پاورپوینت کامل ارزش ها و پیام های اخلاقی و تربیتی عاشورا ۵۵ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل ارزش ها و پیام های اخلاقی و تربیتی عاشورا ۵۵ اسلاید در PowerPoint دارای ۵۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل ارزش ها و پیام های اخلاقی و تربیتی عاشورا ۵۵ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل ارزش ها و پیام های اخلاقی و تربیتی عاشورا ۵۵ اسلاید در PowerPoint :

>

۳۰

اخلاق، یکی از عناصر سه گانه دین است. «اعتقادات»، «احکام»
و «اخلاق» جزو استوانه های اصلی اسلام می باشد و جهت الهی بخشیدن به صفات و
رفتار انسان ها از اهداف عمده بعثت انبیاست. پیامبر اکرم «صلی الله علیه و آله»
نیز فرمود: «اِنی بُعِثْتُ لاِتَمَّمَ مَکارِمَ الاخْلاق»؛ از این رو کاشتن بذر
کمالات اخلاقی در نهاد انسان ها، بخش مهمی از رسالت پیامبر و امامان را تشکیل
می دهد و گفتار و رفتار آنان شایسته ترین مظهر خصلت های انسانی و خداپسندانه
است.

حادثه کربلا و خلق و خویی که از حماسه سازان عاشورا به ثبت
رسیده است، منبع ارزشمندی برای آموزش اخلاق و الگوگیری در زمینه خودسازی، تربیت
دینی و کرامت انسانی است که به برخی از این پندهای اخلاقی اشاره می کنیم:

۱. آزادگی:

آزادی در مقابل بردگی، اصطلاحی حقوقی و اجتماعی است. اما
«آزادگی» برتر از آزادی و نوع رهایی انسان از قید و بندهای ذلّت آور و حقارت
بار است. آزادگی آن است که انسان کرامت و شرافت خویش را بشناسد و تن به پستی و
اسارت دنیا و زیر پا نهادن ارزش های انسانی ندهد.

در جریان بیعت گرفتن از امام به نفع یزید، پاسخ انسان ساز
امام این بود که «لا وَ اللّهِ لا اُعْطِیْهِم بِیَدی اِعْطاءَ الذّلیلِ وَ لا
اَقِرُّ اِقْرارَ إلْعَبیدِ»؛ «نه به خدا سوگند؛ نه دست ذلّت به آنان می دهم و
نه چون بردگان تسلیم حکومت آنان می شوم!»

فرهنگ آزادگی در یاران امام و شهدای کربلا نیز جلوه نمایی
می کند و هر کدام به نحوی انتخاب شهادت در راه خدا را بر ذلّت پذیری، با سرودن
اشعار و بیان جمله ها اعلان کرده اند.

آزادی خواهان و آزادگان جهان با «درس آموزی» از نهضت سرخ عاشورا آن چنان تربیت
می شوند که در موقعیت حساس، فداکارانه جان می دهند تا به سعادت شهادت برسند و
جامعه خود را آزاد کنند. در نهضت های اسلامی شاهد این چنین آزادی خواهان و
آزادگان بوده و هستیم.

۲. تکریم انسان:

در مکتب های غیر عاشورایی برای رسیدن به خواسته ها از
انسان ها استفاده ابزاری می شود؛ لکن در مکتب عاشورا و اندیشه عاشوراییان، مؤمن
کرامت و ارزش دارد. انسان ها به لحاظ ایمان شان مورد احترامند، ملاک هم تقوا،
ایمان و تعهد است نه رنگ، زبان، قبیله و کشور؛ از این رو امام حسین
«علیه السلام» در روز عاشورا خود را بر بالین یکایک یاران شهیدش رساند و سر
مبارک آنان را به دامن گرفت و بین آنان تفاوت قائل نشد. هم بر بالین علی اکبر
«علیه السلام» حاضر شد و هم بر بالین غلام خویش جَوْن. این گونه رفتارهای
خداپسندانه، نمونه ای از تکریم، عزّت و شخصیت دادن به یاران وفادار و پاسداران
حریم دین است.

تکریم و عزّت دادن به افراد با ایمان، پیام تربیتی و اخلاقی
عاشوراست.

جامعه ای که وارث فرهنگ جهاد و شهادت است، باید برای چنین
انسان های فداکار؛ جانبازان و خانواده های شهدا ارزش بزرگ قائل شود تا انگیزه
جان نثاری الهی، همیشه جذّاب و دوست داشتنی و دارای پیرامون باقی بماند.

۳. توکّل:

داشتن تکیه گاهی قدرتمند و استوار در شداید و حوادث، عامل
ثبات قدم و نهراسیدن از دشمنان و مشکلات است. توکل، تکیه داشتن بر نیروی الهی و
نصرت اوست. قرآن کریم دستور می دهد که مؤمنان تنها به خدا تکیه کنند. امام حسین
در آغاز حرکت خویش از مدینه، تنها با توکل به خدا این راه را برگزید و حتی
توکلش بر یارانش هم نبود؛ از این رو از آنان نیز خواست هر که بخواهد، می تواند
برگردد. با این توکل بود که هیچ رخدادی در عزم او خلل وارد نمی کرد.

در روز عاشورا با شروع حمله دشمن، حضرت در نیایشی به درگاه
خدا، این اتکال و اعتماد به پروردگار را چنین بیان کرد: «انی توکلت علی اللّه
ربّی و ربّکُم»؛ «بر خدایی که پروردگار من و شماست توکل می کنم.»

این ویژگی برجسته در لحظات آخر زندگی حضرت نیز همراه او بود. هنگامی که نیزه
خورد و زخمی بر زمین افتاد، در مناجات عارفانه با معشوق خویش از این توکل بر
ذات قادر متعال دم می زد: «اَسْتعینُ بِکَ ضعیفا و اتوکل علیک کافیا»

امام راحل با الهام گیری از پیام های عاشورا، خود نمادی از این توکل خالصانه به
خدا، در تمام سختی ها و پیروزی ها بود که می فرمود: «اتکا به خدا بکنید. اگر
ما، یک روز اتکای خودمان را از خدا برداشتیم و روی نفت گذاشتیم، یا روی سلاح
گذاشتیم، بدانید که آن روز، روزی است که ما رو به شکست خواهیم رفت.»

ایشان در جای دیگر می فرماید: «ملت مسلمان و بزرگ ایران با این پیروزی بزرگ
نشان دادند که با اتکال به خدای تعالی و صبر و پایداری می توان بر بزرگ ترین
قدرت های شیطانی پیروز شد.»

نیز در مورد ملت مسلمان افغانستان می فرماید:

«و افغانستان هجوم ناجوانمردانه شوروی… را با قدرت ایمان
و اتکال به خدای بزرگ و اعتماد به خویش در هم کوبید.

بدون شک توکل و اتکال به آفریننده یکتا آن هم در صحنه رزم و مبارزه علیه دشمن
که مجهز به انواع امکانات نظامی است نقش اصلی را در پیروزی انقلاب های ملت های
مسلمان دارد. پیام تربیتی عاشورا نشان دادن نقش حیاتی و قدرت ساز «توکل» در
برابر تمام سختی ها زمینه ساز پیروزی هاست.

۴. ایثار:

ایثار، مقدم داشتن دیگری بر خود است؛ چه در مسائل مالی و چه
در موضوع جان، این صفت یکی از خصلت های ارزشمند اخلاقی است که در قرآن کریم و
روایات، مورد ستایش فراوان است و از وارستگی انسان از «خودخواهی» سرچشمه
می گیرد. قرآن کریم در آیه شریف: «و یؤثرون علی انفسهم و لو کان بهم خصاصه» از
مؤمنانی یاد می کند که با این که خودشان نیازمندند، دیگران را بر خویشتن مقدم
می دارند.

گذشتن از خواسته های خود به خاطر دیگری و در راه دیگری
«ایثار» است. اوج ایثار، ایثار خون و جان است. در صحنه عاشورا، نخستین ایثارگر،
سید الشهداء «علیه السلام» بود که حاضر شد فدای دین خدا گردد و رضای او را بر
همه چیز برگزید و از مردم نیز خواست کسانی که حاضرند خون خود را در این راه
نثار کنند و با او همسفر کربلا شوند.

اصحاب آن حضرت نیز، هر کدام ایثارگرانه جان فدای امام خویش کردند. در طول حوادث
کربلا، صحنه های زیبایی از ایثارگری دیده می شود.

از جمله، وقتی امام حسین «علیه السلام» به فرزندان مسلم
فرمود: شهادت مسلم برای شما بس است، شما صحنه را ترک کنید، یک صدا گفتند: به
خدا سوگند چنین نخواهیم کرد. جان و مال و خانواده و هستی خود را فدای تو
می کنیم و در رکابت تا شهادت می جنگیم.

جلوه دیگری از ایثار در کربلا ایثارگری سعید بن عبداللّه در روز عاشوراست که
هنگام اقامه نماز امام، خود را سپر تیرهایی ساخت که از سوی دشمن می آمد. وقتی
نماز امام به پایان رسید، او سیزده تیر بر بدن داشت و بر اثر همین زخم ها به
زمین افتاد و شهید شد.

پیام عاشورا ارائه الگوهای زنده از جلوه گری ایثار است و کسی که تربیت یافته
مکتب عاشورا باشد، او برای خدا از جان، مال و فرزندان گذشته، شهادت را انتخاب
می کند.

۵. جهاد با نفس:

برتر و دشوارتر از جهاد با دشمن بیرونی، مبارزه با تمنیات
درونی و کنترل هوای نفس، شهوت، دنیا دوستی و فدا کردن خواسته های خویش در راه
«خواسته خداست.»

این خود ساختگی، زیر بنای جهاد با دشمن بیرونی است و بدون
آن، این هم بی ثمر یا بی ثواب است.

در صحنه عاشورا کسانی حضور داشتند که اهل جهاد با نفس بودند
و هیچ هوا و هوسی در انگیزه آنان دخیل نبود. از همین رو بر جاذبه های مال،
مقام، شهوت، عافیت طلبی و… پیروز شدند.

از باب نمونه، عمروبن قرظه انصاری، از شهدای کربلا، در جبهه
امام حسین «علیه السلام» و برادرش «علی بن قرظه» در جبهه عمر سعد بود. بدون شک
خودساختگی او سبب شد که هرگز محبت برادرش باعث سستی در حمایت از امام نشود و
دلیرانه در صف یاران امام، تا مرز شهادت ایستادگی و مبارزه کند.

نافع بن هلال، شهیدی دیگر از عاشوراییان بود. نامزد داشت و
هنوز عروسی نکرده بود. در کربلا هنگامی که می خواست برای نبرد به میدان رود،
همسرش دست به دامان او شد و گریست. این صحنه کافی بود که هر جوانی را متزلزل، و
انگیزه جهاد را از او سلب کند. با آن که امام حسین «علیه السلام» نیز از او
خواست که شادمانی همسرش را بر میدان رفتن ترجیح دهد، لکن او بر این محبت بشری
غلبه یافت و گفت: ای پسر پیامبر! اگر امروز تو را یاری نکنم، فردا جواب پیامبر
را چه بدهم؟ آن گاه به میدان رفت و جنگید تا شهید شد.

عباس بن علی «علیه السلام» روز عاشورا، وقتی تشنه لب وارد شریعه فرات شد، دست
به زیر آب برد، اما با یادآو