پاورپوینت کامل اهمیت تربیت دینی ۴۹ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل اهمیت تربیت دینی ۴۹ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل اهمیت تربیت دینی ۴۹ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل اهمیت تربیت دینی ۴۹ اسلاید در PowerPoint :

>

در جهان کنونی، رفتار انسانی در قالب فن آوری رفتار و مهندسی ژنتیک شکل می گیرد، زندگی اخلاقی بشر در اثر تزلزل نظام های ارزشی و انحلال مبانی مقدسات مورد تهدید قرار گرفته، پایدارترین عقاید دینی از وی گرفته شده، اندیشه های مکانیکی و عاریتی جای گزین آن گردیده و انسان با بحران های گوناگون درونی و بیرونی مواجه شده است که مهم تر از همه بحران معرفت دینی و بدتر از آن، بحران تربیت دینی است.

تنها راه فرار از این بحران ها، روی آوردن عمیق و عاشقانه به خویشتن خویش، فطرت اصیل و احساس درونی حقیقت جوست؛ به عبارت دیگر راه خروج از بحران های زندگیِ کنونی بازگشت به اسلام و قرآن است که سعادت دنیا و آخرت انسان را تأمین می کند.[۱]

امام خمینی (ره) در این زمینه می فرمایند: «…هرگونه تربیتی را نمی توان تربیت مفید و کامل دانست؛ بلکه تربیت کامل فقط در پرتو ایمان به خدا و به وسیله ی تعالیم انبیاء امکان پذیر است، زیرا غیر از انبیا و پیروان آن ها، دیگران اعتقادی به جهان آخرت و صراط مستقیم ندارند… اگر بچه دارید تربیت الهی کنید، تربیت شیطانی نکنید، خودتان را تذهیب کنید و کودکان خود را اسلامی بار آورید».[۲]

تعلیم و تربیت یک آزمایش نیست که مربی به خود اجازه دهد تا با تجربه و آزمایشِ شیوه ها و روش های گوناگون، به امر تربیت و پرورش افراد مبادرت ورزد، بلکه باید بداند که تربیت یک برنامه ی هدف دار و از پیش تعیین شده است که لازم است ضمن شناخت دقیق و کافیِ فراگیر در ابعاد مختلف، مناسب ترین و نتیجه بخش ترین شکل برخورد را در روند و مراحل تربیت برگزیند؛ روشی که نتیجه و آثار آن از قبل برایش مشخص و قابل پیش بینی باشد. [۳]

این مقاله بیانگر روش های تربیت و تأثیرات شیوه ی الگویی در تربیت جوان می باشد. قبل از بیان روش های تربیت، لازم است شناختی اجمالی نسبت به خود تربیت بیابیم و آن را از نظر کلمه مورد تعریف قرار دهیم.

«تربیت» از کلمه ی «رَبّ» گرفته شده و در مفردات، راغب اصفهانی آن را چنین معنا می کند: «رَبّ در اصل به معنی تربیت و پرورش است. یعنی ایجاد کردن حالتی پس از حالتی دیگر، در چیزی تا به حدّ نهایی و تمام و کمال آن برسد».[۴]

«روش تربیت» فعالیت های نظام دار، هدف دار و هدایت کننده ایست که مربی به عمل می آورد تا فراگیر را به آن چه رشد و کمال نامیده می شود، نایل گرداند. [۵]

از جمله روش های تربیت می توان به روش محبت، تکریم شخصیت، الگودهی، معاشرت با صالحان، بصیرت آفرینی، تهذیب، بهره گیری از عواطف، اظهار تواضع، ساده زیستی، توبه و… اشاره کرد.

یکی از مهم ترین روش های شناخته شده ی تربیت اسلامی، معرفی پیامبران الهی، پیشوایان معصوم و انسان های کامل و راه یافته و دعوت به تبعیت از ایشان و سرمشق قرار دادن روش و سنت آنان در مراحل مختلف زندگی است.

گرچه بسیای از یادگیری های ما بر اثر برخورد مستقیم با محیط حاصل می شود، شکل گیری از یادگیری نیز وجود دارد که به گونه ای غیر مستقیم اتفاق می افتد، به این معنا که صرف مشاهده ی رفتار همسالان، والدین یا آموزگار، ممکن است خزانه ی اطلاعات رفتار مشاهده گر را توسعه دهد و او را با گروه جدیدی از رفتارها آشنا سازد که این همان روش «تربیت الگو دهی» است. [۶]

قرآن کریم یادگیری از راه تقلید را از جمله راه هایی می داند که انسان از طریق آن، طرز برخورد مناسب و صحیح و هم چنین روش های منطقیِ حل مشکل را می آموزد؛ از آن جایی که انسان بسیاری از رفتارهای خود را به وسیله ی تقلید می آموزد، وجود یک الگوی شایسته در یادگیری اهمیت بسزایی دارد.

پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم)، جانشینان معصوم ایشان برای پیروان و دوستداران خود، الگویی شایسته اند. [۷] از آن جا که مشاهده و تقلید از آسان ترین، معمولی ترین و نتیجه بخش ترین راه های یادگیری به شمار می رود، ارائه ی روش و نمونه از رایج ترین شیوه های آموزش و تربیت است.

ارائه ی یک الگوی نمونه ی کامل که دارای هیچ گونه کمبود و نقصی نبوده یا لااقل کم ترین کاستی را داشته باشد به فراگیر این امکان را می دهد که با تقلید و نمونه سازی و یا مشاهده ی خصوصیات مدل و نمونه، به راحتی خود را با شرایط مورد درخواست در الگو تطبیق دهد. [۸]

درست است که تقلید در بعضی از مواقع و در شرایط معینی حق و صحیح است و باید که جاهل به عالم رجوع کند، و این سیره ایست که در جمیع احکام زندگی به حکم جبر جریان دارد؛ چون همه ی افراد نمی توانند بر جمیع مایحتاج خود علم و تخصص پیدا نموده و رفع نیازهای خود را بنمایند و ناگزیرند در هر مورد به عالم مربوط به آن رجوع نموده، از او تقلید کنند؛ لیکن در بعضی مواقع هم تقلید باطل است، و آن تقلید جاهل است از جاهل دیگری مثل خود. [۹]

آموزه های قرآنی که برمحور فطرت، خرد، عاطفه و احساس استوار است الگوسازی و الگوخواهی را امری حیاتی می داند تا استعدادها و توانایی های نهفته در آدمی، به صورت جوشان و خروشان در مسیری مورد قبول و مطلوب جهت یابد و در زمانی اندک جلوه ای ماندگار یابد. [۱۰]

کمال گرایی، انسان را وادار می کند تا خود را به کسانی که مظهر می کند، نزدیک کند؛ صفات آنان را کسب و آن ها را در شخصیت خویش جذب نماید این همان پدیده ایست که امروزه «همانند سازی» نام گرفته است؛ میل انسان ها به این که بهترین شیوه را در پیروی از رفتار، گفتار و پندار افراد مورد قبول خویش بیابند تا به شخصیت یک انسان محبوب دست یابند تا بتوانند مطرح شوند و در جامعه جایگاهی داشته باشند، همه در اثر نیازمندی انسان به الگوست. [۱۱]

ائمه ی اطهار (علیهم السلام) ما نیز از این قاعده ی کلی مستثنی نبوده اند و به الگوپذیری به عنوان یک روش تربیتی اهمیت می داده اند، حضرت علی (علیه السلام) و در نامه ای به فرزند خویش نوشته اند: «پسرم درست است که من به اندازه ی پیشینیان عمر نکرده ام، اما در کردار آن ها نظر افکنده و در اخبارشان اندیشیده و در آثارشان سیر کرده ام، تا آن جا که گویی یکی از آن ها شده ام… پس از هر چیزی مهم و ارزشمند آن را، و از هر حادثه ای زیبا و شیرین آن را، برای تو برگزیدم. من بر آن شدم تا تو را با خوبی ها تربیت کنم، زیرا در آغاز زندگی قرار داری، تازه به روزگار روی آورده ای و نیتی سالم و روحی با صفا داری».[۱۲]

بزرگان ما در الگوگیری به مراجعه به قرآن سفارش نموده اند که قرآن را نمونه ی کامل این الگو بدانیم؛

حضرت آیت الله بهجت در این زمینه می فرمایند: «آن قدر راه را گم کرده ایم و آن قدر از قرآن و عترت کنار گرفته و دور افتاده ایم و بیگانه شده ایم که نزدیک است به آمریکا و اروپا برویم و از آن ها سؤال کنیم که شما از قرآن و عترت چه فهمیده اید؟

به ما یاد دهید. علت آن است که ما از آن چه در دست داریم استفاده نمی کنیم و به آن عمل نمی کنیم، لذا وقتی کفار که مزایای اسلام را می دانند چیزی می گویند، تصدیق می کنیم و سخنانشان باورمان می آید…». [۱۳]

آشنایی با شرایط روحانی و جسمانی جوان، نیازهای غریزی و طلب های عاطفی و فطری این نسل پر توان هر یک از ما را در اندیشه ها و شیوه های برخورد با آنان به تفکر و تجدید نظر سوق می دهد تا در تمامی عرصه ها، به ویژه جلوه ی الگوخواهی و الگویابی، نگاهی نو و برخوردی متفاوت اما مؤثر اتخاذ کنیم. [۱۴]

حال که به اهمیت الگوپذیری در جوانان پی بردیم بهتر است با مفهوم الگو به نحو اجمالی آشنا شویم.

«الگو» عبارت است از یک نمونه ی کامل و مطلوب، با صفات و ویژگی های مورد نظر که مربی و معلم سعی می کند فراگیر را همانند یا همسان آن سازد و یا از وی می خواهد که همانند آن را تهیه نماید. [۱۵]

در جای دیگر آمده؛ «الگو» چیزی است که در یک گروه اجتماعی شکل گرفته است و به عنوان مدل یا راهنمای علمی در رفتارهای اجتماعی به کار می آید. این گرایش از سال های آغازین حی