پاورپوینت کامل رد پای یک اندیشه ایرانی در اشعار ناصر خسرو و ادب عربی (برتری تدبیر بر شجاعت) ۳۱ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل رد پای یک اندیشه ایرانی در اشعار ناصر خسرو و ادب عربی (برتری تدبیر بر شجاعت) ۳۱ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل رد پای یک اندیشه ایرانی در اشعار ناصر خسرو و ادب عربی (برتری تدبیر بر شجاعت) ۳۱ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل رد پای یک اندیشه ایرانی در اشعار ناصر خسرو و ادب عربی (برتری تدبیر بر شجاعت) ۳۱ اسلاید در PowerPoint :

از این بیت سعدی علاوه بر ترجیح تدبیر به جنگ، بوی برتری صلح بر جنگ نیز به مشام می رسد، در هر حال، به اعتقاد ما مقصود متنبی ترجیح تدبیر و هوش بر شجاعتی است که خالی از فکر و اندیشه است، زیرا این بیت مطلع قصیده ای است که شاعر در سال ۳۴۵ ق. در مدح سیف الدوله، در زمان بازگشت از جنگ با رومیان، سروده و مقصود او این است که سیف الدوله تنها مرد جنگ نیست بلکه مرد خرد و تدبیر نیز هست

گر خطیر آن بودی کش دل و بازوی قویست / شیر بایستی بر خلق جهان جمله امیر

مهدی محقق (۱۳۴۰، ۵۹) و (۱۳۶۳، ۷۶) دو بیت زیر را از ناصر خسرو و متنبی را با هم مقایسه کرده و آنها را دارای یک مضمون مشترک دانسته است:

گر خطیر آن بودی کش دل و بازوی قویست / شیر بایستی بر خلق جهان جمله امیر

الرأی قبل شجاعه الشجعان / هو أول وهی المحل الثانی (متنبی، ۱۴۰۷: ۴/۳۰۷)؛ ترجمه: اهمیت تدبیر قبل از شجاعت است، تدبیر در مرحله اول و دلاوری در مرحله دوم است.

قبل از محقق، حسینعلی محفوظ بیت بالا از متنبی را منشأ الهام سعدی در چند بیت زیر دانسته است:

جماعتی که ندانند حظ روحانی / تفاوتی که میان دواب و انسانست (غزلیات)

آدمی را عقل باید در بدن / ورنه جان در کالبد دارد حمار (مواعظ)

تا جان معرفت نکند زنده شخص را / نزدیک عارفان حیوانی محقری (مواعظ)

آدمی سان و نیک محضر باش / تا ترا بر دواب فضل نهند (مواعظ)

تو به عقل بر دواب ممتازی / ورنه ایشان به قوت از تو بهند (محفوظ، ۱۳۳۶: ۲۶۶)

آنچه در بیت متنبی مورد نظر است مقایسه و ترجیح تدبیر نسبت به شجاعت است، به نظر می رسد که محفوظ از فضای قصیده متنبی و مقصود او غافل مانده است، زیرا گمان کرده است متنبی در این بیت سر آن دارد که ارزش عقل و خرد را برای آدمی نشان دهد و بگوید عقل از فضائل ویژه انسانی است که او را از حیوانات متمایز می سازد. به همین سبب همه شواهدی که از سعدی نقل کرده، ناظر بر ارزش خرد است نه ترجیح عقل بر شجاعت.

دامادی (۱۳۷۹: ۲۱۳) بیت مذکور از متنبی را با بیت زیر از بوستان سعدی هم مضمون دانسته است:

همی تا برآید به تدبیر کار / مدارای دشمن به از کارزار

از این بیت سعدی علاوه بر ترجیح تدبیر به جنگ، بوی برتری صلح بر جنگ نیز به مشام می رسد، در هر حال، به اعتقاد ما مقصود متنبی ترجیح تدبیر و هوش بر شجاعتی است که خالی از فکر و اندیشه است، زیرا این بیت مطلع قصیده ای است که شاعر در سال ۳۴۵ ق. در مدح سیف الدوله، در زمان بازگشت از جنگ با رومیان، سروده و مقصود او این است که سیف الدوله تنها مرد جنگ نیست بلکه مرد خرد و تدبیر نیز هست. بدیهی است که شاعر، به هیچ روی به سرداری که با پیروزی از جنگ برگشته نمی گوید: صلح بهتر از جنگ است. به علاوه در بیت بعد می گوید: اگر شجاعت و تدبیر با هم در وجود یک نفر جمع شوند، آن شخص به اوج عزت می رسد: «فَإِذا هُما اِجتَمَعا لِنَفسٍ مِرَّه / بَلَغَت مِنَ العَلیاءِ کُلَّ مَکانِ»، در بیت سوم می گوید: چه بسیارند کسانی که دشمن خود را قبل از زدن با نیزه با نیزه ی تدبیر از پا درمی­آورند: «ولربما طعن الفتی أقرانه / بالرأی قبل تطاعن الأقران» و در بیت چهارم می گوید: اگر عقل نبود پست­ترین شیر بر آدمی برتری می یافت: «لَولا العُقولُ لَکانَ أَدنی ضَیغَمٍ / أَدنی إِلی شَرَفٍ مِنَ الإِنسانِ.»

آنچه در بادی امر از مقایسه های محفوظ و به تبع او محقق، خزائلی و دامادی به نظر می رسد القای این فکر است که ادب عربی بر ادب فارسی غالب و تأثیرگذار شده است و این در حالی است که یکی از صاحب نظران و ادیبان عرب، متنبی را در این مضمون، متأثر از سخنان حکیمان ایرانی می داند، ابو هلال عسکری (۱۳۵۲: ۸۹) پس از نقل این سخن حکیمانه از خسرو پرویز: «لایشحذ امرؤ منکم سیفه، حتی یشحذ عقله. ترجمه: هیچ یک از شما قبل از تیز کردن عقل، شمشیرش را تیز نکند.» می گوید: «به اعتقاد من، متنبی بیت زیر را به تأثیر از سخن پرویز گفته است»:

الرَأیُ قَبلَ شَجاعَهِ الشُجعانِ / هُوَ أَوَّلٌ وَهِیَ المَحَلُّ الثانی

از شواهد دیگری که نشان می دهد این اندیشه در ایران باستان وجود داشته است، پاسخ به سؤالی است که از قباد پرسیده شد: دانشمندان ستوده ترند یا شجاعان؟ در جواب گفت: «بل العلماء، لان منفعتنا الیوم بعلمهم کمنفعه الذین کانوا معهم فی زمانهم. (ابن مسکویه، بی تا: ۴۲) ترجمه: البته دانشمندان، زیرا فایده ما از دانش آنها در این زمان مانند زمان آنهاست.

در پندهای سام به پسرش زال آمده است: «الرأی السّدید أجدی من الأید الشدید.» (ثعالبی، بی­تا: ۴۰): اندیشه و نظر درست، سودمندتر از نیروی قوی است.

متنبی در بیت دیگری، ارزش شجاعت را به داشتن عقل می داند زیرا هیچ چیز را مانند شجاعت در وجود انسان حکیم و عاقل با ارزش نمی داند:

وَکُلُّ شَجاعَهٍ فی المَرءِ تُغنی / و