پاورپوینت کامل درک عمیق حادثه ۲۰ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل درک عمیق حادثه ۲۰ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل درک عمیق حادثه ۲۰ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل درک عمیق حادثه ۲۰ اسلاید در PowerPoint :

فهرست زلزله‌ها و مصایب «طبیعی» در ایران دایما طولانی‌تر می‌شود اما این امر با توجه به موقعیتی شناخته شده از جغرافیا و اقلیم این کشور چندان «غیر طبیعی» نیست.

فهرست زلزله‌ها و مصایب «طبیعی» در ایران دایما طولانی‌تر می‌شود اما این امر با توجه به موقعیتی شناخته شده از جغرافیا و اقلیم این کشور چندان «غیر طبیعی» نیست.

آنچه اما غیرطبیعی یا بهتر بگوییم خارج از درک ما است، عدم توانایی‌مان در درک عقلانی این حوادث و حوادث دیگری نظیر این موارد که در کشور یا در هر کجای دیگر از عالم اتفاق می‌افتد، است. یک عدم توانایی که اغلب به صورت ناخودآگاه خود را در قالب توانایی به درک و تحلیل نشان می‌دهد و برای این‌که این انتقال را از موقعیت شگفت‌زدگی و حیران ناشی از «درک‌ناپذیری» از میان ببرد، تلاش می‌کند، دست به تقلیل موضوع بزند. این تقلیل به روش‌های مختلف صورت می‌گیرد. برای نمونه همین سخن گفتن از یک «واقعه» جایی که همواره با پدیده‌ای تقریبا «روزمره» سروکار داریم. واقعه یا حادثه نامیدن پدیده‌ای چون زلزله در ایران گویی تمایل به آن دارد که آن را چیزی در ردیف حوادث رانندگی یا خشونت‌های شهری نشان دهد که تازه آن‌ها را نیز می‌توان در روندی از داده‌های فرهنگی، اجتماعی و سیاسی درک کرد.

تقلیل‌گرایی، می‌تواند شکل‌های بی‌نهایت دیگری نیز داشته باشد: از خرافه‌گرایی و وابسته کردن فرآیندهایی که حاصل رفتار نادرست انسان‌ها در طبیعت است به اراده‌های استعلایی و خدایی گرفته تا دیدن نشانه‌ها و علایمی که گویای فرا رسیدن عصری جدید یا حادثه بزرگ در آینده هستند، چیزی که در جنبش‌های موسوم به «هزاره‌ای» (millenarism) در طول تاریخ انسان به صورت گسترده‌ای با آن‌ها روبه‌رو بوده‌ایم.

آنچه مسلم است این‌که انسان‌ها نمی‌توانند «فاجعه»، یعنی یورش و فشار بیرونی یا درونی را روی موقعیت متعارف و انبساط و عدم تنشی که در بیولوژی و ذهن خود از طریق ساختارهای زبان‌شناختی و شناختی ایجاد کرده یا تصور می‌کنند ایجاد کرده‌اند تحمل کنند و برای این کار از تمام قابلیت‌هایی که همین زبان و نظام‌های نمادین در اختیارشان می‌گذارد استفاده می‌کنند و گاه تا ایجاد نظام‌های بزرگ اسطوره‌ای و خیالی برای یافتن راه‌حل‌های کوتاه یا درازمدت پیش می‌روند. کاری که در موقعیت‌های مدرن نیز، با روش‌های دیگری از جمله علم‌زدگی یا پناه بردن به گفتمان‌های فناورانه، فیلسوفانه، معنویت‌گرایی یا بنیادگرایی‌های جدید اتفاق می‌افتد.

در یک کلام، در جهان کنونی مردم و به‌خصوص نخبگان تلاش می‌کنند موقعیت‌های «بحرانی» برای انسان را بدل به وضعیت‌های روزمره و عقلانی و قابل توضیح کرده یا آن‌ها را در متافیزیکی جای دهند که برای سایر وقایع در نظر گرفته‌اند. شکنندگی خانواده و روابط زناشویی، مصیبت‌های «طبیعی»، مرگ به مثابه یک تجربه «غیر مترقبه» و به دور از انتظار، فقر، درد شکنجه، سرکوب‌های سیاسی و ایدئولوژیک، خشونت‌های خانوادگی، بیماری‌های حاد و… فهرستی طولانی از این موقعیت‌های «فاجعه‌بار» را می‌سازند که در اکثر موارد در جوامع پیش مدرن نیز وجود داشته‌اند اما امروز انسان‌ها به دلیل قرار