پاورپوینت کامل پوشاک زنان در دوره اسلامی از ابتدا تا حمله مغول ۲۷ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل پوشاک زنان در دوره اسلامی از ابتدا تا حمله مغول ۲۷ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل پوشاک زنان در دوره اسلامی از ابتدا تا حمله مغول ۲۷ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل پوشاک زنان در دوره اسلامی از ابتدا تا حمله مغول ۲۷ اسلاید در PowerPoint :

تحقیقات در زمینه پوشاک دوره­ امویه به علت فقدان آثار به جای مانده با مشکل روبه رو است. بعلاوه بسیاری از آنچه که باقی است، صرفاً نمادین بوده و بیانگر آنچه که حقیقتاً پوشیده می ­شده، نیست. با این حال شواهدی هست مبنی بر آنکه از شیوه پوشش اواخر دوران ساسانیان در ایران برای مدت زمانی پس از ورود اسلام، کماکان استفاده می ­شد. آنچه که به عنوان سند و مدرک، نمونه ­هایی از تن­پوش ایرانیان را در قرون اولیه­ اسلامی می ­نمایاند، اسناد نقاشی مانوی و دیوارنگاره­ های سغدی در پنجیکنت در حوالی سمرقند و یا پارچه هایی که بر روی آن­ها نقش تن­پوش ایرانیان تا حدودی مشخص شده و با مقایسه با بشقاب­ های فلزی دوره ساسانی وجه مشترکی را می ­توان میان آن­ها تشخیص داد و نتیجه گرفت که تن­پوش ایرانیان در دوران اولیه اسلامی همان تن پوش عصر ساسانی بوده است (غیبی،۱۳۸۵: ۲۸۹). در نقاشی ­های دیواری و مینیاتورهای مانویان در تورفان چین نمونه­ هایی از پوشاک ایرانیان را در دوران پس از ساسانیان تا قرن نهم میلادی می ­توان یافت.

تحقیقات در زمینه پوشاک دوره­ امویه به علت فقدان آثار به جای مانده با مشکل روبه رو است. بعلاوه بسیاری از آنچه که باقی است، صرفاً نمادین بوده و بیانگر آنچه که حقیقتاً پوشیده می ­شده، نیست. با این حال شواهدی هست مبنی بر آنکه از شیوه پوشش اواخر دوران ساسانیان در ایران برای مدت زمانی پس از ورود اسلام، کماکان استفاده می ­شد. آنچه که به عنوان سند و مدرک، نمونه ­هایی از تن­پوش ایرانیان را در قرون اولیه­ اسلامی می ­نمایاند، اسناد نقاشی مانوی و دیوارنگاره­ های سغدی در پنجیکنت در حوالی سمرقند و یا پارچه هایی که بر روی آن­ها نقش تن­پوش ایرانیان تا حدودی مشخص شده و با مقایسه با بشقاب­ های فلزی دوره ساسانی وجه مشترکی را می ­توان میان آن­ها تشخیص داد و نتیجه گرفت که تن­پوش ایرانیان در دوران اولیه اسلامی همان تن پوش عصر ساسانی بوده است (غیبی،۱۳۸۵: ۲۸۹). در نقاشی ­های دیواری و مینیاتورهای مانویان در تورفان چین نمونه­ هایی از پوشاک ایرانیان را در دوران پس از ساسانیان تا قرن نهم میلادی می ­توان یافت. آنچه که از مطالعه کتاب ­های مورخان و دانشمندانی چون ابن خلدون (قرن نهم ه.ق.)، ابن اثیر (قرن ششم ه. ق.)، دزی[۱] و دیگران حاصل می ­شود، این است که زنان در شکل ظاهری لباس، چون چادر و مقنعه و غیره از رنگ سیاه استفاده می ­کردند و در برخی کتاب ­ها نیز از برنس سراسری که تمام بدن را در بر می­ گرفت به عنوان پوشش رویی زنان سخن به میان آمده است (همان: ۲۸۴). برای یافتن نوع تن پوش زنان در دوره عباسیان شاید بتوان به تصاویر بافته­ های قبطی قرن ششم میلادی و بخشی از دیوار­نگاره­­ بالالیق تپه مربوط به سده­ هفتم و برای زنان عادی به تصویر زن گوساله بر دوش، یکی از دیوار­نگاره­ های قصر جوسق ­الخاقانی در سامره استناد کرد که نزدیک ­ترین مدرک بعد از دوره­ ساسانیان به اوایل دوره­ عباسیان می ­باشد. زیرا در این تصویر مشخصات تن­پوش ­های زنان دوره­ عباسی را آن گونه که نویسندگانی چون طبری (قرن سوم ه.ق.)، دزی و دیگران وصف کرده ­اند مشاهده می­ کنیم. پیراهن و شلوار ساده این زن که در قرن سوم هجری روی دیوار نقاشی شده هم اکنون در بسیاری از روستاهای ایران رواج دارد؛ زنان روستایی ما به ویژه به هنگام کار در مزارع بیشتر از چنین پیراهن و شلواری استفاده می­ کنند. البته توجه داشته باشیم که در این تصاویر، نقشی از برنس­ های سراسری و مقنعه و چادر دیده نمی ­شود و تنها می ­توان به پیراهن و فرم یقه­ آن و پوشش سر اکتفا کرد. ولی بعد از سده­ های سوم و چهارم، پوشاک زنان ایرانی تا پایان فرمانروایی عباسیان همان پوشش دوره­ سامانی تا ایلخانیان می ­باشد(همان: ۲۸۵). در دوره ­های متأخرتر یعنی در زمان سامانیان در طرح پارچه­ هایی که در ری کشف شده، نمونه­ بارزی از پیراهن یک اشرافی را می­ توان یافت. اگر آن­ها را با تن­پوش زن گوساله بر دوش در همین بخش مقایسه کنیم، می ­بینیم اصل برش پیراهن ها یکی است: تونیک یا پیراهن تا زیر زانو. تنها تفاوت آن­ها در تزیینات پیراهن و دم آستین گشاد و بازوبندها است (همان: ۳۳۸-۳۳۹). در