پاورپوینت کامل بیماری روانی وسواس ۱۰۸ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل بیماری روانی وسواس ۱۰۸ اسلاید در PowerPoint دارای ۱۰۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل بیماری روانی وسواس ۱۰۸ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل بیماری روانی وسواس ۱۰۸ اسلاید در PowerPoint :

>

شناخت بخشی از عوامل و راه های درمان بیماری روحی وسواس[۱]

شرح حال یک وسواسی

«دو سه ماهی میشه که دچار این بیماری شدم دیگه علاقه ای به نماز خواندن ندارم چون از نماز از وضو از دین می ترسم. موقع نماز خوندن و وضو گرفتن که میشه انگاری دنیا رو روسرم خراب می کنن. باورتون نمیشه همیشه موقع اذان که می شد سریع وضو می گرفتم تا نمازمو اول وقت بخونم ولی حالا چون باید کلی مراحل از جمله لباس عوض کردن رو پشت سر بگذارم دیگه اکثر نمازهام قضا می شه. یعنی توی این دنیا کسی نیست که به ما کمک کنه؟!!»

تبیین موضوع

هر کدام از ما ممکن است در برهه هایی از زندگی خود مشکلات و مسایل رنج آور روانی را تجربه کرده باشیم؛ روزهایی را که به دنبال از دست دادن عزیزی در رنج و اندوه گذرانده ایم و یا فشار کاری موجب آن شده که اضطراب و استرس امان مان را بریده باشد و یا این که دچار عادت های خاص رفتاری شده باشیم و رهایی از آن برایمان سخت و مشکل باشد. بیشتر افراد می توانند با مهار خود و تسلط بر خویشتن، مانع پیشرفت آسیب های روحی در درون خود شوند اما در این میان نیز هستند افرادی که پیدایش رگه هایی از یک بیماری روانی می تواند آنان را درگیر خود کند و مانع بسیاری از فعالیت های عادی روزمره آن ها گردد.

همان گونه که بیماری ها و آسیب های جسمی زندگی و سلامت ما را تهدید می کنند، اختلالات روانی نیز به سلامت و تعادل ما لطمه وارد می سازند. گاهی در اثر همین آسیب های رفتاری و روانی بخش عمده ای از سرمایه های مادی و معنوی انسان هدر می رود. همه ی شما شاید دیده باشید که یک فرد افسرده چگونه خود را از فعالیت های اجتماعی و تلاش روزانه برای رسیدن به موفقیت باز می دارد و یا اضطراب چگونه می تواند فرصت های مناسب برای پیشرفت و شکوفایی را از بین ببرد.

یکی از بیماری های روانی که شیوع قابل توجهی دارد، بیماری وسواس؛ همان رفتارها و حالت های بی اختیار و اجبارگونه است؛ وسواس یک ایده، فکر، تصور، احساس یا حرکت مکرری که با نوعی احساس اجبار و ناچاری ذهنی و علاقه به مقاومت در برابر آن همراه است. بیمار از غیر عادی بودن رفتار خود آگاه است و از آن رنج می برد.[۲]

البته در سطحی عمیق تر که این بیماری جزو ثابت شخصیت فرد می شود، بیمار از رفتارهای خود احساس ناراحتی ندارد و برعکس ممکن است دیگران را به بی نظمی و بی مبالاتی متهم کند.

اختلال وسواس بعد از هراس، سوء مصرف مواد و افسردگی چهارمین وعمده ترین اختلال روانی محسوب می شود وشیوع آن ۲ تا ۳ درصد بوده و درمواردی ازانواع وسواس به ۱۰ درصد نیز می رسد، همچنین در بین زنان نسبت شیوع آن دو برابر مردان است. شیوع وسواس در شستن ۳۵ درصد است.[۳]

روانشناسان وسواس را یک بیماری ازنوع آسیب های شدید روحی و رفتاری می دانند که تعادل را از فرد سلب و او را در سازگاری با محیط دچار اشکال می سازد.[۴] فرد وسواسی زمان زیادی را صرف انجام تشریفات ورفتارهای (خاص) می کند، طوری که مسائل مهم زندگی او مورد غفلت قرارمی گیرد. چه بسا آن قدر زمان صرف بهداشت شخصی خود می کند که از کلاس جا می ماند. یا ممکن است آن قدر نگران میکرب و آلودگی باشد که از غذا خوردن به همراه دیگران خودداری نماید و. .بی توجهی به جنبه های عاطفی ارتباط آنها را با خانواده دچار مشکل می کند و در کار و محیط شغلی نیز برای شان مشکلات زیادی را به وجود می آورد. اگر این اختلال در همان اوایل جوانی که شروع آن است بهبود نیابد در بزرگسالی افسردگی نیز به آن اضافه خواهد شد.

بنابراین رفتارهای به ظاهر ساده یک وسواسی می تواند زندگی فردی و اجتماعی او را دچار مشکل سازد و مانعی جدی بر سر راه پیشرفت او به شمار آید.

پیشگیری همیشه بهتر از درمان

غالب افراد وسواسی وقتی به فکر درمان خود می افتند که کار از کار گذشته و ریشه کن کردن عادت های اجبارگونه مشکل و سخت شده است و ناگفته نماند که در آن زمان نیز بیشتر خانواده و اطرافیان به ستوه آمده آن ها را وادار به اقدامات درمانی می کنند. چه بهتر آن که افراد حتی قبل از مشاهده نشانه های جزیی در ابتلا به وسواس، به فکر پیشگیری باشند. رفتارهای پیشگیرانه و توجه به هشدارهای پزشکان برای در امان ماندن از بیماری های جسمی رفته رفته در میان مردم به صورت امری پذیرفته شده و فرهنگ عمومی جامعه درآمده است. امروزه کمتر کسی را می توان یافت که با ضرورت بهداشت فردی، استفاده از وسایل شخصی، خطر مواد سرطان زا و یا مصرف سیگار و… آشنا نباشد؛ اما اگر از همین افراد در مورد چگونگی پیشگیری از افسردگی و اضطراب یا وسواس سؤال شود ممکن است اطلاعات چندانی در اختیار نداشته باشند.

از این رو در خصوص پیشگیری از آسیب های روانی هنوز راه های نرفته بسیاری وجود دارد تا بتوانیم به مدل های مؤثر و الگوهای مناسب تربیتی دست یابیم.

در قدم اول باید گفت که آگاهی نسبت به نشانه های بیماری، عواقب و پیامدهای این موضوع، آمادگی بیشتری را در فرد برای مقابله با آن فراهم می سازد. در واقع شناخت «وسواس» و فهم علایم و زمینه های پیدایش آن و همچنین نتایج و پیامدهای آن از قدم های نخست و در عین حال مهم و اساسی برای پیشگیری از ابتلا به آن خواهد بود. بنابراین قبل از هر چیز باید با وسواس و انواع و علائم آن آشنا شویم.

پیش از این در متون علمی، «وسواس» در زمره اختلالات اضطرابی به شمار می آمد[۵] اما با انتشار پنجمین نسخه ویرایش شده راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی، این بیماری به عنوان دسته ای مستقل از اختلالاتی معرفی شد که محور اصلی آن را رفتارها و افکار اجبار گونه تشکیل می دهد. از این رو هر چند وسواسی ها در نمونه های قابل توجهی دارای الگوهای اضطرابی هستند اما لزوماً با کاهش اضطراب، نمی توان درمان وسواس را انتظار داشت و پی گیری الگوهای رفتاری و تعادل در ویژگی های شخصیتی نیز از عوامل مهم و موثر در درمان وسواسی ها به شمار می آید. [۶]

نشانه های رفتاری در برخی از انواع وسواس

باید دانست اگر چه فراوانی وسواس در تمییزی و شستن زیاد است، اما وسواس فقط منحصر در تمییزی نیست بلکه انواع دیگری دارد که به برخی از آن ها اشاره می کنیم:

الف) وسواس وارسی

وارسی مکرر درب ها و یا شیر گاز برای کسب اطمینان از بسته بودن.

ب) وسواس نظم

اصرار بر قرار دادن وسایل در مکانی خاص و با ترتیبی مشخص. در این نوع از وسواس، اگر وسایل به شکلی خاص چیده و یا در چارچوب و ترتیب خاص مورد نظر تنظیم نشوند، فرد به شدت دچار اضطراب می شود. برای مثال، لباس ها باید با نظمی خاص بر اساس رنگ آن ها یا با فاصله ای معین و تعریف شده به چوبرختی کمد آویزان شوند. مبلمان و وسایلی که با شیوه ی خاص مورد نظر فرد روی میزها، کابینت آشپزخانه و دکورها چیده شده اند. همچنان باید به همان شکل و نظم و ترتیب چیده شده ی خود باقی بمانند و کسی حق دست زدن و هرگونه تغییر و جابه جایی آن ها را ندارد. این افراد معمولاً از مهمانی رفتن و به خصوص میزبان شدن، چندان استقبال نمی کنند؛ زیرا پس از رفتن مهمان ها نظم قبلی منزل، ظروف و غیره به هم میریزد و این به هم ریختگی فیزیکی، باعث آشفتگی و به هم ریختگی ذهنی و اضطراب شدید آن ها می شود. اضطراب شدید زمانی کاهش می یابد که فرد با توسل به رفتارهای آیین مند و قراردادن اشیا به شکل قبلی و با نظم و ترتیب خاص مورد نظر خودش، بلافاصله آن ها را مرتب و منظم کند.[۷]

ج) در بعضی موارد رفتارهای مرتبط با سایر اختلال ها (مانند اضطراب) می توانند کیفیت وسواس به خود بگیرند که نمونه آن را می توان در جنون مو کندن (کندن موها، کندن مژه ها)، ناخن جویدن و… مشاهده نمود.[۸]

د) وسواس ذخیره سازی

یعنی دور نریختن وسایل و ترس از دست دادن آن ها. در این نوع از وسواس، فرد از دور انداختن و وسایل خود امتناع می ورزد یا از این کار می ترسد، با فرض این که آن چیزها مهم اند و ممکن است روزی درآینده به دردش بخورند یا در آینده ارزش پیدا کنند.

برای پیشگیری از ابتلا به این نوع وسواس باید هر از چند گاه وسایل اضافی پیرامون خود را شناسایی کرده و اگر قابل استفاده نیستند دور اندازید و یا اگر قابل استفاده هستند به افرادی که نیاز دارند بدهید تا هم با یکی از زمینه های وسواس که حالت امساک و نگه داری است مبارزه کرده باشید و هم روحیه انفاق و بخشش را در خود رشد دهید.

ه) وسواس های مذهبی

مانند وسواس در نیت نماز، وسواس در گفتن تکبیرهالاحرام، وسواس در قرائت نماز، وسواس در وضو و غسل و…

این قبیل رفتارهای وسواسی به مرور زمان شکل می گیرند و شدت می یابند. هر اندازه که فرد بر اساس این حالت ذهنی رفتار کند وسواس در او تقویت می گردد و از این رو ضروری است به محض مشاهده نشانه هایی از این دست به فکر مقابله با آن بیافتد و از شدت گرفتن رفتارهای وسواس گونه جلوگیری نماید.

ویژگی های شخصیتی دردسر ساز

برخی از ویژگی ها و خلق و خوهای شخصیتی هستند که می توانند زمینه پیدایش و گسترش رفتارهای وسواسی گردند و شناخت این ویژگی ها و سعی در به تعادل درآوردن آن ها در پیشگیری از وسواس مؤثر خواهد بود.

علامت اساسی اختلال شخصیت وسواسی شامل نظم گرایی، کمال گرایی و کنترل روانی است. البته طبیعی است هرکسی شیوه و اسلوب خاصی برای انجام کارهای خود دارد. فقط زمانی که افکار و رفتارها به طور افراطی مکرر بود، و یا به جای کمک، درفعالیت های روزمره زندگی تداخل کرد، باید به اختلال وسواس مظنون بود. افراد مبتلا به این اختلال تلاش می کنند تا از طریق توجه دقیق به موازین، جزئیات ریز، فهرست ها و برنامه ها بر همه ی امور کنترل داشته باشند. آن ها دارای دقت افراطی اند، کارها را تکرار می کنند، به جزئیات توجه فوق العاده دارند و به طور مکرر اشتباه احتمالی راکنترل می کنند.

تجربه نشان داده؛ کسانی که در زندگی شخصی حساس ترند امکان ابتلای شان به بیماری وسواس بیشتر است و غلبه وسواس بر آن ها زیادتر است. از این رو می توان یکی از ویژگی های شخصیتی دردسرساز را «حساسیت» بیش از اندازه نسبت به مسایل مختلف دانست و برای مقابله با حالت های وسواسی فرد باید درجه حساسیت خود را کنترل و تعدیل نماید.

رگه هایی از تعصب، بی اعتمادی و تردید، ریزبینی، عدم توانایی بر عفو و گذشت نیز از ویژگی های شایع در بین شخصیت های وسواسی است.

از این رو برخی از ویژگی های شخصیتی و اخلاقی دردسر ساز هستند که می تواند رفتار فرد را از مسیر هنجار و عادی بودن خارج کند؛ شناسایی این ویژگی ها و سعی در تعادل آن ها می تواند فرد را از درگیر شدن با بیماری وسواس نجات دهد. تمرین توجه به مسایل مهم و اصلی زندگی، اعتماد به دیگران در سپردن کارها و مسئولیت ها و توانایی گذشت از خطای دیگران از جمله اقداماتی است که می تواند فرد را از تبدیل شدن به یک شخصیت وسواسی نجات دهد.[۹]

ریشه های خانوادگی وسواس

روشن است که الگوهای تربیتی پدر و مادر و حتی عوامل وراثتی می تواند انتقال دهنده رفتارهای وسواس گونه در نسل های آتی باشد. بخشی از پیشگیری ما می تواند متمرکز بر رفتارهای تربیتی در ارتباط با فرزندانمان باشد تا از رفتارهای وسواس گونه آنان در آینده جلوگیری شود. تاریخچه زندگی وسواسی ها حاکی از دوران کودکی ویژه ای است که در آن کشمکش ها و مقاومت ها و سرسختی های فوق العاده وجود داشته و کودک در برابر خواسته های بزرگ تران تاب مقاومت نداشته است.

والدین حساس و کمال جو ناخودآگاه زمینه را برای وسواسی شدن فرزندان فراهم می کنند، به خصوص والدینی که رفتار طفل را بر اساس ضابطه خود به صورت دقیق می خواهند و انعطاف پذیری کمتری دارند در این رابطه مقصرند.

روش های پیشگیری

تغییر و تنوع شرایط زندگی

یک نواختی و رکود در وضعیت زندگی ممکن است انسان را به رفتارهای تکرار شونده سوق دهد و همین عادت، زمینه برخی رفتارهای وسواس گونه را موجب شود از شیوه های پیشگیری این است که وضع حاضر را تغییر دهیم و زندگی را به محیطی دیگر بکشانیم؛ محیطی که در آن حیات سالم و دور از اضطراب باشد. بررسی های تجربی نشان می دهند که در مواردی با تغییر شرایط زندگی و حتی تغییر خانه و محل کار و زندگی بهبود کامل حاصل می شود.

ایجاد اشتغال و سرگرمی

بی کاری و خالی بودن از فعالیت های فکری و عملی مناسب در زندگی روزمره می تواند فضای مناسبی برای بروز افکار وسواسی باشد. به عبارت کلی باید دید آیا شخص فعالیت های هدفمند کوتاه مدت یا بلند مدت در زندگی روزمره خود دارد یا خیر و آیا بدان ها می پردازد؟

تطهیرهای مکرر و دوباره کاری ها بدان خاطر است که فرد وقت و فرصتی کافی برای انجام آن در خود احساس می کند و وقت و زمانی فراخ در اختیار دارد. بدین سبب ضروری است در حدود امکان سرگرمی او زیادتر گردد تا وقت اضافی نداشته باشد. اشتغالات یکی پس از دیگری او را وادار خواهد کرد که نسبت به برخی از امور بی اعتنا گردد، ازجمله وسواس.

گسترش ارتباط با دیگران

ارتباط با دیگران می تواند زمینه مناسبی برای تعادل در رفتارهای ما باشد در موارد متعددی کنترل اجتماعی عامل بازدارنده در ابتلا به آسیب های روانی به شمار می آید. زندگی درمیان جمع خود می تواند عامل و سببی برای رفع این حالت باشد. رفتن به مسافرت های گروهی که در آن همه ی افراد ناگزیرند شیوه واحدی را در زندگی پذیرا شوند، در پیشگیری از گسترش نشانه های وسواس مؤثراست. ضمن آن که در نمونه های بالینی مشاهده شده که اجتناب از موقعیت های اجتماعی و مقاومت از ارتباط با دیگران یکی از عوامل نگه دارنده و تقویت کننده ی حالت های وسواس در افراد است.

عدم پاسخ دهی

زمانی که افکار وسواس گونه در ذهن شروع به فعالیت می کنند، افراد برای رهایی از آن ها به «رفتارهای مشخص» روی می آورند. ممکن است چندین بار لامپ را روشن و خاموش کنند، چندین بار به عقب برگردند و بسته بودن در را وارسی کنند و یا دست و لباس خود را چند مرتبه بشویند. در واقع همین پاسخ دهی و رفتار است که موجب تقویت و گسترش وسواس در فرد می گردد. بنابراین به محض آن که حس کردید نشانه هایی از این حالت اجبار ذهنی و اعمال تکرار شونده در شما پدید آمده است، سعی کنید پاسخ رفتاری ندهید. اگر مدتی این روش عملی شود، به طورقطع از شدت ابتلا به آن کاسته خواهد شد.

زیر پاگذاردن موضوع وسواس

درمواردی که شک و تردید گسترش پیدا می کند و فرد در معرض بیماری قرار می گیرد باید به خودش القا کند که چیزی برای او نجس نیست و لازم نیست به شک خود اعتنا کند و چه بسا اگر یقین به نجاست هم داشت این یقین موجب حکم لزوم طهارت برای او نمی شود، حتی با پیراهنی که آن را او نجس می داند و یا با دست و بدنی که او تطهیر نکرده می شمارد، به نماز بایستد و وظیفه اش را انجام دهد.[۱۰]

توجه به فتاوای مراجع معظم تقلید در این تلقین بسیار مؤثر است. رهبر معظم انقلاب درباره ی چنین افرادی چنین فتوا داده اند:

«کسانی که دارای حساسیت نفسانی شدیدی در م-ورد نجاست هستند (به این افراد در اصطلاح فقهی وس-واسی گفته می شود.) حتی در مواردی که یقین ب-ه نجاست دارند، واجب است که حکم کنند به عدم نجاست. به استثنای مواردی که حصول نجاست را به چشم شان می بینند و آن هم به قسمی که اگر کس دیگری آن را مشاهده کند، اعتقاد به سرایت نجاست داشته باشد. فقط در این موارد است که واجب است حکم به نجاست نماین-د و این حکم درباره ی ای-ن گ-روه از اشخاص ادامه دارد تا زمانی که آن حساسیت به طور کلی بر طرف گردد.»[۱۱]

تقابل به ضد

برای کسانی که از آلودگی و نجاست هراس دارند و این هراس منشاء اضطراب و وسواس در آن ها شده است، آلوده سازی عمدی شخص توسط خود او یا دیگران، از راه های درمان و رفع حساسیت به این امر است. اگر این روش با تکرار تحمل شود به طور قطع مؤثر خواهد بود.

اگر مبتلا به وسواس در شست وشو هستید، خود را در معرض چیزهای آلوده و نجس قرار دهید و یا به تجسّم چنین موقعیت هایی بپردازید و از انجام دادن آن کار خودداری نکنید. این کار باعث می شود موضوع یا موقعیت اضطراب آور، کم کم اثر خود را از دست بدهد و اضطراب شما کاهش پید اکند. در واقع ریشه و علت اصلی وسواس (اضطراب) از بین برود.

فرمان ایست

در منابع علمی جدید، برای متوقف کردن افکار وسواسی، علاوه بر درمان های دارویی و قبل از آن درمان ها، از روش های خاصی استفاده می شود که مهم ترین آن ها روش توقف فکر نام دارد، بدین ترتیب است که از فرد خواسته می شود که به طور عمد افکار وسواسی خود را آزاد بگذارد و در این بین ناگهان با صدای بلند و بیزار کننده، فریاد می زند: «ایست!؟!» به نظر می رسد این عمل