پاورپوینت کامل مقاله; محیط ادب ۳۹ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل مقاله; محیط ادب ۳۹ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل مقاله; محیط ادب ۳۹ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل مقاله; محیط ادب ۳۹ اسلاید در PowerPoint :

>

هفتاد سال عبادت

اگر بخواهیم فکر کنیم که قرار است هفتاد سال تمام در کتاب‌خانه‌ها و هر جایی که بشود کتابی برای خواندن پیدا کرد، بنشینیم، تحقیق و پژوهش کنیم و مقاله بنویسیم و… این کار را غیرممکن می‌دانیم و با وجود این که با پیش‌رفت تکنولوژی و به‌روز شدن وسایل ارتباط جمعی، دسترسی به جدیدترین کتاب‌ها و مطالعه‌ی آن‌ها به راحتی انجام می‌گیرد کم‌تر حوصله به خرج می‌دهیم تا حداقل یک ساعت مطالعه‌ی مفید داشته باشیم.

استاد محیط طباطبایی، نامی که در آسمان تاریخ و ادبیات و فرهنگ ایران مثل خورشیدی درخشان و پابرجا باقی مانده یکی از کسانی‌ست که این غیرممکن را ممکن کرده است و سال‌هاست که از نور وجود او و تلاش‌های خالصانه‌اش، بسیاری گرما و روشنی می‌گیرند. او یکی از نویسندگان و دانش‌مندان معاصری‌ست که در زمانه‌ای که شرایط سختی بر ایران و نوع فرهنگ و مردمانش حاکم بود، بیش از هفتاد سال مطالعه و پژوهش و بیش از دوهزار مقاله را در کارنامه‌ی خود دارد و این هفتاد سال خدمت را هرگز برای خود امتیازی به حساب نیاورد و به سادگی زندگی کرد.

پژوهش‌گر، نویسنده، مورخ، محقق، ادیب و دانشمند و… تنها چند عنوان از عناوینی‌ست که به استاد طباطبایی اختصاص داشتند؛ اما هیچ کدام از این عنوان‌ها قدرت توصیف تمام فعالیت‌های این مرد بزرگ را ندارند.

استاد محیط را یکی از اثرگذارترین نویسندگان معاصر دانسته‌اند که با تربیت شاگردان بسیاری که راه او را ادامه می‌دادند نام او، تا ابد از یادها پاک نخواهد شد.

محیط از زبان محیط!

وقتی از استاد طباطبایی خواسته شد تا شرح حالی از خود برای چاپ در کتاب «نثر معاصر فارسی» دهد، او نامه‌ای برای مؤلف کتاب نوشت که در آن خود را این‌گونه معرفی کرده است:۱

این‌جانب در دهم ربیع‌الثانی ۱۳۲۰ مطابق با سال ۱۲۸۱ در قریه‌ی کوهستانی گزلا از قرای سفلای اردستان در استان اصفهان به‌ دنیا آمده‌ام و دوره‌ی طفولیت را تا سن ۲۲ سالگی در قصبه‌ی زواره‌ی اردستان زندگی کرده‌ام. از سال ۱۳۲۰ شمسی به بعد در تهران به بهانه‌ی تحصیل و سپس به ‌عنوان کار سکونت داشته‌ام .

درسی که به کار دنیا و آخرت بخورد، نخوانده‌ام. مدرسه‌ای که قابل باشد ندیده‌ام. سه ‌سالی عنوان محصلی شعبه‌ی ادبیات دارالفنون و مدرسه‌ی حقوق را داشتم؛ ولی اگر اندکی به خواندن و نوشتن آشنایی دارم، ربطی به مدرسه ندارد. پیش خود شکسته بسته قدری فارسی و عربی و فرانسه و انگلیس و خیلی کم، آلمانی یاد گرفته‌ام. تألیفی که قابل باشد، ندارم. چند جزوه و رساله در برخی موضوعات به ‌هم پیوسته‌ام که غالباً میل به چاپ آن‌ها را نداشته‌ام. مقداری مقالات در مجلات و جراید نوشته‌ام که فعلاً به کفّاره‌ی تحریر آن‌ها دور از وطن در هندوستان به سر می‌برم و ریاضت می‌کشم تا باشد تأثیر آن‌ها از ذهن عوامل مؤثر برطرف شود .

کارم معلمی بوده، ولی هرگز به خوی معلمین متخلق نبوده‌ام؛ بلکه بیش‌تر به روش اهل قلم رفته‌ام؛ ولی اثری صحیح از قلم من خارج نشده‌ است. به‌ طور کلی عمری به بطالت گذرانده؛ ولی خدا را شکر که حق کسی را ضایع نکرده‌ام؛ و اگر خدمتی انجام نداده، مرتکب کار زشتی هم نشده‌ام .

با ارادت و احترام / محمدمحیط طباطبایی / ۲۳/۱۲/۱۳۲۹

پناهگاه

استاد محیط با وجود این که در دبیرستان‌ها و مدارس عالی تدریس می‌کرد و هم‌زمان زبان‌های خارجی را هم می‌آموخت، در روزنامه‌ها و مجلات می‌نوشت. در کنگره‌ها و همایش‌ها و سمینارهای داخلی و خارجی شرکت می‌کرد و مرتباً مقالات انتقادی و تحلیلی زیادی را می‌نوشت، سعی می‌کرد تا بیش‌تر روز را در کتابخانه‌ی ملی بگذراند و در آن‌جا با ادیبان و نویسندگان دیگر ملاقات و از تجربه‌های‌شان استفاده کند. به همین خاطر از هر فرصتی استفاده می‌کرد تا به کتاب‌خانه‌ی ملی برود .

علاوه بر آن‌ها، تأسیس مجلات آموزش و پرورش و محیط هم کوچک‌ترین تغییری در برنامه‌ی مطالعه‌ی استاد ایجاد نمی‌کرد و هیچ یک باعث نمی‌شدند که استاد محیط از رفتن به کتاب‌خانه‌ی ملی و خواندن آخرین کتاب‌های چاپی و نسخه‌های خطی غافل شود.

کتاب‌خانه پناهگاه خوبی بود برای او که تشنه‌ی خواندن و آموختن بود و در سال‌های پیری و ازکارافتادگی هم باز این عطش به خواندن و آموختن به تازگی روزهای اول جوانی او بود.

دقت و نکته‌سنجی و پیشنهادهای خلاقانه‌ی استاد محیط، مهم‌ترین نکته در نوشتن مقالات و کتاب‌های او بود که خود او این برجستگی آثارش را مدیون رفت‌وآمدهای بسیار در کتاب‌خانه‌ی ملی می‌دانست که باعث شد آثار او با آثار هم‌عصران خودش متمایز باشد و خوانندگان، نوشته‌های او را بپسندند.

محیط، روحی دوباره در جان فردوسی

جالب است بدانید، در جشن هزاره‌ی فردوسی در سال ۱۳۱۳، که با حضور استادان و اندیشمندان غربی و عربی و وابستگان نظام پهلوی برگزار شده بود، استاد محیط، اولین کسی بود که مسلمان و شیعه بودن فردوسی را با سند و دلایل محکم ثابت کرد و در زمانی که این کار او به مذاق وابستگان به نظام طاغوتی خوش نمی‌آمد، او با اقتدار درباره‌ی شیعه بودن فردوسی و ارادت این شاعر بزرگ به حضرت علی(ع) و اهل بیت(ع)، سخنرانی کرد و این کار او باعث شد تا فردوسی و آثارش بیش‌تر از گذشته مورد توجه ادیبان و نویسندگان و شاعران کشورهای دیگر قرار بگیرد.

وقتی هم بعد از چند سال خدمت شبانه‌روزیِ استاد طباطبایی قرار شد، از طرف بنیاد شاهنامه‌ی فردوسی – که تلاش‌های استاد برای شناساندن فردوسی به ادبیات ایران و جهان، در آن غیر قابل توصیف است- حق‌الزحمه‌ای برای ایشان در نظر گرفته شود، او تنها تشکر کرد و گفت:

«من از تاریخ برگزاری هزاره‌ی «فردوسی» که نخستین مقاله‌ام را درباره‌ی بزرگ‌ترین شاعر ایران نوشته‌ام تا امروز که ۴۰ سال از آن زمان می‌گذرد ( ۱۳۱۳ تا ۱۳۵۳) پیوسته درباره‌ی شاه‌نامه کار کرده‌ام و دیناری هم از این بابت از جایی دریافت نکرده‌ام. جان من با جان «فردوسی» درآمیخته ‌است. من عاشق «فردوسی» و شاه‌نامه هستم. روا مدارید که در این بازپسین، پس از یک عمر عشق، آن را به مادیات آلوده گردانم؛ اما اگر به خدمات من نیازی باشد، تمام وقتم را در اختیار این بنیاد می‌گذارم.»

مرزهای دانش

شاید شما هم از بزرگ‌ترهای‌تان این نام را شنیده باشید؛ مرزهای دانش. نام برنامه‌ی رادیویی استاد طباطبایی و گام بزرگی بود که این ادیب برجسته