پاورپوینت کامل امام سجاد (علیه السلام) و اندیشه ی تشکیل حکومت اسلامی ۷۰ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل امام سجاد (علیه السلام) و اندیشه ی تشکیل حکومت اسلامی ۷۰ اسلاید در PowerPoint دارای ۷۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل امام سجاد (علیه السلام) و اندیشه ی تشکیل حکومت اسلامی ۷۰ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل امام سجاد (علیه السلام) و اندیشه ی تشکیل حکومت اسلامی ۷۰ اسلاید در PowerPoint :

>

نگاهی به شیوه مبارزاتی امام سجاد (ع)

در ماه شعبان، خداوند، تبارک و تعالی، ستاره های درخشانی را از آسمان ولایت و امامت به جهانیان عنایت فرموده که فرزند پاک و والای رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) حضرت علی بن الحسین (علیه السلام) امام چهارم شیعیان از جمله ی آنان می باشد.

اسم مبارک آن بزرگوار علی (علیه السلام) و مشهورترین القاب آن حضرت زین العابدین و سجاد است و معروف ترین کنیه ی او ابامحمد و ابوالحسن. ایشان در روز پنج شنبه پنجم شعبان نیمه اول ماه جمادی الاول یا جمادی الاخر سال سی و هفت هجری قمری در مدینه به دنیا آمد.

حضرت سجاد (علیه السلام) پدری چون امام حسین (علیه السلام) دارد و مادر بزرگوارش شهربانو دختر یزدگرد، پادشاه ایران است که دست عنایت حق، به طور خارق العاده این دختر را به امام حسین (علیه السلام) رساند. شرافت این زن آن است که مادر نه نفر از ائمه ی طاهرین (علیهم السلام) می شود و چنان چه امام حسین (علیه السلام) اب الائمه است، این بانوی بزرگوار نیز ام الائمه می باشد.

درباره ی امام سجاد (علیه السلام) سخن گفتن و سیره نوشتن کار دشواری است، زیرا زمینه ی معرفت و آشنایی مردم با این بزرگوار اندک است برخی از عوام لقب بیمار به این بزرگوار می دهند و متأسفانه در ذهن اغلب تحلیل گران و سیره نویسان این طور وارد شده که امام سجاد (علیه السلام) در گوشه ای نشسته و به عبادت مشغول بوده و کاری به حکومت و سیاست نداشته اند.

در حالی که بیماری ایشان همان چند روز واقعه ی عاشورا بود و ادامه پیدا نکرد، مثل هر کس که در مدت عمرش چند روزی بیمار می شود. گرچه بیماری امام (علیه السلام) مصلحتی خدایی بود که وظیفه ی دفاع و جهاد در راه خدا در آن روز از ایشان برداشته شود. تا در آینده بتواند بار سنگین امانتِ امامت را بر دوش بکشد و سی و پنج سال پس از پدر زنده بماند و دشوارترین دوران امامت شیعه را بگذراند.

صفات و فضایل امام سجاد (علیه السلام)

امامان بزرگوار شیعه همگی دارای سجایای اخلاقی و فضایل انسانی هستند و در این امر همه با هم مشترکند و هیچ فرقی میان آنان از نظر صفات و فضایل نیست. اما امام سجاد (علیه السلام) از نظر گفتار و کردار شباهت زیادی به جد بزرگوارش امیر مؤمنان (علیه السلام) دارد که به چند نمونه ی آن اشاره می کنیم.

ایمان: امیرمؤمنان (علیه السلام) در دعای صباح می فرمایند: «یامن دل علی ذاته بذاته»: ای کسی که دلیل و برهان وجود خود هستی. حضرت سجاد (علیه السلام) نیز در دعای ابوحمزه می فرماید: «بک عرفتک و انت دللتنی علیک» تو را به خودت شناختم و تو مرا بر خودت دلالت نمودی. این گونه کلمات منتهای ایمان را می رساند و این همان ایمان شهودی است.

علم: اگر علی (علیه السلام) می فرماید: «از من بپرسید هر چه می خواهید، به خدا قسم تمام وقایع را تا روز قیامت می دانم»؛ حضرت علی بن الحسین (علیه السلام) نیز می فرماید: «اگر نمی ترسیدم که مردم در حق ما غلو کنند وقایع را تا روز قیامت می گفتم».

تقوا: امیرمؤمنان علی (علیه السلام) می فرمود: «به خدا قسم اگر تمام عالم هستی را به من بدهند که به مورچه ای ظلم کنم و بی جهت پوست جوی را از دهان آن بگیرم، نمی کنم». حضرت امام سجاد (علیه السلام) می فرمود: «خداوندی را معصیت می کنی که او را دوست داری، به جان من این دعا از عجایب امور است، اگر به راستی خدا را دوست داشتی او را اطاعت می کردی زیرا محب همیشه مطیع محبوب است».

و اگر گفتار امام سجاد (علیه السلام) را در مجلس ابن زیاد و در مجلس یزید و به ویژه خطبه ی آن بزرگوار را در مسجد شام در نظر بگیریم، شجاعت این بزرگوار نیز بر ما روشن می شود هم چنین است عبادت، سخاوت، فتوت، رأفت، زهد، سیاست، حلم، تواضع، فصاحت، بلاغت، جهاد، عفو، جوانمردی، ابهت و شخصیت و تمام زندگی امام سجاد (علیه السلام) که شباهت بسیاری با تمام حضرات معصومین (علیهم السلام)، بالأخص جد بزرگوارش مولی امیر مؤمنان (علیه السلام) دارد.

تشکیل حکومت اسلامی، هدف امام سجاد (علیه السلام)

تمام امامان معصوم (علیهم السلام) همواره برای تشکیل حکومت اسلامی تلاش می کردند و مسؤولیت امام سجاد (علیه السلام) نیز درست از همان لحظه که امام حسین (علیه السلام) در ماجرای کربلا به شهادت رسیدند و ایشان با آن وضع به اسارت در آمدند، آغاز شد.

اگر تا آن تاریخ قرار بر آن بود که امام حسن و امام حسین (علیه السلام) آینده را تأمین کنند، از آن وقت قرار شد که امام سجاد (علیه السلام) قیام به امر کنند و سپس امامان دیگر پس از آن بزرگوار ادامه دهنده ی راه ایشان باشند. پس تمام زندگی امام (علیه السلام) تحقق همان آرمانی بود که پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) و سپس علی (علیه السلام) و دو فرزند گرامی اش آن را دنبال می کردند.

زندگی امام سجاد (علیه السلام) فصلی کوتاه و تعیین کننده دارد که دوران پس از کربلاست. فصل اسارت که فصل کوتاه، پر هیجان، زیبا و عبرت انگیز و در عین حال سرسختانه و پرخاشگرانه است. امام (علیه السلام) در حال اسارت و بیماری همانند قهرمانی بزرگ با گفتار و رفتار خویش حماسه می آفریند.

در این دوران، امام وضعیتی کاملاً متفاوت با فصل اصلی یا دوران اصلی زندگی خود دارد. در این فصل امام را به صورت یک انقلابی پرخروش می بینید که کمترین سختی را تحمل نمی کند و در برابر چشم همه، پاسخ های دندان شکن به دشمنان مقتدر خود می دهد.

در کوفه در مقابل عبیدالله بن زیاد، آن وحشی خونخواری که از شمشیرش خون می چکد و سرمست از باده ی غرورِ کشتن فرزند پیامبر و پیروزی است، آن چنان سخن می گوید که وی دستور می دهد او را بکشید. و اگر زینب (سلام الله علیها) نبود که خودش را بر روی حضرت سجاد (علیه السلام) انداخت و گفت نمی گذارم او را بکشید و این که دیدند بایستی یک زن را بکشند و از طرفی باید اسرا را به شام ببرند، اگر این نبود به احتمال زیاد مرتکب قتل امام (علیه السلام) نیز می شدند.

امام سجاد (علیه السلام) در شام، چه در مجلس یزید و چه در مسجد در برابر انبوه جمعیت حقایق را بیان می فرماید که این گفتارها و خطبه ها متضمن حقانیت اهل بیت (علیهم السلام) برای خلافت و حکومت و افشای جنایت های دستگاه حاکم و هشدار تلخ و زننده به آن مردم غافل و نا آگاه است.

دوران پس از اسارت

این سؤال وجود دارد که چرا امام سجاد (علیه السلام) در دوران پس از اسارت، بنا را بر ملایمت و نرمش می گذارند و مایلند پوششی از دعا و روشی ملایم بر روی حرکات تند و انقلابی خود بگذارند، در حالی که در دوران اسارت به آن نحو به کارهای تند و پرخاشگرانه و آشکارا دست زده بودند؟

در پاسخ باید گفت که در فصل اول، آن جا که امام سجاد (علیه السلام) با علم امامت، باید زمینه ی کارهای آینده را برای حکومت الهی و اسلامی فراهم نماید، زبان گویایی برای خون های ریخته شده ی عاشوراست امام در این جا در حقیقت زبان خاموش امام حسین (علیه السلام) است که در سیمای انقلابی ایشان در شام و کوفه تجلی پیدا کرده است.

اگر امام آن چنان تند و برنده و صریح مسائل را بیان نمی کرد در حقیقت زمینه ای برای کار آینده ی وی باقی نمی ماند. زمینه ی کار آینده ی امام سجاد (علیه السلام) خون جوشان امام حسین (علیه السلام) بود چنان چه همان مقدمه ای شد برای همه ی قیام های تشیع در طول تاریخ اسلام.

نقش امام سجاد (علیه السلام) در این سفر، نقش حضرت زینب (سلام الله علیها)ست، یعنی وی پیام آور انقلاب امام حسین (علیه السلام) است. اگر مردم بدانند که امام حسین (علیه السلام) چرا کشته شد و چگونه کشته شد؟

آینده ی اسلام و آینده ی دعوت اهل بیت (علیهم السلام) به نوعی خواهد بود و اگر ندانند نوع دیگری. لذا امام سجاد (علیه السلام) مانند خواهران بزرگوارش (سکینه، فاطمه صغری) و مانند عمه های عزیزش و مانند تک تک اسیران کربلا، هر کس به قدر توان خویش یک پیام آور است. همه ی این نیروها باید گرد هم آیند تا بتوانند پیام خون جوشان به غربت ریخته ی امام حسین (علیه السلام) را به تمام نقاط بزرگ اسلامی برسانند.

لذا پس از این فصل کوتاه زندگی حضرت سجاد (علیه السلام) ایشان به مدینه وارد شده و به عنوان یک شهروند مشغول زندگی می شود و کارش را از خانه ی پیامبر (صلی الله علیه وآله و سلم) و حرم ایشان آغاز می کند.

مدینه و حجازی که پس از خبر شهادت امام حسین (علیه السلام) مملو از رعب و وحشت است و کسانی که طرفدار ائمه (علیهم السلام) بودند و بالقوه مخالف دستگاه خلافت بنی امیه به شمار می آمدند در حال ضعف و تردید به سر می بردند؛ امام سجاد (علیه السلام) می فرمایند: «ما بمکه و المدینه عشرون رجلاً محبینا» در همه ی مکه و مدینه ۲۰ نفر نیستند که ما را دوست داشته باشند (بحارالانوار، ۴۶/۱۴۳).

با این حدیث روشن می شود خفقان موجود چه حالتی را برای طرفداران ائمه (علیهم السلام) از تفرق و پراکندگی و یأس و ترس ایجاد کرده بود که امکان یک حرکت جمعی برای آنان نبود.

مواضع امام در دوران خفقان

بعضی فکر می کنند امام سجاد (علیه السلام) برای مقابله با بنی امیه باید عَلَم مخالفت را برمی داشت و رهبری قیام را به دست می گرفت و آشکارا مقاومت مسلحانه می کرد با در نظر گرفتن وضعیت زمان حضرت می فهمیم که این تفکر با توجه به هدف ائمه (علیهم السلام) تفکر نادرستی است.

اگر امام سجاد (علیه السلام) در آن شرایط می خواستند دست به چنین حرکات آشکار و قهرآمیزی بزنند، به یقین ریشه ی شیعه برکنده می شد و هیچ زمینه ای برای رشد مکتب اهل بیت (علیهم السلام) و دستگاه ولایت و امامت در دوران بعد، باقی نمی ماند.

بنابراین امام سجاد (علیه السلام) در قضیه ی مختار اعلام هماهنگی نمی کند، گر چه در بعضی از روایات آمده است که ارتباطاتی پنهانی با مختار داشته اند، ولی هیچ شکی نیست که آشکارا با او هیچ مراواده ای نداشتند و حتی در بعضی از روایات گفته می شود که امام (علیه السلام) نسبت به مختار بدگویی می کنند که این عمل تقیه آمیز بوده است تا رابطه ای بین آن ها احساس نشود. البته اگر مختار پیروز می شد حکومت را به دست اهل بیت (علیهم السلام) می داد اما در صورت شکست، به یقین نقمت آن دامن امام (علیه السلام) و شیعیان مدینه را هم می گرفت و ریشه ی تشیع به کل قطع می شد.

اهداف امام (علیه السلام)

هدف نهایی امام سجاد و سایر ائمه (علیهم السلام) ایجاد یک حکومت اسلامی بود اما حکومت اسلامی در آن شرایط چگونه به وجود می آمد؟ برای ایجاد چنین حکومتی زمینه هایی لازم بود که در ادامه به تبیین این زمینه ها و موضع امام (علیه السلام) در این باره می پردازیم:

۱- تدوین اندیشه اسلامی به صورت درست و طبق ما انزل الله، از آن جا که پس از رحلت پیامبر و بعد از شهادت امام علی (علیه السلام) در جامعه ی اسلامی انحرافات