پاورپوینت کامل تشنج و تهدید در مجلس اول به هنگام تدوین متمم قانون اساسی ۲۰ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل تشنج و تهدید در مجلس اول به هنگام تدوین متمم قانون اساسی ۲۰ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل تشنج و تهدید در مجلس اول به هنگام تدوین متمم قانون اساسی ۲۰ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل تشنج و تهدید در مجلس اول به هنگام تدوین متمم قانون اساسی ۲۰ اسلاید در PowerPoint :

پیش از آمدن اتابک و نیز همزمان با صدارت او، مسئله مهم تدوین متمم قانون اساسی هم در دستور کار نمایندگان مجلس قرار گرفت. نوشتن این متمم به سرعت و سهولت نوشتن قانون اساسی انجام نمی گرفت؛ زیرا قانون اساسی کلیاتی را در بر می گرفت که توافق بر سر آنها آسان تر بود. همچنین هنوز از پیروزی انقلاب زمان زیادی نگذشته بود و تب و تاب همبستگی انقلابی از بروز رویارویی سلایق و علایق و عقاید جلوگیری می کرد اما تدوین متمم، خود ناشی از کاستی های قانون اساسی و رویاروییهایی بود که در جریان نوشتن آن قانون و دیگر حوادث چند ماهه پس از پیروزی رخ داده بودند.

افزون بر آن، متمم در پی روشن ساختن موارد و مصداقهای دقیق تر و صریح تر قانون اساسی بود و این خود، کاری مشاجره آمیز و پربرخورد بود. بدین ترتیب، جناح بندی های سیاسی ـ فکری، که به تدریج شکل می گرفتند، در پی آن بودند تا مواضع خود را در مواد متمم به صورت قانون درآورند. بنابراین، رویارویی ها شدید بود و به همین علت، نوشتن متمم بحث و کنکاش و وقت بیشتری می طلبید. در این میان، جناح تندرو مشروطه، که در پی آن بود تا در گرماگرم شور انقلابی اهداف ویژه خود را صورت قانونی ببخشد، بر سرعت تصویب مواد متمم تأکید داشت و در این راستا تشکلهای هوادار خود را در شهرهای مختلف وادار می ساخت تا با ارسال تلگرافهای متعدد خواهان تسریع در تصویب متمم بشوند. بی اعتمادی نسبت به مشروطه خواهی محمد علی شاه نیز زمینه را برای پذیرش این تحریکات بیش از پیش فراهم ساخت.

در ۱۹ فروردین ۱۲۸۶، در تهران نوشته ای از سوی گروهی موسوم به «طلاب انجمن اتحادیه» خطاب به مجلس صادر گردید و در جلسه مجلس نیز خوانده شد مبنی بر اینکه: چرا متمم قانون اساسی نوشته نمی شود؟ اگر نوشته شد چرا تصویب نمی شود؟ و اگر امضا نمی کنند چرا با ملت در میان نمی گذارند؟ آنان تهدید کردند که اگر تا دو روز دیگر متمم نوشته و به تصویب و امضا نرسد، موجب زحمت خواهد شد.»[۱] افزون بر تبریز، از رشت تلگرافی به مجلس مخابره شد مبنی بر اینکه:

«تمام علما بجز سه نفر، تمام ذاکرین وواعظین و اعیان و تجار بجز چهار نفر و اصناف و کسبه همه و تمام مردم چهار روز است کارها را تعطیل و از اطراف به شهر ریخته ابداً تحمل و صبر ندارند، عرض عموم این است که نظامنامه انجمنهای ایالتی و متممم قانون اساسی و امتیاز نامه بانک به امضا برسد. تاکنون صبر کردیم و «دیگر صبر نخواهیم کرد.»

از انزلی تلگرافی با همین مضمون مخابره شد. پس از خواندن این تلگراف، آقا سید عبدالله بهبهانی گفت تلگرافی از شیراز نیز به همین مضمون رسیده است[۲] و آقا سید محمد طباطبایی گفت: «اینها باید محرک داشته باشند»[۳] عده ای از نمایندگان نیز گفتند: «این حرکت اهالی رشت محرک باید باشد.» [۴] اینها نمادهای معقول و قانونمند تندروی ها و تحریکات سیاسی بود. آشفتگی های عرصه رقابت سیاسی در سطح جامعه، بسیار نابهنجارتر از این بود.

از فردای پیروزی نهضت، شبنامه نویسی گسترش یافت و بدین وسیله هر کس در مورد هرکس هر چه می خواست می نوشت. پس از شبنامه نویسی، به تعبیر احمد کسروی، نوبت انجمن