پاورپوینت کامل غدیر خم در ادبیات فارسی ۴۵ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل غدیر خم در ادبیات فارسی ۴۵ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل غدیر خم در ادبیات فارسی ۴۵ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل غدیر خم در ادبیات فارسی ۴۵ اسلاید در PowerPoint :

>

دیوان شعرای شیعی و سنی لبریز از اوصاف حضرت علی علیه السلام در حاثه غدیر است.

هرکدام از این شعرا با سروده هایشان، اظهار ادب و ارادت خود را به ساحت حضرت علی بیان علیه السلام نموده اند که به تعدادی از
آن ها اشاره می کنیم:

۱. عطار نیشابوری (۵۳۷-۶۲۷)

شیخ فرید الدین ابو حامد محمد، ملقب به عطار نیشابوری می نویسد:

گفت پیغمبر به یارای سخن

پیک رب العالمین آمد به من

گفت حیدر را خدا این تحفه داد

بر همه خلق جهان فضلش نهاد

گشت داخل از یقین زوج بتول

در ولایت با خداوند و رسول

۲. قاآنی شیرازی

وی از شعرای شهیر و توانمند قرن سیزدهم هجری – عصر قاجاریه – است که در مدح حضرت امیر چنین می سراید: رستگاری جو
تا در حشر گردی رستگار

رستگاری چیست؟ در دل مهر حیدر داشتن

همچو احمد پای تا سر گوش باید شد ترا

تا توانی امتثال حکم داور داشتن

ذات حیدر افسر لولاک را زیبد گهر

تاج را نتوان شبه بر جای گوهر داشتن

۳. ابن یمین فریومدی (۶۸۵ – ۷۶۹)

وی از جمله شاعرانی بود که در حادثه نهضت سربداران به آنها پیوست و در سلک پیروان معتقد این جنبش وسیع اجتماعی درآمد.
قصاید ایشان در ستایش ائمه اطهارعلیهم السلام خصوصا امیرالمؤمنین از مشهورترین قصاید است.

مقتدای اهل عالم چون گذشت از مصطفی

ابن عم مصطفی را دان علی مرتضی

بهر اثبات امامت گر بود قاضی عدل

علم و جود و عفت و مردیش بس باشد گواه

وارث شاهی که از تشریف خاص مصطفی

کسوت من کنت مولاه به قد اوست راست

۴. محیط قمی

میرزا محمد محیط قمی، ملقب به شمس الفصحاء، از شعرای نامدار اواخر قرن سیزدهم و اوایل قرن چهاردهم ه. ق است. بهترین
ویژگی و بارزترین خصیصه شعر قمی آن است که او به غزل مجرد چشم ندارد، بلکه در تمام غزل های خویش به مدح خاندان وحی
می پردازد و کمتر غزلی است که لااقل در پایان آن گریزی به مدح اولیای الهی نزده باشد و آن غزل را با مدح یکی از ائمه
معصومین علیهم السلام به پایان نبرده باشد.

گرفت عهد ز اشیا، در دو روز رب قدیر

یکی بروز الست و یکی به روز غدیر

گرفت عهد ز ذرات بر خدایی خویش

نخست روز و دویم روز بر خلافت میر

وی سپس به مدح انتصاب نبی اکرم صلی الله علیه وآله توجه نموده و می سراید:

بگفتا هر که منش مقتدا و مولایم

علی است او را مولا، علی است بر او امیر

چنان که هارون از بهر موسی عمران

علی مراست وصی و علی مراست وزیر

۵. سوزنی سمرقندی

سوزنی سمرقندی، ملقب به تاج الشعرا، از بزرگترین شعرای قرن ششم هجری است که نسبش به سلمان فارسی می رسد. او در
دیوان خود، سیمای امیرالمومنین را این گونه به تصویر می کشد:

ایا مخالف اسلام و راه دین هدی

کشیده گردن از بیعت اولوالارحام

همی ندانی ای کور دل به عمری خویش

که احمد قرشی را وصی که بود و کدام؟

نگر که پای بر کتف مصطفی که نهاد

بتان ز کعبه که افکند و پاک کرد مقام

۶. سنایی غزنوی ( ۴۳۷- ۵۳۵)

وی حکیمی توانا با اندیشه های بسیار والای عرفانی و انسانی بود که قصیده ای غرا با ۱۸۶ بیت در وصف و منزلت زوج بتول و ابن
عم رسول سروده است که به بخشی از آن اشاره می کنیم:

مر نبی را وصی و هم داماد

جان پیغمبر از جمالش شاد

نائب مصطفی به روز غدیر

کرده در شرع، مر او را به امیر

خوانده در دل و ملک، مختارش

هم در علم و هم علمدارش

۷. ابواحسن میرزا

ابوالحسن میرزا، معروف به شیخ الرئیس قاجار که در سروده هایش خود را «حیرت » می نامد از شاعران نامی اواخر دوران قاجار
محسوب می شود. میراث ادبی این شاعر عاشق ائمه اطهارعلیهم السلام دست نوشته های متعدد و شیوایی است که در اوصاف
امامان همام سروده است.

در ملک ولایت ولی و والی و والاست

هر گونه تصرف کند او از همه بالاست

بایست بداند که علی سید و مولاست

آن کس که مرا مولی، می داند و سالار

وی در معرفی وصایت امیرالمومنین در روز غدیر خم، با شور و شعف زاید الوصفی، سراید:

اعلان وصایت کن و فرمای که الیوم

اکملت لکم دینکم، ای زمره انصار

فرموده نبی کاین حکم از عالم بالاست

امروز چو در رتبه، علی از همه اعلی ست

۸.شهریار تبریزی ( ۱۲۸۵- ۱۳۶۷)

سید محمد حسین شهریار تبریزی از شاعران بنام آذربایجان شرقی (تبریز) است که در شاعری استعداد درخشانی داشت. در
سراسر اشعاری وی، احساس، عشق و شیفتگی به اهلبیت علیهم السلام موج می زند. سروده ی معروف و شیرین او که به یمن کلام
معصوم به وی الهام شده، برگ زرینی در کارنامه ی زندگی اوست:

علی ای همای رحمت تو چه آیتی خدا را

وی در وصف امام شهیدش چنین سروده است:

یا علی نام تو بردم، نه غمی ماند و نه همی

گوئیا هیچ، نه همی بدلم بوده نه غمی

بابی انت و امی

شهریار در مقابل کسانی که مخالف عید غدیر بودند، سخت بر می آشفت و نهیب می زد که:

منکر عید غدیر خم و آن خطبه تنزیل

کر و کور است و عزازیل

با کرو کور چه عید و چه غدیری و چه خمی؟

بابی انت و امی

بی ولای علی و آل، چه فقهی و چه شمی؟

بابی انت و امی

۹. صفی اصفهانی ( ۱۲۵۱- ۱۳۶۱)

حاج – شیخ میرزا محمد حسن نعمت الهی، ملقب به صفی اصفهانی، از بزرگترین عرفا و شعرای قرن سیزدهم هجری است که
عشق به ائمه معصومین علیهم السلام او را شیفته و شوریده نمود و همواره فکر و ذکر و گفتارش را بر محور تبلیغ و گسترش مبانی
مذهب تشیع قرار داد و از هیچ تلاشی در این مسیر فروگذارد ننمود:

چون به خم غدیر از ایزد

بر نبی شد خطاب کی احمد

سر برآر از گلیم و کن بر خلق

فاش اسرار شاه لم یولد

هین نترس از خان و کن ظاهر

آنچه از اسلام باشد آن مقصد

گو بر اسلامیان ندارد سود

بی تولای حیدر این اشهد

۱۰. حکیم ناصر خسرو (۳۹۴ -۴۸۱)

وی از جمله شعرایی بود که در شعر خویش به جلالت و مقام علوی آن حضرت در واقعه غدیر خم پرداخت. مرحوم بدیع الزمان
فروزانفر در توصیف او می نویسد: «به شاعری نظر نداشت و به لحاظ نشر دعوت و نفوذ عقیدت شعر می گفت.»

بهار دل دوستدار علی

همیشه پر است از نگار علی

علی از تبار رسول است و نبی ات

مگر شیعت حق تبار علی

شریعت کجا یافت نصرت مگر

ز بازوی خنجر گزار علی

عشق به امیرالمؤمنین در جان ناصر خسرو، شعله ای بر افروخته بود که به او حیات و هستی و امید می داد و او را به تحرک و تکاپو
وا می داشت:

تن گور تست، خشم مگیر از حدیث من

زیرا که خشم گیر نباشد سخن پذیر

بهتر رهی بگیر که دو راه پیش تست

سوی بینه راه طلب کن یکی خفیر

بنگر که خلق را به که داد و چگونه گفت

روزی که خطبه کرد نبی بر سر غدیر

دست علی گرفت و بدو داد جای خویش

گر دست او گرفت، از دست او مگیر

۱۱. مولوی بلخی ( ۶۰۴- ۶۷۲)

مولانا جلال الدین، محمد بن بهاءالدین، محمد بلخی مولوی، مشهور به رومی و ملای روم از دیگر شعرایی است که در اقالیم عشق
به ساحت مقدس امیرالمومنین وارد شده و عرض ادب نموده است .

راز بگشا ای علی مرتضی

ای پس از سوء القضا، حسن القضا

چون تو بابی آن مدینه علم را

تو شعاعی آفتاب حلم را

مولوی از حضرت امیر و فرزندانش در مثنوی و دیوان کبیر خود، موسوم به «دیوان شمس » که در فراق عارف بزرگ (شمس
تبریزی) سروده است، به تفصیل سخن سرایی نموده و با احترام سروده است:

از علی آموز اخلاص عمل

شیر حق ر