پاورپوینت کامل با اسوه ها ; آیت الله علامه; حسن حسن زاده آملی ۲۸ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل با اسوه ها ; آیت الله علامه; حسن حسن زاده آملی ۲۸ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل با اسوه ها ; آیت الله علامه; حسن حسن زاده آملی ۲۸ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل با اسوه ها ; آیت الله علامه; حسن حسن زاده آملی ۲۸ اسلاید در PowerPoint :

>

۲۵

«الهی! خاطره ها را از خطور خطیئه نگه دار

الهی! در بسته نیست ما دست و پا بسته ایم

الهی! در خواب سنگین بودم، دیر بیدار شدم، باز شکرت که بیدار شدم!»

دیر زمانی است که ابرهای تیره و تار غیبت دیدگان را از رؤیت آفتاب ولایت باز داشته و راه های آسمانی سخت و دشوار گشته است. در
این سرزمین عجیب و این وادی غریب هیچ کس را یارای آن نیست که بی همرهی خضر صراط مستقیم بپیماید. خدا را بسی شاکریم که حجج
و نشانه های بی بدیلش راهنمایی است برای چنگ زدن به حبل متین الهی و عروج به نقطه اوج هستی. خدا را بسی شاکریم که چراغ معرفت
عالمانش روشنگر ناهمواری های زندگانی است.

علامه حسن حسن زاده آملی، این عارف، عابد و این ادیب فرزانه نعمتی است الهی تا به همراهی اش از نردبان علم و حلم راهی به سوی
آسمان بجوییم. او بزرگ مردی از تبار مردان خداست؛ مردان نیک سیرت و نیکو صورت. این لطف لطیف الهی، در اواخر سال ۱۳۰۷ ه . ش،
در «ایر» از توابع لاریجان، دیده به جهان گشود و نامش را حسن نامیدند تا حُسن روزگار گردد.

حسن بن عبدالله طبری آملی، به حسن زاده مشهور گردید تا در آینه حُسنش، جمال جمیل الهی متجلی گردد.

«الهی شکرت که به ناز نعمت پرورده نشدم و گرنه از کجا حسن می شدم.»

تقدیر چنین مقدر شد که در کودکی از نعمت مادر و در شانزده سالگی از نعمت پدر محروم گردد. آری فقدان پدر و مادر برای او رنج ها و
سختی هایی را در پی داشت، اما این مسأله روح و روانش را صیقل داد.

ایشان در ۲۲ سالگی، در شهریور ۱۳۲۹، وطن را به قصد تهران و در سال ۱۳۴۲ تهران را به قصد قم ترک کردند. ایشان فقیهی مسلّم،
فیلسوفی صاحب نظر، عارفی متشرع و حکیمی ریاضیدان و ادیبی توانا می باشند. از جمله خصوصیات ایشان این است که جامع حکمت
نظری و عملی بوده و در عمل و سیر و سلوک ترجمان عرفان نظری می باشند. یکی از جنبه های اعجاب برانگیز شخصیت ارزشمند ایشان این
است که از حافظه ای بسیار قوی بهره مند بوده و گاه مطلبی را از کتاب هایی نقل می کنند که در گذشته دور به مطالعه آن مبادرت ورزیده اند، ولی
نقل مضامین به گونه ای است که گویا منبع مورد نظر را به تازگی خوانده اند.

پس با تفکر در ترنم گفتار و تدبر در کمال کردارش قدم به قدم برای رهایی از قید و بند منیّت گام برمی داریم:

«برادرم قدم اول در سلوک، توبه و پاکی از گناه و دوری از گفتار ناپاک، کردار و اندیشه های ناشایست و خوی های نکوهیده است. در کلام
خدای غفورِ رحیم، نیکو تدبر کن که فرموده: «إنَّ اللّه یُحِبّ التَوّابین و یُحِبّ المُتطهرین». سعی کن تا محبوب کردگار شوی. اگر سالکی، بدان
که طی مراحل و قطع منازل جز به گام های نفی و اثبات میسر نیست و این معنی جز در کلمه طیبه «لا اله الا الله» یافت نشود. اهل الله گفته اند که
هیچ نوع از انواع اذکار و عبادات در ترقی درجات و مقامات معنوی اثر این کلمه طیبه را ندارد. از این رو، رسول الله (صلی الله علیه وآله) فرمودند که
«کل حسنه یعلمها الرجل توزن یوم القیامه الا شهاده لا اله الا الله فانها لا توضع فی المیزان و وضعت السماوات و الارضون السبع و ما فیهن کان
لا اله الا الله أرجح من ذلک»؛ به پارسی این که در روز رستاخیز، هر کار نیک سنجیده شود، جز گواهی دادن به لا اله الا الله که آن را در ترازو
ننهند؛ چه اگر در ترازو رود، آسمان ها و زمین های هفتگانه با وی برابری نکنند (کنایه از این که ثواب این کلمه را نهایت نبود و به شمار نیاید و
هیچ چیز هم سنگ او نگردد).

دوم قدم در طی طریق الی الله و جدایی از ماورایش معرفت نفس است: «مَن عَرَف نَفسه فقد عَرَفَ رَبَّه» (آن که در گوهر نفس خود، ساعتی
به فکرت بنشیند، دریابد که اگر خود او به تباهی نکشاند، هیچ کس نتواند آن را تباه کند. و آن چه او را از تباهی باز می دارد، دانش بایسته و کردار
شایسته است که دانش آب حیات است و چنان که آب مایه حیات اشباع است.) این است که تفکر یک ساعت از عبادت هفتاد سال برتر است.

در روز، مشغله و آمد و شد و اسباب انصراف انسان بسیار است، به خلاف شب که هنگام آرامش قوله سبحانه «إنّا سَنُلقِی عَلَیکَ قَولاً ثَقیلاً
إنَّ ناشِئَهَ لیلِ هِیَ أَشدّ وَطئاً وَ أقومُ قِیلاً إنّ لَکَ فِی النّهارِ سَبحاً طَویلاً»، لذا اذکار و اوراد و خلوت را در شب تأثیری خاص است که در روز نیست؛
به خصوص در ثلث آخر لیل که هوا تصفیه شده و با روح بخاری مزاج انسان مسانخ است و بدن هم از خستگی به درآمده است و انتقالات و
تمثلات و مکاشفات زودتر و بهتر و قوی تر روی می آورند: «وَ مِنَ اللّیلِ فَتَهَجَّد بِهِ نافِلَهً لَ