پاورپوینت کامل به یاد یک عالم مغربی ایران دوست ۳۹ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل به یاد یک عالم مغربی ایران دوست ۳۹ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل به یاد یک عالم مغربی ایران دوست ۳۹ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل به یاد یک عالم مغربی ایران دوست ۳۹ اسلاید در PowerPoint :

دو روز پیشتر مطلع شدم عالم و دیپلمات برجسته و معروف مغرب، آقای عبدالهادی التازی مدتی قبل زندگانی را بدرود گفته است. ایشان را از نزدیک می‌شناختم و در ایام مأموریتم در این کشور در سالهای ۸۵ـ۱۳۸۲، پیوسته با وی ارتباط داشتم؛ ارتباطی که جنبه خانوادگی هم داشت.

دو روز پیشتر مطلع شدم عالم و دیپلمات برجسته و معروف مغرب، آقای عبدالهادی التازی مدتی قبل زندگانی را بدرود گفته است. ایشان را از نزدیک می‌شناختم و در ایام مأموریتم در این کشور در سالهای ۸۵ـ۱۳۸۲، پیوسته با وی ارتباط داشتم؛ ارتباطی که جنبه خانوادگی هم داشت.

در طول سالهای فعالیت دیپلماتیکم در میان سفرای عرب کمتر کسی را در سطح علمی او، و نیز علاقه‌مندی‌ مفرطش به یادگیری، یافته بودم. ضمن آنکه فردی بود آزاده و بدون تعصب. حقیقت را می‌پذیرفت و بدان اعتراف می‌کرد و هیچ‌گاه در مقام محاجّه و ردّ آن نبود.

عمده فعالیت دیپلماتیک وی به عنوان سفیر در عراق بود که دو بار در سالهای دهه ۶۰ و اوائل ۷۰ میلادی در آنجا مأموریت داشت. مدتی هم سفیر کشورش در لیبی و امارات بود و دو ماه پس از پیروزی انقلاب در ایران، به عنوان سفیر اعزام شد که بیش از یک سال به طول انجامید. اما به رغم این اقامت نسبتاً کوتاه و مشکلات مختلف پس از پیروزی انقلاب، او خاطره بسیار مثبتی از ایران و فرهنگ و هنر و تمدنش داشت و آن را صریحا بیان می کرد و پیوسته با اعجاب بدان و به فرآورده‌های علمی و دینی‌اش می‌نگریست. و آنچنان مسحور اصفهان بود که نام یکی از دخترانش را «اصفهان» گذاشت!

مناسب است ویژگیهای وی با توجه به ویژگیهای کشور مغرب بیان شود. این نکته به فهم بهتر وی کمک می‌کند، خصوصاً که ما امروزه به فهم درست و همدلانه همسایگان دور و نزدیک‌مان نیاز داریم. بخش مهمی از مشکلات منطقه ما به دلیل نبود همین شناخت صحیح و از درون برآمده است.

۱ـ فرهنگ و جامعه و حتی سیاست مغرب عمیقاً متأثر از موقعیت جغرافیایی اوست. در منتهی الیه غرب اسلامی و در نزدیکترین نقطه به قاره اروپا. مغرب به اعتباری ادامه اسپانیا و اندلس و شبه‌جزیره ایبریادر قاره افریقاست و متقابلاً اسپانیا، و حتی پرتغال، ادامه مغرب است در قاره اروپا. این تأثیر و تأثر به نوعی دیگر بین این کشور و فرانسه و بین این کشور و عموم کشورهای غرب افریقا، مخصوصاً فرانسه‌زبانهایش، وجود دارد تا آنجا که می‌توان گفت اصولاً اسلام این کشورها، اسلامی مغربی است.

این ارتباط طبیعتاً بین این کشور و مشرق اسلامی هم وجود داشت و دارد و قوی‌تر و عمیق‌تر از ارتباطهای دیگر اوست. مهم این است که این مجموعه شرایطی بسیار استثنایی در آن ایجاد کرده است. مضافاً که ساکنان مغرب عرب و بربر و ترکیبی از این دو هستند و بربرهایش سه گروه بزرگ و تا حدودی متفاوت را تشکیل می‌دهند و این بر غنای فرهنگی و تمدنی‌اش می‌افزاید.

مسئله صرفاً نفوذ فرهنگی و تمدنی و دینی و نژادی نیست، ویژگیهای استثنائی یادشده اصولاً اخلاق و رفتار و منطق تحولات اجتماعی و سیاسی مغربیان را به گونه‌ای خاص درآورده است که عموماً برای بیگانگان نامفهوم و احیاناً مبغوض است. و اتفاقاً همین خصوصیت است که قوام هویتی و ثبات اجتماعی و سیاسی و تداوم فرهنگی آنان را موجب شده است.

۲ توده وسیعی در این کشور از بی‌سوادی رنج می‌برند که با توجه به اقدامات سالیان اخیر، تعدادشان کاهش فراوانی یافته است؛ اما به دلائل مختلف، نخبگان فرهنگی مغرب به لحاظ کیفی، از بهترین‌ها در جهان عرب و بلکه در دنیای مسلمانان هستند. دلیل اصلی این جریان، به نکاتی راجع می‌شود که به اجمال توضیحش گذشت و البته بخشی از آن نیز به کیفیت مدرنیزاسیون مغرب از دهه ۶۰ به بعد بازمی‌گردد که پیوسته بر «اصالت» و «معاصرت» تأکید داشته است. اصولاً یکی از دغدغه‌های نظام حاکم، ترکیب بین «سنت» و «تجدد» بوده است، در حالی که عموم رهبران عرب، خاصه ترقی‌خواهانش، بر تجدد و نفی سنت تأکید داشته‌اند. مدرنیزاسیونی که گاهی از نوع سوسیالیستی و کمونیستی آن بوده است و گاهی به سبک آمریکایی و غربی آن.

احتمالاً همین جریان است که موجب برجستگی رمان‌نویسان فرانسه‌زبان مغربی در مجموع ادبیات فرانسه شده است. آمیزش و ترکیب دو فرهنگ و تمدن مختلف هنگامی نوآور و خلاقانه می‌شود که هر دو بدون فرونهادن اصالت خود به فعل و انفعال بپردازند. تا آنجا که مسئله به ادبیات بازمی‌گردد، عموم جهان سومیان آشنای با ادبیات اروپایی، صرفاً به تقلید از آنان می‌پردازند و نه ایجاد سنتز و ترکیبی بین میراث خویش و میراث اروپاییان.

شاید به همین علت باشد که آنان هنگامی که آداب و رسوم و فرهنگ و واقعیت‌های تاریخ و جامعه خویش را حتی در آنجا که تلخ و رنج‌آور است، توضیح می‌دهند دیدگاهی تحقیرآمیز نسبت بدان ندارند. این جریان را حتی در بین گرایشهای غرب‌گرا و فرانکوفون داخل مغرب هم می‌توان دید. حال آنکه مسئله در بخشهای دیگر شمال افریقا این گونه نیست و با لحنی تیز و تند از گذشته انتقاد می‌کنند.

البته موضوع تنها ادبیات و رمان نیست، هنر آنها به‌ویژه در آنجا که انتقادی است نیز چنین است. کمتر اثر هنری ارزشمندی می‌توان یافت که از زاویه‌ای تحقیرکننده و تخریب‌کننده پدیده‌ای اجتماعی و فرهنگی را به نقد کشیده باشد.

۳ آقای تازی از جمله همین نخبگان بود. او اهل فاس بود و در نوجوانی به حلقات درس حوزه قدیمی قرویین وارد شد و علوم اسلامی رایج در آن ایام را فراگرفت و سپس به فعالیتهای اجتماعی و سیاسی پرداخت. و بعدها تحصیلات دانشگاهی خود را آغاز کرد و به پایان رسانید.

او در درجه نخست مورخ بود و تخصص اصلی‌اش تاریخ سیاسی کشورش بود که آن را در دوازده جلد نگاشت؛ اما چنان‌که گفتیم، با علوم اسلامی در مفهوم عام آن آشنا و بلکه کاملاً آشنا بود و با اعجاب به کتابهای دینی تألیف‌شده در ایران می‌نگریست و آن را صریحاً بیان می‌کرد و حتی برای معرفی آنها مقاله می‌نوشت و به مجامع علمی عرضه می‌داشت.

نقل می‌کرد که در ایام سفارتش در عراق، به نجف می‌رود و سراغ عالم بزرگ شهر را می