پاورپوینت کامل نامهای مانا مطبوعات ماندگار ۷۷ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل نامهای مانا مطبوعات ماندگار ۷۷ اسلاید در PowerPoint دارای ۷۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل نامهای مانا مطبوعات ماندگار ۷۷ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل نامهای مانا مطبوعات ماندگار ۷۷ اسلاید در PowerPoint :

تاریخ مطبوعات جهان وایران آموختنی‌های فراوان دارد. تورق صفحات مطبوعات پژوهشگران را به عرصه‌های گوناگون راهنمایی می‌کند و هم از این روست که کار دانشنامه‌نگاری در این حوزه نیز مانند سایر حوزه‌های علوم انسانی می‌تواند بستر مناسبی برای پژوهشهای پیرامونی باشد. مطبوعات ایران پر از نامهای اشخاص و جراید ماندگار است و رجال مطبوعاتی کشور فصل مشبعی از تاریخ این حوزه را به خود اختصاص داده‌اند.

تاریخ مطبوعات جهان وایران آموختنی‌های فراوان دارد. تورق صفحات مطبوعات پژوهشگران را به عرصه‌های گوناگون راهنمایی می‌کند و هم از این روست که کار دانشنامه‌نگاری در این حوزه نیز مانند سایر حوزه‌های علوم انسانی می‌تواند بستر مناسبی برای پژوهشهای پیرامونی باشد. مطبوعات ایران پر از نامهای اشخاص و جراید ماندگار است و رجال مطبوعاتی کشور فصل مشبعی از تاریخ این حوزه را به خود اختصاص داده‌اند. مردان و زنانی که در این عرصه به بهای عمر و گاه خون خویش بر راه روشن آزادگی در جراید کشور پای فشرده‌اند. در این میان هستند نامهای مانایی از اشخاص و جراید ماندگار که آن‌چنان به هم گره خورده‌اند که جداشدنی نیستند و از پس دهه‌ها هنوز هم در ملازمت با هم شناخته می‌شوند. این مختصر بر آن است تا به معرفی چند نمونه برجسته از این جراید و نام‌های ماندگار بپردازد.

۱ـ صور اسرافیل

مجله هفتگی است که به سال۱۳۲۵ق مطابق با ۱۹۰۷م در تهران طبع و منتشر شده است و ناشر این مجله میرزا جهانگیرخان شیرازی و ناشر دومش میرزا قاسم خان تبریزی و نویسنده عمده‌اش میرزا علی‌اکبر خان قزوینی مشهور به دهخدا یا «دخو» است (براون،۱۳۳۸: ۴۹۹)

شروع طبع‌نامه هفتگی «صور اسرافیل» به مدیریت میرزا جهانگیرخان شیرازی و میرزا قاسم خان تبریزی بود. صور اسرافیل از پر فروشترین جریده‌های عصر مشروطیت بود و به طور هفتگی گاه در ۸ یا ۱۰ صفحه به قطع رحلی با چاپ سربی منتشر می‌شد. اولین شماره آن در ربیع‌الاخر۱۳۲۵ق، نه ماه پس از صدور فرمان مشروطیت و آخرین شماره آن در جمادی الاخر۱۳۲۶ سه روز قبل از بمباران مجلس منتشر شده است. پس از آن میرزا جهانگیرخان دستگیر و در ۳۴ سالگی (صور اسرافیل، دور دوم، شماره سه: ۴) به قتل رسید و دهخدا و میرزا قاسم خان جان به در بردند.(بامداد،۱۳۸۷: ۲۸۳)

در آن زمان دهخدا به اروپا رفت و در آنجا توانست سه شماره از صور اسرافیل را با کمک معاضدالسلطنه پیرنیا به همان سبک گذشته منتشر نماید ولی با وجود مشکلات بسیار به تعطیلی انجامید.(نک، صوراسرافیل، دوره کامل، ۱۳۶۱: مقدمه) نقش دهخدا در غنای مطالب صور اصرافیل و اقبال مردم به این جریده انکار نکردنی است و احمد کسروی معتقد است مطبوعات دوره مشروطه نتوانستند مورد اقبال عامه قرار گیرند و «روزنامه صوراسرافیل در این زمینه از آنها جدا می‌بود و به آرزوهای مردم تا اندازه‌ای نزدیک می‌آمد و در پیشامدها پا به میان نهاده و گفتارها می‌نوشت.» (کسروی، ۱۳۹۰: ۲۷۷) گردانندگان صوراسرافیل به ویژه میرزا جهانگیرخان و دهخدا علاوه بر انتشار صوراسرافیل به فعالیتهای سیاسی نیز اشتغال داشتند و لااقل عضو یکی از انجمن‌های انقلابی و تندروی پایتخت بودند.(صوراسرافیل، دوره کامل، مقدمه)

صوراسرافیل از روزنامه‌های مهمی است که در آغاز مشروطیت ایران تأسیس شده و با مسلک و روش انتقادی خود کمک بزرگی به بیداری ایرانیان نموده است.(رابینو،۱۳۸۰: ۱۸۹) میرزا جهانگیرخان از آزادیخواهان بنام ایران و مردی پرکار و زحمتکش و سرسخت بود. او در جنبش آزادیخواهی رنج فراوان برد و پس از پیدایش مشروطه، روزنامه صوراسرافیل را به راه انداخت…( آرین‌پور، ۱۳۸۷،ج۲: ۷۷)

از زمانی که صوراسرافیل منتشر شد و پس از آن، نام میرزا جهانگیرخان شیرازی و نیز میرزا قاسم‌خان تبریزی به «صوراسرافیل» شهرت یافتند و در منابع مختلف اغلب از آ‌نها به همین نام یاد می‌شود که از آن جمله می‌توان اشاره کرد به مقدمه‌ای که سال ۱۳۶۱ش بر مجموعه شماره‌های صوراسرافیل که تحت عنوان «مجموعه متون و اسناد تاریخی» (کتاب پنجم) که از سوی نشر تاریخ ایران انتشار یافته است، آنجا که می‌نویسد: «نک! یاد شهیدی از شهیدان، میرزا جهانگیرخان صوراسرافیل. وین دفتر، آن نغمه دمیده به صور، بازمانده یادگاری به جان بافته و به خون سرشته، سند رادمردی آن عاشق سر باخته و…(همانجا)

رابینو در کتاب روزنامه‌های ایران می‌نویسد: در ۲۲ جمادی‌الاول۱۳۲۶ بود که صوراسرافیل(میرزا جهانگیرخان) را قزاقهای محمدعلی شاه دستگیر کرده و به باغشاه بردند و در۲۴ همان ماه در همان مکان او را با طناب خفه کردند.(رابینو، ۱۳۸۰: ۱۹۱) سیدحسن تقی‌زاده گفته است: در اوایل سال ۱۳۲۵قر۱۲۸۶ش میرزاقاسم خان تبریزی که بعدها به صور اسرافیل معروف شد، در دستگاه درباری مظفر‌الدین شاه جزو اداره امین حضرت بود. چون در حوزه مشروطه‌طلبان در آمده بود، به خیال تأسیس یک روزنامه با سرمایه خود برآمد.(اتحاد، ۱۳۸۲: ۲۷۲)

در «فرهنگ اعلام سخن» ذیل واژه صوراسرافیل چنین آمده ‌است: «میرزا جهانگیرخان شیرازی آزادیخواه و روزنامه‌نویس ایرانی، مؤسس و مدیر روزنامه صوراسرافیل و… بود.» و ذیل صوراسرافیل نیز آمده است: «میرزا قاسم‌خان، آزادیخواه و روزنامه‌نویس ایرانی، با همکاری میرزا جهانگیرخان صوراسرافیل و علی‌اکبر دهخدا روزنامه صوراسرافیل را منتشر می‌کرد.» (انوری، ۱۳۸۷: ۱۱۷۸) در مجموعه پژوهشگران معاصر ایران آنجا که از سبک شعر پروین اعتصامی یاد می‌شود، چنین می‌خوانیم: «اینکه غالب مسمط‌های دیوان پروین وزن و لحن مسمط مرثیه‌گونه‌ای را دارد که دهخدا به یاد جهانگیرخان صوراسرافیل گفته است..»(اتحاد، ۱۳۸۲: ۳۳۱) دهخدا در بخشی از خاطرات خود، در مجموعه گفتارهای ادبی و اجتماعی، داستانی از آغاز همکاری خود با نشریه صوراسرافیل را نقل می‌کند که به اتفاق میرزاجهانگیرخان برای دیدن میرزاقاسم خان تبریزی می‌روند و عنوان این خاطره را طرح دوستی با صوراسرافیل یعنی میرزاقاسم خان گذاشته است.(نک. قاسمی، ۱۳۸۳: ۹۶)

این نمونه‌ها گویای این واقعیت است که امروزه نام صوراسرافیل با نام این دو تن یعنی میرزا جهانگیر خان شیرازی و میرزا قاسم خان تبریزی به ویژه اولی آن چنان به هم آمیخته که جدا ناشدنی هستند و هرگاه اراده بر یکی شود، دیگری نیز ناخودآگاه به یاد می‌آید مگر آنکه توضیح داده شود.

۲ـ نسیم شمال

روزنامه چاپ رشت و تهران که در تاریخ ۱۳۲۵قر۱۹۰۷م به مدیریت سید اشرف‌الدین گیلانی قزوینی منتشر می‌شد. این روزنامه به گفته براون یکی از بهترین روزنامه‌های ادبی خصوصاً محتوای اشعار جدی و هجو آن است.(نک.براون، ج،۳، ۱۳۳۸: ۱۱۶) این روزنامه در دوم شعبان ۱۳۲۵ق در رشت تاسیس گردید(رابینو،۱۳۸۰: ۲۵۰) که معمولاً در چهار صفحه به قطع وزیری و با چاپ سربی در رشت مطبعه عروه‌الوثقی طبع گردیده است. نسیم شمال روزنامه‌ای است ادبی و مندرجات آن اشعاری است اثر طبع مدیر روزنامه‌(اشرف‌الدین حسینی) انتقادی که به عنوان ادبیات چاپ شده است… پس از آمدن اشرف‌الدین به تهران، روزنامه نسیم شمال در سال ۱۳۳۳ق در این شهر پا به دایره انتشار گذاشت. سبک مندرجات روزنامه نسیم شمال در تهران نیز مانند رشت، انتقاد از اوضاع به زبان شعر است و بیشتر مطالب آن را اشعار فکاهی و غیرفکاهی در موضوعات مختلف تشکیل می‌دهد…

نسیم شمال تا اواخر سال چهاردهم و از سال پانزدهم که مصادف با مرگ مرحوم اشرف‌الدین بوده روزنامه به صاحب امتیازی و مدیر مسئولی حریرچیان و سردبیری حریرچیان ساعی انتشار یافته است. اشرف‌الدین در اواخر عمر گوشه‌گیری انتخاب نمود و در یکی از حجرات مدرسه تهران مسکن گرفت… و در فروردین ۱۳۱۳ در تهران بدرود زندگی گفت… از ابتدای دوره انتشار بعد از سید اشرف در تمام شماره‌های این شعر زیر اسم روزنامه چاپ شده: به یاد اشرف دین سید ستوده‌خصالر مشام خویش معطرکن از نسیم شمال. (نک. صدر هاشمی، ج۴، ۱۳۳۸: ۲۹۹و۳۰۰)

با اینکه روزنامه نسیم شمال تا سالها پس از مرگ سید اشرف به انتشار خود ادامه داد، اما نام نسیم شمال با نام سید اشرف‌الدین حسینی گیلانی (یا قزوینی) آن‌چنان گره خورده است که گویی خود او نسیم شمال است و نسیم شمال هم جز او نیست. شواهد زیر این نظر را تأیید خواهد کرد:

رابینو درباره اشعار سید اشرف‌الدین می‌نویسد: «اشعار نسیم شمال همه‌اش شیوا و روان و دارای صنعت سهل و ممتنع است.» (رابینو۱۳۸۰: ۲۵۰) و همو می‌نویسد: «نسیم شمال در شماره ۳۰ مورخ ربیع‌الاول سال ۱۳۲۸ درباره اینکه دوستی گرگ و گوسفند (محمدعلی شاه و ملت) محال است، گفت: رفع نقاب شیخنا می‌شود و نمی‌شود ر شاخ نفیر کرنا، می‌شود و نمی‌شود و…» (همان: ۲۵۱) و یا می‌نویسد: «نسیم شمال به مناسبت مخالفت علنی شاه با مشروطیت با وجود وعده‌های صریحی که برای افتتاح مجدد پارلمان داده … که منظور سید اشرف است.» (همانجا)

در مجموعه پژوهشگران معاصر می‌خوانیم:‌نامه هفتگی ملانصرالدین چاپ قفقاز به قدری دلنشین خوانندگان ایرانی و سرمشق شاعران متجدد ما بود که حتی غالب منظومه‌های اشرف‌الدین (نسیم شمال) ترجمه‌گونه‌ای از اشعار صابر شاعر قفقازی است. (اتحاد، ج. ۳، ۱۳۸۳: ۳۴۲) در فرهنگ اعلام سخن نام نسیم شمال به اشرف‌الدین حسینی گیلانی ارجاع داده شده است.(انوری، ۱۳۸۷: ۲۱۸۱) و در همین فرهنگ ذیل نام اشرف‌الدین حسینی گیلانی آمده است: «روزنامه‌نگار و شاعر ایرانی متخلص به ساعی، معروف به نسیم شمال.» (همان :۱۹۲) مجموعه‌ای از اشعار سید اشرف که در سال ۱۳۴۳ق در بمبئی منتشر شده و در سال ۱۳۵۶ش در تبریز تجدید چاپ شده، با نام نسیم شمال به زیور طبع آراسته شده است. (نسیم شمال، ۱۳۴۳ق)

فرامرز طالبی درخاطره‌ای با عنوان «سنگ قبر سیداشرف‌الدین» نقل می‌کند و مطلب را این‌گونه آغاز می‌نماید: «نسیم شمال یکی از کسانی بود که هیچ‌گاه یادش از ذهن مرحوم فخرایی دور نمی‌شد و…» (قاسمی، ۱۳۸۳: ۱۷۳) دهخدا در ذیل واژه نسیم شمال چنین آورده است: «اشرف‌الدین حسینی (سید…) فرزند سید احمد قزوینی. از شاعران و روزنامه‌نویسان صدر مشروطیت است.» در مجموعه اثرآفرینان که مشتمل بر زندگینامه نام‌آوران فرهنگی ایران است، در بخشی از مدخل سید اشرف‌الدین حسینی قزوینی گیلانی آمده است: «اشعارش ضمن فکاهی بودن، جنبه طنز و انتقادی داشت. در حقیقت سید اشرف‌الدین در نظم فارسی راهی گشود که تا قبل از او کمتر به آن توجه داشتند. گویا در اواخر عمر به جنون مبتلا شد و دستاویزی شد تا او را به تیمارستان انداختند. نسیم شمال در فقر و تنگدستی درگذشت.»(نصیری، ۱۳۸۴ ج ۱: ۲۵۵) بر این اساس می‌بینیم که نام سید اشرف و نسیم شمال در همه جای یکی شده است و تفکیک آنها سخت است مگر در موقع جمع شدن آنها کنار هم.

۳ ـ گل آقا

مجله فکاهی، سیاسی، اجتماعی و اقتصادی گل‌آقا به صاحب امتیازی و مدیر مسئولی کیومرث صابری فومنی در تاریخ ۷ر۲ر۱۳۶۶ مجوز خود را از هیأت نظارت بر مطبوعات دریافت کرد. بعدها ماهنامه گل‌‌آقا در ۲۴ر۴ر۱۳۷۰ و سالنامه گل‌آقا در ۲۶ر۱۲ر۱۳۷۰ مجوز دریافت کردند. (فهرست جامع مطبوعات کشور، ۱۳۹۱: ۴۲۷)

صابری فومنی متولد ۱۳۲۰ش در صومعه‌سرا مشهور به «گل‌آقا»، روزنامه‌نگار و طنزپرداز، از دانشگاه تهران در رشته علوم سیاسی دانشنامه کارشناسی گرفت و سپس موفق به اخذ کارشناسی ارشد در رشته ادبیات فارسی از دانشگاه ادبیات و علوم‌انسانی دانشگاه تهران شد. صابری از سال ۱۳۴۵ با نشریه توفیق همکاری و با نامهای مستعاری چون «گردن‌شکسته فومنی، میرزاگل، عبالفانوس، ابوالپیاده، لوده، ریش سفید، گل‌آقا، مش رجب، غضنفر، شاغلام و ممصادق» مطلب نوشت. سالها عهده‌دار ستون معروف و پرطرفدار «دو کلمه حرف حساب» در روزنامه اطلاعات بود.

صابری در سال ۱۳۶۹ نشریه گل‌آقا را تأسیس کرد و بیشتر توفیقیان را همچون ابوتراب جلی، حسین گلستانی، محمدعلی گویا، مرتضی فرجیان، ابوالقاسم حالت، محمد شاپور و چندتن دیگر را به همکاری فرا خواند و برای اغلب آنها بزرگداشت گرفت. به گفته خود او در طنزس