پاورپوینت کامل درخت و درختکاری در آموزه های اسلامی (۲) (اسلام و محیط زیست) ۵۵ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل درخت و درختکاری در آموزه های اسلامی (۲) (اسلام و محیط زیست) ۵۵ اسلاید در PowerPoint دارای ۵۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل درخت و درختکاری در آموزه های اسلامی (۲) (اسلام و محیط زیست) ۵۵ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل درخت و درختکاری در آموزه های اسلامی (۲) (اسلام و محیط زیست) ۵۵ اسلاید در PowerPoint :

>

۴

وجوب آبیاری درختان

عده ای از فقهای عظام، آبیاری درختان و حفاظت از باغ ها و مزارع را از از خشکیدن، الزامی دانسته اند. چنان که فاضل هندی(ره) از فقهای
برجسته شیعه، آن را واجب دانسته است، و همچنین شهید ثانی در شرح لمعه چنین نوشته است: «درباره این که آیا آبیاری مزارع و درختان و
نگهداری از آن ها در صورت امکان واجب است، میان فقها دو نظر وجود دارد ؛ نظر مشهورتر آن است که آبیاری واجب نیست.»۱

از عبارت شهید ثانی (ره) به روشنی استفاده می شود که نظریه وجوب آبیاری درختان و مزارع در صورت امکان، میان فقها مشهور است ؛
بلکه علامه حلی (ره) نوشته است: صاحبان درختان را باید حاکم مجبور نماید که درختان و مزارع خود را آبیاری کنند.

برخی از فقهای معاصر نیز آبیاری درختان و گیاهان را در صورت امکان، واجب می دانند.۲

حکمت وجوب آبیاری درختان و گیاهان در این است که آن ها در زمره موجودات زنده اند و نوشانیدن آب به موجود زنده عملی پسندیده
و در خور پاداش است ؛ چنان که در روایات اسلامی آمده است که دادن یک لیوان آب به دست شخص تشنه، ثواب بسیار بزرگی دارد و از همین
رو، مسلمانان همیشه آب دادن به دیگران را نوعی عبادت به حساب می آورند و در انجام آن بر یکدیگر پیشی می گیرند و برای به دست آوردن
چنین ثوابی ظرف ها و آب سردکن های مختلف در کوچه ها و معابر قرار می دهند تا به اجر معنوی آب دادن به دیگران دست یابند.

از پیامبر اسلام (صلی الله علیه وآله) روایت شده است که فرمود: «هر کس ظرف آبی به مؤمنی بدهد، اگر آن مؤمن خود می توانسته آب به دست
آورد، ثواب هفتاد هزار حسنه دارد و اگر آن مؤمن نمی توانسته آب تهیه کند، ثواب آزاد کردن ده برده از فرزندان اسماعیل (علیه السلام) برای
اوست».۳ در هنگام ذبح حیوان نیز یکی از مسائلی که مورد توجه مسلمانان است، استحباب آب دادن حیوان در شرف ذبح است. درختان و
گیاهان نیز همانند حیوانات و انسان ها در زمره موجودات زنده قرار دارند؛ بنابراین، سیراب ساختن یک درخت و گیاه و آبیاری آن ها، مانند
دادن آب به یک انسان تشنه است. چنان که پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله) فرمود: «من سقی طلحه أو سدره فکأنّما سقی مؤمناً من ظمأ»؛۴ هر کس
درخت خرما یا سدری را آبیاری کند، مانند آن است که انسان مؤمنی را از تشنگی رهانیده و سیراب ساخته است. در این روایت، آبیاری یک
درخت ـ که بسیار بعید است این حکم مختص به درخت خرما و سدر باشد ـ به آب دادن به انسان مؤمن و تشنه ای تشبیه شده است. البته
واقعیت نیز همین است ؛ زیرا کاشتن درختان و پدید آوردن باغ ها و پارک و بوستان در حقیقت، خرمی و سرسبزی را در زمین پدید می آورد که
مهم ترین نتیجه آن سلامت و حیات انسان و سایر موجودات است.

سیره پیشوایان معصوم (علیهم السلام)

در منابع اصیل روائی اسلام آمده است که انبیای الهی به کشاورزی و درختکاری ارج می نهادند و خود پیوسته به آن اشتغال داشتند. به طور
کلی، همه انبیای الهی به گونه ای در عصر خویش، در ایجاد سرسبزی و حفظ آن کوشا بوده اند ؛ چنان که امام صادق(علیه السلام) فرمود: «ما بعث اللّه
نبیّاً، الا زرّاعاً»؛۵ خداوند هیچ پیامبری را مبعوث نکرد، مگر این که به زراعت می پرداخت.

در روایت دیگری آن حضرت فرمود: «همه پیامبران خدا، جز «ادریس(علیه السلام)» کشاورز بوده اند.»۶

بر اساس روایات، هنگامی که آدم ابوالبشر پا به عرصه زمین نهاد، احساس گرسنگی کرد، جبرئیل امین از آسمان فرود آمد و کشاورزی و
درختکاری را به او آموخت.

مرحوم کلینی از امام صادق (علیه السلام) روایت می کند که حضرت فرمود: «آنگاه که آدم به زمین هبوط کرد، به غذا و آب نیازمند شد و به
جبرئیل شکایت کرد. جبرئیل در پاسخ وی گفت: ای آدم باید کشاورزی کنی. آدم گفت: دعایی به من تعلیم فرما. جبرئیل فرمود: بگو: خدایا!
غیر از بهشت نیازهای دنیای مرا برآورده فرما و بر من لباس عافیت بپوشان، تا زندگی به کامم گوارا شود.»۷

این روش را پیامبران بعد از وی (حضرت آدم (علیه السلام)) یکی پس از دیگری برگزیدند و بدین سان بود که بسیاری از انسان ها، به ویژه
مؤمنان، در طول تاریخ بشریت، به این شغل پاکیزه و شریف روی آوردند.

در روایات اسلامی آمده است که پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله) و امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) با هم درخت می کاشتند. امام صادق (علیه السلام) در
این باره فرمود: «کان امیرالمؤمنین یضرب بالمر و یستخرج الارضین، و کان رسول اللّه (صلی الله علیه وآله) یمص النوی بفیه و یغرسه فیطلع من
ساعته…»؛۸ امیرالمؤمنین علی (علیه السلام)، با بیل زمین را آماده می ساخت و پیامبر (صلی الله علیه وآله) هسته خرما را مرطوب می کرد و می کاشت… .

پیشوایان دینی، خود مربی و الگوی کامل تربیت اسلامی و انسانی اند و پیشروترین افراد در انجام کارهای نیک و شایسته می باشند ؛ از این
رو، در انجام این امر مقدس، خود پیش قدم بوده اند. راوی می گوید: امام صادق (علیه السلام) را دیدم که جامه زبر کارگری بر تن و بیل در دست
داشت و در میان درختان، سرگرم کار بود و چنان فعالیت می کرد که سراپای وجودش را عرق فراگرفته بود. در این حال، ابوعمروشیبانی وارد
شد و امام را در آن حال تعب و رنج مشاهده کرد، پیش خود گفت: علت این که حضرت شخصاً بیل به دست گرفته است، شاید کمک یا کارگری
پیدا ننموده است. جلو رفت و عرضه داشت: فدایت شوم! بیل را به من بده تا من به جای شما این کار را انجام دهم. امام فرمود: «نه ؛ من خودم
دوست دارم که مرد برای تحصیل روزی خود رنج بکشد و آفتاب بخورد.»۹

ابوبصیر یکی از یاران نزدیک امام صادق (علیه السلام) می گوید: حضرت فرمود: «انی لأعمل فی بعض ضیاعی حتی اعرق…»؛۱۰ من میان زمین
و باغ خود به گونه ای کار می کنم که عرق از سر و رویم می ریزد.

در این باره، تاریخ اسلام نکته های ارزنده و اعمال هدایتگری را برای ما به یادگار گذاشته است که به برخی از آن ها اشاره شد.۱۱

علاوه بر روایات فراوانی که در تشویق و ترغیب به درختکاری ذکر شد، کاشتن درخت را می توان در زمره «عمل صالح» قرار داد و آن را از
مصادیق آیات و روایاتی که بر آن تأکید کرده اند، دانست.

در پاره ای از روایات نیز، به این مطلب اشاره شده است ؛ چنان که در روایتی از امام صادق (علیه السلام) آمده است که فرمود: «ستّ خصال
ینتفع بها المؤمن من بعد موته: ولد صالح یستغفر له و مصحف یقرأ منه و قلیب یحفره و غرس یغرسه و…»؛۱۲ مؤمن پس از مرگ از شش
خصلت سود می برد: فرزند صالح که برایش آمرزش بطلبد، قرآنی که خوانده، چاه آبی که حفر کرده و درختی که کاشته است… .

علی بن ابی حمزه می گوید: حضرت امام کاظم (علیه السلام) را دیدم که در زمینی کشاورزی یا درختکاری می کند ؛ به گونه ای که عرق از
قدم های مبارکش فرو می ریزد. عرض کردم: فدایتان شوم! غلامان کجایند؟ (چرا شما با این سختی کار می کنی و آن را به دیگران وا
نمی گذارید؟) حضرت در پاسخ فرمود: آنان که از من و پدرم بهتر بودند، در زمین کار می کردند.

عرض کردم: آنان کیستند؟ فرمود: پیامبر خدا (صلی الله علیه وآله) و امیرالمؤمنین علی (علیه السلام)، و همه پدرانم با دستان خویش در زمین کار
می کردند. این عمل پیامبران، رسولان و جانشینان آنان و بزرگان شایسته خداوند است.۱۳

حکایاتی در اهمیت درخت و درختکاری

الف) کسری و دهقان

روزی انوشیروان را عبور افتاد به صیدگاهی که در بعضی از قریه ها داشت. پیرمردی را دید که درخت زیتون نشاند.

کسری گفت: ای پیر زمانه! درخت نشاندن تو گذشته ؛ زیرا تو پیرمرد ناتوانی و درخت زیتون دیر بار می دهد.

پیرمرد گفت: کسانی که پیش از ما بودند، درخت نشانیدند، ما خوردیم، ما هم می نشانیم، بعد از ما می خورند.

انوشیروان، او را آفرین گفت و چهار هزار درهم به او داد. پیرمرد گفت: دیگران درخت می نشانند و چند سالی زحمت می کشند تا
درختشان به بار بنشیند و حاصل بدهد، درخت من چه زود به بار نشست و حاصل داد.

انوشیروان چهار هزار درهم دیگری به او داد. پیرمرد گفت: برای هر درخت در هر سال یک مرتبه میوه است و من از درخت خود در یک
ساعت، دو مرتبه بهره بردم و میوه چیدم.

انوشیروان گفت: آفرین و چهار هزار درهم دیگر به او داد و رفت. و گفت: اگر نزد این پیرمرد می ایستادم، تمام خزینه من در برابر کلمات
چون جواهر او، کفایت نمی کرد.

ب) ایمن مان

 اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی، به دوستانتان معرفی کنید.

  راهنمای خرید:

• همچنین لینک دانلود به ایمیل شما ارسال خواهد شد به همین دلیل ایمیل خود را به دقت وارد نمایید.
• ممکن است ایمیل ارسالی به پوشه اسپم یا Bulk ایمیل شما ارسال شده باشد.
• در صورتی که به هر دلیلی موفق به دانلود فایل مورد نظر نشدید با ما تماس بگیرید.