پاورپوینت کامل آیت حماسه; به مناسبت ۲۶ ربیع الثانی سالروز حماسه لغو امتیاز تنباکو توسط میرزای شیرازی (۱۳۰۹ ه . ق.) ۵۱ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل آیت حماسه; به مناسبت ۲۶ ربیع الثانی سالروز حماسه لغو امتیاز تنباکو توسط میرزای شیرازی (۱۳۰۹ ه . ق.) ۵۱ اسلاید در PowerPoint دارای ۵۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل آیت حماسه; به مناسبت ۲۶ ربیع الثانی سالروز حماسه لغو امتیاز تنباکو توسط میرزای شیرازی (۱۳۰۹ ه . ق.) ۵۱ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل آیت حماسه; به مناسبت ۲۶ ربیع الثانی سالروز حماسه لغو امتیاز تنباکو توسط میرزای شیرازی (۱۳۰۹ ه . ق.) ۵۱ اسلاید در PowerPoint :

>

۳۶

آسمان علم و فقاهت پر است از ستارگان درخشانی که با درخشش و
فروغ خیره کننده خود، هر یک به سهم خود راهنمایی سترگ برای گم شدگان مسیر دانش
بوده اند. تورقی گذرا بر کتاب کهن تاریخ شیعه پاسخی روشن و درنگی ابهام زدا بر
این مدعاست. این بزرگان هر یک با رهبری دینی و بصیرانه خود کشتی جامعه را از
گزند طوفان های سهمگین تاریخ به سلامت به ساحل امن نجات می رسانیدند. در این
میان نقش جاوید حماسه ماندگار «میرزای شیرازی» بسیار درخشان و غیر قابل انکار
است. او با فتوای تاریخی خود در قالب «تحریم تنباکو» برای همیشه به تاریخ ثابت
کرد که رهبری شیعه و مرجعیت آن همواره بیدار و استوار است. این نوشتار کوتاه،
بیانگر گوشه ای از زندگانی، ویژگی ها و مبارزات این رادمرد فرزانه و ربّانی
است.

شکوفه ای در بوستان

تقویم تاریخ، صفحه پانزدهم جمادی الاولی سال ۱۳۲۰ ه .ق. را
نشان می داد که در خانه عالمی بزرگ به نام سید محمود حسینی واقع در شیراز کودکی
به نام «سید محمد حسن» چون غنچه ای از گلستان علم و دانش شکفت.

این کودک فرخنده بعدها به نام میرزای شیرازی معروف و مشهور
شد. سید محمد حسن سنین کودکی را در سایه سار تربیت های معنوی پدر ربّانی خویش
گذراند، اما او در همان سنین کودکی پدر خویش را از دست داد و برای پرورش در
اختیار دایی خود، «سید حسین موسوی» معروف به مجد الاشراف که از عالمان و بزرگان
دینی شهر بود قرار گرفت.

سید محمد حسن هنوز ۴ سال بیشتر نداشت که نخستین گام را برای کسب علم برداشت و
به مکتب خانه رفت. او پس از دو سال که خواندن و نوشتن را فرا گرفته بود در سن ۶
سالگی به شرف سربازی امام زمان «عج» نایل آمد و به حوزه علمیه راه پیدا کرد.
هوش سرشار و نبوغ این کودک شش ساله چنان شگفت آور بود که به سرعت علوم حوزوی را
فرا می گرفت و پیش می رفت. در فرزانگی او همین بس که وی از سن هشت سالگی در
مسجد وکیل شیراز بر بالای منبر می رفت و چون حکیمی وارسته و پر تجربه مردم را
وعظ می کرد و خطابه سر می داد.

در سنین نوجوانی که هنوز موی بر صورتش نروییده بود، کتاب شریف «شرح لمعه» را
تدریس می نمود. این ها همه دست به دست هم داد تا حاکم شیراز به پاس خدمات
ارزنده پدر سید محمد حسن مسئولیت مهمی را در امر حکومت شیراز به وی پیشنهاد
کند. از سوی دیگر نیز استاد او «شیخ محمد تقی» با مشاهده تلاش و نبوغ علمی او
به وی پیشنهاد کرد برای ادامه تحصیل و به جهت رشد علمی بیشتر به حوزه علمیه
اصفهان مهاجرت نماید. ناگفته پیداست سید محمد حسن که تحصیل را بر حکومت و امور
دنیا ترجیح می داد، رهسپار اصفهان گردید.

قاصدک و نسیم

هجرت او به اصفهان نخستین سفر علمی سید محمد حسن بود. پس
شیخ محمد تقی، او را به شاگردی «سید حسن بیدآبادی» درآورد. وی هر روز در اصفهان
پای درس وی آماده می شد و جان تشنه خویش را از زلال معرفت این عالم والا و
وارسته سیراب می ساخت. سیّد هنوز بیست سال بیشتر نداشت که به مقام اجتهاد نایل
آمد.

سید محمد حسن پس از تلمذ در محضر سید حسن بیدآبادی در کسوت شاگردیِ فقیهی
برجسته و نامدار به نام مرحوم حاج محمد ابراهیم کلباسی در آمد. سید محمد حسن هر
روز پله های ترقی و پیشرفت را در علم و اخلاق پشت سر می گذاشت. او در آستانه
بیست و نه سالگی موفق به کسب مقام عالی اجتهاد از حوزه علمیه اصفهان و علمای
برجسته این شهر گردید، ولی جان عطش زده و قرارناپذیر او هرگز وی را به نشیمن
آرامش و سایه رفاه رهنمون نشد، و گاه آن رسید که وطن را ترک گفته به سوی حوزه
علمیه عراق، مانند نجف و کربلا عزیمت نماید تا در کنار بارگاه ملکوتی امیر
مؤمنان و دیار عشاق، کربلای معلّی، گمشده خود را که همان گوهر علم و معرفت جست
وجو کند.

بدین منظور به کربلا عزیمت کرد و پای درس بزرگانی چون آیت
الله شیخ حسن کاشف الغطاء، آیت الله شیخ حسن قوچانی ، آیت الله سید ابراهیم
قزوینی و آیت الله شیخ مشکور حولایی حاضر و از مکتب آنان بهره مند گردید.

آهنگ وطن

روح خستگی ناپذیر و آزاد سید محمد حسن هرگز به او اجازه
آرامش نمی داد. وی پس از مدتی اقامت در عراق، احساس کرد که کرسی های درسی عراق
روح تشنه او را دیگر سیراب نمی کند.

بدین منظور قصد عزیمت به ایران نمود. یکی از شاگردان شیخ
کبیر (شیخ مرتضی انصاری) به نام «شیخ علی نهاوندی» به ایشان خبر داد که طلبه ای
به نام سید محمد حسن از اصفهان به نجف آمده ولی درس های عراق او را قانع ننموده
و قصد بازگشت به ایران را دارد. شیخ انصاری برای او پیغام فرستاد تا در جلسه
علمی ای که بعدازظهر همان روز در حرم مطهر امیر المؤمنین (علیه السلام) برگزار
می شود حضور یابد و با ایشان ملاقات نماید.

شیخ علی نهاوندی پیغام شیخ انصاری را به میرزا محمد حسن
ابلاغ نمود. شیخ انصاری ضمن دیدار با میرزا محمد حسن که مجتهد برجسته و بارزی
شده بود از او یک فرع فقهی را سؤال کرد. او پاسخ داد، ولی شیخ انصاری استدلال
او را رد کرد و جواب وی را ابطال نمود. سپس پاسخ خود را عنوان نمود و میرزا
محمد حسن به اشتباه خود اعتراف نمود. سپس شیخ انصاری بر پاسخ خود اشکال دومی
مطرح کرد و پاسخ خود را هم رد نمود. میرزا پس از اندکی تأمل پاسخ جدید را هم
پذیرفت. سپس شیخ پاسخ دوم را هم با دلایلی محکم رد و نقض نمود و میرزا محمد حسن
برای بار سوم هم پاسخ شیخ را پذیرفت.

شیخ همین طور تا هفت پاسخ برای مسئله مطرح کرد و هر بار با
پاسخی دیگر آن را رد نمود، تا جایی که میرزای شیرازی از تبحر و چیرگی در اجتهاد
شیخ انصاری شگفت زده شد. این موضوع سبب گردید که میرزای شیرازی از تصمیم خود
مبنی بر مراجعت به ایران منصرف شده در حلقه شاگردان شیخ اعظم درآید. البته
ارتباط او با شیخ انصاری رابطه ای فراتر از رابطه استاد و شاگردی بود به
گونه ای که گفته اند وقتی که شیخ انصاری کتاب معروف خود «فرائد الاصول» را
می نگاشت از میرزای شیرازی خواست که آن را بازخوانی و تصحیح نماید.

بر کرسی زعامت

چشم مسافر چو بر جمال تو افتد

عزم رحیلش بدل شود به اقامت

این بیت شعر، سخنی بود که میرزای شیرازی هنگام دیدن شیخ
انصاری زمزمه نمود؛ همان هنگام که با دیدن شیخ اعظم از تصمیم خود برای بازگشت
به ایران منصرف شد.

از جمله رویدادهای مهم زندگانی میرزای شیرازی رحلت استاد
بزرگوارش شیخ انصاری بود. ایشان در سال ۱۲۸۱ ه . ق. به رحمت ایزدی پیوست. مشخص
بود که با فقدان مرجعی عالی قدر چون مرحوم شیخ انصاری کرسی زعامت و مرجعیت او
شایسته شاگرد برجسته اش میرزای شیرازی می شد. اقدامات میرزای شیرازی پس از
مرجعیت در نشر معارف اسلامی و دفاع از شیعه و کیان ولایت اهل بیت
(علیهم السلام) بسیار روشن و شفاف و عمیق بود. از جمله حرکت های مهم او در
دوران مرجعیت دفاع از شیعیان افغانستان، تلاش برای ایجاد وحدت و همدلی بین شیعه
و سنی، انتقال حوزه علمیه تشیع از نجف به سامرا که سنی نشین بود، پرداخت شهریه
و کمک های مالی به علما و طلاب اهل تسنن، از میان بردن موانع وحدت بین مذاهب،
تربیت و اعزام مبلغ به مناطق محروم، جلوگیری از تهاجم یهودیان به استان همدان،
جلوگیری از خرید سرزمین های بلاد اسلامی مانند طوس توسط روسیه، فرستادن آیت
الله سید عبدالحسین لاری برای مبارزه با عوامل انگلیسی به جنوب ایران، حمایت از
قیام آزادی خواهانه مردم بنادر جنوبی ایران و ده ها تلاش و خدمت سیاسی و فرهنگی
از جمله تلاش های این عالم پارسا است.

این رهبر فرزانه و عالم بصیر که با زندگانی پر برکت و مبارزات فرهنگی خود سبب
اعتلای شیعه و اقتدار مرجعیت و رهبری آن شد، پس از عمری مجاهدت در سال ۱۳۱۲ ه .
ق. در سن ۸۲ سالگی بدرود زندگانی گفت و بدن مطهرش را در جوار بارگاه ملکوتی
امیر مؤمنان به خاک سپردند.

گلبرگی از آفتاب

همان گونه که در شرح کوتاه زندگانی این عالم وارسته گذشت به
خوبی دیده شد که او هرگز انجام وظیفه را فدای ه