پاورپوینت کامل اصطلاح شناسی – هرمنوتیک و قرائت های آن ۵۷ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل اصطلاح شناسی – هرمنوتیک و قرائت های آن ۵۷ اسلاید در PowerPoint دارای ۵۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل اصطلاح شناسی – هرمنوتیک و قرائت های آن ۵۷ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل اصطلاح شناسی – هرمنوتیک و قرائت های آن ۵۷ اسلاید در PowerPoint :

>

۱۸

ارتباط گسترده و رو به رشد جوامع و به تبع آن مکاتب و تمدن ها با یکدیگر موجب تاثیر و تاثر آنها شده و در این آشفته بازار اندیشه
و فکر! چه بسیار اصطلاحات و واژه هایی که به فرهنگ اسلامی و توحیدی ما نیز وارد می شود و هر از چند گاهی اذهان نسل نوپا و
جوان ما را به خود مشغول می کند.

نکته بسیار مهم و اساسی که در مواجهه با این افکار باید پیش از هر چیز مورد توجه قرار گیرد مبانی و اصولی است که هر نوع فکر
و اندیشه ای و هر اصطلاح و مکتبی بر آن مبتنی است، که معمولا این جنبه در پذیرش و تحلیل آن افکار کمتر مورد دقت قرار
می گیرد.

آشنایی نسل جوان، به خصوص دانش پژوهان حوزه و دانشگاه با اصطلاحات و مکاتب فلسفی و سیاسی موجود، از آن روی مهم
می نماید که ضمن دریافت زیربنای غیرالهی و معمولا انسان گرایانه و این جهانی آن افکار، بتوانند به پاسخگویی شبهات و القائات
نادرست بپردازند، و مشمول این کلام گهر بار شوند که: «العالم بزمانه لاتهجم علیه اللوابس »; آن که نسبت به زمان خود آگاهی دارد،
دسیسه ها بر او هجوم نمی آورند.

پس، به یاری حق، برآنیم تا در هر شماره نشریه، یکی از این اصطلاحات را مورد تحلیل و بررسی قرار داده و تعریف و نظریات
مختلف راجع به آن را بیان کنیم. خاطر نشان می کنیم که هدف از طرح این نوشتارها نقد و بررسی نبوده است، هر چند ممکن
است به طور ضمنی این کار صورت پذیرد.

هرمنوتیک

تعبیر هرمنوتیک ^(۱) (دانش تاویل) از واژه یونانی [ Hermeneuien ] به معنای تفسیر کردن اخذ شده است. گرچه انسان ها در
طول تاریخ اندیشه همواره برای فهم و تفسیر متون و عبارات و گفتارها می کوشیده اند و در پی به دست آوردن قواعدی برای تفسیر
متون بوده اند; اما هرمنوتیک به معنای جدید آن و به عنوان شاخه ای از دانش، سابقه ای طولانی ندارد.

از هرمنوتیک – یا دانش تاویل و تفسیر – به تناسب دیدگاه ها و نظریات متعددی که در آن وجود دارد، تعاریف گوناگونی ارائه شده
است که در طول این مقال تا حدی با آن دیدگاه ها و تعریف ها آشنا خواهیم شد. در عین حال، به عنوان یک تعریف اجمالی می توان
به تعبیر پل ریکور، یکی از صاحبنظران هرمنوتیک معاصر اشاره کرد; به عقیده وی «هرمنوتیک دانشی است که به شیوه فهم و ساز
و کار تفسیر متون می پردازد». در واقع بحث اصلی هرمنوتیک این است که فرایند فهمیدن چگونه صورت می گیرد و معنا چگونه از
شخصی به شخص دیگر انتقال می یابد. پس هرمنوتیک را می توان دانش تفسیرشناسی یا معناشناسی قلمداد کرد. بدین حساب
، و نشانه هاست ^(۴) و به همین خاطر است که با حوزه های مختلفی چون: الهیات، فلسفه،
هنر، زیبایی شناسی، نقد ادبی، تفسیر متون مقدس و… عمیقا مرتبط می شود. بطور واضحتر می توان گفت که امروزه هرمنوتیک،
تنها در تفسیر متن و عبارات خلاصه نمی شود; با توجه به معنای کنونی، تلاش برای فهمیدن یک اثر هنری یا یک حالت روانی یا
یک رفتار اجتماعی و مانند آن همگی، فعالیت هایی هرمنوتیکی به حساب می آیند.

سیر تاریخی و تحولات مفهومی در هرمنوتیک

در قرون وسطی، هرمنوتیک به معنای «هنر تفسیر و تاویل کتاب مقدس » به کار می رفته است. اما هرمنوتیک جدید توسط
فردریش شلایر ماخر (۱۷۶۸ – ۱۸۳۴) تدوین و صورت بندی شد. شلایر ماخر هرمنوتیک را به عنوان «روشی برای تفسیر متون و
راهکاری برای پرهیز از سوء فهم » تعریف می کرد. پس از وی، ویلهلم دیلتای (۱۸۳۳ – ۱۹۱۱) تصمیم گرفت تا هرمنوتیک را به عنوان
یک روش بنیادی و واحد برای علوم انسانی قرار دهد. از همین رو، دیلتای هرمنوتیک را «دانش روش شناسی علوم انسانی » تعریف
کرد.

با ظهور مارتین هیدگر (۱۸۸۹ – ۱۹۷۶) فیلسوف بزرگ آلمانی، این دانش وارد مرحله نوین و امروزین شد. هیدگر این علم را از
«روش شناسی » خارج کرد و در «هستی شناسی » (آنتولوژی) به کار گرفت، که به «هرمنوتیک فلسفی » معروف شد. هرمنوتیک در
نظر هیدگر این گونه تعریف می شود: «علمی که ماهیت و چیستی و فهم و شرایط حصول فهم را تبیین می کند».

هانس گئورک گادامر شاگرد هیدگر و متاثر از اوست. گادامر از جانبداران و مروجین بزرگ هرمنوتیک فلسفی هیدگر محسوب
می شود و آرای او بیشترین چالش را در حوزه های معرفتی و نیز در حوزه های فهم و معرفت دینی برانگیخته است.

گادامر در کتاب «حقیقت و روش »، مباحث هستی شناسی هیدگر را به شکل معرفت شناسی ارائه کرد. در واقع گادامر در تلاش خود،
هستی شناسی فهم را پایه ریزی کرده است. پس هرمنوتیک در نظر او عمدتا عبارت از تبیین جریان تحقق فهم و هستی شناسی آن
است.

در ادامه این مقال دیدگاه های چهارگانه فوق را که به عنوان مهمترین رویکردهای هرمنوتیکی محسوب می شوند مورد بررسی
قرار می دهیم:

عمده ترین رویکردهای هرمنوتیکی

۱. رویکرد شلایر ماخر

همچنان که گذشت، هرمنوتیک در نظر او روشی است برای فهم درست و برای پرهیز از سوء برداشت در هنگام فهمیدن و تفسیر
کردن. به عقیده وی، این سوء فهم و سوء برداشت ها معمولا از فاصله تاریخی و تمایز زمانی میان مفسر ناشی می شود. به عبارتی،
تاریخ و فرهنگ و سنت مخاطبینی که با مؤلف و گوینده فاصله زمانی دارند، و بر روی آنها تاثیر می گذارند، و باعث می شوند تا کلام
مؤلف را در فضای فرهنگی و در این قالب های سنتی خودشان فهم کنند; نه در فضای فرهنگی مؤلف.

پس به عقیده او، این تفاوت فرهنگی و تاریخ می تواند موجب تحمیل ذهنیت مفسر و مخاطب بر کلام مؤلف یا گوینده شود و در
واقع، مفسر می تواند با به کار بستن هرمنوتیک یا قواعد و راهکارهای درست فهمیدن، از این سوء برداشت جلوگیری کند و خود را
به نیت و ذهنیت مؤلف نزدیک و نزدیکتر نماید. پس دانش هرمنوتیک شیوه و فن درست شنیدن و درست فهمیدن است. حال به
عقیده او برای تفسیر و فهم درست دو کار عمده لازم است:

۱. نفوذ در بافت و زمینه فرهنگی و تاریخی مؤلف; از طریق فهم زبان شناختی و گرامری و به تعبیری شناخت نسبت به زبان
فرهنگی دوران مؤلف.

۲. نفوذ در ذهنیت و روان مؤلف; از طریق فهم روان شناختی و به عبارتی، شناخت تکنیکال نسبت به روحیات او.

به عقیده شلایر ماخر، مفسر می تواند از طریق آگاهی از بافت فرهنگی گسترده ای که مؤلف نیز شناخت خود آگاهانه ای از آن
نداشته است، متن را به نحوی ژرفتر از خود مؤلف فهم کند. در عین حال، وی از جمله کسانی است که – برخلاف رویکردهای
جدید – هرمنوتیک را ملتزم به کشف نیت و قصد مؤلف می داند.

۲. رویکرد دیلتای

همچنان که پیشتر نیز گفتیم، هرمنوتیک دیلتای عبارت است از: دانش روش شناسی علوم انسانی. او می خواست یک روش واحد
برای تمامی علوم انسانی ارائه دهد و با آن روش، علوم انسانی را در عین تمایزاتی که با علوم تجربی دارند، همپای این علوم و به
اندازه آنها اعتبار بخشد.

به نظر دیلتای، تفاوت های فراوانی میان علوم انسانی و تجربی وجود دارد; چرا که بطور کلی، اعمال انسانی نیز با رفتارها و
کنش های طبیعت بسیار متفاوت است. همچنان که دیلتای تصریح می کند، رفتارهای بشری برخلاف اعمال طبیعی دارای «باطن
و ذات » ^(۵) هستند و به تبع آن، فهم و تفسیر اعمال و رفتارهای بشری تنها از طریق کشف نیات، انگیزه ها، آرزوها و منش و شخصیت
فاعلان و عاملان این افعال و اعمال میسر است.

به نظر دیلتای مخاطب یا مفسر، گاه در یک متن یا در یک اثر هنری، با ژرفایی از تجربه زندگی مؤلف یا هنرمند مواجه می شود و با
توجه به کل اثر، تحلیلی ارائه می دهد که حتی برای خود صاحب اثر نیز ناشناخته است. اساسا به نظر وی هدف از هرمنوتیک درک
کاملتری از مؤلف به وسیله متن است.

۳. رویکرد هیدگر

هیدگر در فلسفه، «هستی شناسی » را به جای «معرفت شناسی » قرار داد. وی هرمنوتیک را نیز بر مبنای یک بنیاد هستی شناسانه
استوار نمود. به عقیده او هرمنوتیک عبارت است از: تبیین ماهیت فهم و شرایط حصول آن. به نظر هیدگر حصول فهم و تفسیر هر
مفسر در گرو پیش فرض ها و پیش فهم های اوست. در واقع، همین پیش دانسته ها و پیش فرض های ما هستند که افق و فضای هر
گونه تفسیر و فهم راشکل می دهند. هر تفسیری حتی تبیین های علوم طبیعی نیز مستلزم پیش فرض هستند.

حال به عقیده او تفسیر و برداشت انسان – یا به تعبیر او «دازاین » – از خودش یکی از پیش فهم هایی است که بر فهم انسان نسبت به
کل وجود سایه می اندازد. تفاسیر و تعاریفی چون «حیوان ناطق »، «جوهر متفکر» و… باعث سوء فهم و سوء برداشت انسان از کل
هستی می شود. با تصحیح و اصلاح تعریف انسان از خودش، وجود، متون و آثار دیگر را نیز می توان درست تر تفسیر کرد.

۴. رویکرد گادامر

هرمنوتیک فلسفی گادامر که عمدتا از هیدگر اقتباس شده است، جزء جدیدترین رویکردهای این علم و مناقشه انگیزترین آنهاست.
هرمنوتیک فلسفی نوآوری و چرخشی اساسی و رادیکال در تاریخ هرمنوتیک محسوب می شود. این علم در نگاه گادامر ا