پاورپوینت کامل اخلاق سیاسی امام موسی صدر ۵۵ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل اخلاق سیاسی امام موسی صدر ۵۵ اسلاید در PowerPoint دارای ۵۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل اخلاق سیاسی امام موسی صدر ۵۵ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل اخلاق سیاسی امام موسی صدر ۵۵ اسلاید در PowerPoint :

چرا امام موسی صدر در کشوری غریب، در سنین جوانی و بالأخص طی آن مدت کوتاه به مقبولیت عامه دست یافت؟ چرا شیعیان لبنان ایشان را علی (ع) نامیدند، سنیان عُمرش خواندند و مسیحیان به مسیح (ع) تشبیهش کردند؟

چرا امام موسی صدر در کشوری غریب، در سنین جوانی و بالأخص طی آن مدت کوتاه به مقبولیت عامه دست یافت؟ چرا شیعیان لبنان ایشان را علی (ع) نامیدند، سنیان عُمرش خواندند و مسیحیان به مسیح (ع) تشبیهش کردند؟

یادداشت پیش رو به قلم دکتر محسن کمالیان است که در پرونده ای در باب شخصیت امام موسی صدر در نشریه الکترونیکی اخوت منتشر شده است؛

پاورپوینت کامل اخلاق سیاسی امام موسی صدر ۵۵ اسلاید در PowerPoint

چرا امام موسی صدر در کشوری غریب، خصوصاً در سنین جوانی و بالأخص طی آن مدت کوتاه به مقبولیت عامه دست یافت؟ چرا شیعیان لبنان ایشان را علی (ع) نامیدند، سنیان عُمرش خواندند و مسیحیان به مسیح (ع) تشبیهش کردند؟ چرا سالها سال پس از ربودن آن بزرگوار به دست رژیم قذافی، سالروز وقوع این حادثه تنها مناسبت ملی مشترک در میان تمامی پیروان ادیان و مذاهب لبنان است؟

رهبران موفق جوامع بشری انسان هایی بودند که دل های مردم را به تسخیر در آوردند. رهبرانی موفق شدند در جامعه حرکت و تحول ایجاد کنند، که با روح و روان مردم ارتباط برقرار کردند. اعراب بادیه نشینی که به دست حضرت رسول (ص) ایمان آوردند، اول از همه قلب های خود را به روی آن حضرت باز کردند، پس از آن دعوت ایشان را لبیک گفتند. مردم خوب ما که در انقلاب اسلامی به دفاع از آرمان های امام راحل برخاستند، پیش از هر چیز مهر آن عزیز را در دل خود جای دادند، و پس از آن دعوت ایشان را پذیرا شدند. نه پیامبر اسلام، نه امام راحل و نه هیچ یک از رهبران بزرگ جوامع انسانی، هرگز از مردم نخواستند که چون مشروعیت دارند، آن ها را مورد تبعیت قرار دهند. رمز موفقیت همه این بزرگان اول در مقبولیت آنان بوده است، و سپس در مشروعیت آنان.

بدون تردید اخلاق سیاسی که مردم داری بخشی از آن است، از شروط لازم کسب مقبولیت است. کسانی مقبولیت عامه یافتند و توانستند آن را در دوران حیات و پس از خود حفظ کنند، که در تعامل با مردم و جامعه به اصول اخلاقی پایبند بودند. چرا امام موسی صدر در کشوری غریب، خصوصاً در سنین جوانی و بالأخص طی آن مدت کوتاه به مقبولیت عامه دست یافت؟ چرا شیعیان لبنان ایشان را علی (ع) نامیدند، سنیان عُمرش خواندند و مسیحیان به مسیح (ع) تشبیهش کردند؟ چرا سالها سال پس از ربودن آن بزرگوار به دست رژیم قذافی، سالروز وقوع این حادثه تنها مناسبت ملی مشترک در میان تمامی پیروان ادیان و مذاهب لبنان است؟ چرا امیل لحود رئیس جمهور لبنان در دیدار با اعضای کمیته پیگیری سرنوشت آن عزیز، تمامی لبنان را در برابر خود حس نمود؟ بدون شک یکی از مهم ترین عوامل مقبولیت امام صدر اخلاق سیاسی ایشان بود، که جلوه هایی از آن به فراخور حال جامعه امروز ما در این مقاله مورد بررسی قرار گرفته است. باشد تا به قول مرحوم آیت الله شیخ آقا بزرگ تهرانی به خود آییم، و تمامی فعالان سیاسی مذهبی و خصوصاً مسئولان عزیز ما، «با دیدن قلبی بزرگ، صاحب قلب هایی بزرگ تر شوند.»

۱. بزرگواری با مخالفان

مرحوم آیت الله احمدی میانجی روزی در تجلیل از امام صدر و شهید بهشتی مطلبی عنوان فرمودند که مضمون آن از این قرار است: «در میان بزرگان ما کسانی به حق نزدیک تر بوده اند، که تعداد دشمنان آنان فزون تر بوده است.»

حقیقت آن است که امام صدر مخالفان سیاسی فراوانی داشت، که بار ها و بار ها تا مرز دشمنی، هتک حرمت، ترور شخصیتی و حتی فیزیکی آن بزرگوار پیش رفتند. کامل اسعد و کاظم الخلیل آخرین زعمای معروف شیعه، پیر جمیل و کامیل شمعون و سلیمان فرنجیه از رهبران راستگرای فالانژیست، کمال جنبلاط و جرج حاوی از رهبران چپگرای جبهه ملی، جرج حبش و احمد جبرئیل و ابونضال از رهبران جبهه الرفض فلسطینی، ابوایاذ و ابوصالح و ابوموسی از جنبش فلسطینی فتح، منصور قدر و سر سپردگان رژیم شاه از یک سو و بالاخره جلال الدین فارسی و محمد منتظری و طیفی از اطرافیان حضرت امام از سوی دیگر، نمونه هایی از مخالفان سرسخت امام صدر در لبنان بودند.

اگر چه دشمنی هایی که با امام صدر صورت گرفت کماً و کیفا کم نظیر بوده است، اما آنچه به حقانیت ایشان عظمت بخشید، بدون تردید سیره آن بزرگوار در برخورد با مخالفان بوده است. امام صدر به رغم برخورداری از تمامی لوازم مقبولیت و مشروعیت و قدرت در کشور لبنان، هرگز درصدد حذف، سرکوبی و حتی انزوای مخالفان خود بر نیامد. امام صدر نه تنها مخالفان خود را به زندان نینداخت، نه تنها برای آنان پرونده سازی نکرد، نه تنها می دان فعالیت آنان را محدود نساخت، نه تنها حرمت و کرامت آنان را مورد تعرض قرار نداد، و نه تنها مردم و دوستداران خود را علیه آنان تحریک نکرد، بلکه هر قدر دشمنی آنان شدت می یافت، مهر و محبت ایشان به آنان فزون تر می گشت. امام صدر اگر چه قانونمند بود و همگان را به آن دعوت می کرد، اما گسترش و تعمیق فرهنگ مهر و محبت میان مردم را حتی بر قانومندی نیز مقدم می شمرد.

کامل سعد آخرین زعیم فئودال سنتی شیعه در لبنان بود که از روز ورود امام صدر به آن کشور تا روز ربودن، با تمام قوا علیه ایشان مبارزه کرد. امام صدر در تظاهرات عظیم سال های ۱۳۴۵، ۱۳۴۹ و ۱۳۵۴ صور، بیروت و بعلبک، که حتی سفارت خانه های غربی را نیز به اعجاب انداخت، به راحتی می توانست احساسات مردم را چنان بسیج کند، تا با سردادن شعارهایی علیه این عنصر مخالف احیای هویت شیعیان، وی را برای همیشه به گوشه انزوا براند. اما این بزرگوار اگرچه هدفی مقدس تر از احیای غربت شیعیان نداشت، و اگر چه در این راه از دسایس این شخص حیله گر رنج فراوان کشید، اما هرگز وی را سرکوب نکرد و هیچ گاه در صدد بیرون راندن وی از صحنه فعالیت بر نیامد. امام صدر در انتخابات سال ۱۹۷۰ که کامل اسعد با رأیی شکننده به پارلمان راه یافت، نه تنها شیعیان جنوب را از رأی دادن به اسعد منع نکرد، بلکه نمایندگان مسلمان و مسیحی پارلمان را نیز که اغلب از دوستداران ایشان بودند، از انتخاب اسعد به ریاست پارلمان بر حذر نداشت.

مرحوم آیت الله شیخ محمدجواد مغینه از سرسخت ترین روحانیان مخالف امام صدر در لبنان بود که بر روی تمامی منابر به ایشان حمله می کرد، با کامل سعد علیه ایشان بیانیه نوشت، و حتی کتابی با نام «جاسوس معمم» علیه آن بزرگوار به رشته تحریر در آورد. امام صدر به رغم در دست داشتن همه لوازم قدرت و علی رغم برخورداری از حمایت مردم و تأییدات مراجع قم و نجف، نه تنها هرگز از قدرت، مشروعیت و حتی مقبولیت خود برای محدود ساختن استفاده نکرد، بلکه با در آغوش کشیدن ایشان در یکی از مساجد نبطیه و با اقتدا به ایشان در مسجدی دیگر در بیروت، الگویی از سعه صدر و مدارای یک رهبر اسلامی را با مخالفان خود به نمایش گذاشت.

مرحوم حجت الاسلام شیخ حسن خطیب رئیس اسبق محاکم شرع جعفری لبنان در حالی همپای دیگر مخالفان امام صدر برای کنار گزاردن ایشان از رهبری شیعیان تلاش کرد، که آن بزرگوار شخص سلیمان فرنجیه، رئیس جمهور وقت، را برای تمدید دوران ریاست خطیب بر محاکم فوق الذکر تحت فشار قرار داده بود. مرحوم خطیب سال ها بعد در مناسبتی اظهار کرده بود که هر قدر دشمنی ما علیه این مرد بیشتر گردید، محبت ایشان به ما فزون تر شد.

مرحوم آیت الله سید حسن شیرازی چهره ای بود که خواسته یا ناخواسته، توسط مخالفان امام صدر در لبنان و همچنین سفارت ایران در بیروت، جهت مقابله با ایشان علم گردید. اما صدر نه تنها هرگز قدمی برای محدود کردن این شخص و به انزوا راندن وی انجام نداد، بلکه از کادرهای مقاومت لبنان اکیداً درخواست کرد تا از هر گونه تعرض، بی احترامی و حتی پاسخ به وی خودداری ورزند.

سلیمان فرنجیه رئیس جمهور اسبق لبنان به هنگام انتخابات سال ۱۳۵۴ مجلس اعلای شیعیان دشمنی های خود علیه امام صدر را به اوج رساند، و در تبانی با زعمای فئودال شیعه، سفارتخانه های ایران، اسرائیل و حتی برخی چهره های روحانیت مُجِدانه تلاش کرد، تا از انتخاب مجدد امام صدر به رهبری طایفه شیعه جلوگیری کند. وقتی وی پس از پیروزی قاطع امام صدر در قالب حرکتی تشریفاتی شرمسارانه به دیدن ایشان شتافت، آن بزرگوار با بازو انداختن در بازوی وی و با ارایه استقبالی بسیار گرم و رفتاری پر مهر و عاطفه، به زیباترین وجه نشان داد که برای حفظ آرامش و ثبات یک جامعه، انسان ها باید بتو