پاورپوینت کامل قابلیتهای نمایشی قصه اسکندرنامه ۵۹ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل قابلیتهای نمایشی قصه اسکندرنامه ۵۹ اسلاید در PowerPoint دارای ۵۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل قابلیتهای نمایشی قصه اسکندرنامه ۵۹ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل قابلیتهای نمایشی قصه اسکندرنامه ۵۹ اسلاید در PowerPoint :

اغلب پژوهشگران وادی ادبیات داستانی بر این باورند که داستان‌نویسی نوین ایران با سید محمدعلی جمالزاده و صادق هدایت شروع شده است. آنها می‌گویند همه حکایت­ها، مثل­ها و افسانه‌هایی که پیش از یکی بود یکی نبود جمالزاده و بوف کور هدایت قلمی شده، جملگی فاقد ویژگیهای فنی داستان کوتاه و یا رمان بوده و آن آثار را باید در انواع خاص خودشان بررسی نمود. قصه‌های عامیانه نیز بخشی از این انواع ادبی به شمار می‌روند.زمان خلق اولین قصه عامیانه به درستی معلوم نیست، ولی یقیناً خلق قصه‌های عامیانه با زایش کلام معنی‌دار همراه بوده است و تخیل آدمی هم همواره در تحول قصه‌های عامیانه نقش اساسی ایفا کرده است. وجود روایتهای متفاوت از قصه‌ای واحد مبین این ادعاست. به هر حال راویان برای جذاب‌تر نمودن قصه‌های خود، بر پیچیدگی‌های آن افزودند و قصه را در هزار توی خود مرموزتر و جذاب‌تر کردند.

مقدمه: اغلب پژوهشگران وادی ادبیات داستانی بر این باورند که داستان‌نویسی نوین ایران با سید محمدعلی جمالزاده و صادق هدایت شروع شده است. آنها می‌گویند همه حکایت­ها، مثل­ها و افسانه‌هایی که پیش از یکی بود یکی نبود جمالزاده و بوف کور هدایت قلمی شده، جملگی فاقد ویژگیهای فنی داستان کوتاه و یا رمان بوده و آن آثار را باید در انواع خاص خودشان بررسی نمود. قصه‌های عامیانه نیز بخشی از این انواع ادبی به شمار می‌روند.زمان خلق اولین قصه عامیانه به درستی معلوم نیست، ولی یقیناً خلق قصه‌های عامیانه با زایش کلام معنی‌دار همراه بوده است و تخیل آدمی هم همواره در تحول قصه‌های عامیانه نقش اساسی ایفا کرده است. وجود روایتهای متفاوت از قصه‌ای واحد مبین این ادعاست. به هر حال راویان برای جذاب‌تر نمودن قصه‌های خود، بر پیچیدگی‌های آن افزودند و قصه را در هزار توی خود مرموزتر و جذاب‌تر کردند. خصوصیت مهم قصه‌های عامیانه ایرانی و هندی یعنی قصه در قصه، نوعی از پیچیدگی ساختاری قصه‌ها به شمار می‌رود که حاصل تحول سالیان سال است. این خصوصیت، گاه برخی قصه‌ها را تا حد یک معما پیچیده می‌کند.

ماترک ادبی پارسی زبانان ـ هر چند تأثیرهای زیادی از فرهنگهای اقوام غالب و مغلوب پذیرفته ـ دارای اختصاصات جالب توجهی در قالب و محتوای خود است. عنایت به این ویژگی­ها می‌تواند اقتباس­گر را در بازسازی و ارائه فیلم یا نمایش رادیویی یاری دهد. برنامه‌هایی که با توجه به خصوصیات قصه‌ها ی اصیل ایرانی ساخته شده‌اند، می‌تواند زمینه آرامش بیشتر قوم آریایی را در گهواره زمانی که همچنان پر شتاب به پیش می‌رود فراهم آورد.

قصه‌های عامیانه فارسی منبعی مهم و باارزش برای شناسایی زندگی اجتماعی و اقتصادی مردم در قرون گذشته هستند. این قصه‌ها چون از دل مردم برخاسته و مبتنی بر روان­شناسی و جامعه‌شناسی هر قوم خلق شده است، جذابیت زیادی نزد عامه دارد. قهرمان­های قصه‌های ایرانی چه در اندازه‌های اسطوره­ای، حماسی و یا عرفانی، غنایی خود، حامل اندیشه و تخیل پیشینیان ماست. درونمایه‌های این قصه‌ها غالبا با حیات اجتماعی ـ فرهنگی ایرانی آمیختگی و پیوستگی تام دارند و واضح است که پرداختن به آنها به معنای نمایاندن گوشه‌هایی مخفی از گذشته‌ای است که نادیده، آشنا می‌نماید؛ آشنا، آرامش بخش و آموزنده.

مفاهیمی همچون عدل، راستی، درستی، نجابت، تواضع … در طول تاریخ، همواره در انبان فرهنگ ایرانی یافت می‌شده است. هر چند اقوام دیگر نیز از آن بی‌بهره نبوده‌اند اما مفاهیمی چون داد و دهش و قهرمانهایی چون رستم و اسفندیار، در فرهنگ ایرانی معنای خاص خود را یافته‌اند. معنایی که دیگر فرهنگها را با آن آشنایی نیست. پس پرداختن به قصه‌های ایرانی از نظرگاه ارزشهای محتوایی در خور توجه‌شان ضروری است. البته باید توجه داشت که پیشینیان ما این راه را در خلال سال­های سال پیموده‌اند، پیموده‌اند و در گذر از فراز و فرودهای زمانه صیقل آن را داده‌اند و هر چند امروز پیش از قبول آن، سزاوار تأملی در خور است اما ملاط آن که با اندیشه ایرانی ـ اسلامی در هم آمیخته، می‌تواند همچنان هویت بخش ایرانیان امروز نیز باشد.

اما این قصه‌ها از نظرگاه ساختاری هم دارای قابلیت­های درخور توجهی هستند. اصولا آنچه باعث ماندگاری آثار ادبی می‌شود؛ نه تنها محتوای سترگ که ساختار هنرمندانه آنهاست. در اغلب قصه‌های عامیانه فارسی، انواع کشمکش­های درونی و بیرونی به چشم می‌خورد: کشمکش بین انسان و انسان، انسان و جامعه، جامعه و جامعه، کشمکش انسان با طبیعت، کشمش انسان با خود و انسان با سرنوشت، اساس بسیاری از قصه‌های عامیانه فارسی است. قهرمان­های قصه‌های عامیانه فارسی در عمل و گفتار و توصیف تصویر می‌شوند، هر چند عموم آنها همچون یکدیگر سخن می‌گویند و این یکی از شاخصه‌های قصه‌های عامیانه فارسی و از تفاوت­های اصلی قصه‌های نوین امروز و قصه‌های فارسی عامیانه است، اما در هر حال قصه‌های عامیانه فارسی همواره از عنصر گفت و گوی موثر و پیش برنده سود می‌جویند و با این خصوصیت از روایت صرف دور می‌شوند.

گاه ویژگی قصه در قصه که بارها در قصه‌های ایرانی خود را نشان می دهد حوادث را پیچیده‌تر از سطح فهم متوسط مخاطبان نموده و این گونه تعقل و اندیشه مخاطب را به چالش می‌خواند.

قصه‌های عامیانه هر چند با عناصر ضد داستان خود همواره به مخاطب نهیب می‌زند که روایت­ها واقعیت ندارند اما با ایجاد علاقه‌مندی مخاطب نسبت به قهرمان­ها، وی را با بحران­ها همراه گردانده و به انتظار می‌نشاند.

اگرچه قسمت اعظم قصه‌های عامیانه به صورت شفاهی در میان مردم رواج دارد، با این حال بخشی از این جلوه‌های ادبیات عامه به صورت مکتوب هم در دسترس علاقه‌مندان آن قرار گرفته است. مطالعه ادبیات کهن نشان می‌دهد که بسیاری از قصه‌های عامیانه موضوع اصلی برخی کتب ادب کهن بوده است. وجه مشخصه همه این قصه‌ها و مثل‌های عامیانه، اتکای آنها به فرهنگ عامه و نامعین بودن آفریننده اولیه آنهاست. در این میان، به خصوص قصه‌های عامیانه، گونه‌های متنوعی از قصه‌های پریان، اسطوره‌ها، حکایت­های اخلاقی، افسانه‌های پهلوانان و حکایت­های مربوط به حیوانات را شامل می‌شود.

از متونی که در حال حاضر به آنها دسترسی داریم می‌توان به سندبادنامه اشاره کرد که ابتدا در دوره ساسانیان نگاشته شده و در دوره سامانیان تغییراتی به خود گرفته است. نسخه فعلی آن متعلق به قرن هفتم است، ابومسلم نامه از نسخه‌های مربوط به قرون چهارم و پنجم هجری(دوره غزویان) به دست ما رسیده است. سمک عیار از قرن ششم، اسکندرنامه از دوره صفویه و بالاخره امیرارسلان نیز از جمله قصه‌های عامیانه است که یادگار دوره ناصری(قاجار) به شمار می‌رود.

هر یک از این آثار به نوبه خود دارای قابلیت­های نمایشی در خور توجهی هستند. تبدیل آنها به یک نمایش رادیویی می تواند علاوه بر جذب شنونده به آشنایی وی با میراث کهن ایرانی کمک نماید. در این مجال برای نمونه قابلیت­های نمایشی اسکندرنامه بررسی می شود، باشد که این کوشش مقدمه‌ای باشد برای گرایش هر چه بیشتر به اقتباس از قصه‌های عامه.

اسکندرنامه

اسکندرنامه از قصه‌های عامیانه فارسی است که مبداً اولیه پیدایش آن معلوم نیست؛ اما قدیمی‌ترین نسخه آن مربوط به سال ۱۱۰۶ هجری قمری است و علیرضا ذکاوتی قراگوزلو، آن را با حفظ چارچوب و سبک لحن کلام خلاصه و ویرایش کرده است.

تنظیم کتاب هم فراتر از دوره صفویه نمی‌رود زیرا بارها به استفاده باروت در خلال جنگ‌ها اشاره می‌شود. دکتر محجوب استفاده از کوکنار و شیره و اشاره به رسم سخنوری را ـ که در عصر صفوی رواج داشته ـ هم از دیگر دلایل تألیف کتاب در عصر صفوی می‌داند.

در این کتاب، اسکندر ـ پادشاه مقدونی ـ ایرانی معرفی شده است تا شاید اندوه شکست هخامنشیان از یک بیگانه فراموش شود. این پادشاه در کسوت مسلمانی متعصب حاضر شده است که گاه دشمنانش را له مسلمان شدن فرا می‌خواند.(حکیم، بی‌نا، ص ۷۴) اسکندرنامه در این کتاب به عنوان ذوالقرنین معرفی شده و پس از چهارصد سال زندگی، روی در نقاب خاک می‌کشد و در سراندیب دفن می‌شود.

در اسکندرنامه، عیارانی چون مهتر نسیم عیار، لندهور بن سعدان، شبرنگ و … هر یک با آفرینش صحنه‌هایی خارق العاده جسارت و توانایی‌های عیاران را به نمایش می‌گذارند.

در این داستان چنین می‌آید که بهمن پسر اسفندیار وصیت می‌کند که پس از مرگ، دخترش همای جانشین او شود. همای پس از به قدرت رسیدن وضع حمل می‌کند و از او پسری متولد می‌شود. نوزاد را در صندوقی گذاشته و به دریا افکنند ـ همان صحنه‌ای که در افسانه‌های خدایان یونان هم آمده است ـ گازری به نام «ربیع» نوزاد را می‌یابد و با نام داراب بزرگ می‌کند. از آن سوی دختر حکیمی مصری پس از خوردن معجونی حامله شده و فیلقوز از او متولد می‌شود. فیلقوز در یافتن چهار گنج در خانه زنی به وزیر مصر کمک می‌کند و آنگاه جواهری از شاه می‌رباید و با حیله‌ای، خود جواهر مفقود شده را می‌یابد و آنگاه وزیر شاه مصر می‌شود. پس از مرگ شاه مصر، فیلقوز به پادشاهی می‌رسد. در این زمان قیصر روم از او باج خواهی می‌کند و فیلقوز نمی‌پذیرد که به جنگ میان آن دو می‌انجامد و در این جنگ قیصر روم شکست می‌خورد و فیلقوز پیروزمندانه وارد روم می‌شود.

فیلقوز سپس قصد ایران می‌کند و در جنگ با ایرانیان به فرماندهی