پاورپوینت کامل سبک زندگی اسلامی، شیوه های رفتاری تهذیبی – تکلیفی به مقتضای عبودیت است ۵۵ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل سبک زندگی اسلامی، شیوه های رفتاری تهذیبی – تکلیفی به مقتضای عبودیت است ۵۵ اسلاید در PowerPoint دارای ۵۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل سبک زندگی اسلامی، شیوه های رفتاری تهذیبی – تکلیفی به مقتضای عبودیت است ۵۵ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل سبک زندگی اسلامی، شیوه های رفتاری تهذیبی – تکلیفی به مقتضای عبودیت است ۵۵ اسلاید در PowerPoint :

>

حجّت الاسلام والمسلمین استاد علی اکبر رشاد، در سال ۱۳۳۵، در خانواده ای اهل علم، چشم به جهان گشود. دروس حوزه را در سال ۱۳۴۶ در تهران آغاز و در سال ۱۳۴۹ عازم حوزه علمیّه قم شد.

پس از گذراندن دروس دوره سطح، مجموعاً حدود ۵۲ سال دروس خارج فقه و اصول را از محضر بزرگانی چون آیات عظام وحید خراسانی، علی مشکینی، مجتبی تهرانی و مقام معظم رهبری دام عزه، بهره برد و سطوح مختلف فلسفه را نیز، نزد اساتیدی چون دکتر احمد بهشتی، شهید مرتضی مطهری(ره)و محمّد محمّدی گیلانی، فرا گرفت. ایشان در سه دهه گذشته، پیوسته به تدریس سطوح عالیه فقه و اصول، فلسفه دین، فلسفه و عرفان، تفسیر و منطقِ فهم دین در حوزه و دانشگاه اشتغال داشته اند.از فعّالیت ها و مسئولیت های ایشان می توان به عضویت در شورای عالی انقلاب فرهنگی، تأسیس و ریاست پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، ریاست شورای مدیریت حوزه علمیه استان تهران، تولیت مدرسه علمیّه امام رضا (ع) اشاره داشت.ایشان صاحب تألیفات و مقالات متعدّدی در عرصه های مختلف دین پژوهی هستند.این بیانات در تاریخ ۹/۱۱/۹۱ با محوریت نشست سبک زندگی اسلامی معطوف به مبحث خانواده ایراد شده است.

مسئله سبک زندگی ظاهراً یک مقوله نو قلمداد می شود. گاه گفته می شود که مسئله سبک زندگی یک امر نوظهور است و اولین بار در حوزه روان شناسی از سوی«آلفرد آدلر» طرح شده و در پی او شاگردانش این مقوله را بست داده اند. گاه نیز گفته می شود« ماکس وبر» موضوع را طرح کرده است.

«ماکس وبر» قطعاً از جمله کسانی است که در روزگار ما به سبک زندگی پرداخته و در مقام ارائه ی سبک زندگی خاصی براساس مبانی فکری خود بوده است، اما به نظر ما این انگاره، انگاره درستی نیست. سبک زندگی مقوله ای است که همزاد انسان است و انسان اصولاً بدون سبک زندگی نمی تواند زیست کند. سبک زندگی قالب و شیوه هایی است که به طور متعارف در مواجهه جوارحی و جوانحی انسان با عرصه های حیات، مورد رعایت قرار می گیرد و در شخصیت و معیشت آدمی ظهور و بروز می کند.

ممکن است گفته شود خودآگاهانه و نظری شدن این مباحث به برخی از متفکران در شرق و غرب بازمی گردد، اما نفس سبک زندگی یک مسئله انسانی و انسان پی است. انسان بدون اینکه سبک زندگی تعریف شده ای داشته باشد – هرچند شبه ناخودآگاه – نمی تواند زندگی کند. لهذا ما این تلقی را که می گوید این پدیده یک پدیده نوظهور است دقیق نمی دانیم.

من در اینجا می خواهم تلقی خود را از این پدیده بیان کنم. البته روشن است که تلقی من در بستر گفتمان دینی و در چارچوب تفکر معرفتیِ برگرفته از معارف اهل بیت(ع) است. حدیثی از حضرت صادق(ع) داریم که مستمسک بحث بنده در این جلسه است. این حدیث در کتاب «مصباح الشریعه» ذکر شده و این کتاب منسوب به امام صادق(ع) است.

البته این کتاب مطمئناً تألیف آن بزرگوار نیست، اما از آنجا که این اثر مشحون از تعالیم و کلمات آن بزرگوار است به آن حضرت منسوب شده است. این حدیث، حدیثی بسیار دقیق و دارای کاربردهای گوناگون در عرصه های مختلف است. من از این حدیث، به حدیث «اصول المعاملات» تعبیر می کنم.

قال الصادق (ع): أصول المعاملات تقع اربعه اوجه معامله الله ومعامله النفس ومعامله الخلق ومعامله الدنیا. وکل وجه منها منقسم علی سبعه ارکان. أما أصول معامله الله تعالی فسبعه اشیاء: اداء حقه وحفظ حده وشکر عطائه والرضا بقضائه والصبر علی بلائه وتعظیم حرمته والشوق إلیه. واصول معامله النفس سبعه: الخوف والجهد وحمل الاذی والریاضه وطلب الصدق والاخلاص واخراجها من محبوبها وربطها فی الفقر. واصول معامله الخلق سبعه: الحلم والعفو والتواضع والسخاء والشفقه والنصح والعدل والانصاف. واصول معامله الدنیا سبعه: الرضا بالدّون والایثار بالموجود وترک طلب المفقود وبغض الکثره واختیار الزهد ومعرفه آفاتها ورفض شهواتها مع رفض الرئاسه فإذا حصلت هذه الخصال فی نفس واحده فهو من خاصه الله وعباده المقربین واولیائه حقا (مصباح الشریعه، ص ۵-۷).

حضرت می فرمایند: اصول رفتارها و معاملات بر چهار قسم تقسیم می شود:

۱. تعامل با خالق؛ ۲. تعامل با نفس؛

۳. تعامل با خلق؛ ۴. تعامل با هستی و دنیا.

در ادامه نیز بیان فرموده اند که هریک از این چهار ساحت به هفت رکن و ضلع تقسیم می شود. سپس یک یک اضلاع هفتگانه هریک از این چهار ساحت بیان می گردد.

درخصوص تقسیم عرصه ها و ساحات مناسبات، رفتارها و مواجهات انسان الگوهای گوناگونی ارائه شده است. در جامعه ما با تأسف، الگوی پارسونزی رایج است که یک الگوی چهارگانه انگار است. دانشگاه های ما الگوی« پارسونز» را تلقی به قبول کرده اند که متأسفانه این الگو علاوه بر آنکه سکولار است (اگر نگوییم الگویی الحادی است) یکی از پراشکال ترین الگوهای تقسیم ساحات حیات است. این الگو نه جامع است و نه مانع، البته من در این جلسه در مقام نقد این الگو نیستم و تنها به آن اشاره کردم.

از آنجا که عرصه های حیات به رفتارهای انسان بازگشت می کند، می توان رفتارهای انسان را با معیارهای مختلف به شرح زیر تقسیم کرد:

۱- منشأ شأن و شرایط فاعل. رفتارکنندگان دارای شئون مختلف هستند و رفتارهای آنان دارای منشأهای مختلف است. در نگاه دینی ما نیز شأن و شخصیت افراد می تواند منشأ تقسیم رفتار باشد و می توان گفت که بسیاری از احکام نیز به همین ملاک بازمی گردد که چیزی برای یک فرد جایز و برای دیگری جایز نیست.

برای مثال معیار تعلق خمس، به شأن شخص در جامعه بازمی گردد. گاه ممکن است یک میزان دارایی ثابت برای یک فرد با شأن اجتماعی خاص متعلق خمس باشد، ولی همین میزان برای شخص دیگر با شأن اجتماعی دیگر متعلق خمس نباشد.

۲- موضوع فعل و ساحت عمل. چه چیزی متعلق عمل ماست؟

۳- انگیزه و نیت. چه چیزی موجب صدور یک فعل مشخص شده است؟ این خصوصیت موجب تغییر احکام در حوزه اخلاق و حقوق می شود. مثلاً آیا یک فعل را کسی به قصد قربت انجام داده یا به انگیزه دیگری؟ حتی آنچه تکلیف الزامی است می تواند با گوهر و اکسیر نیت به حرام تبدیل شود.

نماز ظهر را به قصد ریاء می خوانیم. این عمل در صورت یک عمل واجب است اما سیرت این عمل یک عمل حرام است و روز قیامت ما را عقاب می کنند که چرا نماز ظهر خواندید، چون قصد قربت نداشتید.

۴- ابزار و مجاری فعل. بر این اساس که فعل جوارحی (برونی) و یا جوانحی (درونی) باشد، می توان افعال را تقسیم کرد.

۵- منبعی که برای هر فعل حکمی را صادر می کند. این منبع عقل است یا نقل؟ شرع است یا خرد است؟ که این نیز می تواند منشأ تقسیم باشد.

همچنین خود احکامی که معطوف به انواع افعال و تعیین کننده هویت فعل در عرصه های مختلف است نیز دست کم از این جهت قابل تقسیم است که آیا سنخه حکم از نوع بایدها و نبایدها (الزامی و تکلیفی) است و یا از نوع شایدها و نشایدها (احکام ارزش مدار و تهذیبی) است. در اینجاست که حقوق و اخلاق پدید می آید. این تقسیم بندی ها را می توان به گونه های دیگری نیز طبقه بندی کرد که در این جلسه جای طرح آنها نیست.

در حدیث فوق که منسوب به حضرت صادق(ع) است عرصه های حیات به چهار بخش تقسیم شده است؛

۱- ساحت مواجهه با خالق،

۲- ساحت مواجهه با خود (نفس)،

۳- ساحت مواجهه با خلق،

۴- ساحت مواجهه با خلقت (دنیا).

این الگوی«چهارگانه انگار»، برخلاف الگوی پارسونزی یک الگوی کاملاً قدسی دارد. تعابیر و واژگان همگی حاکی از توحیدبنیادبودن این تقسیم است. سخن از رب و خالق است، سخن از خلق و خلفت است، و همانند الگوی پارسونزی فارغ از خلقت و خالق نیست.

ممکن است کسی بگوید ذهن ما به این الگوی چهارگانه مأنوس است، زیرا مرحوم علامه جعفری با این الگو سخن می گفتند که البته این تقسیم از شخص ایشان نیست و به احتمال زیاد باید ملهم از همین روایت باشد.

ممکن است در فضای فکریِ فعلیِ ایران این نکته به ذهن خطور کند که شاید حیات و عرصه های مواجهه و معاملات ضلع دیگری هم دارد که در این تقسیم مغفول مانده است و آن مواجهه با خلیفه الهی و مقوله خلافت و حکومت است.

تصور من این است که حوزه ولایت و خلافت و عرصه سیاست، البته یکی از وجوه مواجهه است، اما مسئله رابطه امت با امام مسئله بسیار مهمی است. تصور می شود که این حوزه یا مندک در حوزه مواجهه با خالق است که درواقع ما خلافت الهیه را دامنه ولایت الهیه قلمداد می کنیم و چیزی جدای از ولایت الهی نیست.

درحقیقت باید گفت که موضوع خلافت الهی، چه در افق معصومان و چه