پاورپوینت کامل اسلام و زیبایی ۱۲۰ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل اسلام و زیبایی ۱۲۰ اسلاید در PowerPoint دارای ۱۲۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل اسلام و زیبایی ۱۲۰ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل اسلام و زیبایی ۱۲۰ اسلاید در PowerPoint :

>

محمدعلی قاسمی[۱]

چکیده:

از دیدگاه اندیشمندان برخی از صفات، در نهاد و فطرت انسان به ودیعه گذاشته شده است. یکی از ویژگیهای فطری انسان زیباخواهی و زیباجویی است. از سوی دیگر دین اسلام به عنوان کاملترین آیین عملی و علمی انسان، برنامه ای را ارائه می دهد که همراه و مطابق با فطرت و احساسات بشر باشد.

از این رو بررسی و کاوش در دیدگاه اسلام در زمینه زیبایی و تجمل دارای اهمیت بسزایی است. نوشتار حاضر، پس از تعریف زیبایی به بررسی زیبایی های وجودی که در آیات و روایات آمده است؛ می پردازد. توجه به جمال خداوندی؛ زیبایی آسمان و ستارگان؛ خلقت زمین و حیوانات؛ دریا از جلوه های ناب زیبایی به شمار آمده اند.

از سوی دیگر، در بیان قرآن و سنت، افعال و رفتارهایی به زیبایی توصیف شده اند. قرآن ایمان را زینت قلبها معرفی می کند اسلام زیبایی و بردباری و حتی مفارقت و جدایی را مورد توجه قرار داده و انسان را به سوی آنها فرا می خواند.

دین اسلام، تأکید فراوانی به آراستن و زیبایی ظاهری و باطنی انسانها دارد و از انسان می خواهد از زینتهای دنیوی در مسیر تکامل اخلاقی و معنوی خویش بهره جوید. از این رو از او می خواهد در هنگام عبادت با بهترین لباسهای خویش حاضر شود. اسلام، زیبایی های وجودی، افعالی، ظاهری و باطنی را در راستای هدف خلقت که همان عبودیت است مورد توجه قرار می دهد.

مقدمه

برخی که تنها ظاهر سخنان ژرف اسلام را می بینند بر این اندیشه اند که باید از زیبایی ها دوری گزید؛ زیرا میان پاورپوینت کامل اسلام و زیبایی ۱۲۰ اسلاید در PowerPoint خصومتی است که از مسلمانان می خواهد از دنیا و همه مظاهر زیبا و شکوه آن پرهیز نمایند و پاره ای دیگر با تأکید بر اصل زیبایی خواهی فطری پای را از مراحل تعادل بیرون می گذارند و خویش را به بهانه عدم تنافی و تناقض پاورپوینت کامل اسلام و زیبایی ۱۲۰ اسلاید در PowerPoint، غوطه ور در تجملات دنیوی می گردانند و در عمل تلقی خویش را از نعمتهای الهی استفاده بی حد و مرز خویش معرفی می کنند. این دوگانه رفتار را در میان مسلمانان بوضوح می بینیم.

اکنون اهمیت این پرسش نمایان می شود، آیا روش گروه اول که زهد در دنیا را جدایی از زیبایی ها می دانند درست است؟ و یا شیوه زندگی و عملکرد دسته دوم صواب است؟ و آیا می توان هر دو اندیشه را بر خطا دانست و اندیشه واقع بینانه ای ارائه داد؟

با چنین پرسشهایی مقتضی است تا دیدگاه اسلام را در قبال زیبایی های زندگی روشن نماییم. پژوهش حاضر بر آن است تا با ارائه تبیین قابل اطمینانی از اندیشه اسلام اصیل در زمینه زیبایی های وجود، به بررسی رابطه آنها با انسان بپردازد تا شاید از کج اندیشی در بینش پاره ای از مسلمانان جلوگیری کند تا نه راه رهبانیت را صحیح بشمارند و نه افراط در تجمل و زیبایی خواهی را صواب بدانند. تا جوانان مؤمن حقیقی را نه انسانهای بدور از لطافت و زیبایی ببینند و نه آنان را که به آراستگی و خودآرایی اهمیت می دهند بر خطا بدانند.

بنابراین، نوشتاری که پیش روی دارید به بحث از رابطه پاورپوینت کامل اسلام و زیبایی ۱۲۰ اسلاید در PowerPoint، حد و مرز استفاده از زیبایی ها، زیبایی های حقیقی و خیالی و هدف شایسته در استفاده از زینتها می پردازد.

تعریف زیبایی

واژه «زیبایی» بر اساس تعریف دانشوران لغت، عبارت است از نظم و هماهنگی که همراه عظمت و پاکی، در شیئی وجود دارد و عقل و تخیل و تمایلات عالی انسان را تحریک می کند و لذت و انبساط پدید می آورد.[۲]

چنان که برخی دیگر می گویند: «زیبایی به معنای شکوه و زینتی است که بر تصاویر و معانی واقع می شود.»[۳] و حالتی است که در شخص یا شی ء زیبا وجود دارد. و از دیدگاه فلاسفه جمال و زیبایی صفتی است که در اشیا مورد ملاحظه قرار می گیرد و حالت رضایت و شادمانی درون آدمی به وجود می آورد.[۴]

ابن سینا فیلسوف مسلمان ده قرن پیش بر این باور است که زیبایی و شکوه هر چیزی عبارت است از این که به گونه ای باشد که باید باشد.[۵] و استاد محمدتقی جعفری، زیبایی را نمودی نگارین و شفاف بر روی کمال می داند که عبارت است از قرار گرفتن یک موضوع در مجرای بایستگیها و شایستگیهای مربوط به خود.[۶]

بنابراین، زیبایی وصف و حالت موجود در خارج و عالم عین و وجود است که با ایجاد رابطه بصری و لمس توسط انسان درک می شود و احساس خوشایند آن در درون آدمی، سبب ایجاد حالت رضایت و سرور می گردد. این چنین حالت روحی برگرفته از فطرت رو به کمال بشر بوده و حالتی نسبی و اضافی است.

زیبایی در منابع دینی

وقتی با دیده اندیشه به عالم وجود می نگریم دو نوع زیبایی را می یابیم. یکی زیبایی هایی که بدون تصرّف آدمی در سطوح جهان هستی زیباست. دیگر آن که پدیده هایی که با خلاقیت خدادادی انسان و به کوشش او به وجود می آیند، می خواهیم به بررسی زیبایی از دیدگاه شریعت در دو گونه آن بپردازیم و سپس به هدف و فرجام زیبایابی اسلام توجه کنیم که اسلام تنوع ابعاد مختلف زیبایی را مهم و حکمت وجودی آن را در عالم هستی و چگونگی بهره برداری و عبرت آموزی از آن را با تأکید بیشتری مورد توجه قرار می دهد.

الف) زیبایی های وجودی

۱ـ زیبایی خداوند

وقتی برای یافتن صفات خداوند متعال به روایات و دعاهایی که پیشوایان معصوم علیهم السلامفرموده اند، مراجعه می کنیم؛ این توصیف را درباره خداوند به وفور می بینیم:

«ان الله جمیلٌ یحبّ الجمال و یحبّ ان یری أثر نعمته علی عبده.»[۷]

یعنی: خداوند زیباست و زیبایی را دوست دارد و دوست دارد که نمود نعمتش را در بنده اش ببیند. و در هنگام دعا خداوند را این گونه می خوانیم: «سبحان من لبس البهجه و الجمال.» یعنی: پاکیزه است پروردگاری که لباس بهجت و زیبایی پوشیده است.[۸] یا: «انت البهی فی جمالِک.» یعنی: پروردگارا، تویی فروغ اعلی در زیبایی خود.[۹] و یا: «یا جلیل یا جمیل.» یعنی: ای صاحب جلال و زیبایی.[۱۰] تا آنجا که بنده خویش را عاشق زیبایی پروردگار خویش معرفی می کند: «خداوندا به جهت علاقه به احسانت به پیشگاهت آمدم و برای دیدار جمال و زیباییت به بارگاهت وارد شدم.»[۱۱] و یا در سحرهای ماه رمضان این دعا را که گویای صفات خداوندی است می خوانیم:

«اللهم انی أسئلک من بهائک بأبهاه و کل بهائک بهی… اللهم انی أسئلک من جمالک بأجمله و کل جمالک جمیلٌ.»

یعنی: پروردگارا، از پر فروغ ترین انوار تو مسألت می دارم و همه نور تو پر فروغ است… پروردگارا از زیباترین جمالت مسألت می دارم و همه جمال تو زیبا است.»[۱۲]

درک انسانی، با توجه به این که همه زیبایی های قابل تصور را او به وجود آورده است؛ می یابد که جمال و زیبایی او فراتر از همه زیبایی های محسوس و معقول است که در دو قلمرو انسان و جهان هستی قابل دریافت است.

۲ـ زیبایی عالم وجود

بی شک هر انسانی، آن گاه که به تماشای صحنه های مختلف عالم هستی می پردازد از دیدن پاره ای از آنها چنان لذت می برد که در صدد تکرار تحقق آن لذت و سرور بر می آید و از برخی دیگر به رنج عاطفی گرفتار می آید و خویش را از دیدن آن دور می سازد. قرآن کریم، بارها، زیبایی های وجودی عالم هستی را یادآور می شود و به ترسیم تصویری گویا و زنده از آن مبادرت می ورزد و پیامد آن، هدف نظاره کردن آنها را گوشزد می نماید.

زیبایی آسمان و ستارگان

در چندین مورد از آیات قرآن، به زیبایی آسمان و آراستن آن به ستارگان تصریح شده است و خداوند عمل زیباسازی آن را به طور مستقیم به خود نسبت می دهد و با برقراری رابطه زیبایی میان آسمان و ستارگان و تشبیه های گوناگون، به نگریستن و توجه به این زیبایی تأکید می ورزد:

«إِنّا زَینَّا السَّماءَ الدُّنْیا بِزِینَهٍ الْکواکبِ»[۱۳] یعنی: به راستی، آسمان دنیا را به زیور ستارگان آراستیم.

«وَ زَینَّا السَّماءَ الدُّنْیا بِمَصابِیحَ وَ حِفْظاً ذلِک تَقْدِیرُ الْعَزِیزِ الْعَلِیمِ»[۱۴] یعنی: و ما آسمان دنیا را به چراغها (ستارگان) آراستیم و آن را به خوبی حفظ کردیم، این است اندازه آفرینی آن پیروزمند دانا.

«وَ لَقَدْ جَعَلْنا فِی السَّماءِ بُرُوجاً وَ زَینّاها لِلنّاظِرِینَ»[۱۵] یعنی: و به یقین، در آسمان برج هایی قرار دادیم و آن را برای بینندگان آراستیم.

«أَفَلَمْ ینْظُرُوا إِلَی السَّماءِ فَوْقَهُمْ کیفَ بَنَیناها وَ زَینّاها وَ ما لَها مِنْ فُرُوجٍ»[۱۶] یعنی: آیا به آسمان بالای سرشان نظاره نکردند که چگونه آن را ساخته و زیبا گرداندیم و هیچ شکافی در آن وجود ندارد.

خداوند متعال در این آیات، انسان را به تفکر در زیبایی آسمان بویژه آن زمان که ستارگان همچون چراغهای زیبا در آن می درخشند؛ فرا می خواند. اصل خلقت آسمان بدون شکاف و آراسته به ستارگان تنها برای حفاظت و نفع رسانی نیست بلکه بدین منظور است که هر بیننده ای هنگام تماشای آن سرور لذت بخش حاصل از زیبایی اش را در خویش بیابد و از آن احساس لذت نماید، تا اصل تکوّن آن و آراستن آن به برجها و چراغها او را به تفکر و شناخت آفریدگار آنها واصل نماید.

زیبایی خلقت انسان

خداوند در سوره «تین» پس از آوردن قسمهای چهارگانه (قسم به انجیر و زیتون، طور سینین و شهر أمن (مکه)) می فرماید:

«لَقَدْ خَلَقْنَا الإِْنْسانَ فِی أَحْسَنِ تَقْوِیمٍ»[۱۷] یعنی: هر آینه ما انسان را در بهترین صورت و نظام آفریده ایم.

بهترین و زیباترین تقویم، با گستردگی مفهومی خود، این مطلب را بیان می کند که خداوند انسان را موزون و شایسته آفرید. بنابراین، دو جهت اصیل انسانی یعنی جسمی و روحی، در زیباترین شکل موزونی آفریده شده است.[۱۸] عظمت تقارن زیبایی خلقت فیزیکی و روحی انسان تا آنجاست که تاکنون هیچ تحقیق بشری ادعا نکرده است که همه عظمت فعالیتهای مغزی و روانی انسان را احاطه کرده است.

در دو سوره دیگر نیز می فرماید:

«وَ صَوَّرَکمْ فَأَحْسَنَ صُوَرَکمْ»[۱۹] یعنی: و صورت شما را کشید و این صورتگری را زیبا و نیکو انجام داد.

چه در مقایسه با صورت دیگر جانوران و چه از جهت نیکویی خلقت انسان و تناسب و هماهنگی میان اندامش، زیباترین تصویر را برایش ایجاد کرده است[۲۰] که اگر نگاه طبیعی و بدون غبار به آن بنگری نوعی نیکویی و زیبایی کلی را در آن می یابی.

ترسیم زیبایی در حکت حیوانات

قرآن کریم به تصویر جامعی از فواید حیوانات برای انسان می پردازد؛ زیرا وسیله پوشش، استفاده از گوشت، حمل بارهای سنگین و منفعتهای دیگر، توسط چهارپایان صورت می گیرد.[۲۱] ولی تنها به سودرسانی مادی آنها برای انسان بسنده نمی کند، بلکه با توجه به زیبایی حرکت آنان برای انسان می فرماید:

«وَ لَکمْ فِیها جَمالٌ حِینَ تُرِیحُونَ وَ حِینَ تَسْرَحُونَ»[۲۲] یعنی: و در آنها برای شما منظره زیبایی است که در هنگام شامگاهان آنها را به جایگاه خود بر می گردانید و صبحگاهان که آنها را به چرا می برید.

منظره جالب و زیبای حرکت دسته جمعی گوسفندان و چهارپایان به سوی چراگاه، سپس بازگشتشان به سوی استراحتگاه بیانگر یک حالت روانی تحقق یافته در انسان نظاره گر بر آنها است که از دو نوع حرکت دسته جمعی ایجاد شده است.

در آیه ای دیگر نیز می فرماید:

«وَ الْخَیلَ وَ الْبِغالَ وَ الْحَمِیرَ لِتَرْکبُوها وَ زِینَهً وَ یخْلُقُ ما لا تَعْلَمُونَ»[۲۳] یعنی: و همچنین اسبها و استرها و الاغها را آفرید تا بر آنها سوار شوید و هم مایه زینت شما باشد و چیزهایی می آفریند که شما نمی دانید.

این آیه نیز زینت بودن این حیوانات را برای انسان آن هنگام که بر آنها سوار می شود؛ تصویر می کند و این نوعی از زیبایی است که در زندگی اجتماعی ظاهر می گردد؛ زیرا سواره به حرکت در آمدن نشاط و وقار بیشتری دارد.[۲۴] البته با بیان این نکته در پایان آیه که مرکب های دیگر در آینده می آفریند و در اختیار بشر قرار می دهد نیز به زیبایی آنچه در آینده خلق می کند اشاره می کند: «و یخلق ما لا تعلمون»

و امیرالمؤمنین علی علیه السلام به توصیف طاووس پرداخته است و آن را از شگفت انگیزترین پرندگان در آفرینش معرفی می کند؛ زیرا پرهایش همچون دسته گلی است که از شکوفه های رنگارنگ گلهای بهاری فراهم آمده است و…. [۲۵]

زمین و زیبایی

در آیات متعددی از قرآن، درباره زیبایی منظره های زمین، سخن به میان آمده است که خداوند انسانها را به این مناظر زیبا توجه می دهد و به تفکر و دقت در آن فرا می خواند:

«وَ أَنْزَلَ لَکمْ مِنَ السَّماءِ ماءً فَأَنْبَتْنا بِهِ حَدائِقَ ذاتَ بَهْجَهٍ»[۲۶]

یعنی: و برای شما از آسمان آبی فرستاد و به وسیله آن آب باغهایی سرورانگیز و بهجت آور رویانیدیم.

در این آیه، نمودهای زیبایی زمین بوسیله گلها، درختان و چمن زارها و دیگر روییدنیها، به خداوند نسبت داده شده است تا سبب سرور و بهجت انسان بیننده آنها شود. در آیه دیگری نیز می فرماید:

«أَ لَمْ تَرَ أَنَّ اللّهَ أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَتُصْبِحُ الأَْرْضُ مُخْضَرَّهً إِنَّ اللّهَ لَطِیفٌ خَبِیرٌ»[۲۷]

یعنی: آیا ندیدی که خداوند از آسمان آب فرستاد و زمین سبز و خرم گشت، بی شک خداوند لطیف و آگاه است.

فرستادن آب از آسمان و به دنبال آن سبز و خرم شدن زمین لطفی از سوی خداوند به شمار رفته است.

مولای سخن، امیرالمؤمنین علیه السلام در سخنی زیبا، زینت زمین را این گونه بیان می کند:

«پس زمین به وسیله باغهای زیبا، همگان را به سرور و شادی دعوت کرده است. با لباس نازک گلبرگها که بر خود پوشید، هر بیننده ای را به شگفتی واداشت و با زینت و زیوری که از گل و بند گلهای گوناگون، فخر کنان خود را آراست هر بیننده ای را به وجد آورد.»[۲۸]

در برخی از آیات نیز به جنبه دیگری از زیبایی زمین اشاره شده است که شما انسانها در زمینهای هموار قصرها ساختید و از کوه ها خانه ها برای خویش تراشیدید.[۲۹] این سخن، اشاره ای است که به وجود آوردن آنچه که زینت و زیور به حساب می آید از دیدگاه قرآنی جایز است؛ اما در پایان آیه به این نکته توجه می دهد که با به یاد آوردن این نعمتهای خداوندی در زمین کار زشت انجام ندهید و فساد به راه نیندازید تا خلق و ابداع زیبایی مطلوب بودن خویش را از دست ندهد.

دریا و زیبایی

هر انسانی که به دریا بنگرد و یا از آنچه در اعماق اقیانوسها وجود دارد اطلاع داشته باشد، به زیبایی آن اذعان می کند و ما می خواهیم بگوییم در بیان دین نیز به این زیبایی ها توجه شده است و بر جواز استفاده از این زینتها اشاره می کند:

«وَ هُوَ الَّذِی سَخَّرَ الْبَحْرَ لِتَأْکلُوا مِنْهُ لَحْماً طَرِیا وَ تَسْتَخْرِجُوا مِنْهُ حِلْیهً تَلْبَسُونَها»[۳۰]

یعنی: و او خدایی است که شما را بر دریا مسلط کرد، تا از آن گوشت تازه بخورید و وسائل زینت را که می پوشید از آن بیرون بیاورید.

در این آیه برای مسلط ساختن انسان بر دریا دو علت و غایت ذکر شده است: استفاده از گوشت ماهیان دریا و استخراج مواد زینتی. آبهای نیلگون دریاها ـ آن گاه که کشتیهای غول پیکر بر روی آن به حرکت در می آیند ـ برای هر بیننده ای در عین زیبایی نشانه ای برای تعظیم در برابر قدرت لایزال الهی است و آیه آنها را غرض و هدف از خلقت و تسخیر دریا معرفی می نماید.

ب) توصیف افعال به زیبایی

در منابع دینی (قرآن و سنت) پاره ای از افعال، به زیبایی و شکوه توصیف شده اند تا انسان را از زیبایی های ظاهری عبور دهد و او را به زیبایی های حیات معقول رهنمون گردد و در سیر تکاملی خویش به این وصفهای زیبا دست یابد.

زیبایی ایمان

در آیات و روایات فراوانی به توصیف ایمان و نتیجه های اثربخش آن توجه شده است. یکی از ویژگیهای مهم ایمان، زیبایی و آراسته شدن دلهایی است که با عمق جان از آن برخوردار هستند. خداوند در سوره حجرات می فرماید:

«وَ لکنَّ اللّهَ حَبَّبَ إِلَیکمُ الإِْیمانَ وَ زَینَهُ فِی قُلُوبِکمْ وَ کرَّهَ إِلَیکمُ الْکفْرَ وَ الْفُسُوقَ وَ الْعِصْیانَ»[۳۱]

یعنی: ولی خداوند ایمان را به دلهایتان دوست داشتنی قرار داد و ایمان را در دلهای شما با زیبایی بیاراست و کفر و فسق و معصیت را برای شما زشت و کراهت بار ساخت.

منظور از محبوب و زیبا قرار دادن ایمان، این است که ایمان را به جمالی آراسته است که قلبهای ایشان را به سوی خویش جذب می کند؛ به گونه ای که از عصیان و کفر و زشتی که در مقابل ایمان است دوری می گزینند.[۳۲]

از آنجا که خداوند دارای حکمت بی انتهاست و می خواهد تکامل انسانی را تحقق بخشد، زمینه های آن را هم فراهم ساخته است؛ به این معنا که ایمان را که سبب تکامل بشر است در قلبهای ایشان «دوست داشتنی» قرار می دهد. آتش عشق حق طلبی و حقیقت جویی را در درون جانها شعله ور می سازد و روح او را همگام با دستورات دینی پرورش می دهد. بنابراین، زیبایی خواهی انسان او را به سوی پذیرش صفات و کارهای زیبا به پیش می برد. از این رو، ترسیم درست و حقیقی از خداوند و دستوراتش هر انسانی را که غبار غفلت بر قلبش ننشسته باشد به سوی خویش فرا می خواند. در مقابل، درک زشتی کفر و کارهای آلوده ساز، با ضمیر زیبایابی انسان ناسازگار است و انسان را به نفرت نسبت به آنها دعوت می کند.

زیبایی بخشش

قرآن کریم بر زیبایی برخی از آرمانهای اخلاقی و ارزشهای انسانی تأکید می کند و درباره بخشش و گذشت از دیگران می فرماید:

«إِنَّ السّاعَهَ لآَتِیهٌ فَاصْفَحِ الصَّفْحَ الْجَمِیلَ»[۳۳]

یعنی: بی شک روز رستاخیز فراخواهد رسید؛ با عفو و بخشش زیبا از لغزشهای مردمان درگذر.

در این آیه به پیامبر صلی الله علیه و آله فرمان داده می شود که در برابر لجاجت، خطاکاری و مخالفتهای پاره ای از مردمان ملایمت و محبت نشان ده و از گناهان ایشان صرف نظر کن و آنها را با بخششی زیبا که توأم با سرزنش و ملامت نباشد مورد لطف خود قرار بده.

بنابراین، همان طور که امام رضا علیه السلام در تفسیر این آیه فرموده اند، عفو و بخشش زیبا آن گذشتی است که همراه مؤاخذه و سرزنش نباشد: «العفو من غیر عتاب»[۳۴] یعنی: عفو و بخشش بدون سرزنش صفح جمیل است.

بردباری زیبا

در قرآن کریم، در توصیف صبر به زیبایی و فرمان به آن می خوانیم:

«فَاصْبِرْ صَبْراً جَمِیلاً»[۳۵] یعنی: بنابراین، صبری زیبا پیشه کن.

استقامت زیبا آن است که به هیچ کس غیرخدا شکوه نکنی؛ به گونه ای که غیر او کسی از مصیبت و گرفتاری تو با خبر نشود.[۳۶] صبر جمیل و زیبا به معنای شکیبایی زیبا و قابل توجه است که دارای تداوم باشد و ناامیدی در آن راه نیابد و همراه بی تابی و جزع و شکایت و آه و ناله نگردد.[۳۷]

علامه محمدتقی جعفری درباره زیبایی بردباری می نویسد:

«اگر چه زیبایی تحمل و شکیبایی نمود نقاشی و ترسیمی و منظر طبیعی ندارد، ولی از آن زیبایی برخوردار است که هرگونه زیبایی را معنا و محتوا می بخشد. انسان بردبار و شکیبا که درونی آرام و واقع نگر دارد و از آن اضطراب و تلاطمها که در ارتباط با نمودهای جهان عینی تأثیر ناهنجار می گذرد، به دور است. در این حالت است که زیباها زیبایی خود را با بهترین وجه برای انسان نمودار می سازند.»[۳۸]

بنابراین، دست یابی به روحی زیبا دستاورد انجام کارهای زیبا و برگیری ویژگیهای زیباست.

بر این اساس همچنین «صبر زیبا» آن است که انسان از حوادث دشوار زندگی نهراسد و پیمانه صبرش لبریز نگردد و سخنی که نشان دهنده ناسپاسی، کفران، بی تابی و جزع اوست بر زبان جاری نسازد؛ چه، در سایه چنین صبری آن حوادث نیز اسباب تکامل او را فراهم می سازند.

جدایی و مفارقت زیبا

وقتی که انسان نمی تواند برای اشخاص منحرف و کج رو کاری انجام دهد و آنان را به راه راست هدایت کند، از آنان دوری می گزیند. در این جدایی نباید از شیوه زیبایی و زینت تعدی نماید و به مشکلات خویش و آنان بیفزاید، بلکه این کار را برای آگاهی و درس آموختن به آنان و تحصیل اعتدال روحی خود انجام دهد. اینجاست که روح چنین فردی در مرتبه ای از زیبایی قرار می گیرد که در حال نفرت و جدایی نیز پای را از محدوده انسانی و زیبایی بیرون نمی نهد. خداوند در قرآن به پیامبرش صلی الله علیه و آلهفرمان می دهد:

«وَ اصْبِرْ عَلی ما یقُولُونَ وَ اهْجُرْهُمْ هَجْراً جَمِیلاً»[۳۹]

یعنی: به آنچه می گویند بردبار باش و از آنان دوری گزین، دوری و جدایی زیبا.

آنچه در مورد زیبایی مفارقت گفتیم، مربوط به جایی بود که خود زندگی نیز، بشر را به سمت جدایی سوق می داد. علاوه بر اینها، در قرآن نیز به مواردی از جدایی زیبا اشاره شده است. از باب نمونه، وقتی مردانی که دارای قدرت زیادی هستند و بدین گونه همسرانشان را مورد ظلم قرار می دهند، گوشزد می کند که یا همسر را به طور شایسته نگهدارید و یا با نیکی و احترام رهایش سازید، یا در سوره احزاب می فرماید: «و سرّحوهُنّ سراحا جمیلا» یعنی: به صورت شایسته و زیبا زنان مطلقه را رها سازید.

واژه «سراح جمیل» به معنای رها ساختن همراه با محبت و احترام و ترک هر گونه خشونت و ستم و بی احترامی است. وقتی دو همسر به این نتیجه رسیدند که نمی توانند با یکدیگر زندگی موفقی داشته باشند و تصمیم به جدایی گرفتن