پاورپوینت کامل این داستان مال شهر کوتوله هاست ۲۳ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل این داستان مال شهر کوتوله هاست ۲۳ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل این داستان مال شهر کوتوله هاست ۲۳ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل این داستان مال شهر کوتوله هاست ۲۳ اسلاید در PowerPoint :

>

خواننده ی خوب و عزیز، سلام. من می خواهم با کمک تو یک داستان تعریف کنم؛ یعنی من و تو با کمک هم می خواهیم یک داستان بنویسیم.

نه، نه، نگران نباش. اگر تا به حال حتی یک خط هم ننوشته ای، عیبی ندارد. من به تو کمک می کنم.

برای نوشتن داستان فقط کافی است یک شخصیت داشته باشیم، با یک ماجرا. منظورم از ماجرا همان اتفاق است، حادثه، می فهمی؟ چی؟ شخصیت چیه؟ آهان، یادم رفت بگویم. شخصیت یعنی یک انسان، حیوان یا یک شیء که ممکن است ماجرا و یا حادثه برای او اتفاق بیفتد. خب حالا تو دلت می خواهد شخصیت داستان چی باشد؟ یا کی باشد؟ حیوان! می خواهی حیوان باشد! فیل! نه بابا، فیل دماغش خیلی دراز است، گوش هایش هم زیادی پهن است؛ دندان هم که ندارد. زرافه! زرافه که گردنش اندازه ی نردبان است، نه. پروانه! تکراری است. کرگدن! سخت است بابا. چطوری می خواهی یک داستان درباره ی کرگدن بنویسی. اصلاً من می گویم از خیر حیوان بگذریم، برویم سراغ. .. نه بابا منظورم اشیا نبود. چی؟ درباره ی یک ماشین داستان بنویسیم؟ این همه ماشین، چه ماشینی انتخاب کنیم؟ کامیون. خب چه اتفاقی برای کامیون بیفتد؟ چپ کند! تصادف کند! از جاده منحرف شود! سقوط کند ته یک دره! این ها که مال فیلم سینمایی است. چی؟ درباره ی کفش ها داستان بنویسیم. مثلاً یک کفش پاشنه بلند. دردسر دارد به خدا. اصلاً من می گویم چطور است شخصیت داستان ما یک آدم باشد. این طوری خیلی بهتر است. ما آدم هستیم، او هم آدم است و حرف یک دیگر را بهتر می فهمیم. راحت تر هم می توانیم بنویسیم. من می گویم بهتر است داستان حیوانات را واگذار کنیم به خودشان، داستان کفش ها را هم بدهیم دست یا پای خودشان. قبول! موافقی؟ چی؟ من نظرم را تحمیل می کنم! من کجا نظرم را به تو تحمیل کردم! ما که با مشورت تا این جا رسیدیم، مگه نه؟ باشد. از حالا به بعد تو مشارکت بیش تری داشته باش. اصلاً بیش تر داستان را تو بگو. آدم داستان را هم تو انتخاب کن. چه شکلی باشد؟ معمولی، مثل من و تو. نه بابا! این که داستان نمی شود. اصلاً مگر من و تو معمولی هستیم! نمی شود. این آدم باید متفاوت باشد. هم از نظر ظاهر، هم رفتار و هم…

من فکر می کنم بهتر است شخصیت داستان ما یک کوتوله باشد. کوتوله ای توی شهر غول ها! نمی شود که، له می شود. می میرد. غول ها او را نمی بینند و زیر پا له اش می کنند. به نظر من خوب است او در شهر کوتوله ها زندگی کند. شهری که همه در آن کوتوله اند؛ همه ی آدم ها؛ زن ها، مردها و بچه ها. مثل داستان گالیور نه. ما که گالیور نداریم. ما فقط یک شهر داریم پر از کوتوله، که یکی از آن ها باید شخصیت ما شود و یک کاری انجام بدهد. چی؟ دوباره بگو. بهتر است با سنگ بزنیم توی کله اش تا چشم هایش از حدقه بزند بیرون! تو دیگر چه خواننده ای هستی. این فکرها چیه؟ چی؟ کوتوله را با طناب آن قدر بکشیم تا دراز شود. آخر برای چی؟ تا پادشاه شهر کوتوله ها شود! نه. این هم پیشنهاد خوبی نیست. باید یک اتفاق جالب تر و عجیب تر داشته باشیم. کوتوله را بکشیم! چشم هایش را کور کنیم! گلوله بخورد! بمیرد! مثل این که تو داستان های ترس ناک زیاد خوانده ای. یک کم لطیف تر و با محبت تر باش. به نظر من اگر کوتوله ی ما عاشق شود، بهتر است. عشق، تکراری است؟ اصلاً ما هر چه داستان از اول تاریخ داستان نویسی تا امروز داریم همه عاشقانه هستند. داستانی که عشق نداشته باشد، عاشقانه نباشد، وجود ندارد. عشق اصل اول هر داستانی است. ..

قهر کردی؟ همه را من می گویم. من خودخواهم. نظر خودم را تحمیل می کنم. من…

قهر نکن. حالا بیا بقیه ی داستان را بسازیم تا بعد. آخر قرار