پاورپوینت کامل به‌سوی دانشگاه خلّاق ۳۳ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل به‌سوی دانشگاه خلّاق ۳۳ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل به‌سوی دانشگاه خلّاق ۳۳ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل به‌سوی دانشگاه خلّاق ۳۳ اسلاید در PowerPoint :

ساخــتارهای کنونـــی آموزشـــی در دانشگاه‌های ایران به گونه‌ای شکل گرفته که ضرورت کارکردی «عاملیت» را کمرنگ کرده است. منظور از ضرورت کارکردی این است که دانشجویان و استادان، تحت الزامات و اقتضائات نظام دانشگاهی، مجاب و مجبور شوند به توانایی‌ها و استعدادهای خود بیشتر توجه کنند. نظام آموزش عالی و ساختارهای آن زمانی می‌توانند کارکردهای خود را ایفا کنند که تک‌تک دانشجویان و استادان را در شرایطی قرار دهند و امکاناتی را فراهم کنند که آنان احساس کنند انگیزه لازم را به دست آورده‌اند؛ به گونه‌ای که توجیه و قانع شوند برای داشتن یک زندگی دانشگاهی باید حداکثر توانایی‌ها و خلاقیت‌های خود را بروز دهند.

سیاست فرهنگی حاکم بر فضای آموزشی چگونه می‌تواند موجب خودشکوفایی استعدادها ‌شود

ساخــتارهای کنونـــی آموزشـــی در دانشگاه‌های ایران به گونه‌ای شکل گرفته که ضرورت کارکردی «عاملیت» را کمرنگ کرده است. منظور از ضرورت کارکردی این است که دانشجویان و استادان، تحت الزامات و اقتضائات نظام دانشگاهی، مجاب و مجبور شوند به توانایی‌ها و استعدادهای خود بیشتر توجه کنند. نظام آموزش عالی و ساختارهای آن زمانی می‌توانند کارکردهای خود را ایفا کنند که تک‌تک دانشجویان و استادان را در شرایطی قرار دهند و امکاناتی را فراهم کنند که آنان احساس کنند انگیزه لازم را به دست آورده‌اند؛ به گونه‌ای که توجیه و قانع شوند برای داشتن یک زندگی دانشگاهی باید حداکثر توانایی‌ها و خلاقیت‌های خود را بروز دهند. اگر ساختارها چنین الزامات کارکردی را ایجاد نکنند، طبیعی است که عاملان نه تنها در مسیر ساختارها نباشند بلکه حتی در برابر آن مقاومت کنند و در مسیر یک نوع عاملیت مخرب ایفای نقش کنند؛ به این معنا که افراد (دانشجویان و استادان) در دانشگاه بیکار نمی‌نشینند و به هر حال فعالیت‌هایی می‌کنند؛ اما در جهت تولید یک نوع آنارشی، بی‌نظمی، هدر دادن نیروی انسانی و مجموعه سرمایه‌هایی که در دانشگاه است؛ اما چگونه است که در بخش‌های مختلف ساختار آموزش عالی، دانشگاهی و مراکز پژوهشی، عاملان را ترغیب به خودشکوفایی نمی‌کنیم؟! الزام‌های کارکردی ایجاد نمی‌کنیم که عاملان نیاز داشته باشند تا استعداد خود را شکوفا کنند؟! محیطی ترغیب‌کننده و پرنشاط برای این که افراد احساس دانشگاهی بودن خود را تقویت کنند، ایجاد نمی‌کنیم؟! انسان دانشگاهی بودن و هویت دانشگاهی داشتن را به عنوان یک الزام کارکردی برای اعضای دانشگاه‌ها تعریف نمی‌کنیم؟!

نخستین تجربه‌های من از زندگی دانشگا‌هی درست مانند سایر دانشجویان است؛ امروز که به مدت ۲۵ سال به تدریس مشغول هستم، مسأله‌ای که در میان دانشجویان علوم انسانی توجه من را به خود جلب کرده، این است که تقریباً تمام آنان با شوق و انگیزه بسیار بالایی وارد دانشگاه می‌شوند و می‌گویند که ما رؤیاها و آرزوهای بزرگی از دانشگاه در ذهن‌مان بود و حتی قبل از این که دانشجو شویم مطالعه و کتابخوانی بیشتری داشتیم؛ بسیاری از دانشجویان می‌گویند ما تا پیش از این که وارد دانشگاه شویم، تصور می‌کردیم دانشگاه به عنوان یک مرکز علمی بزرگ می‌تواند معجزه کند؛ می‌تواند از ما نویسنده،‌ دانشمند، فیلسوف، مورخ، جامعه‌شناس و انسانی بزرگ بسازد اما بتدریج که از سال‌ها و سنوات آموزشی گذشت، دیدیم انرژی عاطفی‌ای که در خانواده، مدرسه و در جامعه ذخیره کرده بودیم، به جای این که بیشتر شود، کمتر شد. نخستین شرط این که دانشگاه بتواند به عاملیت تحقق بخشد، تولید انگیزه و انگیزش برای آموزش، پژوهش، اندیشیدن و خلاقیت در دانشجویان است.

اما متأسفانه و براساس آنچه تجربه نشان داده، این اتفاق نیفتاده است؛ چه درباره دختران و چه پسران! البته تفاوت‌هایی وجود دارد و سرمایه فرهنگی افراد یکسان نیست؛ کسانی که از خانواده‌هایی با والدین تحصیلکرده هستند یا مسیر زندگی‌شان به گونه‌ای بوده که قبل از ورود به دانشگاه تجربه‌های لازم، سرمایه‌ها و انرژی عاطفی لازم را اندوخته‌اند و نیز هویت آنان و ایمان به علم و یادگیری درون‌شان کمابیش شکل گرفته است، کمتر تحت تأثیر محیط دانشگاه قرار می‌گیرند؛ کمتر دشارژ می‌شوند و از آنجایی که در بیرون از دانشگاه و محیط‌های خانواده، دوستی، انجمن‌ها، سازمان‌ها و نهادهایی که با آن‌ها تعامل دارند، انگیزش لازم را می‌گیرند همچنان پر انرژی باقی می‌مانند؛‌ اما اکثریت افراد و شاید بیش از ۷۰ درصد دانشجویان هدف‌شان از وارد شدن به دانشگاه این است که از طریق دانشگاه، انگیزه و انرژی لازم را کسب کنند، غافل از این که دانشگاه چنین کاری را نمی‌تواند انجام دهد.

ساختارها توانایی کمک به عاملان را ندارند تا یک مشارکت نسبی قابل قبول در فرآیندهای تولید، توزیع و مصرف دانش را داشته باشند. کلاس‌های درس، پردیس‌های دانشگاه‌ها، کتابخانه‌ها، سالن‌های همایش یا ورزش، خوابگا‌ه‌ها،‌ مجموعه فضاهای آموزشی و دانشگاهی، محیط‌های ترغیب‌کننده‌ای نیستند که انگیزش لازم، عشق و علاقه را که اصلی‌ترین عامل پیش‌برنده افراد برای یادگیری است، تولید کنند.به تازگی دکتر عظیمه خا