پاورپوینت کامل نگاهی به دو اثر از امام قدس سره ۸۶ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل نگاهی به دو اثر از امام قدس سره ۸۶ اسلاید در PowerPoint دارای ۸۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل نگاهی به دو اثر از امام قدس سره ۸۶ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل نگاهی به دو اثر از امام قدس سره ۸۶ اسلاید در PowerPoint :

>

۱۷۳

امام خمینی قدس سره و تکلیف مداری

مقدمه

یکی از شاخصه های والای حضرت امام خمینی قدس سره – که حاکی از مرتبت رفیع و خلوص نیت ایشان بود- را می توان
تکلیف مداری در کارها دانست; این ویژگی در سرتاسر زندگی پربرکت و درس آموز آن بزرگوار، اعم از تصمیم گیری و
سخنرانی و تدریس و تالیف و موضع گیری های سیاسی مشهود بود و در یک کلمه، به حکم کریمه (قل انما اعظکم بواحده
ان تقوموا لله…) هرگونه قیام و اقدام او برای خدا و براساس احساس وظیفه و تکلیف بود.

از جمله می توان پایداری و ایستادگی حضرت امام قدس سره در مقابل تهاجم و «شبیخون فرهنگی » حوالی سال های
۱۳۲۰ و پس از هجوم متفقین به ایران را برشمرد. این هجمه با چاپ و نشر کتابچه ای موسوم به «اسرار هزار ساله » رخ نمود.

مؤلف «اسرار هزار ساله »، علی اکبر حکمی زاده بود.

حکمی زاده در ابتدا طلبه و روحانی و ساکن قم و در آن زمان آن قدر ظواهر خشک مقدسی اش زیاد بود که مشهور شد
ولی در آخر کار منحرف و از سلک روحانیت خارج شد و مدتی به آمریکا رفت و بعد از مدتی که از آنجا برگشت رو به
کارهای اقتصادی آورد اما از کارهای اقتصادی هم زده شد.

حکمی زاده کتابچه ۳۸ صفحه ای «اسرار هزار ساله » را در سال ۱۳۲۲ شمسی منتشر کرد. موضوع این رساله، حمله به
مذهب تشیع بود، او حرف های فرقه ضاله وهابی را به همراه تبلیغات سوء ضد روحانیت -که آن روزها بازارش داغ بود- در
این رساله گردآورده بود. این کتابچه در حقیقت رساله ای بود در ترویج وهابیت و از طرفی همسو با کسروی و از طرف
دیگر با رضاخان که دشمن روحانیت بود.

این کتابچه کم حجم که با القای شبهاتی بر مکتب کلامی و فقهی شیعه تاخته بود، هیاهویی در جامعه آن روز ایران پدید
آورد. علاوه بر آن چون به خاطر اختناق حکومت پهلوی، منابر و مواعظ برچیده و سخنرانی و تبلیغ کاملا محدود شده
بود. طبعا جوانان آن روز در برابر این شبهات کاملا بی دفاع بودند.

در این هنگام حضرت امام قدس سره، سکوت را روا ندانسته با احساس مسؤولیت شدید برای دفاع از اسلام عزیز و پاسخ
به آن شبهات واهی به پا خاسته، مدتی درس خود را تعطیل کردند و کتاب «کشف الاسرار» را در نقد آن رساله نگاشتند و
علاوه بر آن خیانت های رضاخان را هم با صراحت بیان کردند. این کتاب نه تنها در دفاع از عقاید شیعه نوشته شده بلکه
مایه های اندیشه سیاسی امام قدس سره را نیز دربر دارد، ایشان بعدها با توفیق الهی توانست جمهوری اسلامی را بر پایه
همان چیزی که در آن کتاب آمده بود، پایه گذاری کند.

مطالعه «کشف الاسرار» امام راحل، انسان را با غیرت دینی و تعصب معقول مذهبی امام قدس سره و سوز درونی او درباره
انحراف ها آشنا می سازد. حضرت امام قدس سره با تعطیل کردن درس خود و پرداختن به تالیف این کتاب، بار دیگر این
درس را به همه آموختند که باید به دنبال عمل به تکلیف بود و نباید به یک کار مخصوص دل بست و دل خوش داشت.

کتاب کشف الاسرار با استقبال عمومی روبرو و بارها چاپ شد; چاپ اول در سال ۱۳۲۳ شمسی و چاپ سوم آن در سال
۱۳۲۷ شمسی در ۳۳۴ صفحه توسط کتابفروشی علمیه اسلامیه تهران انجام شده است.

اینک با گذری بر تاریخچه بنیانگذار وهابیت بخش هایی از کتاب «کشف الاسرار» را مرور می کنیم.

تاریخچه آیین وهابیت

بنیانگذار آیین وهابیت «محمدبن عبدالوهاب » در سال ۱۱۱۵ قمری در «عیینه » از منطقه نجد به دنیا آمد. فقه حنبلی و
آموزش های علمی مقدماتی را نزد پدر آموخت. سفری به خانه خدا داشت و سپس به مدینه رفت. مدتی در بصره به سر برد
و پس از بازگشت به نجد و اقامتی کوتاه در شهرهای «حریمله » و «عیینه » سرانجام در شهر «درعیه » اقامت گزید و تا پایان
عمر در آنجا ماند. در این شهر با حکمران آن که «محمدبن سعود» نام داشت، آشنا شد و با همکاری و همراهی او آیین
وهابیت را پی ریزی کرد و از آن پس این دو خانواده، «آل سعود» و «آل شیخ » با یکدیگر حاکمیت سیاسی و دینی در
عربستان را در اختیار دارند.

خاستگاه آرای وهابیت

شیخ محمد از ایام کودکی با آرا و اندیشه های «ابن تیمیه » آشنا شده بود و از همان دوران، سخنانی را درباره توحید و
توسل و زیارت قبور و… بر زبان می راند.

آشنایی با افکار ابن تیمیه او را در عقایدش راسخ تر کرد; از این رو به نگارش کتاب هایی در رد عقاید مسلمانان در مورد
توحید، توسل، زیارت قبور اولیاء و… پرداخت. آرای او در عمل موجب تفرقه در صفوف مسلمانان و از بین بردن وحدت
آنان گشت. صرف نظر از خطاهای بزرگ عقیدتی مؤسس وهابیت و نگرش نادرستی که درباره توحید و شرک و زیارت و
استمداد از اولیا و توسل و شفاعت و مسایلی از این قبیل داشت، نتیجه عملی آرای او نه تنها موجب پدید آمدن
اصلاح دینی در جوامع اسلامی نشد، بلکه خود مشکلات بی شماری را پدید آورد. آرای تند او باعث ناخرسندی اغلب
مسلمانان شد و واکنش هایی را علیه او برانگیخت. عالمان بزرگ اهل سنت، تالیفاتی در رد آرای او نگاشتند و پدر و
برادرش که خود از عالمان نامدار عصر بودند به مخالفت با اندیشه های او برخاستند. هر چه زمان می گذرد جدایی و
شکاف جریان وهابیت و عموم مسلمین بیشتر می شود زیرا از نظر این آیین کارهایی که غالب مسلمانان به عنوان مناسک
دینی انجام می دهند شرک آمیز و کفرآلود است! با این که سرلوحه آیین مقدس اسلام توحید و یکتاپرستی و توصیه به
وحدت و پرهیز از تفرقه و جدایی است و قرآن می فرماید:

(ولاتکونوا کالذین تفرقوا و اختلفوا من بعد ماجائهم البینات و اولئک لهم عذاب عظیم).

و مانند کسانی نباشید که پراکنده شدند و اختلاف کردند; (آن هم) پس از آن که نشانه های روشن (پروردگار) به آنان
رسید. و برای آن ها عذاب عظیمی است.

همه تاکید و اهتمام قرآن کریم بر اجتناب از تفرقه برای آن بود تا مسلمین را متوجه پیامدهای ناگوار جدایی و اختلاف
کند و زیان های انشعاب و مخاصمه و ستیزه گری را به آنان گوشزد فرماید، اما دریغا که دیری نپایید که فرقه سازی ها و
جدایی ها آغاز شد و موج فرقه گرایی سراسر جهان اسلام را به کام خود فرو برد و به نام احیای سنت سلف و عناوین دیگر به
تکفیر مسلمانان پرداختند و پراکندگی و دسته بندی، جایگزین همدلی و همگامی شد، و استعمار ددمنش و اهریمن، از
این جدایی ها چه سودها که نبرد.

گزینشی از «کشف الاسرار»

امام خمینی قدس سره که هماره منادی و حامی حفظ وحدت مسلمانان بودند در مواجهه با هجوم و ترویج وهابی گری
به پا خاسته و با تالیف کتاب «کشف الاسرار» بطلان عقاید وهابیان و خرافاتی را که آنان قایل بودند برشمرده و پاسخ گفتند،
آنچه در ادامه آمده بخش هایی از آن کتاب در نقد آیین وهابیت است که عینا و بدون کم و کاست تقدیم می شود:

حاجت خواستن از پیغمبر و امام شرک است یا نه؟

«… اگر حاجت از پیغمبر و امام و هرکس غیر خدا باشد، به عنوان خدایی بخواهیم و او را مستقل در برآوردن
اجت بدانیم، شرک است; چنانچه عقل و قرآن بر آن گواه است. و اگر به این عنوان نباشد، شرک نیست; چنانچه نظام تمام
دنیا بر قضای حاجت از یکدیگر است و پایه تمدن جهان بر روی تعاون از یکدیگر برپاست.

اگر مطلق حاجت خواستن از کسی شرک بود می باید یکسره جهانیان مشرک و بنیاد جهان بر شرک ریخته شده باشد.
پیامبران نیز محتاج به زندگانی بودند و در نوبه خود از جهانیان حاجت ها خواستند و با تعاون قافله حیات و زندگانی را
راه می انداختند…»

از مردگان حاجت خواستن شرک نیست.

«شاید گفته شود که از مردگان، حاجت خواستن شرک است و چون پیغمبر و امام مرد، جمادی بیش نیست و از او نفع و
ضرری حاصل نشود.

جواب این پندار آن است که اولا معنی شرک و کفر را در اختیار ما نگذاشتند، تا هر چه را خواستیم به پندار خود شرک
خوانیم. پس از آن که معلوم شد که شرک چیزی از غیر خدای عالم خواستن است به عنوان این که او خدا است و اگر جز
این شد شرک نیست، مرده و زنده در این معنی فرق نکند. گرچه از سنگ و کلوخ، کسی حاجت طلبد مشرک نشود هر
چند کار لغو و باطلی کرده باشد.

ثانیا، ما از ارواح مقدسه انبیا و ائمه که خداوند به آن ها قدرت مرحمت نموده، استمداد می کنیم، به براهین قطعیه و ادله
عقلیه محکمه در فلسفه اعلی ثابت و مقرر است که روح بعد از خلاصی از بدن که از آن تعبیر به موت شود باقی است و
احاطه ارواح کامله پس از موت به این عالم، بیشتر و بالاتر است و فساد بر روح را فلاسفه محال می دانند.

و این مساله از مسلمات مسایل فلسفه است که از روزی که فلسفه پیدا شده پیش دانشمندان و اعاظم از فلاسفه قبل از
اسلام و بعد از اسلام ثابت بوده و جمیع ملل از یهود و نصاری و مسلمین این مطلب را از واضحات و ضروریات دین خود
می شمارند; بلکه بقای روح و احاطه آن پیش فلاسفه روحی و الهی اروپا نیز مسلم و واضح است و… این مختصر را گنجایش
آن نیست که در یک چنین مساله دنباله داری که نوشتن یک کتاب لازم دارد وارد بحث و بررسی شویم… و کسی که خود
را اهل برهان می داند به کتاب های آنان رجوع کند تا صحت مطلب را دریابد»

شفا خواستن از تربت، شرک است یا نه؟

«یکی دیگر از پرسش های اینان آن است که شفا خواستن از تربت شرک است یا نه؟

جواب این سخن با درنظر گرفتن معنی شرک، معلوم شود، زیرا چنانچه دانستید شرک عبارت از آن است که یا کسی را
خدا بدانیم یا عبادت کسی کنیم به عنوان این که او خدا است یا حاجت از کسی خواهیم به عنوان این که او مستقل در
تاثیر است و خدا است، چنانچه طوایف مشرکین چنین بودند پس اگر کسی از تربت یا هر چه شفا خواهد به عنوان این که
او خدا است یا شریک خدا است یا دستگاهی در مقابل خدا دارد و مستقل در تاثیر است یا صاحب آن قبر خدا است شرک
است، بلکه دیوانگی و جنون است و اگر با این عقیده باشد که خدای قادر بر هر چیز در این یک مشت خاک به واسطه
قدردانی از یک فداکار که در راه دین او تمام هستی خود را از دست داد شفا قرار داده هیچ شرکی و کفری لازم نمی آید.

یک گواه از قرآن

اگر گفته شود مطلق شفا خواستن از چیزی شرک است با هر عنوانی باشد گوییم بنا به گفته شما خدا نیز دعوت به شرک
کرده

(یخرج من بطونها شراب مختلف الوانه فیه شفاء للناس ان فی ذلک لایه لقوم یتفکرون)

درباره زنبور عسل می فرماید:

خارج می شود از بدن آن شربتی با رنگ های گوناگون که در آن شفا می باشد برای مردم و در این آیتی است برای متفکران.

اینک اگر ما از عسل شفا طلب کنیم برای اینکه خدا در آن شفا قرار داده ما مشرک می شویم و خدای عالم که پیمبران را
برای نشر توحید فرستاده خود راه شرک باز کرده به روی آن ها و آنان را دعوت به شرک می کند یا آنکه شفا خواستن جز
توسل و توجه به خدا نیست و ماجرا جویان بی خرد آن را پیش خود تفسیر کرده تا دینداران را به خرافات نسبت دهند.

گذری بر نکات اخلاقی دیوان امام قدس سره

سیدمحمد شفیعی مازندرانی

امام خمینی قدس سره بزرگ مرد قرن بیستم و مجدد اسلام ناب محمدی صلی الله علیه و آله در ابعاد مختلف و
صاحب نظری کم نظیر بلکه بی نظیر بودند.

ایشان در سیاست، سیاستمداری باهوش و زیرک و در فقه، در اوج قله فقاهت و مرجعیت و در فلسفه و عرفان صاحب
مکتب بودند.

یکی از ابعاد ناشناخته حضرت امام خمینی قدس سره طبع لطیف و قلم روان وی است. کمتر کسی باور می کرد
شخصیتی با این همه مبارزه، جنگ، تبعید و زندان، در کمال آرامش و طمانینه، دیوانی از گل های خوشبو گردآورد و به
اهل دل و معنا هدیه کند.

این مقال نگاهی گذرا دارد بر دیوان امام قدس سره از بعد معنوی و محتوایی بدون توجه به ظاهر و الفاظ آن. امید است
که مورد قبول اهل دل قرار گیرد.

پیام حوزه

امام قدس سره حکیم و عالمی است که علم و عرفان، وی را به جامعه گریزی و نادیده گرفتن تداوم بخشی خط و سیره
انبیا نکشاند و توجیه پرهیز از عملیات سیاسی و تدبیر امور کلان جامعه اسلامی نشد و این مساله است که وی را از سایر
اقران متمایز ساخته است.

عرفان امام قدس سره گریزان از روش و شیوه هایی است که عارف مسلکان بازاری خود را بدان می آرایند، امام خمینی
قدس سره می فرمود:

آن که دل بگسلد از هر دو جهان درویش است
آن که بگذشت زپیدا و نهان درویش است
نیست درویش که دارد کله درویشی
آن که نادیده کلاه و سر و جان درویش است.

آری عرفان به دور از صبغه آرایه ها و پیرایه ها را می توان در دیار فقهاء و علماء ربانی سراغ داشت که بدون شک امام خمینی
قدس سره از صدرنشینان این عرصه است. در این عرفان، واژگانی چون: اخلاص، ایمان، احساس حضور، وصال، فناء، عشق
و… دارای تجلی مخصوص به خوداند. در این عرفان; گریز از بت ها، اظهار عجز، توبه، اعتقاد به شعور همه ذرات هستی و…
جایگاه خاصی دارند. امام قدس سره از طریق سرودن اشعار به ترویج حقایق الهی می پرداخت، ایشان در این عرصه
گذشتگان را زنده کرده و آینده گان را آب حیات اهداء کرده است.

دیوان امام راحل قدس سره حاوی رهنمودهای حیات بخش در زمینه های گوناگون تربیتی است که به برخی از آنها اشاره
می شود:

اخلاص

امام خمینی قدس سره اخلاص را معیار گرانسنگی علم می داند، در این دیدگاه، علم به دور از اخلاص، حجابی بیش
نیست.

عالم که به اخلاص، نیاراسته خود را
علمش به حجابی شده تفسیر و دگر هیچ
عارف که زعرفان کتب چند فراخواند
بسته است به الفاط و تعابیر دگر هیچ

فرهاد شو و تیشه بر این کوه بزن
از عشق، به تیشه ریشه کوه بکن
طور است و جمال دوست، همچون موسی
یاد همه چیز را جز او دور فکن

ایمان

ایمان در دیدگاه امام خمینی; حاکمیت خدا، بر کشور دل و فرمان پذیری صاحب دل، است.

آن کس، که زمین و آسمانش جا نیست
بر عرش برین و کرسیش ماوا نیست
اندر دل عاشقش بگنجد ای دوست
ایمان است، این و غیر از این معنا نیست