پاورپوینت کامل کارگاه داستان (۳) ۴۰ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل کارگاه داستان (۳) ۴۰ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل کارگاه داستان (۳) ۴۰ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل کارگاه داستان (۳) ۴۰ اسلاید در PowerPoint :

>

۴۵

چند سؤال کلیدی درباره داستان «زائر»:

۱- شخصیت اصلی این داستان کیست؟

۲- مشکل بزرگ او چیست؟

۳- چه کسی داستان را روایت می کند؟

۴- داستان از کجا شروع می شود و به کجا ختم می شود؟

۵- الگو و قالب داستان چیست (سنتی یا مدرن، کوتاه یا بلند، رئال (واقع گرا) یا تخیلی) ؟

۶- داستان نیک انجام است، یا سوگ انجام؟

بعد از دادن پاسخ مناسب به این سؤالات، می توانید طرح اولیه را روی کاغذ بیاورید . این کاری است که یک نویسنده با تجربه
انجام می دهد . او مثل یک نقاش طرح اولیه موضوع را ترسیم می کند و بعد، روی آن کار می کند . بعضی خطوط را پر رنگ تر و
بعضی را محو کرده، بر مبنای اصول و قواعد طراحی و پرسپکتیو، سبکهای هنری و سبک و سلیقه شخصی را در آن دخالت
می دهد . ابزار کار نقاش، بوم، قلم مو، آبرنگ و مرکب است و ابزار کار نویسنده، کلمات، دستور زبان و اندوخته اصول و قواعد
نویسندگی است .

هنر نقاشی و تئاتر، هنرهایی هستند که عمدتا بر مبنای «دیدن » ادراک می شوند . طراحان، نقاشان و نورپردازان، نقاشیها و
طراحی ها را چنان ترسیم می کنند که جالب و جذاب باشد . در ادامه پیشرفت کار، تاثیر نقاشی و دکور صحنه آن قدر مهم شد که
در اوایل کار شروع نهضت رمان و داستان نویسی در غرب، کار رمان نویس را نوعی هنر تصویری می دانستند . ترولوپ عقیده داشت:
«خلق شخصیت مثل پر کردن بوم نقاشی از تصاویر واقعی افراد است » . پرسی لابک می گوید: «رمان، نوعی تصویر یا عکس است .
رمان در واقع نمایشی را در نظر ما مجسم می سازد که اندک اندک به اجرا در می آید، یا به تصویر لوله شده ای می ماند که به آرامی
باز می شود» .

تا حدی این نکات درست است . اما سؤالی که مطرح است این است که اگر ادبیات را شکل و منظره نهایی و تصویر صرف بدانیم،
پس تکلیف واژه ها و کلمات چه می شود؟

انسانها (موضوع اصلی کار رمان نویس) موجوداتی بسیار پیچیده، پر رمز و راز و دور از دسترس هستند . هر انسان برای خود
دنیایی متفاوت و راه یافتن به درون او، شناختن افکار و روحیات و اعمال و کردار او بسیار مشکل است . هر انسان از خود هویتی
مستقل دارد و به محض وجود یافتن و هست شدن، در جهان داستان، دم از استقلال و خود رایی و متابعت از هوای نفس می زند و
می خواهد آن چه که خود می خواهد، باشد; نه آن چه نویسنده یا ضرورت داستانی می خواهد . این جاست که کار نویسنده از کار
طراح و دکوراتور سخت تر می شود . ابزار کار آن ها موجودی بی جان است . اما ابزار کار نویسنده، به جز قلم و کاغذ، مفهومی گنگ
و مبهم و عجیب به نام زندگی .

به داستان «زائر» برگردیم . «زنی آشفته حال و پریشان که دست تضرع و زاری به سوی آستان پر برکت حضرت معصومه
(علیهاالسلام) دراز کرده است .»

قبل از هر چیز باید هدف خود را از نوشتن این داستان مشخص کنیم تا خود به خود، روند و جریان نوشتن، شکل درستی به خود
بگیرد . باید دقیقا مشخص کنیم که موضوع چیست؟ و در این داستان چه چیزی را می خواهیم بگوییم . چه کسی می تواند موضوع
را به بهترین شکل و با جذاب ترین شیوه روایت کند . آیا می خواهیم قصه را روایت کنیم (توصیف حال و هوا و آدمها و شرح
سرگذشت آن زن)، یا می خواهیم این قضیه را به شکل نمایشی بنویسیم . نمایش ماجراهایی که اینک دارد اتفاق می افتد و نویسنده
از صحنه بعد بی خبر است . درباره این موارد بیشتر بحث می کنیم .

شروع و پایان داستان:

اگر بدانیم موضوع داستان چیست و هدف خود را هم از پرداختن به این موضوع در یک جمله نیم خطی مشخص کنیم، آن گاه
می توانیم پایان کار را ترسیم کنیم . با مشخص کردن نقطه پایان، می توان راحت برای نقطه شروع تصمیم گرفت . این که شروعی
آرام و کند داشته باشیم (که برای داستان کوتاه مناسب نیست). یا نقطه شروعی جذاب و خواندنی . از دو سه خط اول داستان
است که خواننده داستان تصمیم می گیرد، داستان را بخواند یا ورق بزند .

انتخاب زاویه دید و شیوه روایت:

یک داستان را به چند شیوه می توان روایت کرد؟ و چه کسی می تواند این کار را انجام دهد؟ ببینیم تصمیم شما در نوشتن چیست
و به نظرتان مهم ترین موضوعات کدام است:

– قصد دارید هم حالات درونی زن، هم ماجرایی را که باعث آشفتگی او شده، در کنار حس و حال کنونی داستان و فضای معنوی
حاکم بر محیط، و حالت آدمهایی را که در حرم شاهد ماجرا هستند را با هم بیاورید . می بینید که این جا دامنه اطلاعاتی که
می خواهیم به خواننده انتقال دهیم، بسیار وسیع است . راوی ما باید همه چیز را بداند تا بتواند اطلاعات بدهد . او دانای کل است
و هیچ چیز از نظرش پنهان نیست .

در این حالت نمی توانیم همه چیز را از زبان خود زن روایت کنیم . چون او آن قدر درگیر مشکل خود هست و حس و حال عاطفی
درونی بر او چیره شده که نمی تواند به خوبی راجع به محیط اطراف و آدمها و . . . اطلاعات صحیح بدهد .

– اگر قصه گو را یکی از آدمهای درون حرم قرار دهیم، باز شخص مناسبی انتخاب نکرده ایم . چون او از زندگی گذشته زن و حالات
درونی او خبر ندارد و نمی تواند اطلاعات کاملی به خواننده بدهد و اگر هم بتواند بر اساس حدس و گمان، داستان پردازی کند،
ماجراهایش برای خواننده ساختگی و غیر قابل باور جلوه خواهد کرد . بنابراین راهی نمی ماند به جز این که شما خودتان به عنوان
دانای کل و خالق داستان و آدمهای درون آن، به شرح ماجرا بپردازید . در این شکل خاص، نحوه روایت حادثه به طور خلاصه
می تواند چنین باشد:

– زاویه دید دانای کل نامحدود:

«نسیم خنکی می وزید زنی خسته پایش را دراز کرده بود و همان طور که دعا را زمزمه می کرد، زانویش را نیز می مالید و مراقب
بود در هیاهو و رفت و آمد زوار و بین رفت و آمد کسانی که برای دعا می آمدند، پایش زیر دست و پا نماند . همه در حال دعا کردن
بودند و همراه صدای بلندگو که در صحن پخش می شد، دعا می خواندند و با سوز و گداز نم اشکی می فشاندند . زن، دیگر
نمی توانست هیجانات درونی اش را کنترل کند . بغض راه گلویش را بسته و نفس کشیدن برایش دشوار شده بود . مداح گفت:
«خان