پاورپوینت کامل سمنو پزون ۲۳ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل سمنو پزون ۲۳ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل سمنو پزون ۲۳ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل سمنو پزون ۲۳ اسلاید در PowerPoint :

>

با عجله لباس هایم را می پوشم. جلو آینه می روم و روسری ام را مرتب می کنم. ساعت پنج کلاس دارم. خیلی هم گرسنه هستم و باید یک چیزی بخورم تا سر کلاس ضعف نروم. به آشپزخانه می روم. ماهی تابه را برمی دارم و روی اجاق می گذارم. گرم که شد روغن را می ریزم و دو تا تخم مرغ توی ماهی تابه می شکنم. صدای جیلیز و ویلیز تخم مرغ ها توی آشپزخانه می پیچد.

به به! حالا وقت خوردن است. برادرم را می بینم که به چارچوب در تکیه داده است. طبق معمول تا بوی غذا به دماغش خورده فوری راه آشپزخانه را پیش گرفته. طرف میز می آید، تکه نانی برمی دارد، دستش را توی ماهی تابه می برد و همین که می خواهد یک نیشگون بزرگ از نیمرو بگیرد، زرنگی می کنم و ماهی تابه را عقب می کشم. اخم می کند و می گوید: «همه اش را که نمی خواهم، فقط یک لقمه.»

می خندم و با دهان پر می گویم: «همیشه همین طورِ، یک لقمه یک لقمه همه را تمام می کنی.»

اعتراض می کند: «کم که نیست، دو تا پخته ای.» لقمه ی دیگری توی دهانم جا می دهم و می گویم: «توی کابینت پر از ماهی تابه است، توی ظرف پر از روغن، قفسه ی یخچال هم پر از تخم مرغ. مثل بنده شما هم بروید زحمت بکشید و غذا درست کنید و از دست رنج خودتان بخورید.»

عصبانی می شود: «دست رنج! حالا مگر کوه کنده ای؟ یک نیمروپختن که این قدر منت گذاشتن ندارد.»

– همه اش عادت کرده ای دیگران کارهایت را انجام دهند.

– من؟ من؟ خودت چی که همیشه سر غذا ناله می کنی؛ این را دوست ندارم، از این خوشم نمی آید و… مامان بیچاره هم مجبور می شود برود و دوباره یک غذای دیگر درست کند.

از این حرفش حسابی دل خور می شوم.

بقیه ی نیمرو را توی تکه نانی می پیچم و از خانه می زنم بیرون. جلو اولین تاکسی دست بلند می کنم و سوار می شوم. توی ماشین بالا و پایین می روم و بالأخره موفق می شوم آخرین لقمه ام را در آرامش کامل بخورم.

***

عطر سمنو تمام کوچه را پر کرده بود. همیشه همین طور است؛ غذاهای نذری بوی عطر می دهند. درِ خانه باز بود. جمعیت زیادی توی حیاط ایستاده بودند و به نوبت دیگ را هم می زدند و بلند صلوات می فرستادند. بوی اسپند توی حیاط پیچیده بود. من هم داخل حیاط می روم و کنار دیگ می ایستم.

***

آقارضا هر سال دیگ سمنو را توی حیاط خانه ی شان بار می گذارد.

* من خیلی سمنو دوست دارم. دلم می خواهد توی یخچال خانه ی مان همیشه پر از سمنو باشد.

روی پیشانی اش عرق نشسته. همان طور که دیگ را هم می زند می گوید: «پختن سمنو خیلی زحمت دارد. برای همین خیلی ها آن را نمی پزند. در قدیم مردم بیش تر سمنو می پختند؛ اما الآن خیلی کم تر سمنو نذر می کنند.»

* زحمت دارد؟ یعنی پختن سمنو از پختن حلیم و شله زرد و آبگوشت هم سخت تر است؟

می خندد: «بله!»

* اصرار می کنم و ایشان برایم توضیح می دهند:

– هر سال، اواخر زمستان، ۱۵ تا ۲۰ کیلو گندم می خریم. گندم ها را خوب پاک می کنیم. بعد آن ها را داخل یک سینی می ریزیم و مدت دو روز گندم ها را خیس می کنیم. در طول این دو روز، هر روز سه بار آب آن ها را عوض می کنیم. روز سوم گندم ها را داخل چند سبد می ریزیم و روی شان را با پارچه می پوشانیم.

روزی سه بار پارچه را برمی داریم و ریشه ها را آب می دهیم. بعد پارچه را دوباره روی شان می گذاریم. همه اش پارچه ها را آب می زنیم تا نمدار شوند.

هر روز این کار را انجام می دهیم تا گندم ها جوانه بزنند؛ البته جوانه های نقره ای. باید حواس مان باشد جوانه ها سبز نشوند؛ چون اگر سبز شوند، سمنو تلخ می شود. وقتی جوانه های نقره ای از گندم ها جوانه زد – که معمولا