پاورپوینت کامل اهل ذمه در صدر اسلام ۴۱ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل اهل ذمه در صدر اسلام ۴۱ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل اهل ذمه در صدر اسلام ۴۱ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل اهل ذمه در صدر اسلام ۴۱ اسلاید در PowerPoint :

>

پس از رحلت پیامبر اسلام, صدور اسلام به دارالکفر وجهه همت و اساس کار خلفا قرار گرفت. در این راستا فاتحان مسلمان در سرزمین های شام, مصر, عراق و ایران, این سیاست دارالخلافه را به پیش می بردند. در این میان برخورد ساکنان دارالحرب با رزمندگان مسلمان یکسان نبود. مقاله حاضر می کوشد تا به نحوه واکنش مغلوبان ـ به ویژه اهل ذمه ـ در برابر فاتحان مسلمان بپردازد و روشن کند که چگونه اهل کتاب می توانستند با بستن پیمان ذمه به تابعیت نظام اسلامی درآیند و ضمن پذیرش تعهداتی, از حقوق و امتیازات ویژه ای برخوردار شوند و با امنیت کامل در سایه حکومت اسلامی در هر نقطه از دارالاسلام ـ به جز حرم و حجاز سکنا گزینند.

واژه های کلیدی: دارالحرب, مفتوح العنوه, مفتوح بالصلح, پیمان ذمه, اهل ذمه, اهل کتاب, جزیه.

در عصر فتوح اسلامی, برخی از شهرها و مناطق دارالحرب, بدون کم ترین مقاومت در برابر سپاه اسلام, تسلیم شده و ساکنین آن ها با مسلمین پیمان صلح منعقد نمودند و برخی دیگر نیز در اثر پایداری در برابر آن ها, به قهر و خشونت گشوده شدند, در فقه اصطلاحا به مناطقی که به این دو شکل فتح گردیده اند, ((مفتوحه العنوه)) و ((مفتوح بالصلح)) می گویند که هر یک دارای احکام جداگانه ای می باشند.

مردم مناطق فتح شده برخورد یکسانی با فاتحان نداشتند; عده ای با پذیرش اسلام, مسلمان شدند و عده ای دیگر با پرداخت جزیه بر کیش اجدادی خویش باقی ماندند و هم چنان به زندگی خود در میان مسلمانان ادامه دادند, و بعضی دیگر نیز که حاضر به رها کردن دین نیاکان خویش نبوده و در عین حال, حضور فاتحان عرب را در سرزمین خویش بر نمی تابیدند, طریق مهاجرت را پیش گرفتند.(۱)

در این میان, آن دسته از زردشتیانی که حاضر شدند با پرداخت جزیه و بستن پیمان ((ذمه)) بر کیش خود باقی بمانند, موجب پدید آمدن مباحثی در میان مسلمانان شدند. این مباحث ناظر به این نکته بود که آیا زردشتیان نیز مانند مسیحیان و یهودیان, اهل کتاب هستند؟ و اگر چنین نیست, آیا می توان از غیر اهل کتاب, جزیه گرفت؟ و مگر نه قرآن, جزیه گرفتن را تنها از اهل کتاب جایز شمرده است؟ قوت این شبهات به حدی بود که خلیفه دوم ـ عمربن خطاب ـ را در برخورد با زردشتیان مردد نمود, به طوری که اقرار نمود که نمی داند با آن ها چگونه رفتار نماید. اما در این میان, عبدالرحمن عوف تردید او را ذایل نمود و از قول پیامبر(ص) نقل کرد که باید با آن ها همچون اهل کتاب رفتار نمود.(۲)

گرچه این روایت, اساس کار خلیفه دوم و سایر خلفا قرار گرفت, اما بحث بر سر اهل کتاب بودن آن ها در میان فقها ادامه یافت و موجب پیدایش اقوال مخالف گردید(۳) با این حال, مسلمانان با آن ها همانند اهل کتاب رفتار کردند و کسانی از آن ها را که با شرایطی مایل به باقی ماندن بر کیش اجدادی خود بودند, به عنوان اهل ذمه قلمداد نمودند.

در جامعه اسلامی, غیر مسلمانان می توانستند با شرایطی خاص, به تابعیت آن در آیند. این نوع تابیعت که با قرار داد دوجانبه انجام می گرفت در اصطلاح فقه اسلامی ((ذمه)) نامیده می شد و به کسانی که این قرارداد را با مسلمین منعقد می نمودند ((ذمی)) می گفتند. در این معاهده, یهودیان, مسیحیان و مجوسان می توانستند شرکت نمایند و به عنوان متحدان هم پیمان ذمی, در سراسر قلمرو حکومت اسلامی از آزادی, امنیت و حقوقی که بر طبق قرار داد ذمه اختیار و امضا نموده بودند برخوردار گردند.(۴) مقصود اصلی از تشریح این پیمان, ایجاد محیطی امن و برقراری همزیستی مسالمتآمیز میان فرقه های مختلف مذهبی در داخل قلمرو حکومت اسلامی بود. بر این اساس, اقامت افراد غیر مسلمان در جامعه اسلامی منوط به شرکت در عقد قرارداد ذمه بود که پس از امضا قرارداد مزبور جزئی از جامعه بزرگ اسلامی به حساب میآمدند.

در تنظیم و انعقاد پیمان ذمه, آزادی طرفین بر اساس اصل ((تراضی)) و ((توافق)), به عنوان رکن اصلی محفوظ بود و طرفین می توانستند شرایط و موارد خاصی را طبق مصالح و مقتضیات مورد نظر خود ـ به جز در موارد خاص ـ پیشنهاد نموده و در صورت حصول توافق و تراضی, در متن قرارداد بگنجانند. این شرایط, متضمن مسوولیت هایی می شد که طرفین ضمن تعهد بر انجام آن ها, از حقوق و مزایایی که در قرارداد پیش بینی شده بود بهره مند می شدند.

تعهداتی که فقها به موجب قرارداد ذمه برای اهل ذمه قایل بودند عبارت بود از:

۱ـ هر مرد ذمی بالغ, آزاد و سالم, مکلف به پرداخت جزیه می باشد;

۲ـ ذمی نباید به دین اسلام حمله کند و یا نسبت به امور مسلمانان بی احترامی روا دارد;

۳ـ ذمی نباید هیچ گونه جسارت و بی احترامی نسبت به پیامبر اسلام(ص) و قرآن روا دارد;

۴ـ ذمی نباید به جان و مال مسلمانان تعرض کند و یا با تحریک و وسوسه, آن ها را به ارتداد بکشاند;

۵ـ ذمی مجاز نیست که با زن مسلمان ازدواج کند و یا نسبت به او مرتکب فحشا شود;

۶ـ ذمی مجاز نیست که به دشمن کمک کند یا بیگانه حربی یا جاسوسان را پناه دهد و اسرار مسلمانان را فاش کند و یا به نفع دشمن جاسوسی نماید;

۷ـ ذمی اجازه ندارد شراب بفروشد یا رباخواری کند و آشکارا شراب بنوشد و گوشت خوک مصرف کند;

۸ـ ذمی باید لباس معین و مشخص بپوشد, زنار ببندد و کلاه بلند و رنگین (قلنسوه) برسر گذارد;

۹ـ ذمی اجازه ندارد سوار اسب شود و یا حامل اسلحه باشد, اما می تواند بر استر و الاغ سوار شود;

۱۰ـ ذمی نباید خانه را مرتفع تر از خانه مسلمانان بنا کند, بلکه ارجح است که کوتاه تر بسازد;

۱۱ـ ذمی نباید به هنگام خواندن دعا, صدای خود را بلند کند و یا ناقوس را بلند بنوازد;

۱۲ـ ذمی نباید بر جنازه مرده بلند بگرید و نیز باید مرده های خود را دور از مقابر مسلمانان در محل جداگانه ای دفن نماید.(۵)

از دوازده شرط مذکور, شش شرط نخست, ضرورت آن قطعی و نقض آن مستلزم معارضه بود و شش شرط دیگر جنبه مطلوبیت داشت که تخطی از آن ها موجب مجازات و کیفر می شد.(۶)

به مقتضای قرار داد ذمه, در مقابل وظایفی که برای ذمیان مقرر می شد, مسوولیت ها و تعهداتی نیز متوجه جامعه اسلامی بود که دولت مسوول و صلاحیتدار اسلامی می بایست با تمام امکاناتی که در اختیار دارد در انجام و اجرای آن تلاش نماید. نخستین مسوولیتی که به واسطه قرارداد ذمه بر عهده مسلمین (دولت اسلامی) بود, تعهد مصونیت مطلق و همه جانبه متحدان ذمی بود که بر اساس آن, جان و مال و نا