پاورپوینت کامل اسطوره «اسطوره‌زدایی» ۳۴ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل اسطوره «اسطوره‌زدایی» ۳۴ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۴ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل اسطوره «اسطوره‌زدایی» ۳۴ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل اسطوره «اسطوره‌زدایی» ۳۴ اسلاید در PowerPoint :

«آتنیان! نمی‌دانم سخنان مدعیان در شما چه اثر بخشید. استدلال‌هایشان چنان قانع‌کننده بود که بسی نماند من خود فراموش کنم که آنچه می‌گویند درباره من است. ولی ناچارم فاش بگویم که هیچ یک از آن سخنان راست نبود» اینها سخنان سقراط است در ابتدای آپولوژی، نخستین رساله از مجموعه آثار افلاطون.

«آتنیان! نمی‌دانم سخنان مدعیان در شما چه اثر بخشید. استدلال‌هایشان چنان قانع‌کننده بود که بسی نماند من خود فراموش کنم که آنچه می‌گویند درباره من است. ولی ناچارم فاش بگویم که هیچ یک از آن سخنان راست نبود» اینها سخنان سقراط است در ابتدای آپولوژی، نخستین رساله از مجموعه آثار افلاطون. در خطابه دفاعی سقراط (آپولوژی) آمده است پس از آنکه سقراط به تهمت‌های مخالفان خود در دادگاه پاسخ می‌دهد مدعیانش به او می‌گویند اگر از فلسفه‌پردازی دست بشوید، او را آزاد خواهند کرد ولی سقراط پاسخ می‌دهد که «من مرگ را بر زندگی بدون اندیشه ترجیح می‌دهم، زندگی بدون تامل سزاوار تداوم نیست» او و شاگردش (افلاطون) و شاگرد شاگردش (ارسطو) نخستین کسانی بودند که به‌صورت جدی تامل انتقادی را سرلوحه هدف‌های زندگی قرار داده‌اند. در رسایل افلاطون سقراط از روش دیالکتیکی برای گفت‌وگو با مدعیان بهره می‌گیرد، در این روش او هیچگاه پاسخی قطعی و مطلق به پرسش‌هایش نمی‌دهد، اما با تکیه بر رویکردهای روش‌شناختی و معرفتی‌اش، ارزش‌های دیرپای فرهنگ اساطیری را در معرض چالش قرار می‌دهد. به نظر او گرچه حقیقت در پرده‌یی از ابهام پیچیده است اما نارسیدنی نیست. فرد با پرسشگری مداوم می‌تواند جمیع باورهای سنتی و نابخردانه را در معرض پرسش‌های جدی قرار داده تا راه رسیدن به کیمیای حقیقت هموار شود باید خویشتن را از قید مسلمات و مقبولات فرهنگی رها کرد، تا امکان «تامل ذهنی» فراهم‌ آید. بسیاری بر این باورند که سقراط و افلاطون و ارسطو نخستین اندیشمندانی هستند که با تکیه بر تاملات ذهنی آدمی، خط مرزی روشن ما بین اسطوره و فلسفه‌ورزی ترسیم کرده‌اند. اینان معتقدند که با گسترش و رواج فلسفه، اسطوره به‌تدریج اعتبار اولیه خویش را از کف داد. فلسفه افلاطون (۴۲۹ تا ۳۴۷ قبل از میلاد) طلیعه اندیشه فلسفی ناب در غرب به حساب می‌آید اکثر فلاسفه پیش از او تصویری از عالم و آدم عرضه داشته‌اند که با یافته‌ها و باورهای اساطیری مرتبط بود. بنابراین می‌توان تفاوت‌های بارزی را میان فلسفه در دوران شباب و فلسفه در مراحل تکامل یافته‌تر آن ملاحظه کرد. نخستین امری که افلاطون را از اندیشمندان پیش از او متمایز می‌سازد فرض دوگانگی میان ذهن و جهان خارج است و در حقیقت همین دوگانگی است که نمود عینی و مظهر گسست قطعی از نگرش اساطیری به شمار می‌رود آنان که معتقدند تمام تاریخ فلسفه حاشیه‌هایی است که بر آرای افلاطون نوشته شده است به این امر توجه دارند که فهم فلسفه مغرب زمین بدون توجه به این مهم (دوگانگی ذهن و عین) امکان‌پذیر نیست.

در رویکرد اساطیری و در نگاه آدمی در ادوار پیشا‌فلسفی تمایزی مابین جهان ذهن و عرصه عینی دیده نمی‌شد. در جهان اسطوره میان پندار و حقیقت فاصله چندانی نیست اما در فلسفه این مرز وجود دارد در تفکر فلسفی حقیقت برپایه انطباقی است که میان ذهن و عین شکل می‌گیرد و حال آنکه اگر این انطباق وجود نداشته باشد آن پدیده، موهوم خواهد بود و می‌دانیم که این امور موهوم و پندارگونه و رویاوش در رویکرد اساطیری منشا اثر و حایزکمال اهمیت است. در نخستین گفت‌وگوهای مجموعه آثار افلاطون، سقراط به عنوان آموزگار فلسفه از گوهر اموری چون معرفت، فضیلت، وحدت و کثرت پرسش می‌کند اما چنانچه گفته شد او هیچگاه پاسخی قطعی و مطلق مطرح نمی‌کند. در این گفت‌وگوها سقراط با طرح پرسش‌هایی اساسی درباره موضوع‌ها و مفاهیمی همچون عدالت، شجاعت، حقیقت، دانش، فضیلت، زیبایی، اعتدال و غیره روشی نو برای دستیابی به حقیقت برمی‌گزیند.

روشی که در رویکرد اساطیری قابل طرح نبود چرا که در نگاه اساطیری به جهان، مفاهیم هیچگاه به‌صورتی انتزاعی مورد پرسش قرار نمی‌گرفت. افلاطون سعی داشت تا مفاهیم کلی مورد بحث خود را از زمینه‌های عینی و مصداقی‌شان جدا کرده و در فضای انتزاعی ذهن تحلیل کند تا بدین وسیله حوزه مباحث فلسفی از جهان اساطیری جدا شود، سر مخالفت افلاطون با شعر و تراژدی را نیز باید در همین جست‌وجو کرد چرا که وی آنها را جلوه‌های غیرانتزاعی و خردگریز رویکرد آدمی به جهان می‌دانست. افلاطون می‌گفت «اگر اشعاری با مضامین حماسه و تراژدی را به آرمانشهر خود راه دهیم قانون و خرد از جامعه رخت خواهند بست». افلاطون اشعار تراژیک را برای جامعه زیانبار تلقی می‌کرد. به اعتقاد او این اشعار و به‌طورکلی هر تجربه تراژیک، ارزش‌هایی را زنده می‌سازد که با ارزش‌های معقول بسیار فاصله دارد. در سراسر مجموعه آثار افلاطون مشاهده می‌شود که مخاطبان سقراط اغلب از دیدگاهی اساطیری و شاعرانه و با زبانی خیال‌انگیز سخن می‌گویند در حالی که طرف مقابل‌شان به تحلیل عقلانی امور می‌پردازد. اما پرسش اساسی این است که اگر چه سقراط یا درست‌تر بگوییم افلاطون که دیدگاه‌های خود را از زبان او بیان می‌دارد سعی می‌کنند در مقابل دیدگاه و رویکرد اساطیری بایستند و تنها به تحلیل منطقی – عقلانی امور بپردازند، اما