پاورپوینت کامل بررسی هویت فکری انقلاب اسلامی (قسمت دوم) ۳۸ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل بررسی هویت فکری انقلاب اسلامی (قسمت دوم) ۳۸ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل بررسی هویت فکری انقلاب اسلامی (قسمت دوم) ۳۸ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل بررسی هویت فکری انقلاب اسلامی (قسمت دوم) ۳۸ اسلاید در PowerPoint :

>

۱۶

اشاره: در شماره پیشین هویت فکری انقلاب اسلامی و جریان های
فکری پیش از انقلاب مورد بررسی قرار گرفت و در این بررسی به دو جریان سکولاریسم
و ملی گرایی اشاره شد. اکنون به بررسی دیگر جریان ها پرداخته می شود.

۳. جریان فکری مارکسیسم و حزب توده

مارکسیسم، جریان فکری مادی و الحادی است که از تفکرات مارکس
و پیروان او نشأت گرفته است. مارکسیسم به موازات ملی گرایی در ایران در عرصه
مبارزات سیاسی نقش ایفا می کرد و سالیانی جوانان پر شور ایران را – که به عشق
عدالت و رسیدن به پیشرفت های علمی و صنعتی، مثل اروپا، خواهان راه و روشی بودند
– به دنبال خود کشانید.

برخی از اندیشه های وارداتی مانند ملی گرایی و سکولاریسم
بیشتر در میان شخصیت ها و اقشار تحصیل کرده به صورت پراکنده و غیر متمرکز وجود
داشت، ولی جریان فکری چپ (مارکسیسم) در قالب تشکیلات سازمان یافته حزبی و
متمرکز؛ یعنی در قالب حزب توده فعالیت می کرد.

گر چه سر خوردگی از ناسیونالیسم و دیکتاتوری رضاخان محرک
جریان فکری مارکسیسم بود، امّا مبلغان این افکار از همان ابتدا با حربه آزادی،
به انتقاد و مبارزه علیه «ارتجاع و اشرافیت» دست زدند و نشریات آن ها به اصطلاح
خودشان به «آخوند بازی و کهنه پرستی» نیز حمله می کرد و به این ترتیب ماهیت ضد
مذهبی خود را آشکار می ساخت.

مارکسیسم، جریانی غیر موفق

مارکسیسم در ایران موفقیت چندانی کسب نکرد و حتی از ملی
گرایی نیز ناموفق تر بود. علت این عدم موفقیت را باید در عوامل زیر جست و جو
کرد:

الف) ماهیت الحادی و اساس مادیگری مارکسیسم که با تفکرات
جامعه ایرانی و اعتقادات عمیق مذهبی مردم ایران در تضاد بود، نمی توانست
مقبولیت چندانی داشته باشد؛

ب) وابستگی شدید مارکسیست ها به مسکو.

با توجه به سوابق تلخ روابط ایران و روسیه و نظر به آن که
آنها گروهی غیر مستقل و وابسته به بیگانه، بلکه بازیچه دست سیاست های بین
المللی شوروی سابق بودند، نمی توانستند از مقبولیت اجتماعی برخوردار باشند.

گر چه جریان چپ توانست در مدّت چند سال حیات علنی خود موفقیت هایی به دست آورد،
اما در نهایت متلاشی شد و به جایی نرسید.

در نتیجه جریان فکری مارکسیسم نیز همچون دو جریان فکری
گذشته نمی توانست مکتب فکری انقلاب اسلامی باشد.

۴. جریان های فکری التقاطی

جریان های فکری التقاطی در شکل های مختلف بعد از سال ۱۳۳۲ و
سقوط دکتر مصدق و قدرت یافتن شاه در ایران به وجود آمدند و سعی در آشتی دادن
بین اسلام و جریان های فکری وارداتی قبلی (ملی گرایی، ارمغان غرب و مارکسیسم،
تحفه شرق) داشتند و به همین دلیل به آنها التقاطی گفته می شود. از میان این
جریان های فکری فقط به دو نمونه بارز آن ها اشاره می کنیم.

الف) نهضت آزادی

نهضت آزادی سمبل جریان التقاطی اصلاح طلب است. معتقدان به
این جریان فکری بین اسلام و معیارهای دمکراتیک و علم جدید قایل به جمع بودند و
بدین منظور اصلاح برخی از مبادی دینی و تحلیل علمی آن ها را مدنظر داشتند تا به
تصور خود دین را توانمند کرده و بر تحوّلات عصر جدید منطبق نمایند.

آن ها علاوه بر اصلاح طلبی دینی، به لحاظ سیاسی نیز اصلاح
طلب بوده و شعار تحدید حدود قدرت حکومت (شاه سلطنت کند نه حکومت) را سر
می دادند و به مبارزه سیاسی در قالب قانون اساسی مشروطه پایبند بودند. این ها
همچنین با پذیرش مستلزمات عصر جدید در صدد بودند که برای آن ها مبادی دینی و
اسلامی دست و پا کنند و بدین منظور به تفسیر و تأویل قرآن کریم و نهج البلاغه
می پرداختند.

آن ها هیچ اعتقادی به بیرون کردن شاه از ایران نداشتند و به سلطنت و نه حکومت
شاه راضی بودند. نهضت آزادی ایران که مدت ۹ ماه پس از پیروزی انقلاب به فرمان
امام خمینی «ره» گروه حاکم بر کشور بود، هنوز از این اعتقاد خود – که مبارزه
می بایست برای بازگشت شاه از حکومت به سلطنت باشد – دست بر نداشته بود.

آیا نهضت آزادی پایگاه فکری انقلاب بود؟

این جریان فکری به خاطر داشتن اشکالاتی همچون «نداشتن خلوص
ایدئولوژیک» و «عدم نفی حکومت شاه» هرگز نتوانست یک پایگاه فکری برای انقلاب
اسلامی باشد.

نداشتن خلوص ایدئولوژیک:

این جریان فکری به لحاظ آراء و اندیشه ها و توصیه ها و
عملکردهای خود خالص نبود. گر چه به ظاهر ادعای اسلام داشت اما در واقع قلبش
برای ملیّت – و نه اسلام – می تپید. سعی وافر بانیان این جریان فکری بر فراگیر
کردن اندیشه های ملی از طریق استفاده از قرآن کریم بود. یعنی در واقع اسلام را
به عنوان ابزاری برای رسیدن به مقاصد خود می خواستند. شاید گویاترین جمله برای
اثبات مطلب فوق، جمله ای از مهندس بازرگان به عنوان رهبر این جریان فکری باشد.

او پس از شکست دولت موقت و استعفای خود و کابینه اش، دلیل
اختلاف خود و یارانش با امام خمینی «ره» را چنین بیان می کند: «هدف اتخاذی دولت
موقت خدمت به ایران از طریق اسلام و به دستور اسلام بود. در حالی که آقای خمینی
برای انقلاب و برای رسالت خود خدمت به اسلام از طریق ایران را اختیار کرده
بودند. به عقیده ایشان (امام خمینی «ره») ملت ایران با دادن خون خودشان، برای
اسلام خدمت کردند.»

عدم نفی حکومت شاه:

نهضت آزادی هیچ گاه حکومت شاه را نفی نکرد و خواهان سلطنت
شاه در چهارچوب قانون اساسی مشروطه بود. در اصول مرامنامه نهضت آزادی آمده است:
«ما مسلمان، ایرانی، تابع قانون اساسی و مصدقی هستیم.»

بازرگان تأکید می کرد که: «تابع قانون اساسی ایران هستیم ولی منافی «نُؤْمِنُ
بِبَعْضٍ وَ نَکْفُرُ بِبعضٍ» نبوده، از قانون اساسی به صورت واحد جامع طرفداری
می کنیم.»

آنان قانون اساسی دوران طاغوت را به صورت کامل قبول داشتند و از آنجا که پذیرش
سلطنت مشروطه روح قانون اساسی رژیم سابق را تشکیل می داد، طرفداری از س