پاورپوینت کامل بیش‌تر حُسن نظر بود ۴۰ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل بیش‌تر حُسن نظر بود ۴۰ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل بیش‌تر حُسن نظر بود ۴۰ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل بیش‌تر حُسن نظر بود ۴۰ اسلاید در PowerPoint :

>

گفت‌وگو با حسین فتاحی – نویسنده –

آقای حسین فتاحی، یکی از سه شخصیت فرهنگی- ادبی بود که در سال ۱۳۸۸، موازی با برگزاری دوازدهمین دوره‌ی برگزاری کتاب سال سلام بچه‌ها- پوپک، تقدیر و مورد بزرگ‌داشت قرار گرفت. بزرگ‌داشت وی، بهانه‌ای شد تا به سراغش برویم و گفت‌وگویی را با ایشان، برای دوست‌داران عرصه‌ی ادبیات- خاصه ادبیات کودک و نوجوان- انجام دهیم.

زمانی که موفق به دیدار آقای فتاحی شدیم، گذر سال‌ها فعالیت در حوزه‌ی ادبیات در چهره‌اش به خوبی مشهود بود. گذری که به ما می‌گفت بدون درنگ از او بپرسیم؛

• آقای حسین فتاحی، مگر چند سال از ورود شما به عرصه‌ی نویسندگی برای کودکان و نوجوانان می‌گذرد؟

– اول بگذارید تشکر کنم که معرفی مرا آسان کردید و دوم این‌که بگویم، کار جدّی در این زمینه را از حدود سال ۱۳۶۰ شروع کردم؛ یعنی ۲۸ سال پیش!

• از کجا و با چه کاری؟

– کیهان بچه‌ها. در آن‌زمان رمانی نوشته بودم به نام «مدرسه انقلاب». دادم بخوانند و نظرشان را بگویند. روزی که برای اطلاع از نتیجه، تماس گرفتم، شنیدم که؛ رمان شما دارد به ترتیب در مجله چاپ می‌شود!

• حتماً از خوش‌حالی به قول معروف بال در آوردید؟

– هر وقت به یاد آن لحظه می‌افتم، احساس خاصی در وجودم زنده می‌شود. آن روز هم احساس عجیبی تمام وجودم را پُر کرد! حتی یادم می‌آید با دیدن اولین شماره‌ی چاپ شده، ناگهان حس کردم وارد دنیایی که در قبل، تصور نمی‌کردم، شدم. دنیایی که انگار وظیفه‌ای بر عهده‌ام می‌گذاشت. وظیفه‌ای شیرین و خوشایند، امّا سخت.

• چرا بعضی‌ها نویسنده می‌شوند؟

– راستش به نظر من، شامل بعضی‌ها نمی‌شود؛ چون همه نویسنده‌اند! منتها بعضی خوش شانسی می‌‌آورند. به این ترتیب که به طور مداوم با فرصت‌های مناسب و لحظه‌های طلایی روبه‌رو می‌شوند. طبیعی است که از این لحظه‌ها استفاده کنند و وارد دنیای نویسندگی شوند.

• بنابراین غیر نویسنده‌ها باید افراد بدشانسی تلقی شوند؟

– نه! این بقیه‌ای که می‌گویید فقط بدشانسی نمی‌آورند. شاید قادر به شناسایی فرصت‌های مناسب نمی‌شوند. به همین علت علاقه و تلاش‌شان به نتیجه‌ی مطلوب نمی‌رسد.

• نویسنده بودن با هنرمند بودن چه قدر فاصله دارد؟

– هنرمند صاحب یک قدرت فطری است؛ امّا نویسنده، هم قدرت فطری و ذاتی می‌تواند داشته باشد و هم قدرت اکتسابی برای نویسنده شدن؛ به عبارتی نویسندگی، هنرمندی می‌خواهد و یا کسب اطلاعات و دانش. هنرمند بودن نیز، در ذات انسان باید باشد. فاصله‌ی آن‌ها نیز گاهی بسیار کم و گاهی زیاد است.

• نقش علاقه، در کار نوشتن؟

– علاقه تنها شرط نیست؛ چون تبدیل به یک نویسنده‌‌ی خوب و واقعی شدن، نیاز به انجام یک سری کارهای خاص دارد. نویسنده شدن بدون برخورداری از شانس در به دست آوردن فرصت‌های طلایی تقریباً غیر ممکن است. به نظر من سه کار برای نویسنده شدن باید انجام داد و یا این که به سه عامل پُر اهمیت باید توجه کرد.

۱- ذوق چند درصدی را که در نوشتن داریم شناسایی و کشف کنیم. سپس در جهت پرورش آن قدم برداریم. این پرورش را می‌توان با حضور در کلاس‌های مربوط و مطالعه‌ی آثار دیگران به دست آورد.

۲- تجارب زندگی را به خاطر بسپاریم؛ زیرا که بسیار اساسی است. بدون تجربه نمی‌شود نوشت؛ چون به قول معروف، نوشتن، انتقال یک حس تجربه شده است. در همین ارتباط حتی بعضی‌ها گفته‌اند: سفر یا فعال بودن در جامعه، همین طور انجام کارهای متفاوت، برخورداری از یک روابط عمومی خوب با بقیه‌ی مردم و نیز دیدن چگونگی جامعه و لمس زندگی دیگران، موجب می‌شود شخصیت‌های متفاوت و مسایل گوناگون را تجربه کنیم.

۳- ضمن استفاده و توجه به آموخته‌های یک و دو، نوشتن را به صورت جدی شروع کنیم که خود نوشتن، یک کار بسیار اساسی است و یک تجربه‌ی مهم، که می‌تواند در نهایت منجر به نویسنده شدن انسان بشود.

• اولین و آخرین کتابی که از شما چاپ شده است؟

– اولین‌ «قصه‌ها و جاده‌ها» و آخرین کتاب که در دست چاپ است «پری نخلستان» که رمانی کودکانه است.

• آیا بیش‌تر سوژه‌های‌تان به جنگ و موارد مرتبط با آن، مربوط می‌شود؟

– خیر! من در تمام زمینه‌ها کار کرده و می‌کنم. به عنوان مثال اگر ده کتاب داشته باشم، دو تای آن به مسأله‌ی جنگ ربط پیدا می‌کند و دو تا به موضوع انقلاب، و بقیه به موارد اجتماعی می‌پردازد.

• فضای آخرین کتابی که در دست چاپ است به کدام مربوط می‌شود؟

– از قضای روزگار به جنگ ربط دارد؛ امّا به گونه‌ای کاملاً فانتزی. در واقع هدفم این بود که بچه‌های امروز را با زندگی بچه‌های زمان جنگ آشنا کنم. ضمن آن که اگر خوب کار را بررسی کنیم خواهیم دید که قصه، یک قصه‌ی کاملاً اجتماعی است که در زمان جنگ دارد اتفاق می‌افتد، نه این که از جنگ سخن بگوید.

• به نظر شما، کودکان و نوجوانان امروز، از جهت تفکر و سلیقه،‌ با کودکان و نوجوانان سال‌های قبل، در رویارویی با ادبیات و خاصه ادبیات مرتبط با دوران جنگ، تفاوتی کرده‌اند؟

– بچه‌های دهه‌ی ۶۰ ، چون خودشان در دوره‌ی جنگ حضور داشتند و در آن زمان زندگی کرده‌اند، دارای یک تعریف مشخص از جنگ‌اند؛ یعنی مفهوم و معنی واقعی چیزی به نام جنگ را می‌دانند؛ امّا تعبیر و تعریف امروز، ممکن است واقعی نباشد؛ یعنی یک جورهایی کم یا زیاد شود. به همین دلیل عکس العمل و تعریف بچه‌های این دوره به طور قطع با بچه‌های قبل متفاوت خواهد بود. بچه‌های دهه‌ی ۶۰ ، وقتی کتابی می‌خواندند که درباره‌ی جنگ است، چون خودشان لحظه‌های آن را تجربه کرده بودند، هیچ پیش داوری درباره‌ی موضوع به عمل نمی‌آوردند. امّا بچه‌های امروز این‌طور نیستند. در هر حال باید گفت چنانچه درباره‌ی جنگ یا هر مسأله‌ای، اطلاعات مثبت به کودکان داده شود، آن‌ها با پیش داوری مثبت به طرف کتاب و آن مسأله خواهند رفت، امّا اگر این اطلاعات منفی باشد نتیجه مشخص است. پیش داوری‌ها منفی انجام خواهد شد.

• پس به دلیل پرداختن به اطلاعات مثبت است که درباره‌ی چنین سوژه‌ای، کار می‌کنید؟

– من بخش بسیار کوچکی از این کار را برعهده دارم. بخش اصلی بر عهده‌ی مسؤولین است. آن‌ها باید به چنین مسائلی توجه کنند؛ یعنی دست اندرکاران باید متوجه باشند