت هلال، محزون و غمگین شوند و به لوازم تعزیتِ آن حضرت قیام نمایند.

در روایت معروفه «رضویه» است که فرمود: پدرم، امام موسی [کاظم] علیه السلام چون ماه محرم داخل می شد کسی آن حضرت را خندان نمی دید، و اندوه و حزن پیوسته بر او غالب می شد تا عاشرِ محرم، و چون روز عاشورا می شد، آن روز، روز مصیبت و حزن و گریه او بود و می فرمود: امروز، روزی است که حسین علیه السلام شهید شده است.

شب اول: در آن چند نماز وارد است:

۱. صد رکعت نماز به «حمد» و «توحید»

۲. دو رکعت نماز، در رکعت اول «حمد» و «انعام» و در دوم «حمد» و «یس».

۳. نماز وارده از رسول خدا صلی الله علیه و آله که فرمود: «هر که در این شب دو رکعت نماز کند به «حمد» و یازده «توحید»، و صبحش را که اول سال است روزه بدارد، مثل کسی است که تمام سال را مداومت به خیر کرده و در آن سال محفوظ باشد و اگر بمیرد، به بهشت برود.

روز اول: بدان که اول محرم، اول سال است و در آن دو عمل است:

۱. روزه، روایت شده که رَیانِ بن شبیب دائی معتصم عباسی در مثل چنین روز، بر حضرت رضا علیه السلام وارد شد. آن جناب فرمود: ای پسر شبیب! این روز، روزه هستی؟ عرض کرد: خیر. فرمود: امروز روزی است که حق تعالی دعای «حضرت زکریا» را در آن مستجاب فرموده، پس هر که در این روز، روزه بدارد و خدا را بخواند، خداوند دعاهای او را مستجاب کند، چنانچه دعای «زکریا» را مستجاب فرموده.

۲. دو رکعت نماز، که از رسول خدا صلی الله علیه و آله روایت شده، و بعد از فراغ،۱ دست به دعا بردارد.

روز دوم: در این روز، سنه ۶۱، حضرت امام حسین علیه السلام به زمین کربلا ورود فرمود و چون به آن زمین رسید، پرسید که: این زمین چه نام دارد؟ گفتند: کربلا می نامندش.

چون نام کربلا شنید گفت: «اَللّهُمَّ اِنی اَعوُذُ بِک مِنَ الْکرْبِ وَ الْبَلاءِ».۲

پس فرمود: این موضع کرب وبلاء و محل محنت و عنا است، فرود آیید که اینجا منزل و محل خیام ما است. این زمین جای ریختن خون ما است و در این مکان واقع خواهد شد قبرهای ما. خبر داد مرا جدم رسول خدا صلی الله علیه و آله به اینها. پس در آنجا فرود آمدند.۳

روز سوم: در این روز، عمر بن سعد با چهار هزار سوار به کربلا وارد شد و فرستاد نزد امام حسین علیه السلام که: برای چه به اینجا آمده اید؟ آن حضرت جواب داد: برای آنکه اهل کوفه به من نامه ها نوشتند و مرا به این جانب طلبیدند. به تفصیلی که در مقاتل نوشته شده روز به روز لشکر به جهت یاری او وارد شد تا در روز ششم محرم، بیست هزار سوار نزد او جمع شدند.۴

روز هفتم: در این روز، عمر بن سعد، عمرو بن حجاج را با پانصد سوار بر شریعه فرات موکل کرد و امام حسین علیه السلام را از آب منع کرد، به جهت نامه ای که ابن زیاد در این باب برای او نوشته بود.۵

روز نهم: روز تاسوعا است و روزی است که شمر بن ذی الجوشن با نامه ابن زیاد در باب قتل امام حسین علیه السلام وارد کربلا شد و ابن سعد بر حسب آن نامه، مهیای قتل آن حضرت شد.

شیخ کلینی، از جناب صادق علیه السلام روایت کرده که آن حضرت فرمود:

تاسوعا روزی بود که جناب حسین علیه السلام و اصحابش را در کربلا محاصره کردند و سپاه شام بر قتال آن حضرت اجتماع کردند و ابن مرجانه و عمر سعد خوشحال شدند به سبب کثرت سپاه و بسیاری لشکر که برای آنها جمع شده بود و جناب حسین علیه السلام و اصحابش را ضعیف شمردند و یقین کردند که یاوری از برای آن حضرت نخواهد آمد و اهل عراق او را مدد نخواهند نمود. پس فرمود: پدرم فدای آن ضعیف غریب.۶

شب دهم: شب عاشورا است و در این شب جناب سیدالشهدا اصحاب خود را جمع کرده و خطبه ای خواند و کلماتی با آنها فرمود که حاصلش آنکه: من بیعت خود را از شما برداشتم و شما را به اختیار خودتان گذاشتم تا به هر جانب که خواهید کوچ دهید. و اکنون پرده شب، شما را فرو گرفته. شب را مَطِیه۷ رهوار خود قرار دهید و به هر سو که خواهید بروید.

اهل بیتش عرض کردند: برای چه این کار بکنیم؟ آیا برای اینکه بعد از تو زندگی کنیم؟ خداوند هرگز نگذارد که ما این کار ناشایسته را دیدار کنیم. و اصحاب نیز هر یک به این نحو کلماتی گفتند و شهادت در خدمت آن حضرت را بر زندگی دنیا اختیار نمودند.

روایت است که حضرت امام حسین علیه السلام ۸ در آن شب فرمود که خیمه های حرم محترم را به یکدیگر متصل کردند و بر دور آنها خندقی حفر کردند و از هیزم پر کردند که جنگ از یک طرف باشد و دشمن نتواند متعرض خیام حرم شود.

خدا داند که آن خداپرستان در آن شب آخر عمرشان چه زحمت ها کشیدند از حفر خندق و جمع کردن هیزم و تحصیل آب برای وضو و غسل و شستن جامه های خویش که کفن های ایشان بود، و چه عبادت ها و تضرعات و مناجات با قاضی الحاجات که در آن شب به جا آوردند و پیوسته صدای تلاوت و عبادت از عسکر سعادت اثر آن نور دیده خیرالبشر بلند بود، و شایسته است که شیعیان به آن سعادتمندان تأسی کنند و این شب را به عبادت و تلاوت و گریه و اندوه احیا دارند.

از برای این شب، دعا و نمازهای بسیار با فضیلت های بسیار نقل کرده اند و ازجمله، چهار رکعت نماز است در هر رکعت حمد و پنجاه مرتبه توحید و این نماز مطابق است با نماز امیرالمؤمنین علیه السلام که فضیلت بسیار دارد و بعد از نماز فرموده: ذکر خدا بسیار کند و صلوات بفرستد بر رسول خدا صلی الله علیه و آله و لعن کند بر دشمنان ایشان، آنچه می تواند.

در فضیلت احیای این شب، روایت کرده که مثل آن است که عبادت کرده باشد خدا را به عبادت جمعی ملائکه. و اگر کسی را توفیق شامل حال شود و در این شب در کربلا باشد و زیارت امام حسین علیه السلام کند و بیتوته نزد آن جناب نماید تا صبح، خدا او را محشور فرماید در جمله شهدا.۹

روز دهم: روز عاشورا و روز شهادت امام حسین علیه السلام است و در این روز در کربلا در وقت صباح حضرت امام حسین علیه السلام دست به دعا برداشت و پس صف آرایی لشکر خود نمود و امر فرمود تا آتش در هیزم های خندق زدند که آن خندقِ آتش، حاجب باشد از رفتن لشکر به جانب خیمه های زنان.

از آن طرف، عمر سعد نیز صفوف لشکر خود را آراست.

در آن زمان، حضرت سوار بر شتری شد و مابین دو لشکر ایستاد و اهل عراق را ندا کرد و بعد از حمد و صلوه، نسبت خود را اظهار نمود و بیان فرمود که: آیا شما نیستید که نامه های متواتر به من نوشتید و مرا بدینجا دعوت کردید؟ الحال چه شد؟ آیا من کسی را کشته ام یا کسی را آسیب زده ام یا مالی از کسی برده ام؟ برای چه برای کشتن من جمع شده اید؟

عمر سعد تیری به چله کمان گذاشت و با لشکر گفت که: شهادت دهید نزد امیر که من بودم اول کسی که تیر به جانب حسین علیه السلام افکند. همین که آن تیر را افکند، لشکر او نیز سیدالشهدا را تیرباران کردند.

حضرت فرمود به اصحاب خود که: خدا رحمت کند شما را، مهیا شوید مرگی را که چاره ندارید. و در همان ساعت جماعتی از اصحاب آن جناب شهید شدند و پیوسته یک یک به میدان رفتند و شهید شدند تا وقت ظهر شد. ابوثمامه عرض کرد: وقت زوال است، می خواهم یک نمازی دیگر با شما به جا بیاورم. از لشکر عمر سعد مهلت نماز خواستند. آن کافران بی حیا، مهلت ندادند. لاجرم زهیر بن قین و سعید بن عبدالله خود را وقایه۱۰ آن جناب کردند و هر تیر و نیزه که وارد می شد، بر بدن خود می خریدند تا آن جناب نماز خود را تمام کرد.

بالجمله، یک یک اصحاب به میدان رفتند و شهید شدند تا نوبت به جوانان هاشمی رسید. ایشان نیز یک یک، به جهاد رفتند و به نحوی جهاد کردند و شهید شدند که از تصور حالشان، جگرها آتش می گیرد.

و هکذا ملاحظه نمود شهادت علی اکبر و قاسم و واقعه قطع شدن دست های جناب ابوالفضل و کیفیت شهادت آن مظلوم و سایر شهدا که مجال ذکر نیست.

بالاتر از همه تذکر شهادت آن طفل رضیع۱۱ است. نمی دانم که سید مظلومان چه حالی داشته آن وقتی که آن طفل را به آن جناب دادند که آبی برای او بگیرد؛ عوض آنکه آن قوم بی حیا آن طفل را آب دهند، تیری به گلوی نازک او زدند که آن طفل در دست پدر، جان داد. و تأمل کن در حال عبدالله بن الحسن آن هنگامی که عموی خود را در قتلگاه میان لشکر تنها دید، از خیمه نزد آن جناب دوید. وقتی رسید که ظالمی شمشیر بلند کرده بود که به آن حضرت زند. عبدالله گفت: وای بر تو، ای فرزند خبیثه! می خواهی عموی مرا بکشی. پس دست خود را سِپَر کرد. شمشیر دست مقدس او را قطع کرد و به پوست آویزان شد. پس آن مظلوم ناله اش بلند شد که یا اُماه (عَماه).

حضرت او را در دامن گرفت و او را تسلی می داد که حَرْمَلَه او را تیری بزد و شهید کرد.

ملاحظه کن و کیفیت شهادت خود آن مظلوم را ببین که چه گذشته بر آ