پاورپوینت کامل اشتباه میان ضرورت و آزادی به آسانی رفع نمی‌شود ۳۸ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل اشتباه میان ضرورت و آزادی به آسانی رفع نمی‌شود ۳۸ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل اشتباه میان ضرورت و آزادی به آسانی رفع نمی‌شود ۳۸ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل اشتباه میان ضرورت و آزادی به آسانی رفع نمی‌شود ۳۸ اسلاید در PowerPoint :

ای کاش آموزش و پرورش و فرزندان کشور ما بتوانند وقت و عمرشان را به بهترین وجه صرف کنند ولی این یک آرزوست

لفظ استاندارد از ده‌ها سال پیش لفظ آشنایی شده است اما از ورود آن در متون علوم انسانی زمان زیادی نمی‌گذرد. من نخستین‌بار آن را در حدود ۴۰ سال پیش در مقاله‌یی که در فرانسه تحت عنوان زندگی استاندارد در مجله اسپری چاپ شده بود، دیدم. نگرانی نویسنده این بود که اروپا دارد به تدریج از شیوه زندگی امریکایی تقلید می‌کند.

ای کاش آموزش و پرورش و فرزندان کشور ما بتوانند وقت و عمرشان را به بهترین وجه صرف کنند ولی این یک آرزوست

لفظ استاندارد از ده‌ها سال پیش لفظ آشنایی شده است اما از ورود آن در متون علوم انسانی زمان زیادی نمی‌گذرد. من نخستین‌بار آن را در حدود ۴۰ سال پیش در مقاله‌یی که در فرانسه تحت عنوان زندگی استاندارد در مجله اسپری چاپ شده بود، دیدم. نگرانی نویسنده این بود که اروپا دارد به تدریج از شیوه زندگی امریکایی تقلید می‌کند. در آن مقاله استاندارد قدری معنی منفی داشت. مشکل اختلاف در مورد لفظ استاندارد از آنجا ناشی می‌شود که گاهی درست در جای خویش قرار دارد و گاهی در جای مناسب نیست. در مواردی استاندارد لازم و ضروری است و در مواردی شاید بی‌وجه و زاید باشد و به این جهت مهم است که بدانیم چه چیز باید استاندارد شود و چه چیز را اصلا نمی‌توان استاندارد کرد و استاندارد کردنش ضرورت ندارد. این کار برای جهان توسعه‌نیافته و در حال توسعه بسیار دشوار است معهذا مشکل را رفع‌نشدنی نباید دانست. استاندارد متعلق به دنیای تکنولوژی و مربوط به تکنیک است. در گذشته اندازه و اعتدال بود اما استاندارد به معنی کنونی نمی‌توانست وجود داشته باشد. استاندارد در دنیای دقت ریاضی برای اندازه نگه داشتن و رعایت حد مطلوب و شایسته اشیا و کالاهای تکنیکی است. اکنون در صنعت و کشاورزی و تولید صنعتی استاندارد یک ضرورت است ولی مگر آموزش و تعلیمات از تکنولوژی جداست؟ مگر جامعه مجموعه اجزای غیر مستقل است؟ جامعه بشری یک امر به هم بسته و درهم‌پیچیده است و وحدت دارد. نه تکنولوژی از فرهنگ و آموزش جداست و نه سیاست از اینها استقلال دارد. جامعه خوب، جامعه‌یی است که در آن ثبات و هماهنگی و تناسب باشد. در چنین جامعه‌یی طبیعی است که به استاندارد و رعایت آن توجه شود و اگر در جایی کارها بر وفق موازین و به اندازه نیست آن را به حد استاندارد برسانند ولی مهم این است که میزان و استاندارد را از کجا باید آورد و چگونه می‌توان به آن رسید؟ اگر استاندارد حد قابل‌قبول است باید آن را در قیاس با حد مطلوب معین کرد بنابراین برای تعیین آن باید حد مطلوب را شناخت.

در این زمان همه کشورها چه پیشرو باشند چه پیشرو نباشند، با نظر به مرزهای دانش و تکنولوژی می‌توانند تصویر و تصوری از «حد قابل‌قبول» و «اندازه مناسب» داشته باشند. کشورهای توسعه‌نیافته معمولا مرحله‌یی از جهان توسعه‌یافته و صورتی از اشیای آن جهان را حد مطلوب می‌دانند و استاندارد خود را با آن می‌سنجند. این کشورها نه فقط تکنولوژی بلکه آموزش و پرورش خود را نیز با موازین جهان پیشرفته تنظیم می‌کنند. در مورد اشیای مصرفی تعیین استاندارد چندان دشوار نیست اما در فرهنگ و آموزش کار بسیار دشوار است. به عبارت دیگر آنچه تولید می‌شود و مصرف عام و جهانی دارد استاندارد کردنش آسان است اما در اموری مثل تعلیم و تربیت از شیوه مرسوم در یک کشور تقلید نمی‌توان کرد. به خصوص که استاندارد کردن آموزش با حزم و احتیاط بسیار باید صورت گیرد و عده‌یی از صاحبنظران تعلیم و تربیت نیز استاندارد در آموزش را به‌کلی بی‌وجه می‌دانند. معهذا لااقل در تدوین برنامه درسی مدارس ابتدایی و متوسطه، استاندارد یک ضرورت است که متاسفانه گاهی این ضرورت با کمال اشتباه می‌شود یعنی استاندارد کردن را غایت مطلوب و عین کمال می‌دانند و فکر می‌کنند چون استاندارد مهم است همه‌چیز باید استاندارد شود و اصلا نمی‌اندیشند که استاندارد از کجا آمده است و برای چیست؟

آموزش و پرورش در زمان قدیم استاندارد نبود، اما حالا ناچار باید استاندارد شود زیرا مدرسه برنامه مناسب می‌خواهد و درس‌ها باید به اندازه باشد (که البته در بسیاری از جاها و از جمله در کشور ما نیست) . امروزه همه باید باسواد باشند. اطلاعات معین داشته باشند. باید مشخص باشد که دانش‌آموزان چه درس‌هایی و چه اندازه باید بخوانند ولی این امر وقتی میسر است که بدانیم که غرض و غایت آموختن چیست؟ و چه چیزها را به چه کسانی می‌آموزیم و باید بیاموزیم؟ اگر این موارد را در نظر نیاوریم نمی‌توانیم برنامه و نظم آموزش داشته باشیم. هر کشوری باید برنامه‌اش را با توجه به امکانات خود تدوین کند و بداند چه می‌تواند بکند و چه باید بکند و به کجا باید برسد. آیا واقعا آموزش و پرورش ما کاری یا کوششی انجام داده‌ است که به استاندارد دست یابد؟ ما به خصوص در دهه‌های اخیر کوشش‌های بسیار برای رسیدن به یک برنامه متناسب و مناسب آموزش کرده‌ایم من و بعضی از همکارانم در حدود ۲۰ سال پیش پیشنهاد کردیم که برنامه درسی آموزش و پرورش تغییر کند. شورای عالی انقلاب فرهنگی و دولت هر چه در توان داشت برای «تغییر بنیادی نظام آموزش و پرورش» انجام داد اما نتیجه آن همه کوشش و حسن‌نیت چیزی درخور و شایسته نبود. به این جهت من پیشنهاد سابق را تکرار نمی‌کنم به خصوص که بیش از پیش می‌دانم که راه برنامه‌ریزی آموزش راه بسیار دشواری است و متصدیان آموزش و پرورش و دانشمندان ما طی مدتی قریب به ۱۰ سال کوشیدند و گرچه کوشش‌شان بی‌ثمر نبود به نتیجه‌یی که می‌خواستند نرسیدند. پس به اصل قضیه بازگردیم. مشکل بزرگ استاندارد در آموزش این است که از یک سو برای طلب علم و آموزش علوم نمی‌توان استاندارد قایل شد و اقتضای کمال این است که هیچ کس د