پاورپوینت کامل جلوه هایی از زندگی حضرت آیه الله العظمی حاج شیخ محمدتقی آملی(ره) ۶۹ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل جلوه هایی از زندگی حضرت آیه الله العظمی حاج شیخ محمدتقی آملی(ره) ۶۹ اسلاید در PowerPoint دارای ۶۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل جلوه هایی از زندگی حضرت آیه الله العظمی حاج شیخ محمدتقی آملی(ره) ۶۹ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل جلوه هایی از زندگی حضرت آیه الله العظمی حاج شیخ محمدتقی آملی(ره) ۶۹ اسلاید در PowerPoint :

>

۱۰۸

پدر دودمان او از گذشته ی دور روشن نیست، اما پدرش مرحوم ملامحمد آملی از رجال علمی مشهور بود که در۱۲۶۳ ق در آمل به دنیا آمد. او، شاعر و ادیب بوده و در عهد صفویه می زیسته است.
مرحوم آملی، در هفده سالگی به تهران آمد و از محضر مرحوم آیه الله حاج شیخ محمدحسن آشتیانی( صاحب بحرالفوائد) و مرحوم آیه الله میرزا ابوالقاسم کلانتر(م ۱۲۹۵ق) و سید صادق طباطبایی، فقه و اصول، و از محضر حکیم بزرگ عصر خود،مرحوم میرزا ابوالحسن جلوه (م ۱۳۱۴ق) و مرحوم آقاعلی زنوری (م ۱۳۰۷ق) حکمت متعالیه را فرا گرفت و جامع معقول و منقول گردید و تدریس و امامت «مسجد مجد»را در ۱۳۲۰ق برعهده گرفت. در جریان مشروطیت، همگام با شهید آیه الله حاج شیخ فضل الله نوری به مبارزه پرداخت. پس از شهادت حاج شیخ فضل الله، به شهرستان نورتبعید شد. پس از تبعید، مجددا به تهران بازگشت و در سال ۱۳۳۶ق رحلت کرد و درقبرستان ابن بابویه شهر ری، در ایوان مقبره ی مقدمات و سطوح را از محضر پدر و دیگر عالمان آن شهر، از جمله میرزا حسن کرمانشاهی، آقا شیخ محمد هادی
‹رس ث/››ح .)۲( …م درک ع ورش ل وصا و ه قف ه بو م دش انشآ ه یبدا م ولع ه ب و غ راف ن آ ت امدقم ل یصحت زا ،غ ولب زا ل بق رد .ت شامگدوب رصع ت لاامک ن یرتم هم ه ک- ه یبرع م ولع م لعت ه ب ارم و م تفای ی یانشآ ن آ ن تشونو ی سراف ن دناوخ ه ب ی نامز ک دنا رد ات ت شاد ل وذبم م دشر ق یرط رد ی فاو ی دج و دومنن م ت یبرت رد غ یلب ی عس و ت شاذگ ب تکم ه ب ارم ،ردپ ،م دیسر م یلعت ت یادب ه ب ن وچ ح ح :دیوگ وا دوخ .ت خادرپ ل یصحت ه ب اجن امه ردو درک دشر ردپ رانک رد و دمآ ایند ه ب ن ارهت رد )ع(اضرلای سوم ن ب ی لع ت رضح ت دلاوزور اب ف داصم ق ۴۰۳۱ ه دعقلاوذ م هدزای ه بنشراهچ زور رد ،ه ل م ظعم ح ج ت لایصحت و ت دلاوا ج ح . ظ افلا ث حابم رد ی تاقیقحتو ،ه للالااه لالا ه فیرش ه ملک ح رش و ع لاطم ح رش رب ه یشاح و رافسا رب ه یشاح و دئارفرب ه یشاح و دناه دش پ اچ ه ک ض ئارفلا ص یخلت و ی لمآدمحملام ه یشاح م ان ه ب ه یسمشح رش رب ی اه یشاح ه لمج زا ،ت سا ی تافیلات ی اراد ، ن اشیا )۱( طالقانی و مرحوم آقا سید جلیل و شیخ عبدالحسین هزار جریبی و شیخ رضا نوری مازندرانی و شیخ علی نوری و حاج شیخ عبدالنبی نوری فراگرفت و در سال ۱۳۴۹ق در عین این که از استادش مرحوم نوری اجازه ی اجتهادداشت، برای تکمیل اندوخته های خود به نجف هجرت کرد و مدت چهارده سال از محضربزرگانی مانند مرحوم آیه الله میرزا حسین نائینی (م ۱۳۵۵ق) و مرحوم آیه الله آقاضیاءالدین عراقی (م ۱۳۶۱ق) و مرحوم آیه الله شیخ مهدی نوائی مازندرانی ومرحوم آیه الله سیدابوالحسن اصفهانی(۱۳۶۵ق) استفاده کرد و به درجه ی ممتازاجتهاد ارتقا پیدا کرد و از مرحوم آیه الله سید ابوتراب خوانساری و مرحوم آیه الله شیخ اسدالله زنجانی، به دریافت اجازه ی روایی مباهی شد.
خود او از دروس اساتید خویش در نجف این گونه یاد کرده است: … و مجلس افاده ی آقای آقا ضیاءالدین عراقی را برای خود اختیار کردم تا درآن مدرس محترم، یک دوره اصول، من البدایه الی النهایه دیدم، و اسطاری از فقه رابرخوردم و آن چه شنیدم، بنوشتم و آن چه نوشتم مذاکره کردم و به تحقیق اندر شدم.
تا آن که مرا شوق شنیدن ابحاث آقای نائینی پیدا شده، پس از تکمیل دوره ی مباحثه آقای عراقی، به درس ایشان حاضر شده از آخر مباحث استصحاب الی آخر تعادل وتراجیح، و از اول مباحث الفاظ الی رساله برائت، خدمت شان استفاده کردم. و به مباحثه ی آقای اصفهانی که در آن اوان، اصول منقح خارج می فرمود، حاضر می شدم وآن چه از درس ایشان هم استفاده کردم به دام کتابت قید کردم.
تا سنین هزار و سیصد و چهل و هشت (۱۳۴۸ ه) و چهل و نه (۱۳۴۹) و پنجاه (۱۳۵۰)نه آن که خود را مستغنی دیدم، بلکه ملول شدم، … و همواره از خستگی ملول و درفکر برخورد; کاملی، وقت می گذراندم، و به هرکس می رسیدم، با ادب و خضوع، تجسسی می کردم که مگر از مقصود حقیقی اطلاعی بگیرم.
و در خلال این احوال، به سالکی ژنده پوش برخوردم و شب ها را در حرم مطهر حضرت مولی الموالی، ارواحنافداء عتبته، تاجار حرم با ایشان به سر می بردم. و او اگرچه کامل نبود، لیکن من از صحبت اش استفاداتی می بردم. تا آن که موفق به ادراک خدمت کاملی (۳) شدم، و به آفتابی در میان سایه برخوردم و از انفاس قدسیه ی اوبهره ها بردم و در مسجد کوفه و سهله، شب هایی تنها مشاهداتی کردم. و کم کم باب مراوده با مردم را به روی خود بستم و در مجالس مباحثات حاضر نمی شدم و دروسی راکه خود داشتم، ترک کردم. و چند سال بر این حال بماندم تا مرا شوق بازگشت به طهران پدید آمد… .
او، در ربیع الاول ۱۳۵۳ق به تهران مراجعت کرد و در محله ی حسن آباد مقیم شد و به افاده و افاضه پرداخت.
اشتغال به هدایت مردم و امامت در مسجد مجدالدوله تهران و تدریس عقاید واحکام، ایشان را از اشتغالات عالی تر باز نداشت. لذا، هم تدریس معقول داشت و هم تدریس منقول و هم به تصنیف و تالیف پرداخت و هم در امور اجتماعی دخالت می کرد. چند خاطره از دوران تحصیل
مرحوم استاد علامه طباطبایی و شهید علامه مرتضی مطهری، نقل کرده اند که هنگامی که مرحوم آملی در نجف اشرف مشغول تحصیل بودند، یک شب به خاطر خستگی به بالشی که پشت سرشان بوده تکیه داده و قرآن تلاوت کردند. فردا که خدمت استاداخلاق شان (مرحوم میرزا علی آقای قاضی رضوان الله علیه می روند، استاد بی مقدمه می فرماید: «موقع «می دانی چه چیز را از دست دادی؟». عرض کردم: «خیر». فرمود:
‹رس ث/››ح :دومرف .»؟ت سین ب حتسم لاصا ،م لاسه س رگم و .دوب ی بحتسم زامن !اقآ« :م تفگ !ی داد م لاس ک ی ارچ :دنتفگ ن م ه ب ،دندوبه تسشن ن م ی ولهپ ه ک ی یاقآ .م داد م لاس ک ی ،دهشت زا دعب ،م دناوخی م ب حتسم زامن)ع(ن ینمؤملاریما ت رضح رهطم م رح ق اور رد« :دومرف .»!م شچ« :م درک ض رع » .ن کنل قن ی سک ی ارب م اه دنز ات ن کل ،م یوگی م م ه وت ه ب ،م اه تفگ ی رفن دنچ ه ب« :دومرفن م س امتلا و ش هاوخ ه ب ابیرقت »؟دراد ی صاخت هج ;دییامرفی م دیکات !اقآ« ح ح :م درک ض رع »!ن کمافتکا رخآ م لاس ه ب و ن ک ادا ار م لاس ه س ،امتح ،ب حتسم و ب جاو ی اهزامن رد !م زیزع« ح ح :دومرف ن م ه ب .دندوب ه تسشن ی سرک ریز ،ن اتسمز ی اهزور زا ی کی دنلب رهظزادعبح ح :درک ل قن ن اشیا م رتحم ن اگداون زا ی کیح ح .)خ»۴(
«بالا را نگاه کن!». سر را بالا کردم قصری سفید با درختانی سبز و نهر آبی شفاف و گل هایی فراوان دیدم. وقتی به خود آمدم همه چیز عادی بود.».
هم ایشان گوید:
بنده جوانی حدود بیست ساله بودم که در اتاق منزل مرحوم آقا، در محضر ایشان خدمت می کردم; یعنی، جواب تلفن ها را می دادم و پذیرایی آقایانی که به دیدن آقامی آمدند را می کردم.
روزهای اولی که افتخار خدمت آقا را داشتم، به من فرمودند! «عزیزم! تکیه کلام ایشان به نزدیکان خود هرگز در جواب تلفن یا مراجعه ی آقایان و … مراآیه الله یا جناب و یا القاب دیگر مگو! فقط به آقای آملی اکتفا کن! حدود دو سال در خدمت آقا بودم. روزی شخصی حدود پنجاه ساله، حضور آقا آمد و گفت: «دیشب،مرحوم صاحب عروه را خواب دیدم. به من فرمود: «به آقا شیخ محمدتقی آملی بگوشرح کتاب عروه الوثقی را زودتر تمام کند.». آقا به آن شخص فرمود:
«شما می دانی که من مشغول نوشتن مصباح هستم؟». او در جواب گفت: «اصلا اطلاعی نداشتم و ندارم ». من، این روز را فراموش نکردم تا زمانی که کتاب مصباح به آخر رسید. ساعتی بعددر حال وضو گرفتن جهت نماز شب، دارفانی را وداع کرد. مبارزات
الف) درجریان انجمن های ایالتی و ولایتی، هنگامی که اعلامیه ای به امضای مراجع تهران رسید، مردم قیام کردند. آن بزرگان عبارت بودند از مرحوم آیه الله سیداحمد خوانساری (م ۱۴۰۵ق)، مرحوم آیه الله شیخ محمدرضا تنکابنی (م ۱۳۸۵ق)،مرحوم آیه الله میرزا احمد آشتیانی (م ۱۳۹۵ق)، مرحوم آیه الله شیخ محمدتقی آملی.
ب) در جریان تاریخی سال ۴۲ یکی از مراجعی که فتوا به مرجعیت حضرت امام خمینی(ره) داد تا ایشان مصونیت داشته باشند، مرحوم آقای آملی بود.
ج) در دوره ی تبعید حضرت امام خمینی(ره) و پس از آن، طلاب و سخنرانان را به ترویج افکار انقلابی ایشان تشویق و ترغیب می فرمود. آثار علمی معظم له
دو دسته تالیف داشته اند، دسته ای تقریرات دروس اساتیدش بوده و دسته ای هم نتیجه ی افکار بلند خود او است.
۱- التعلیقه علی مکاسب المرحوم العلامه الانصاری (ره); این کتاب تقریر درس مرحوم علامه حاج میرزا حسین نائینی است که حاوی مباحث مکاسب محرمه تا اشتراط قدرت برتسلیم است. کتاب مذکور، در دو جلد در تهران به سال ۱۳۷۲-۱۳۷۴ق چاپ شده است.
۲- کتاب الصلاه; این کتاب، تقریر بحث استادش مرحوم آیه الله میرزا حسین نائینی است که در سه جلد در تهران به سال ۱۳۷۱ق چاپ شده است. این کتاب مشتمل است برجمیع مباحث نماز، جز نماز جمعه; زیرا، استاد، مبحث نماز جمعه را متعرض نشده است.
۳- منتهی الوصول الی غوامض کتابه الاصول; این کتاب تقریر بحث مرحوم آیه الله سیدابوالحسن اصفهانی است که در تهران چاپ شده است.
۴- حاشیه بر کفایه و ادله ی عقلیه; این کتاب، تقریر بحث مرحوم آیه الله آقاضیاءالدین عراقی است.
۵- تقریر بحث های استاد خود، مرحوم محقق نائینی در مباحث الفاظ علم اصول.
۶- شرح بر بخش حکمت و فلسفه ی منظومه ی حکیم الهی مرحوم حاج ملاهادی سبزواری.
بنا به گفته ی استاد شهید آیه الله مطهری این کتاب، مهم ترین اثر او در فلسفه است.
۷- رساله ای در احکام رضاع (مخطوط).
۸- شرح بر اشارات.
۹- شرح عروه به نام مصباح الهدی در دوازده جلد که به چاپ رسیده و مهم ترین اثرایشان در فقه است.
۱۰- حیات جاوید; این کتاب، مجموعه درس های اخلاق ایشان است که در تهران، دردو جلد به سال ۱۳۳۵ چاپ شده است.
۱۱- مجموعه ای از قاعده ی تجاوز و فراغ و قاعده ی ید و اماریت آن ها برای ملکیت(مخطوط).
۱۲- رساله ای در رهن (مخطوط).
۱۳- رساله ای در وقف (مخطوط).
۱۴- اثبات صانع از ماتریالیسم تا ایده آلیسم، چاپ تهران، ۱۳۷۱ق.
۱۵- خداشناسی، چاپ تهران، ۱۳۷۰ق.
۱۶- رساله فی قاعده لاضرر.
۱۷- رساله فی الرضاع .
۱۸- خلاصه ی مذاکرات راجع به اصول الدین، چاپ تهران، ۴۲ صفحه.
۱۹- رساله ای در جفر; طبق اظهار یکی از نوادگان آن مرحوم، این رساله، در حال حاضر، در اختیار استاد حسن زاده آملی، مدظله العالی، است. تشرف به محضر ولی عصر، عجل الله تعالی فرجه الشریف
مرحوم حاج میرزا علی قاضی، استاد ایشان فرموده است: بعضی از افراد زمان ما،مسلما ادراک محضر مبارک آن حضرت را کرده اند و به خدمت اش شرفیاب شده اند.
یکی از آن ها، در مسجد سهله در مقام آن حضرت -که به مقام صاحب الزمان معروف است مشغول دعا و ذکر بوده است. ناگهان آن حضرت را می بین