پاورپوینت کامل موجی خروشان از خاور به باختر ۵۱ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل موجی خروشان از خاور به باختر ۵۱ اسلاید در PowerPoint دارای ۵۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل موجی خروشان از خاور به باختر ۵۱ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل موجی خروشان از خاور به باختر ۵۱ اسلاید در PowerPoint :

>

از کنار دیوار بلند و طولانی می گذرد و به این می اندیشد که حضورش در این منطقه چه آینده ای برای او رقم خواهد زد؟ کم کم به انتهای دیوار می رسد. دانه های ریز برف آرام و خنک بر رویش می نشیند و آتش افروخته ی درونش را که بر پوست صورتش دویده فرو می نشاند.

ناگاه خود را در پارک «زوکوچی» می یابد، به سختی از گروه های به هم فشرده ی معترضین عبور می کند. انبوه زنان و مردان با صورت هایی که از شدّت سرما سرخ شده در کنار هم ایستاده اند و رو به پلیس فریاد می زنند. بخار نفس هایشان در هوا می پیچد.

مارک آلن رافالو، دیگر نمی اندیشدکه با حضورش در صف اوّل معترضان جنبش ضد وال استریت برای بازیگر، کارگردان، تهیّه کننده و فیلم نامه نویس معروف آمریکایی چه سرنوشتی رقم خواهد زد.

از دور به دیواره ی بلند محله ی وال استریت می نگرد، دیواره ای که بین نود و نه درصد مردم زحمتکش و محروم و یک در صد حاکمان مرفّه و سودجو فاصله ای انکار ناپذیر ایجاد کرده است. و باز به چهره ی معترضین خیره می شود. تعدادی از معترضین بر روی مقوا های بزرگ شعار می نویسند: «وقتی ثروتمندان پول فقرا را می دزدند، نام آن را معامله ی تجاری می گذارند!»،

«وقتی فقرا از خود دفاع می کنند، نام آن خشونت گذاشته می شود!»، «وال استریت را نابود کنیم، پیش از آن که دنیا را نابود کند!» باورش نمی شود؛ چه طور ممکن است که بزرگ ترین بازار بورس جهان و منطقه ی پر نفوذ اقتصادی نیویورک به تسخیر این مردم عادّی بی دفاع در آمده باشد.

مردمی که در میان آن ها جوانان مصمّم دانشجو، کارگر، کارمند، آتشنشان، معلّم، استاد دانشگاه، زن و مرد و پیر و جوان و حتّی کودکان دیده می شوند. مارک تنها آمده بود تا دلیل اعتراض این مردم را بفهمد؛ امّا حالا میان آن ها نشسته است. قدری جلوتر می رود. گروهی از میان سالان که پخته تر به نظر می آیند به تحلیل وضع موجود پرداخته اند. یکی از آن ها ایدئولوژی جنبش وال استریت را برای تازه وارد ها تبیین می کند. مارک به دقّت گوش می سپارد.

او می گوید: مدل تجمع ما، استقرار شبانه روزی در مقابل ساختمان وال استریت است، با هدف افزایش تعداد تظاهرات کنندگان و رسیدن به خواسته هایمان. دیگری ادامه می دهد: ما این مدل را از تظاهرات مصر و اسپانیا الهام گرفته ایم. اسم این جنبش را هم «وال استریت را تسخیر کنیم» گذاشته ایم. مارک به سراغ جمعی دیگر می رود.

آن ها چند لپ تاب را روی جعبه ای گذاشته و اوضاع را کنترل می کنند. شاید این جا اتاق فکر جنبش وال استریت باشد. مارک سلام می کند. بچه ها برایش جا باز می کنند. یکی از جوان تر ها با خوشحالی می گوید: «هی پسر! این مارک آلن بازیگر محبوب منِ».

مارک کمی خود را جمع و جور می کند، امّا بچه ها صمیمانه او را در میان می گیرند و جدید ترین اطّلاعات را در مورد جنبش به او نشان می دهند. تلویزیون آمریکا معترضین را جمعی شورشی ولگرد معرفی می کند. یکی از جوانان ناخواسته فریاد می زند: امّا این درست نیست!

این یک اعتراض آرام است توسّط نود ونه درصد از همین مردم زحمت کش جامعه. از آن سوی جمعیت همهمه ای به گوش می رسد. همه به آن سمت می دوند. مارک با آن ها همراه می شود. کسی یکی از مقوا هایی که روی آن نوشته شده «به کار بانک مرکزی پایان دهیم!» به دستش می دهد. مارک به زحمت خود را به صف جلو می رساند.

پلیس ضد شورش با شوک الکتریکی به جوانان، زنان و کودکان حمله و چند نفر را دستگیر می کند. زن جوانی را روی آسفالت خیابان می کشند و با چکمه گلویش را می فشارند و او هم چنان شعار می دهد. مارک به سوی پلیس یورش می برد امّا کسی او را به عقب می کشد. مرد میان سالی است: هی جوان! تو خیلی بهتر می تونی به جنبش خدمت کنی» و بعد با انگشت جوانانی را که با لپ تاپ مشغول انعکاس خبر به دنیا هستند، نشان می دهد.

مارک متوجه منظور او می شود و با گوشی خود از جمعیت و دستگیر شدگان عکس می گیرد و بعد شروع به تایپ نامه ای می کند؛ او این گونه می نویسد: «بعضی از مردم این حرکت را مورد نقد قرار می دهند و مطالب جعلی و دروغین در مورد اعتراض کنندگان و لباس شان یا مشاغل شان و این که قیافه شان چه طور به نظر می رسد بیان می کنند، این نشان می دهد که ما به عنوان یک ملّت چه قدر سطحی فکر می کنیم.

آن ها فراموش کرده اند که این آدم ها وقت و زندگی شان را گذاشته اند تا برای ارزش هایی ایستادگی کنند که روزگاری برای همه ی ما مورد احترام بود و به خاطر دموکراسی برای همه، این حرکت را انجام داده اند. آن ها فراموش کرده اند که این آدم ها مجبور شده اند در یک پارک وسط شهر منزل کنند، بدون این که اجازه داشته باشند چادر بزنند یا از دیگر امکانات معمولی یک کمپ برخوردار باشند.

آن ها دور از خانه و محلّه ی راحت خودشان زندگی می کنند تا از آزادی، برابری و قانون حمایت کنند و دستیابی به آن ها را جشن بگیرند. آیا هنوز ذرّه ای شرافت در وجودمان هست که با ذلّت هایی که به ما روا می دارند، به مقابله برخیزیم؟ اگر چنین است همین امروز وقتش رسیده که صدایمان را به گوش دولت مردان آمریکایی برسانیم. من همه را به شرکت در این حرکت مردمی دعوت می کنم تا بتوانید شأن انسانی خود و دست رنج کاری را که در این جامعه ی کاپیتالیستی می کنید، به دست آورید. هر کدام از ما شأن و عظمت خودمان را داریم.

مقام و درجه ی انسانی تان را فراموش نکنید. حتّی اگر جامعه ی اطراف تان به شما بگوید که هیچ نیستید. در همه ی شهرهای مهم و اصلی آمریکا مانند وال- استریت معترضان گرد هم بیایند. حرف تان را در رسانه ها بزنید. بی کار نشستن و بی تفاوت بودن، کار ساده ای است اما هر بار که این کار را بکنید قلبتان بیشتر می شکند».

دقایقی بعد نامه ی مارک آلن رافالو بر روی سایت پر مخاطب اوست. در همین حال مارک متوجّه جوانی می شود که صحبت های یک روحانی مسلمان را به انگلیسی ترجمه می کند. مارک به طرف او می رود: «این دیگه کیه؟» او پاسخ می دهد: رهبر مسلمانان. مارک می پرسد «چی می گه؟» جوان با لبخندی مهربان جواب می دهد: «راجع به وال استریت صحبت می کنه». «چی!؟» «بیا بخون، ترجمه کردم» مارک با تعجّب و به سرعت شروع به خواندن می کند:

مردم آمریکا در واقع به حاکمیت اقلّیت یک درصدی بر اکثریت نود و نه درصدی معترض هستند که مالیات و پول مردم آمریکا را هزینه ی به راه انداختن جنگ در افغانستان و عراق و حمایت از رژیم صهیونیستی می کنند. نکته ی اساسی آن است که، این سرمایه داری نه تنها دست آوردی برای رفاه مردمی نداشته، بلکه به گسست بنیاد خانواده ها و ساختار اجتماعی و تبدیل مردم به افرادی صرفاً مادّی بدون توجّه به حقوق انسانی و متعالی منجر شده است.

در صحنه ی بین الملل سران آمریکا با ادّعای رفاه جهانی و کمک به ملّت ها به اشغال سایر کشورها پرداخته اند اما در عمل هم چنان از برخی حاکمان دیکتاتور حمایت کرده و حتی در این راه، در برابر ملّت ها قرار گرفته اند. اکنون ملت های غربی دریافته اندکه این ادّعاها، صرفاً فریبی برای تأمین منافع سرمایه داران بوده و نه برای ارتقای جایگاه جهانی ملّت آمریکا و یا کمک به سایر ملّت ها که موجب شده آن ها حاکمیت طبقه ای محدود بر سراسر جامعه را بپذیرند.

ممکن است حکومت آمریکا با شدّت عمل، این جنبش اعتراضی را سرکوب کند، امّا نمی تواند ریشه های آن را از بین ببرد. ریشه های این حرکت در آینده آن چنان گسترش خواهد یافت که نظام سرمایه داری آمریکا و غرب را زمین خواهد زد. مارک به جوان نگاه می کند: «اون که مسلمانِ پس چرا…؟»

جوان صحبت مارک راقطع می کند، جعبه ای را جلو می کشد و به او اشاره می کند که بنشیند. مارک به طرف او خم می شود تا حرف هایش را بهتر بشنود، جوان که اشتیاق او را می بیند با هیجان سخن می گوید. برق نگاهش را از میان نور رقصان شعله های آتش می توان دید: «ببین مدل حرکت اعتراضی ما بر اساس الگوی اعتراضی جوانان مسلمان میدان التّحریر