پاورپوینت کامل بنگاه خیریه شهبانو ۴۲ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل بنگاه خیریه شهبانو ۴۲ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل بنگاه خیریه شهبانو ۴۲ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل بنگاه خیریه شهبانو ۴۲ اسلاید در PowerPoint :

«پشت پرده تخت طاووس» عنوان اثری است که در مؤسسه اطلاعات منتشر شده است. این کتاب به قلم مینو صمیمی از مسئولان دفتر فرح پهلوی نوشته شده و توسط دکترحسین ابوترابیان ترجمه شده است.

مینو صمیمی (متولد آذر ۱۳۲۵) دختر «صادق صمیمی» (رئیس اسبق موزه ایران باستان) در این کتاب پس از نقل مجمل زندگینامه ی خود – از دوران نوجوانی تا پایان تحصیلات عالی در سوئیس و بازگشت به ایران – ابتدا به شرح دوره ای می پردازد که متعاقب استخدام در وزارت خارجه به عنوان منشی سفارت ایران در سوئیس بکار مشغول بوده است.

وی طی شش سال خدمت در سفارت ایران (از ۱۳۴۶ تا ۱۳۵۲) به سبب تسلط کامل به سه زبان فرانسه، آلمانی و انگلیسی، نقش مهمی در رتق و فتق امور مربوط به سفرهای متعدد شاه و فرح به کشور سوئیس داشته است؛ و مسائل گوناگونی از آنچه طی این سفرها رخ می داده در کتابش آورده که هر یک به سهم خود برای آگاهی به حقایق اوضاع دربار از اهمیت خاصی برخوردار است.

نویسنده در سال ۱۳۵۲ به دعوت فرح به ایران باز می گردد و سرپرستی دبیرخانه و دفتر روابط عمومی «سازمان ملی حمایت از کودکان» را (که زیر نظر فرح اداره می شد) به عهده می گیرد، تا آنگاه که در سال ۱۳۵۵ مستقیماً وارد تشکیلات دفتر مخصوص فرح می شود و به عنوان منشی مخصوص او در امور بین المللی بکار می پردازد.

در طول دو سالی که مینو صمیمی مقام منشی امور بین المللی فرح را به عهده داشت، با جریانهای پشت پرده بیشماری در دربار آشنا می شود و آنطور که خود مدعی است، سرانجام پی می برد که: در دربار پهلوی مرزی بین خدمت برای رژیم و استفاده های شخصی وجود ندارد و مقامات درباری از طریق کانالهایی که وجود آورده اند ثروت عمومی را به جیبهای خود سرازیر می کنند.

مینو صمیمی در بخشی از کتاب خود راجع به هزینه برگزاری مراسم «سال جهانی کودک» که قرار بود توسط دفتر فرح در شهرهای مختلف ایران ترتیب یابد، به موضوع اعانات مردمی اشاره کرده می نویسد:

… من بیشتر راضی بودم که پولی بابت برگزاری جشنها و مراسم تشریفاتی مصرف نکنیم و تمام اعانات مردم را یکسره در اختیار خانواده های مستمند و محروم جنوب شهر تهران قرار دهیم. ولی نه اینکه تمام پولها به سویی سرازیر شود که در نهایت جیب مدیر عامل و مدیر امور مالی سازمان را پر کند… و این حقیقت تلخی بود که اتفاق افتاد.

قبلاً شایعات زیادی راجع به اختلاس مبالغ کلان در سازمان شنیده بودم. اما دراین مورد خودم با چشمانم دیدم که چه پول هنگفتی هدر رفت؛ و به جای کمک به خانواده های محروم – و یا حتی فراهم کردن وسیله ی شادی و تفریح کودکان – کلاً در جیب حضرات انباشته شد.

تازه در آن موقع بود که فهمیدم چرا از همان آغاز فعالیت برای تنظیم برنامه های مراسم «سال جهانی کودک» احساس می کردم مدیر عامل و بقیه ی رؤسای سازمان مرا به چشم یک بیگانه ی خارج از باند خود نگاه می کنند. افکار، شیوه عمل، و احساس مسئولیت شدیدی که در کارها نشان می دادم، مثل خاری به چشمانشان فرو می رفت و سعی داشتند تا آنجا که می توانند در راهم سنگ بیاندازند و فعالیتهایم را به بن بست بکشانند.

بعد از آن، روابط من با رؤسای سازمان موقعی بحرانی تر شد که یک آگهی مناقصه ی جهانی برای خرید شیر خشک مورد مصرف سازمان منتشر کردیم، و پیشنهادهای متعددی در این باب از سوی کمپانیهای مختلف اروپایی به دستمان رسید.

وظیفه ی من ترجمه و تنظیم پیشنهادهای واصله بر حسب قیمت و کیفیت محصولات بود و در نهایت نیز می بایست هر آنچه تهیه کرده بودم، در فهرستی بنویسم تا برای کسب اجازه خرید به مدیر عامل سازمان ارائه دهم.

ما بیشتر به شیرخشکی نیاز داشتیم که برای مصرف کودکان معلول ذهنی مفید باشد؛ و چون از نظر بودجه نیز کاملاً تأمین بودیم، لذا حدس می زدم مدیر عامل پس از ملاحظه ی فهرست تنظیمی من، بهترین نوع شیر خشک را سفارش خواهد داد. ولی وقتی جلسه ی مربوط به تعیین برنده ی مناقصه تشکیل شد، با کمال تعجب دیدم مدیر عامل ارزانترین شیر خشک را – که از نظر کیفیت در پایین ترین حد قرار داشت – انتخاب کرد.

کمپانی سوئدی سازنده ای این نوع شیر خشک در پیشنهاد مناقصه ی خود خصوصاً متذکر شده بود که چنین محصولی در کشور سوئد فقط برای تغذیه ی گوساله های شیر خوار مورد مصرف دارد و از آ ن در تغذیه ی کودکان استفاده نمی شود. ولی مدیر عامل، نه تنها به این نکته اهمیت نداد، که در گزارش صورتجلسه حتی اشاره ای هم به تأکید کمپانی سوئدی – در باب مصرف آن برای تغذیه ی گوساله ها – نکرد.

در جلسه ی آن روز موقعی که مدیر عامل از حاضران خواست تا هر یک پای گزارش نهایی را امضاء کنند، من چون اصلاً نمی توانستم بر مطلبی که به نظرم کاملاً غیر قابل قبول می آمد، صحه بگذارم، از این کار طفره رفتم. این امر جو بسیار خصومت آمیزی علیه من در جلسه پدید آورد.

همه از هر طرف مرا هدف حمله قرار دادند و تهمت کارشکنی و فرار از مسئولیت به من زدند. من هم البته در مقابلشان ایستادم و با لحنی خشم آلود، ضمن پاسخ به همکارانم، خصوصاً خاطر نشان ساختم که: اگر خودداری از امضای یک سند تحریف شده درباب خرید شیر خشک ویژه ی «گوساله ها» برای تغذیه ی کودکان معنایش «فرار از مسئولیت» است، پس افتخار می کنم که از مسئولیت فرار کرده ام.

در پایان جلسه، چون کماکان بر موضع اولی خود پای می فشردم و زیر بار امضای سند مناقصه نمی رفتم؛ مدیر عامل از جایش برخاست و به طرفم آمد؛ و بعد که دودستش را روی شانه هایم گذاشت، با لحنی طنز آلود خطاب به من گفت: «حدس می زنم شما از ترس بازرسان شاهنشاهی است که زیر بار امضای سند نمی روید. ولی نگران نباشید. آنها اگر اینجا آمدند و به حسابهایمان رسیدند، مطمئناً همه با هم چوب خواهیم خورد و بعد هم به اتفاق یکدیگر در زندان آب خنک نوش جان خواهیم کرد…»

با شنیدن این حرف مدیر عامل، چون احساس کردم ادامه ی خدمتم در سازمان واقعاً بی معناست و دیگر هیچ راهی جز کندن دل از جایی که با اشتیاق فراوان در آن زحمت می کشیدم، برایم باقی نمانده است، بلافاصله از جلسه بیرون آمدم و به اتاقم رفتم. در آنجا نیز پس از قفل کردن در اتاق، نشستم و مشغول نوشن استعفانامه ای به این مضمون شدم که: چون در سازمان حمایت از کودکان با بعضی اعمال مغایر با «اهداف انسانی و خیرخواهانه ی شهبانو!» مواجه شده ام، بنابراین خود را در موقعیتی نمی بینیم که قادر به ادامه ی خدمت در سازمان باشم… بعد هم کیف و وسایلم را جمع کردم و سازمان را برای همیشه ترک گفتم.