پاورپوینت کامل دستانی کوچک و چشمانی منتظر ۳۷ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل دستانی کوچک و چشمانی منتظر ۳۷ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل دستانی کوچک و چشمانی منتظر ۳۷ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل دستانی کوچک و چشمانی منتظر ۳۷ اسلاید در PowerPoint :

>

پیشوایان دین نه تنها خود به کودکان و بالاخص یتیمان، محبّت می کردند بلکه دیگران را نیز به این امر ترغیب می نمودند. حضرت علی (ع) نیز در وصیّت به فرزندان خود، شفقت و مهربانی به ایتام را متذکّر شدند.

یتیم و یتیم نوازی در قرآن

انسان موجودی است اجتماعی که زندگی اجتماعی او از فطرتش سرچشمه می گیرد. او بخشی از این اجتماعی بودن را در ساختار خانواده که کوچک ترین واحد اجتماع است، می آموزد.

پیوند پایه های بنیادین این واحد را خداوند بر دل ها نهاده است. با وجود این است گاهی حوادث و مسایل و مشکلات، والدین را از کودکان جدا می کند و یا سبب می شود والدینی با قرار دادن کودک خویش در کنار معابر و اماکن مختلف، طفل بی سرپرستی را تحویل جامعه می دهند.

بی گمان اسلام به عنوان آیینی جهانی که برای تمام بخش های جامعه ی انسانی برنامه دارد، درباره “یتیمان” و چگونگی سرپرستی و مسائل مرتبط با ابعاد مادی و معنوی آن ها سخن ها دارد.

یتیم، در لغت از ریشه ی “ی ت م” به معنای تنهایی و یگانگی اشتقاق یافته است. بنابراین، یتیم به معنای تنها و یگانه و بی مانند می باشد(ابن منظور، ج۲، ص۱۸۹۹) که به جدایی کودک از پدر یا از دست دادن او (فراهیدی، ج۳، ص۱۹۹۴) (قبل از بلوغ) اطلاق می شود (قرشی، ج۷، ص۲۵۹).

این واژه در اصطلاح جامعه شناسی معنای گسترده تری دارد و محدود به از دست دادن پدر نیست. زیرا عوارض ناشی از محرومیت از مادر به مراتب بیش از پدر است (کی نیا، ج۱، ص۲۱۸).

در همین راستا “یتیمان غیر واقعی” یا “سرپرست داران بی سرپرست” کسانی هستند که پدر و مادر یا هر دو والدین آن ها لاقید بوده و یا بر اثر اختلافات، خانواده را به کانونی از نامهربانی ها تبدیل کردند و کودک دائماً در معرض فشارهای عصبی قرار داشته و یا اولیای آن ها مال اندوز بوده و برای کودکانشان اهمّیتی قائل نیستند (بابایی و دیگران، ص۱۳).

نگرش اسلام به یتیم

مسأله ی یتیم جایگاهی بس شگفت انگیز و البته ناشناخته در قرآن کریم، به ویژه در نخستین سوره های نازل شده دارد. طوری که با بسیاری از مفاهیم کاملاً اساسی هم چون دین و دینداری، ایمان و آخرت، سخت گره خورده است (مرادی زنجانی و لسانی فشادکی، ص۱۷۴).

بیست و دو آیه از قرآن کریم مشتمل بر کلمه ی یتیم و مشتقات آن می باشد. این مشتقات در سوره های ماعون، آیه ی۲، ضحی آیات۶و۹، بلد آیه ی ۱۵، فجر آیه ی۱۷ ، انسان آیه ی ۸، حشر آیه ی ۷، کهف آیه ی ۸۲، اسراء آیه ی ۳۴، انفال آیه ی ۴۱، انعام آیه ی ۱۵۲، نساء آیات ۲،۳،۶،۸،۱۰،۳۶،۱۲۷ و بقره آیات۸۳،۱۷۷،۲۱۵،۲۲۰ آمده است.

با تدبّر در این آیات به وضوح درمی یابیم که یکی از اوّلین معیارهای دینداری، یتیم نوازی است و نیز اعمال و عبادت انسان اگر به همراه یتیم نوازی نباشد، پوچ و کاذب است و صاحب این اعمال در آخرت دست خالی در محضر ربوبی درخواهد آمد (همان، ص۱۶۶).

اسلام توجّه دارد که یتیم یک انسان است و باید از نوازش و محبّت اشباع شود. یتیم مانند یک برّه نیست که صبح با گلّه به چراگاه برود و شب برگردد. از این جهت روایات اصرار دارند که اطفال یتیم در محیط خانواده ها، در کنار کودکان همان خانواده ها تربیت شوند (مطهّری، ص۱۶۶).

لزوم توجّه به یتیمان

از آن جا که دوره ی آغازین زندگی از نظر پرورش و پناه دادن به کودک، اهمّیت بیشتری دارد، باید او در این دوره از توجّه خاصی برخوردار باشد تا تلخی یتیمی را فراموش کند و خلأ ناشی از فقدان والدین را از یاد ببرد.

۱. ابراز محبّت به یتیمان

در زندگی انسان ها خلأها و کمبودهایی وجود دارد که جز از طریق محبّت و دوستی نمی توان آن را جبران کرد.

در این میان، کودکان یتیم بیشترین نیاز را احساس می کنند زیرا آن ها که در اثر از دست دادن پدر یا مادر از سرچشمه ی مهر و محبّت دور افتاده اند بیش از هر چیز به نوازش و محبّت محتاجند و برای این احساس عاطفی و روحی خواه ناخواه در انتظار پاسخ هستند. از سوی دیگر، وجود چنین افرادی در هر جامعه غیر قابل اجتناب است، زیرا هیچ جامعه ای خالی از حادثه نیست (مهدوی کنی، ص۴۹۹و۵۰۰).

استاد مطهّری اهل ایمان را در پیوند مهربانی و عواطف متبادل میان خودشان، به پیکر زنده ای مانند کرده اند که چون عضوی به درد آید، دیگر اعضا با تب و بی خوابی با او همراهی می کنند (مطهری، ص۲۵).

در توصیه ای از رسول اکرم (ص) می خوانیم:«أَحِبُّوا الصِّبْیانَ وَ ارْحَمُوهُمْ»؛کودکان را دوست بدارید و نسبت به آنان مهربان باشی. (حرعاملی، ج۱۵، ص۲۰۱).

پیشوایان دین نه تنها خود به کودکان و بالاخص یتیمان، محبّت می کردند بلکه دیگران را نیز به این امر ترغیب می نمودند. حضرت علی (علیه السّلام) نیز در وصیّت به فرزندان خود، شفقت و مهربانی به ایتام را متذکّر شدند (نهج البلاغه، نامه ۴۷/۴).

حضرت رسول اکرم (صلی الله علیه وآله) ضمن بیان این مطلب که محبّت به یتیم و نوازش او حقّ مسلم اوست، اثرات این عمل را که عبارت است از رقّت قلب سخت دل و رواشدن حاجت شخص محبّت کننده، نیز بیان نموده اند (نهج الفصاحه، ص۶، ح۲۷).

۲. اکرام یتیمان

انسان به صرف انسانیت در دیدگاه اسلام دارای احترام و کرامت است:«وَ لَقَدْ کرَّمْنا بَنی آدَمَ»؛ و به راستی انسان را گرامی داشتیم (اسراء/۷۰).

زمانی که کسی مورد احترام و عنایت نیکو قرار گیرد یعنی در آن احترام، هیچ نقصانی وجود نداشته باشد می گویند آن فرد، مورد اکرام است (راغب اصفهانی، ص۶۵۹). لذا احترام به شخصیت انسانی هر فرد از جمله اموری است که اسلام بر آن تأکید دارد.

پیامبر عظیم الشأن اسلام (صلی الله علیه وآله) می فرمایند:«أَکرِمُوا أَوْلَادَکمْ وَ أَحْسِنُوا آدَابَهُمْ»؛ فرزندان خود را احترام کنید و با روشی پسندیده تربیتشان نمایید (حرعاملی، ج۱۵، ص۱۹۵).

و چون طفل یتیم که پدر و حامی خود را از دست داده، نباید احساس خواری و حقارت