پاورپوینت کامل انقلاب شعر بدون معادل موسیقایی‌اش ۲۳ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل انقلاب شعر بدون معادل موسیقایی‌اش ۲۳ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل انقلاب شعر بدون معادل موسیقایی‌اش ۲۳ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل انقلاب شعر بدون معادل موسیقایی‌اش ۲۳ اسلاید در PowerPoint :

موسیقی در هر برهه زمانی همواره بهترین زبان برای بیان شرایط سیاسی و اجتماعی بوده و هست. از این رو است که در دوره‌های مختلف شاهد شکل‌گیری و پیدایش انواع گوناگونی از موسیقی هستیم. از موسیقی مشروطه و تصنیف‌های عارف و شیدا گرفته تا سروده‌های انقلابی، مذهبی، اجتماعی و…

چرایی سستی پیوند بین موسیقی ایرانی و شعر نیمایی

موسیقی در هر برهه زمانی همواره بهترین زبان برای بیان شرایط سیاسی و اجتماعی بوده و هست. از این رو است که در دوره‌های مختلف شاهد شکل‌گیری و پیدایش انواع گوناگونی از موسیقی هستیم. از موسیقی مشروطه و تصنیف‌های عارف و شیدا گرفته تا سروده‌های انقلابی، مذهبی، اجتماعی و…

در این میان در دهه پنجاه شمسی شرایط سیاسی و اجتماعی ایران به‌گونه‌یی رقم خورد که آهنگسازان برای بیان موسیقایی آن شرایط نمی‌توانستند به اشعار کلاسیک با مفاهیم مندرج در آن بسنده کنند.

حضور شاعران شعر نو همچون نیما یوشیج، اخوان ثالث، نصرت رحمانی، فروغ فرخزاد، سهراب سپهری و احمد شاملو با شعر سپید و در پی آن ظهور مکتب‌های گوناگون شعر همچون شعر آزاد، حجم و موج ناب با شاعرانی شناخته شده همچون هوشنگ ایرانی، یدالله رویایی، رضا براهنی و… هنرمندان سایر حوزه‌ها را به فکر ایجاد تغییر در ساختار و فرم و محتوای هنری خود انداخت. در این میان، موزیسین‌ها برای ایجاد تغییر و نو‌آوری در موسیقی به سراغ شعر رفتند و استفاده از شعر نو را در موسیقی سنتی تجربه کردند. اما سوال اینجاست که آیا شعر نو (شعر معاصر بدون وزن) توانسته است همچون اشعار معاصر غربی – که به خوبی در قالب ترانه و در موسیقی سرزمین‌شان جا افتاده‌اند- جایی برای خود در موسیقی ایرانی داشته باشد؟ و دیگر اینکه، چرا تا این حد ارتباط موسیقی ایرانی و شعر نیمایی سست و نازک است؟

شکی نیست که ریتم‌های موسیقی ما همراه با خواندن شعر شکل گرفته‌اند و هیچگاه موجودیتی مستقل از شعر نداشته و ندارند اما در این میان شعر نو، قالب‌های سنتی عروضی را درهم شکسته و راه خود را از موسیقی جدا کرده بود. در اصل تحول یا انقلابی که به واسطه نیما یوشیج در شعر فارسی پدید آمد، در موسیقی ایرانی معادلی نداشت. هرچند در آن زمان موسیقی ایرانی از دنیای غرب تاثیر فراوان گرفته بود اما تغییر چندانی در حوزه ریتم به وجود نیامده بود، بنابراین شعر نو رکن اساسی موسیقی ایرانی را (که ضرب و وزن بود) شکست و موسیقی و آهنگسازان ما را به دنیایی ناشناخته و جدید کشاند. دنیایی که دیگر راه‌حلی از پیش تعیین شده برای دشواری‌هایش وجود نداشت و تنها خلاقیت و بدعت بود که حرف اول را می‌زد.

به هر روی فهرست دقیقی از قطعات ایرانی که بر اساس اشعار نو ساخته شده، در دست نیست اما در نگاه اول مشخص است که بیش از همه خوانندگان، استاد محمدرضا شجریان آثار شاعران معاصر را اجرا کرده است. البته در عرصه موسیقی پاپ ایرانی، کار در این زمینه باز هم محدودتر است و آهنگسازان و خوانندگان این حوزه – به استثنای فرهاد و محمد نوری- چندان با اشعار نو دست و پنجه نرم نکرده‌اند. مساله دیگر تکرار نام‌های چند تن از شاعران این حوزه است که اکثر آهنگسازان بیشتر به آثار آنها بسنده می‌کنند. شعرایی چون: نیما یوشیج، احمد شاملو، مهدی اخوان ثالث و هوشنگ ابتهاج (سایه) . هر چند هوشنگ ابتهاج و فریدون مشیری، دو شاعری هستند که بیش از بقیه به‌طور مستقیم با آهنگسازان همکاری کرده‌اند و گاه اشعاری را به قصد موسیقی سروده‌اند اما نباید فراموش کرد که اکثر آثار آنها یا در ق