پاورپوینت کامل تحول در نظام آموزشی حوزه ۴۴ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل تحول در نظام آموزشی حوزه ۴۴ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۴ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل تحول در نظام آموزشی حوزه ۴۴ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل تحول در نظام آموزشی حوزه ۴۴ اسلاید در PowerPoint :

>

۲۳۵

اشاره

چندی است، بذر اندیشه اصلاح ساختار آموزشی حوزه های علمیه، جوانه زده و اینک در محافل رسمی و غیر رسمی حوزه، مساله
روز شده است . عنایت خاص مقام معظم رهبری و بیانات بلند ایشان در این زمینه، این بذر را بخوبی آبیاری کرده و رشد آن را
دوچندان ساخته است . حرکت اصلاح گرانه شتاب گرفته و به صورت جدی پیگیری می شود . امروز، به بار نشستن این نهال
نوظهور، نه تنها انتظاری

بی حاصل و یاآرزویی دور دست تلقی نمی گردد، بلکه به نظر می رسد که به مرحله عینیت و تحقق خارجی نزدیکتر شده است .

گفتنی است، هرگونه تغییر در نظام آموزشی (اعم از: تبدیل سیستم کنونی تحصیلی به یک نظام بسته و کلاسیک، تعویض کتب
متداول و مرسوم و یا تغییر کیفی آنها، تدوین متون جدید آموزشی، وضع و رفع عناوین درسی و) . . . بی آنکه تحلیل درستی از
هویت و نقش و رسالت و اصالت و قداست و تاریخ پرفراز و نشیب هزار و چند صد ساله این حوزه مقدس داشته باشیم، چه بسا
ضررهای جبران ناپذیری را متوجه اندام سرفراز این نهاد مقدس می کند . از این رو، لازم است احتیاط و وسواس بیشتری در این
امر مهم و حیاتی به عمل آید و جوانب گوناگون آن، مورد بررسی عمیق و دقیق صاحبان رای و اندیشه واقع شود .

این نوشتار، اشاره ای دارد به نکاتی چند در باره این امر حیاتی .

۱ – رسالت علوم اسلامی

با توجه به حقیقت دین، دو ویژگی را در این حبل المتین الهی خواهیم یافت، و آن ثبات و استواری احکام و اصول و فروع آن از یک
سو، و حیات و رشد و بالندگی آن از سوی دیگر است . اگر دین باقی نباشد و آن چنان که نازل شده است، عرضه نشود، دین خدایی
نخواهد بود; چه اینکه اگر حیات نداشته باشد و پاسخگویی نیازهای اعصار و امصار نگردد، آیین بشری تلقی نخواهد شد . از این رو،
تفکر اسلامی بر پایه این دو ویژگی شکل گرفته است، و دو رکن اساسی را هماره مد نظر داشته است: یکی وجهه تحملی و تبلیغی، و
دیگری جنبه تفقهی و تحقیقی . لذا می بینیم، علم قرائت، حدیث، درایه، رجال، تراجم و تاریخ از یک سو، و دانش فقه، اصول، کلام،
فلسفه و اخلاق از سوی دیگر، مجموعه ای ارزشمند دانشگاه بزرگ اسلامی را تشکیل داده است .

۲ – دانشهای نوین حوزوی

برخی گمان دارند که هر چه نو باشد، بدعت است و ناروا و آنچه از سلف به دست خلف نرسد مایه خطر و باعث نابودی است . اینان
از جامعه خویش در عزلتند و از سایه زمان و مکان در وحشت; بلکه از حقیقت دین غافلند و از تعریف هویت آیین عاجز . در مقابل،
گروهی دیگر چنان می پندارند که آنچه از گذشته بر جای مانده و مهر تاریخ بر پیشانی آن خورد، کهنه و قدیمی است، مرده ای
است در گورستان تاریخ و یا عتیقه ای است در موزه های فرهنگی . چه بسا، برخی از آنان پیراهن دین شناسی به تن کنند و گفتار
خویش را بازیور کلام بزرگان بیارایند و طبل بد آهنگی بکوبند و نوای ناروایی ساز کنند و مفاهیم جدیدی وارد بازار معانی سازند،
از قبیل: دین فروشی در برابر دین شناسی، فقه پویا در برابر فقه سنتی، فلسفه پیشرفته در برابر فلسفه ارسطویی، معرفت شناسی
نوین در برابر علم شناسی و ذهن شناسی رایج .

ما نه با آن گروه کاری داریم و نه با این دسته سخنی . ما می خواهیم حوزه های علمیه هم از اصالت و قداست و حقانیت و رسالت
ثابت تاریخی خویش دفاع کند، و هم تحقیقات علمی و برنامه های عملی خود را در عرصه های گوناگون حیات فردی و جمعی و
جامعه جهانی امروز ارائه کند . و این دو را، رسالت کلی حوزه های علوم اسلامی در عصر حاضر می دانیم .

حاصل سخن، آن خواهد بود که به فقه سنتی، تفسیر حدیثی، تاریخ روایی، اخلاق نقلی، فلسفه ارسطویی و کلام قدیم اصرار ورزیم
و دانش رجال و حدیث را رواج بخشیم، ولی جدای از اینها – و در واقع در کنار اینها – در برخی از مباحث آنها، طرحی نو دراندازیم
و بنای تازه بنا نهیم . امروزه، کلیدداری خزانه و نگاهبانی گنجینه کافی نیست، کاوش برای رسیدن به گنجهای جدید معرفت و
تجارت برای سودآوری اندیشه ها، لازم است . در این جهت، اقتصاد اسلامی، مفهومی گسترده تر از آنچه در جای جای فقه از آن
بحث می شود، پیدا خواهد کرد . حقوق و جزائیات اسلامی،

فراتر از مباحث ابواب شهادت و قضا و حدود و قصاص و دیات خواهد رفت . شیوه های جدید تحقیق، تحلیل، تفسیر و حتی
ارزشگذاری انواع تاریخهای مدون و . . . وارد بازار آموزش خواهد شد . اخلاق روایی، با سبک خطابی آن و اخلاق ارسطویی با روش
فلسفی آن، همه فضای آموزشی را پر نخواهد کرد، بلکه در کنار خود، طرح مسایل جدید زیربنایی و پیوند آن با روان شناسی تجربی،
بهداشت روانی، جامعه شناسی، تعلیم و تربیت، فرهنگ و هنر، سیاست و اقتصاد و حتی ادبیات و تاریخ را تحمل خواهد کرد .

مباحث حکومت و شکلهای گوناگون آن، امتیاز حکومت اسلام در برابر انواع حکومتهای رایج بشری، بررسی اشکال متفاوت
حکومتی در نظام اسلامی، تبیین همه جانبه ولایت، فقه و فقاهت، تشریح اهرمهای قدرت و چگونگی تعدیل و توزیع آن در بدنه
حکومت اسلامی، مباحث سیاست خارجی اسلام و روابط بین الملل اسلامی و . . . دانش جدید سیاست اسلام را به وجود خواهد آورد
.

با نگاهی گذرا به مراکز نشر فرهنگی حوزه، درمی یابیم که هنوز تحول فرهنگی در درون حوزه صورت نگرفته و به جای آن یک
نهضت شرح، حاشیه، تعلیقه، تلخیص، خودآموز و تمرین پدید آمده است . اصولا، اصلاح ساختار فکری و روحی و تغییر ذهنیت
موجود پیرامون مواد درسی و روشهای آموزش، تبلیغ و تحقیق یکی از ضرورتهای موجود در باور صاحبان رای و اندیشه است . شاید
بتوان گفت که سنگ زیربنای انقلاب فرهنگی و نقطه آغاز اصلاح نظام آموزشی حوزه، همین امر است .

۳ – دفاع از سنگر

بسیارند کسانی که اخلاص را در اخفا، و تقرب را در تستر می جویند . تلاش می کنند که پرچم هدایت را بر دوش گیرند ولی آن را از
نگاه دوستان و دشمنان برگیرند تا از خطر ریا و خودنمایی و گناه کبر و خودستایی در امان باشند . ولی باید توجه داشت که همین
روش و منش چه بسا سبب غفلت از ادای رسالت و باعث اشتباه امر هدایت و موجب حیرت یک امت می شود . امت اسلامی، باید
رهبران خویش را بشناسد، دوستان و دشمنان را تشخیص دهد . پرچم امامت روحی و هدایت فکری را بر دوش هدایتگران نظاره
کند . حوزه های علوم اسلامی، باید در دیگری از تلاش و پیکار را به روی خویش بگشایند .

۴ – آیین تبلیغ

یکی از ضرورتهای حوزه های علمیه، توجه به تبلیغ و نشر عقاید و احکام و بسط فرهنگ اسلامی در میان توده هاست . اگر ژرف
اندیشان و صاحب نظران، اسلام شناسان و دانشوران حوزه، هدف خود را تنها تحقیق و تدریس حوزوی و تالیف صنفی بدانند،
شاید رسالت الهی خویش را به انجام نرسانده باشند .

امروزه، باید روآوردن به زبانهای زنده و فراگیر دنیا، معمول و مرسوم گردد . چرا که اگر زبان عربی برای استفاده از معارف دینی و
جهت فهم پیام الهی نخستین ضرورت حوزه شناخته می شود، زبانهای زنده دیگ