پاورپوینت کامل بازگشت نوروز ۵۰ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل بازگشت نوروز ۵۰ اسلاید در PowerPoint دارای ۵۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل بازگشت نوروز ۵۰ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل بازگشت نوروز ۵۰ اسلاید در PowerPoint :

>

۱۷

نوروز پیش از آن که جشن آدمیان باشد، حیات دوباره آسمان و زمین است . از سویی، عشق به شکفتن و رویش است که در دل
آدمی موج می زند و از سویی، چرخش ایام در میان آدمیان ^(۱) باید به یادشان آورد که عمر همچو باد می گذرد . بهار به بهار! باید از
هم اینک به فکر خزان عمر و زمستان سرد مرگ باشیم . نوروز به ویژه، در این عصر تکنولوژی و سرسام سوخت های فسیلی و تمدن
مصنوعی آهنی و سیمانی، این مساله پراهمیت را نیز به آدمیان یادآوری می کند که زمین، آسمان و طبیعت یکی از منابع بی پایان
درک روح هستی و توحید است .

دنیای ما دنیای تغییر و تحول است . همه چیز و همه کس در حال تحول و دگرگونی است، اما گاهی رو به سقوط و ویل و گاهی رو
به رشد و تعالی و معراج .

نوروز در عین حال یک هشدار به زندگان نیز هست . بهار که زندگی را به تن مرده و خواب آلوده طبیعت باز می آورد، در عین حال،
یادآور مرگ و قیامت نیز هست . نوروز، یا روز نو، رستاخیز دوباره آدمی است و به همان اندازه که در احساس و زندگی ما طنین
حیات و رویش دارد، نوای مرگ نیز هست . این نوا، نه نوایی غمگنانه، که برای مؤمنان سرود آزادی و شمیم گل است . چنان که
رسول خدا (صلی الله علیه و آله) فرمود: «الموت ریحانه المؤمن » ^(۲) ، و نیز آن که: «افضل الزهد فی الدنیا ذکر الموت، و افضل العباده
ذکر الموت، و افضل التفکر ذکر الموت، فمن اثقله ذکر الموت وجد قبره روضه من ریاض الجنه » ^(۳) ; بهترین پارسایی در دنیا یاد
مرگ است، بهترین عبادت یاد مرگ است و بهترین اندیشیدن در مورد مرگ است . پس کسی که یاد مرگ پربارش گرداند، (پس از
مرگ) قبرش را باغی از باغ های بهشت می یابد .

برای همین است که در همان «آغاز» – که گویی نخستین روز آفرینش است – او را می خوانیم و از او تحویل به احسن الحال را
می خواهیم . نوروز حیات مجدد آدمی و فرصتی دیگر برای شروع! تولدی دیگر! تا خورشید وجودمان از نو سر زند، شکوفه
احساسمان در نسیم صبح صادق زمین به گل بنشیند و بشارت حیاتی دیگر و تولدی دیگر و بهتر از پیش را بدهد . چنانچه حج و
عرفات و مبعث و غدیر تولدی دیگرند . نوروز تجربه معاد است و تکرار آن، تداوم تکرار این یادآوری که ما نیازمند تولدهای مکرر و
برانگیخته شدن های دائم ایم .

هر سال با رسیدن بهار، نوروز دوباره به میان ما ایرانیان باز می گردد و به همراه خود نشاط و نوشدگی را به ارمغان می آورد . برای
ما ایرانیان عید نوروز اکنون از همان لحظات آغازینش با مذهب در آمیخته است و با دعای تحویل سال پا به خانه های پاکیزه و
تزیین شده ما می گذارد و حال و هوای خانه ها و شهر و روستا و روابط اجتماعی ما را تغییر می دهد .

می گویند: پاییز هم نوای روح عارفان است و احساس های بلند با پاییز و غروب آشناترند . اما همین احساس ها پس از سردی و
مردگی زمستان، دوباره در بهار می شکفد . راستی چرا هر گاه روحمان سرشار از حزن است، پاییز را غمگنانه و عمیق احساس
می کنیم که گویا آخرالزمان و پایان دنیاست و غریبانگی عارفان در دنیا را تجربه می کنیم . بهار و عید، سبزی و خرمی معنی
متفاوت و عمیق تری، فراتر از شادی های سطحی و کودکانه برای ما دارد . در واقع به میزانی که پاییز را عارفانه تر حس می کنیم،
بهار را عاشقانه تر ادراک می کنیم . مثل این که رنج سردی و مرگ و خواب زمستان را طراوت بهار و زندگی دوباره و نوروز حیات
جبران می کند . چقدر روح های افسرده نیازمند نوروز و بهار و تحویل حال به احسن الحالند .

در نیم نگاهی به تاریخ می توان دید که ایرانیان اعیاد چندی داشته اند، مانند: مهرگان (از شانزدهم تا بیست و یکم مهر ماه، به
مدت پنج روز که جشن برداشت محصول بوده است)، تیرگان (جشن تابستانی آب پاشی)، سده (شب دهم بهمن ماه با روشن
کردن آتش برای شکستن سرما) و در نهایت نوروز .

از این جشن ها، این فقط نوروز است که نه تنها توانسته است همچون گذشته زنده و برقرار بماند، بلکه تبدیل به مناسبتی دینی نیز
بشود . اما چرا؟ با آن که مناسبت های دیگر نیز به اندازه نوروز و گاهی بیش از آن اهمیت داشته است .

این رویداد در آن واحد، ریشه در هر دو سوی این پیوند مبارک داشته است; یعنی هم در مضمون و شکل آموزه های دینی، به ویژه
در مورد طبیعت و هم در خصلت ویژه ایرانیان .

هنگامی که به تلقی دین از طبیعت مانند: آب، درختان، زمین و احیای آن، آسمان، ستارگان، خورشید، ماه، روز و شب، صبحگاه،
نخل، انجیر، زیتون، کوه سینا، زنبور عسل، عنکبوت، گاو، شتر، مورچه و بسیاری دیگر می نگریم; توجه ویژه دین را به طبیعت
می توانیم دریابیم . چه بسیارند از این موجودات که خداوند به آنها قسم خورده است . آن چه در تعالیم دینی مشهور است، آن است
که این تعالیم بر آشتی با طبیعت و نگاهداشت حرمت آن متکی اند . به شکلی که در دستورات دینی، کاشت درخت و نگاهداری آن
بسیار سفارش شده است و شکستن شاخه های آن به شکستن بال فرشتگان تعبیر شده است .

در عین حال، متون و منابع دینی اسلامی، سرشار از چند لایگی و عمق است که گاهی از آن به ذوبطون بودن تعبیر می شود . این
منابع دارای مفاهیم عمیق به طور طبیعی در دسترس همگان بوده است، اما در میان اقوامی که دعوت به اسلام شدند، ایرانیان
بیش از اقوام دیگر اشارات لطیف و نغز ادبیات عارفانه دینی را از طبیعت و آیات آفاقی و انفسی آن، درک و حس کردند و به آن
گراییدند . این ایرانیان بودند که نگرش ها و اشارات زیبای دینی را در مورد طبیعت به خوبی دریافتند و در بسط آن کوشیدند و آنها
را در فضای فرهنگی زندگی خویش با نثر و نظم و ادبیات شفاهی درآمیختند و خالق آثار بزرگ و به یاد ماندنی در این عرصه ها
شدند .

نوروز در چشم انداز آموزه های دینی

اصلی ترین روایتی که برای نوروز مجموعه ای از مناسبت ها را برمی شمرد، روایت معلی بن خنیس از اصحاب امام صادق
(علیه السلام) است . او می گوید: «روز نوروز به محضر امام (علیه السلام) وارد شدم . امام از من پرسید: آیا می دانی امروز چه روزی
است؟ عرض کردم: فدایتان شوم . این روزی است که ایرانیان آن را بزرگ می دارند و به یکدیگر هدیه می دهند . امام صادق
(علیه السلام) فرمود: قسم به خانه عتیقی که در مکه قرار دارد، این بزرگداشت، ریشه در زمان های دور دارد که برای تو شرح
می دهم تا بدانی . عرض کردم: آقای من! اگر این را از شما فرا گیرم، برای من خوشتر است از این که مردگان خانواده ام زنده شوند
و دشمنانم هلاک گردند . آن گاه امام (علیه السلام) فرمود: «ای معلی! روز نوروز روزی است که خداوند از بندگانش پیمان گرفت
که تنها او را بپرستند و شرک نورزند و به پیامبران و امامان و حجت هایش ایمان بیاورند و این روز اولین روزی است که در آن
خورشید دمید و بادهای بارور کننده بر درختان وزید و گل ها و شکوفه های زمین آفریده شد و این روز، روزی است که کشتی نوح
پس از طوفان بر کوه جودی نشست . این روز، روزی است که در آن خداوند آن هزار نفری را که از بیم مرگ از سرزمینشان بیرون
رفته بودند، زنده کرد . پس به ایشان فرمود: بمیرید . و آن گاه حیاتشان بخشید . این روز، روزی است که جبرئیل بر پیامبر نازل شد
و نیز روزی است که پیامبر اکرم علی (علیه السلام) را بر دوش خود سوار کرد تا همچون ابراهیم (علیه السلام) بت های عرب را
درهم بکوبد و به زیر افکند . در این روز، پیامبر (صلی الله علیه و آله)، علی (علیه السلام) را به وادی جن فرستاد تا از آنان برای پیامبر
(صلی الله علیه و آله) بیعت بگیرد . این روز، روزی است که برای بار دوم برای علی (علیه السلام) بیعت گرفته شد . در این روز، علی
(علیه السلام) بر اهل نهروان پیروز شد و ذوالثدیه را کشت . نوروز روزی است که قائم ما و صاحبان امر ظهور می کنند و در این روز،
قائم ما بر دجال چیره می شود و او را در کنار کوفه به دار می زند . هیچ نوروزی نمی رسد، مگر این که ما در آن منتظر فرج هستیم;
زیرا نوروز از روزهای ما و شیعیان م