پاورپوینت کامل امام حسین(ع) اسوه عزت و افتخار ۵۶ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل امام حسین(ع) اسوه عزت و افتخار ۵۶ اسلاید در PowerPoint دارای ۵۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل امام حسین(ع) اسوه عزت و افتخار ۵۶ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل امام حسین(ع) اسوه عزت و افتخار ۵۶ اسلاید در PowerPoint :

اشاره: آنچه در پی می‌آید، بخشهایی از پیام بلند و پرمحتوای حضرت آیت‌الله جوادی به همایش بین‌المللی ریاضی است که در اینجا به مناسبت سالروز ولادت امام حسین(ع) تنها مطالب مرتبط با آن امام همام از نظر خوانندگان گرامی خواهد گذشت.

اشاره: آنچه در پی می‌آید، بخشهایی از پیام بلند و پرمحتوای حضرت آیت‌الله جوادی به همایش بین‌المللی ریاضی است که در اینجا به مناسبت سالروز ولادت امام حسین(ع) تنها مطالب مرتبط با آن امام همام از نظر خوانندگان گرامی خواهد گذشت.

***

امام حسین(ع) در سوم شعبان سال چهارم هجرت به‏ دنیا آمد و […] تا سال دهم هجرت، صحابت جد اکرم(‏ص) خود را ادراک نمود و در این مدت کوتاه کودکی و نوجوانی، مشمول مهمترین آیات قرآن کریم که پیرامون برجسته‏ترین فضایل انسانی نازل شد، قرار گرفت؛ مانند «انما یرید الله لیذهب عنکم الرجس أهل‏البیت ویطهرکم تطهیرا»۱ که بیانگر طهارت و عصمت دوده طه و یس است، و نظیر «فقل تعالوا ندعُ أبنائنا و أبنائکم و نسائنا و نسائکم و أنفُسنا و أنفسکم…»۲ و مثل «قل لاأسئلکم علیه أجراً الا الموده فی القُربی و…»۳و شبیه «و یطعمون الطعام علی حبه مسکیناً و یتیماً و أسیرا…» ۴ و سایر آیاتی که درباره انسانهای کامل مهبط وحی ومُختلف ملائکه فرود آمده است.

و از طرفی مشمول حدیث متواتر رسول گرامی‏(ص) قرار گرفت که فرمود: «انی تارکٌ فیکم الثقلین کتاب الله وعترتی أهل‏بیتی… »؛۵از این کلام نورانی که صاحب «ما ینطقُ عن الهوی. إن هو إلا وحی یوحی»۶ آن را ابلاغ نمود، همتایی عترت طاهرین که یکی از آن ذوات مقدس امام حسین(ع) است، با قرآن حکیم استفاده می‏شود؛ یعنی قرآن کریم اگر در هر عصری به صورت انسان کامل درآید، در دوران امام حسین(ع) به صورت آن حضرت متمثل می‏شود و اگر امام معصوم هر دوره‏ای به صورت یک کتاب مدون درآید، می‏شود قرآن حکیم. بنابراین هیچ حقیقتی در ظاهر یا باطن قرآن یافت نمی‏شود، مگر آنکه امام معصوم آن را یافته است، و هیچ وصف یا فعلی برای امام معصوم ثابت نمی‏شود، مگر آنکه منبع اصلی آن در قرآن کریم ثبت شده است.

مصداق خیر کثیر

خصیصه امام حسین(ع) در بین اختران سپهر عصمت و طهارت این ‏است که مجرای کوثر رسالت و خیر کثیر نبوت و ولایت و امامت است؛ زیرا کوثر که به ‏معنای عطای کثیر الهی است و بشارت آن از سوره کوثر استنباط می‏شود، دارای مصادیق فراوان علمی و عینی است، لیکن به شهادت ذیل آن که دشمن عنود، رسول گرامی را ابتر می‏داند و همین ذیل در مقام تحدید است، دارای مفهوم خواهد بود. منطوق آیه، ابتر و منقطع‏النسل بودن دشمن لدُود پیامبر گرامی اسلام است و مفهوم آن، متصل‏النسل بودن رسول گرامی(ص) است، و مقصود از دوام نسل، صرف تداوم نسب شناسنامه‏ای نیست، چون اگر فرزند پیامبری نظیر پسر نوح یا فردی عادی باشد، آن پیامبر از جهت ولایت و مقام معنوی عقیم و ابتر است، هرچند از نظر شناسنامه ولود و صاحب نسل باشد.

آنچه خواسته دشمن عنود بوده است، انقطاع نسل معنوی رسول اکرم‏(ص) بود و آنچه توسط وحی وعده داده شد، دوام نسب معنوی آن حضرت است و تداوم این رشته معنوی، توسط حضرت فاطمه زهرا(س) در مجرای فیض خاص حسینی صورت پذیرفت؛ چه، اینکه پیامبر اکرم(‏ص) هنگام کام‏گیری حضرت اباعبدالله به‏وسیله زبان خود و نوشیدن شیر ملکوتی امام حسین قبل از تغذیه به شیر مادر، به این تداوم نسل معنوی اشارت نمود و چنین فرمود: «ابی الله إلا ما یرید هی فیک وفی ولدک».۷بدین‏وسیله آن حضرت سرسلسله اولوالامر مطاع از امامان حسینی است و همگان، مانند سایر اصحاب کسا، مشمول آیه «أطیعوا الله و أطیعوا الرسول و أُولی الأمر منکم»۸ خواهند بود.

به‏ منظور صیانت کوثر از گزند مهاجمان جمل و صفین و نهروان و سایر دشمنان حقود، امام علی(ع) عنایت ویژه‏ای به حفظ حسین(ع) اعمال می‏فرمود. امام حسین(ع) تا سال سی‏ام هجرت، افتخار صحابت پدر بزرگوار خود امیر مؤمنان(ع) را ادراک نمود و در بطش و نشط آن حضرت سهیم، و در قبض و بسط امام زمان خود شرکت داشت و در جهادهای تحمیلی مبارز نستوه بود. بعد از شهادت علی بن ابی‏طالب(ع)، افتخار مصاحبت امام حسن(ع) را به مدت ده سال پیدا کرد و در قیام و قعود آن حضرت، وظیفه معصومانه خویش را به خوبی ایفا کرد، و پس از شهادت امام مجتبی(ع) به مدت ده سال همانند امیر مؤمنان(ع) صبر نمود؛ در حالی که «فی العین قذی و فی الحلق شجی»؛۹زیرا دهای معاویه و نیرنگ سیاسی امویان از یک سو، احترام گذاشتن به صلحنامه تحمیلی امام حسن(ع) از سوی دیگر، و آماده نبودن افکار عمومی بر اثر رقود و رکود فرهنگی از سوی سوم، چاره‏ای جز صبر جگرسوز به همراه نداشت.خلاصه هویت امام حسین(ع) را می‏توان چنین ترسیم کرد:

۱. آن حضرت همتای قرآنی است که نه تنها وریث صُحُف گذشته است، بلکه مُهیمن بر آنهاست.

۲. وارث همه انبیا و اولیایی است که مأمور نهضت الهی بوده‏اند؛ لذا هنگام خروج از مدینه آیه‏ای را تلاوت کرد که یادآور خروج حضرت کلیم از مصر بود، و زمان ورود به مکه آیه‏ای را قرائت کرد که تذکره ورود حضرت موسی(ع) به مدین بود، و در بین راه کربلا جریان شهادت حضرت یحیی و بریدن سر او را به خاطر می‏آورد و…

۳. پیوند ویژه با خاتم پیامبران داشت که در مقطع هبوط نبوت، مستحق لقب عزت‏آفرین «أنا من حسین» بود و در مقطع صعود امامت، شایسته وصف افتخارآور «حسینٌ منی»۱۰ می‏شد.

اسوه عزت و الگوی فخر مسلمانان

چنین انسان عزیز و فاخری که مظهر تام این دو نام از نامهای مبارک الهی است، می‏تواند اسوه عزت و الگوی فخر ملت مسلمان و امت متدین باشد، و بر جامعه عزت‏مدار و فخرمحور لازم است که در تمام شئون علمی و عملی به آن امام همام ائتسا کند… عزت‏خواه و فخرطلب، حتماً جزو پیرو سید شهیدان شاهد انسانیت خواهد بود، وگرنه دعوای او مشفوع به برهان نبوده و کالای کاسد او در سوق تحقیق خریدار ندارد:

گر دوهزار بار زر نعره زند که من زرم

تا نرود ز کان برون، نیست کسیش مشتری۱۱

تحلیل اوضاع سیاسی عصر حسینی

بررسی اسوه بودن سالار شهیدان(ع) که مصباح هدایت و سفینه نجات است، بدون تحلیل عمیق تاریخی اوضاع سیاسی عصر آن حضرت ممکن نیست؛ زیرا نهضتی که فروغ آن هماره بر تارک تاریخ می‏تابد و همه معادلات ریاضی را نادیده می‏گیرد، و رهبر آن جنگ خونین نابرابر را تحمل می‏کند و با همه اعضای خاندان وحی و نبوت به استقبال آن می‏رود، و قیامی که صفحه غابر و صحنه قادم را به دست نسیان می‏سپارد و سالف و آنف را در پیشگاهش به ‏کُرنش وا می‏دارد، و بالاخره اسلام «نبوی‏الحدوث» را «حسینی البقاء» می‏کند، حتماً دارای ابعاد عریق علمی، فقهی، حقوقی و سرانجام سیاسی است. عناصر محوری سیاست سیاه اموی عبارت بود از:

۱ـ تفکیک قرآن از عترت که سهمگین‏ترین سانحه سیه‏رویی امویان محسوب می‏شود.

۲ـ بعد از تفکیک این دو از هم، هر کدام را جداگانه مُثله علمی کردن؛ به این وضع که تهمت تحریف قرآن از یک‏سو، و تصدی تفسیر آن به رأی از سوی دیگر، و حمایت از تز منع تدوین حدیث از سوی سوم، و جعل احادیث و نشر شفهی آن در قدح اهل‏بیت عصمت، به ویژه حضرت امیر مؤمنان(ع) از سوی چهارم، و نشر اخبار منحول در مدح دست‏اندرکاران سقیفه و ترویج ضمنی آل ابی‏سفیان و مانند آن از سوی پنجم.

۳ـ تبدیل خلافت به سلطنت و نبذ مآثر و طرد آثار پربرکت امامت، و التزام به لوازم منحوس سلطنت.

۴ـ تبدیل اسلام ناب به جاهلیت مستور و گاهی مشهور.

۵ـ احیای بدعت و اماته سنت در تمام شئون فردی و اجتماعی، به طوری که استقلال امت اسلامی به استعباد، استثمار، استبداد، استحمار و استعمار مبدل شد، حریت آنان به رقیت تبدل یافت، تمامیت ارضی آنها به گستره کفر، الحاد و نفاق درآمد.

۶ـ ایجاد اختلاف و شکاف میان مردم و اهل‏بیت عصمت(ع) از یک سو، دامن زدن به شقاقهای فراموش شده کهن، مانند آنچه بین اوس و خزرج بود از سوی دیگر، حمایت از نژادپرستی و قبیله‏گرایی جاهلی از سوی سوم، و بالاخره در قبال ندای اتحاد و اعتصام عمومی به «حبل الله»، نعره «منا أمیر و منکم أمیر» را تکرار کردن و شعار مشئوم فرعونی «قد أفلح الیوم من استعلی»۱۲را تبلیغ نمودن، و اقتصاد کشور را به پای سیاست سلطه اموی تضحیه کردن و بنی‏هاشم را از حقوق مسلم آنان محروم نمودن، و صدها مصائب و متاعب دیگر که عرصه زندگی را بر آزادمنشان به صورت قفس آهنین در می‏آورد، محصول آن بود.

سرّ لجاج امویان با معارف قرآن و عترت این بود که اینان قبل از فتح مکه کافر بودند و بعد از فتح آن منافقانه مُستسلم شدند، نه مسلم، و بعد از ارتحال رسول اکرم‏(ص) احقاد غزوه بدر، اُحُد، حنین، خندق و… را به کار ان