پاورپوینت کامل انتحال آفتی آرمیده بر ساحت قلم ۳۴ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل انتحال آفتی آرمیده بر ساحت قلم ۳۴ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۴ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل انتحال آفتی آرمیده بر ساحت قلم ۳۴ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل انتحال آفتی آرمیده بر ساحت قلم ۳۴ اسلاید در PowerPoint :

محسن ذاکرالحسینی در کتاب ماه ادبیات و فلسفه، گزارشی از سرقت یک تالیف ارائه می‌دهد که تأسف‌برانگیز است: «در کتابخانه مجلس شورای اسلامی… عطف کتابی نگاهم را به خود معطوف کرد که روی آن نوشته شده بود: شجره‌نامه شاعران گمنام… لختی به تورق کتاب پرداختم، و هرچه بیشتر بدان نگریستم، آن را مأنوس‌تر یافتم. موضوع، مندرجات، روش کار، صفحه‌آرایی، حروف‌نگاری، و حتی حجم و قطع کتاب، همه آشناتر از آن بود که برای ارزیابی آن به مقدمه‌اش رجوع کنم. آری من این کتاب را می‌شناختم و در خانه داشتم و بارها از آن استفاده کرده بودم؛ اما نه با نام غلط‌انداز شجر‌نامه (یا شجره‌نامه) شاعران گمنام، بلکه با نام زیبای شاعران بی‌دیوان، و نه به کوشش و گردآوری و تصحیح …، بلکه به همت پژوهنده‌ای راستین که به نیروی عشق، رنجی دراز بر خود هموار کرده، و سروده‌های فارسی بازمانده از شاعران نخستین دوره‌های شعر پارسی را بیت بیت از دهها منبع موثق گردآورده است و نام او (محمود مدبری) نامی ناشناخته نیست.

محسن ذاکرالحسینی در کتاب ماه ادبیات و فلسفه، گزارشی از سرقت یک تالیف ارائه می‌دهد که تأسف‌برانگیز است: «در کتابخانه مجلس شورای اسلامی… عطف کتابی نگاهم را به خود معطوف کرد که روی آن نوشته شده بود: شجره‌نامه شاعران گمنام… لختی به تورق کتاب پرداختم، و هرچه بیشتر بدان نگریستم، آن را مأنوس‌تر یافتم. موضوع، مندرجات، روش کار، صفحه‌آرایی، حروف‌نگاری، و حتی حجم و قطع کتاب، همه آشناتر از آن بود که برای ارزیابی آن به مقدمه‌اش رجوع کنم. آری من این کتاب را می‌شناختم و در خانه داشتم و بارها از آن استفاده کرده بودم؛ اما نه با نام غلط‌انداز شجر‌نامه (یا شجره‌نامه) شاعران گمنام، بلکه با نام زیبای شاعران بی‌دیوان، و نه به کوشش و گردآوری و تصحیح …، بلکه به همت پژوهنده‌ای راستین که به نیروی عشق، رنجی دراز بر خود هموار کرده، و سروده‌های فارسی بازمانده از شاعران نخستین دوره‌های شعر پارسی را بیت بیت از دهها منبع موثق گردآورده است و نام او (محمود مدبری) نامی ناشناخته نیست.

شگفت‌زده به جستجوی شاعران بی‌دیوان برآمدم، و از قضا آن را در طبقه پایین همان قفسه یافتم و به مقابله دو کتاب پرداختم. نتیجه مقابله باورکردنی نیست. تمام شاعران بی‌دیوان را بی‌هیچ افزود و کاستی به طریقه افست چاپ مجدد کرده بودند و شناسنامه‌ای مجعول بر آن بسته. اختلاف این دو چاپ، منحصر به تغییر نوشته‌های عطف، روی جلد، صفحه عنوان، صفحه شناسنامه و حذف صفحه اتحاف، چند پاراگراف از مقدمه در سپاسگزاری از چند راهنما و مشوق (صفحه ه ـ و)، امضای مصحح حقیقی، و یک ورق از ابتدای متن (ص ۱ـ ۲) می‌شد، که بر روی آن فقط عبارت «قرن سوم» آمده است که ظاهراً ربایندگان به علت بی‌اطلاعی از فلسفه وجود این عنوان، آن را زاید انگاشته‌اند و باشد که قصد فریب و پی گم کردن داشته‌اند. جای بسی شگفتی است که این سرقت بی‌شرمانه، رسماً در کتابخانه ملی ایران به ثبت رسیده و یقیناً از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی هم کسب مجوز کرده است.»۱

پایمال شدن زحمات نویسنده آن هم این چنین، در واقع زخمی کردن روح و روان نویسنده است؛ زخمی که بیان آن هم التیام و نیز معیشت نمی‌آورد و هیچ مرجع و مسئولی را به پاسخگویی برنمی‌انگیزاند. موضوعی که شاید دیگران را ساده و بی‌اهمیت جلوه کند، اما چونان دردی بر قلب اصحاب قلم می‌نشیند و آنان را از خود متأثر می‌سازد. محمود دولت‌آبادی از زخمهای خود، ناشی از سرقتهای ادبی، در کتاب «نون نوشتن» چنین پرده برمی‌دارد: «…نمی‌دانم برای که و خطاب به که می‌نویسم! فقط احساس می‌کنم که باید بنویسم. زخمی هستم و احساس می‌کنم زحماتم دارند پایمال می‌شوند، و اگر در این خاموش‌ترین دفتر، سخن از آن به میان می‌آورم، از این روست که جایی برای بیان آن نمی‌بینم. هیچ‌کس و هیچ نهاد و مقام مسئولی به من پاسخ نمی‌دهد. شاید زمانی دیگر، وقتی کسی این یادداشتها را می‌خواند، موضوع به نظرش ساده و بی‌اهمیت جلوه کند؛ اما این موضوع اکنون در این زمانه که من دارم می‌نویسمش، نه تنها ساده و بی‌اهمیت نیست، بلکه به هر لحاظ بسیار هم دارای اهمیت است. دارای اهمیت، هم به لحاظ معیشتی، هم به لحاظ معنوی، هم به لحاظ موقعیتی که من در آن قرار دارم، یعنی که در آن قرارداده شده‌ام.»۲

‏ سید حسن امین، مدخل‌نویس «تاج نامه» در دانشنامه جهان اسلام، یکی از مصادیق بارز سرقت ادبی را مقاله خود دانسته، در این باره می‌نویسد: «تقریبا ده سال پیش بنیاد دایره‌المعارف اسلامی از من خواست که مدخل «تاج نامه» را برای دانشنامه جهان اسلام بنویسم. من در آن زمان در انگلیس بودم. با صرف وقت بسیار و زحمت و مطالعه فراوان آن مدخل را نوشتم و نسخه‌ای از آن را به تهران به گروه تاریخ و تمدن دانشنامه جهان اسلام فرستادم و نسخه‌ای را نیز به عنوان یک مقاله پژوهشی به فصلنامه ایران‌شناسی به آمریکا فرستادم. مقاله من ابتدا به طور کامل در فصلنامه ایران‌شناسی چاپ شد. یک سال بعد، همان مقاله با مختصر ویراستاری و تلخیصی به نام آقای … چاپ شد. این بی‌انصاف حتی نکرده بود که نام مرا که پژوهشگر و نویسنده اصلی مقاله بودم، دست‌کم به عنوان نویسنده مشترک در ذیل آن مقاله بگذارد! »۳

سید حسن امین همچنی