پاورپوینت کامل نام خلیج فارس در برخی از اسناد تاریخی ۳۷ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل نام خلیج فارس در برخی از اسناد تاریخی ۳۷ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل نام خلیج فارس در برخی از اسناد تاریخی ۳۷ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل نام خلیج فارس در برخی از اسناد تاریخی ۳۷ اسلاید در PowerPoint :

>

مرتضی شیرودی[۱]

چکیده:

در قرنهای اخیر، گاه از نام خلیج عربی یا عرب، برای اشاره به خلیج فارس استفاده شده است؛ گرچه این کاربرد اندک است، ولی این شبهه و تردید را پدید می آورد که، نام این خلیج، خلیج فارس نیست، بلکه عربی یا عرب است! یا این که، کاربرد نام خلیج عربی یا عرب، در مقاطعی از تاریخ معمول بوده است! مقاله حاضر، در پاسخ به این دو شبهه، مروری دارد بر شواهد تاریخی به کارگیری اصطلاح خلیج فارس برای دریایی که بین ایران و کشورهای حاشیه جنوبی این دریا، واقع شده است.

مقدمه

اطلاق نام خلیج فارس بر آبراه هلالی شکل بین ایران و شبه جزیره عربستان،[۲] از قدمت تاریخی برخوردار است، اما پس از ورود پرتغالیها[۳] به منطقه و سقوط و اشغال تنگه هرمز و بخشی از کشور ایران، زمینه تحریف نام خلیج فارس به خلیج عربی بر اساس «سیاست تفرقه بینداز و حکومت کن.» فراهم شد. اعراب نیز به دلایل مختلف، بویژه تضاد دیرینه با ایران، گاه نام خلیج عربی را به جای خلیج فارس به کار برده اند، در حالی که در اسناد و مدارک معتبر سازمان ملل متحد، موافقتهای منطقه ای و بین المللی و همچنین، در کتابها و نقشه های جغرافیایی قدیم و جدید، همواره از این آبراه، به عنوان خلیج فارس نام برده شده است.[۴]

ایرانیان و نام خلیج فارس

تاریخ به کارگیری دو واژه خلیج پارس و خلیج فارس به زمان هخامنشیان[۵] که از سال ۵۵۰ تا سال ۳۲۰ قبل از میلاد می زیسته اند، می رسد. کشف کتیبه ای از داریوش اول، پادشاه مقتدر هخامنشی به هنگام حفر کانال سوئز[۶] که عبارت «دریایی که از پارس سر می گیرد.» بر آن نوشته شده، مؤید قدمت استعمال دیرینه دو واژه مذکور است. واژه دریای پارس در دوره ۴۲۶ ساله حکومت ساسانیان[۷] و بعد از آنان نیز، به ثبت رسیده است.[۸]

در کتابهای جغرافیایی سده های بعد هم، واژه دریای پارس دیده می شود؛ به طور مثال، در قرن سوم هجری، یک جغرافی دان ایرانی به نام سهراب در کتاب عجائب الاقالیم السبعه الی نهایه العماره[۹]، عبارت «دریای پارس، دریای بزرگی در جنوب است.» را به کار برده است. در همین قرن، احمد بن خرداد، مشهور به خراسانی، در کتاب المسالک و الممالک، محل ریزش و پیوند رودخانه های منطقه را دریای فارس دانسته است.[۱۰]

یک قرن بعد، محمد الفارسی الاصطخری معروف به الکرخی در کتاب مسالک الممالک، دریای پارس را بزرگترین، و از نظر پهنا، عظیمترین دریا دانسته، و سپس به شرح دریای پارس و تعیین حدود آن پرداخته و آن را تنها معدن مروارید جهان معرفی می نماید. در همین قرن، مؤلف کتاب حدود العالم من المشرق الی المغرب، خلیج فارس را دریایی که حدود آن از سرزمین پارس آغاز، و با پهنای اندک به حدود رود سند می رسد، تبیین کرده است.[۱۱]

ابو ریحان بیرونی، دانشمند بزرگ قرن پنجم هجری، در کتاب القانون المسعودی، و همچنین، در کتاب التفهیم لاوائل صناعه التنجیم و در نقشه دنیا که از وی بر جای مانده، نام دریای پارس، خلیج فارس و بحر فارس را آورده است. علاوه بر او، ابن بلخی در کتاب فارس نامه، از دریای جنوب ایران به نام بحر فارس و دریای فارس نام برده است.[۱۲]

نام خلیج فارس در دنیای عرب

جغرافی دانان عرب، همواره از نام خلیج فارس استفاده کرده اند. آنان شاید با الگوپذیری از دو امپراتوری روم و ایران، دو دریای مجاور خود را به نام دریای روم و پارس نامیده اند. ابن فقیه در مختصر کتاب البلدان (قرن سوم هجری) ادعا کرده است که دو دریای مورد اشاره در آیات ۱۹ و ۲۰ سوره الرحمن[۱۳] دو دریای روم و فارس است.

علاوه بر آن، ابوحوقل بغدادی در صوره الارض (قرن چهارم هجری)، شریف ادریسی در نزهه المشتاق (قرن ششم هجری)، شمس الدین دمشقی در نخبه الدهر (قرن هشتم هجری)، جرجی زیدان در تاریخ تمدن اسلامی (قرن چهارم هجری) و نیز المنجد به عنوان یکی از معتبرترین دایره المعارفهای عربی، از واژه های «الخلیج الفارسی، بحر عجم، بحر فارس، البحر الفارسی و خلیج العجم» استفاده کرده اند.[۱۴]

اما برای نخستین بار، در سال ۱۳۳۷ / ۱۹۵۸ م. عبدالکریم قاسم[۱۵] که در پی یک کودتای خونین، در عراق به قدرت رسید، عبارت خلیج عربی را به جای نام اصلی خلیج فارس به کاربرد، تا راه خود را برای در دست گرفتن رهبری جهان عرب هموار سازد. پس از او، جمال عبدالناصر[۱۶] نیز نام خلیج عربی را مورد استفاده قرار داد، ولی خود او قبل از آن، در تبیین حدود جغرافیایی دنیای عرب، به نام خلیج فارس اشاره کرده بود.

همچنین، در سال ۱۳۵۹ ش./ ۱۹۸۰ م. منیرالبعلبکی در موسوعه المورد، از خلیج عربی، به عنوان بخشی از دریای عرب که بین ایران و شبه جزیره عربستان واقع شده یاد کرده است؛ در صورتی که در طول تاریخ، خلیج عربی نام دریای سرخ بوده است.[۱۷] در دنیای عرب، نه تنها کاربرد واژه خلیج عربی به جای خلیج فارس با استقبال مواجه نشد، بلکه با آن نیز، مخالفت شده است. به عنوان مثال، محمد عبدالکریم صبحی در کتاب الموسوعه العربیه المیسره (چاپ ۱۳۴۴ / ۱۹۶۵م.) و علی حمیدان در کتاب سلاطین طلای سیاه (چاپ ۱۳۴۷ / ۱۹۶۸ م.) از واژه خلیج فارس استفاده کرده اند. یک نشریه تونسی (چاپ ۱۳۴۷ / ۱۹۶۸ م.) پس از مقایسه دو عبارت خلیج فارس وخلیج عربی، تعبیر اول را درست و معتبر دانست.

همچنین، دکتر سید محمد نوفل معاون وقت دبیر کل اتحادیه عرب و نماینده دولت مصر در کنفرانس حقوق بشر تهران (برگزار شده در ۱۳۴۷ / ۱۹۶۸ م.)، تلاش برای تغییر نام خلیج فارس را به تمسخر گرفت.[۱۸]

غرب و واژه خلیج فارس

واژه دریای پارس، اولین بار توسط یونانیان به کار رفت. این امر مرهون پیشگامی آنان در مطالعه علمی جغرافیای جهان است. آنها دریاهای جهان را به چهار دسته تقسیم کردند که در آن خلیج فارس بعد ا