پاورپوینت کامل ای نامه که می‌روی به سویش ۱۴ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل ای نامه که می‌روی به سویش ۱۴ اسلاید در PowerPoint دارای ۱۴ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل ای نامه که می‌روی به سویش ۱۴ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل ای نامه که می‌روی به سویش ۱۴ اسلاید در PowerPoint :

>

از طرف: اعضای کوچک و بزرگ یک بدن

به: آفریدگار محترم و بزرگوار

به نام تو ای حاکم همه‌چیز و همه‌کس. آرزومند سلامتی همه‌ی مخلوقات تو هستیم. هر چند ما سلامتی را در خود نمی‌بینیم. از روز اولی که ما را به این بدن هدیه کردی، به ما فرمودید که مأموریت‌مان را به خوبی انجام دهیم و گوش به فرمان باشیم. ما هم جز فرمان شما کاری انجام ندادیم؛ اما از دست صاحب خود گله‌مندیم. او کارهایی می‌کند که روز به روز بیچاره‌تر و آوارتر می‌شویم. اگر بخواهید به جزءجزء کارهای صاحب‌مان بپردازیم، طولانی می‌شود و می‌ترسیم به بعضی از اعضا نوبت نرسد یا اسم عضوی را فراموش کنیم.

ما این نامه را نوشتیم که بگوییم، لطف شما همیشه جاری و ساری است؛ مثل باران که از آسمان می‌بارد. سلول‌ها تمام‌شان در اجرای مأموریت‌های داده شده موفق عمل می‌کنند. در رگ‌ها خون جاری می‌شود و به تمام اعضا می‌رسد؛ اما چه کنیم که او نمی‌داند چه زجری از دستش می‌کشیم. اگر کودک یا نوزاد بود، این گونه زندگی برای‌مان عذاب‌آور و زیان‌آور نبود. خب در این سن و سال مأموریت‌مان ویژه‌تر است و فرشتگان تو و یاوران تو بیشتر ما را همراهی می‌کنند و باید هم چنین باشد.

به هر حال کودک از هر طرف نیاز به مراقبت دارد. او کودکی‌اش را پشت سر گذاشته و حالا بزرگ شده است. دیگر به قول آدم‌ها می‌تواند گلیم خود را از آب بکشد یا به قولی دیگر دستش به دهانش می‌رسد. توانایی این را دارد که مراقب خود باشد. حتی می‌تواند از دیگران هم مواظبت کند؛ اما چه کنیم که این‌گونه نیست. به هر حال سرنوشت ما این‌گونه رقم خورده است که با او باشیم و با او بسازیم.

حکایت ما حکایت آدمی است که در یک جای پر از خطر زندگی می‌کند و هر لحظه ممکن است بلایی بر سرش بیاید؛ او می‌داند که این خطرها هست و باید نهایت تلاشش را بکند تا جان سالم به در ببرد. حالا این صاحب با خودش به جای این‌که پناهگاه و مأمن ما باشد، جایی شده پر از خطر. بی‌تفاوتی‌اش که ما را کلافه کرده است. البته دیگران هم به او گوشزد می‌کنند که به خودت برس، مواظب خودت باش، اما به حرف‌ها توجهی ندارد.