پاورپوینت کامل ورود قوام به سپهر سیاسی ایران در تیر ۱۳۳۱فرصت بود یا تهدید؟ ۳۰ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل ورود قوام به سپهر سیاسی ایران در تیر ۱۳۳۱فرصت بود یا تهدید؟ ۳۰ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل ورود قوام به سپهر سیاسی ایران در تیر ۱۳۳۱فرصت بود یا تهدید؟ ۳۰ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل ورود قوام به سپهر سیاسی ایران در تیر ۱۳۳۱فرصت بود یا تهدید؟ ۳۰ اسلاید در PowerPoint :

واقعه ۳۰ تیر ۱۳۳۱ محصول واگرایی گسترده و فترت سیاسی دهه ۲۰ و تندرو شدن تحرکات سیاسی کشور بود. بن‌بست مذاکرات نفتی که نتیجه سازش‌ناپذیری دو طرف و دست بالا داشتن جناح‌های رادیکال بود، سبب شد مصدق عاجز از لاینحل ماندن مذاکرات نفتی و توطئه‌های داخلی و به خصوص ناکامی در کسب اکثریت مجلس ۱۷ یکباره درخواست لایحه اختیارات ویژه از مجلس کند و با درخواست کنترل وزارت جنگ از شاه و مخالفت شاه با این طرح استعفای خود را اعلام کند. البته درخواست اختیارات ویژه از مجلس بی‌سابقه نبود و پیش‌تر هم نخست وزیران و وزرا از جمله خود مصدق و قوام چنین اختیاراتی گرفته بودند. مشکل جایی بود که به دلیل خاستگاه سنتی و بی‌اعتبار بودن مجلس از سوی مصدق وی مجلس ۱۷ را از دست رفته می‌دید به این علت که اکثریتی برای حمایت از مصدق وجود نداشت.

واقعه ۳۰ تیر ۱۳۳۱ محصول واگرایی گسترده و فترت سیاسی دهه ۲۰ و تندرو شدن تحرکات سیاسی کشور بود. بن‌بست مذاکرات نفتی که نتیجه سازش‌ناپذیری دو طرف و دست بالا داشتن جناح‌های رادیکال بود، سبب شد مصدق عاجز از لاینحل ماندن مذاکرات نفتی و توطئه‌های داخلی و به خصوص ناکامی در کسب اکثریت مجلس ۱۷ یکباره درخواست لایحه اختیارات ویژه از مجلس کند و با درخواست کنترل وزارت جنگ از شاه و مخالفت شاه با این طرح استعفای خود را اعلام کند. البته درخواست اختیارات ویژه از مجلس بی‌سابقه نبود و پیش‌تر هم نخست وزیران و وزرا از جمله خود مصدق و قوام چنین اختیاراتی گرفته بودند. مشکل جایی بود که به دلیل خاستگاه سنتی و بی‌اعتبار بودن مجلس از سوی مصدق وی مجلس ۱۷ را از دست رفته می‌دید به این علت که اکثریتی برای حمایت از مصدق وجود نداشت. سید حسن امامی به عنوان رییس مجلس درصدد بود که پیکار پارلمانی علیه مصدق را از سر بگیرد. شخص شاه نیز به دلیل مواضع خاص خود و آمادگی برای تثبیت حاکمیتی توتالیتر در کشور بر سر جانشینی مصدق سردر گم شده بود. دکتر مصدق از تحرکات فریبنده علیه خود آگاه بود و در این اندیشه بود که موضعی قدرتمندانه‌تر و سیاسی در برابر مخالفان به کار ببندد. تمامی تحلیل‌ها وارونه شد؛ از ۶۳ نماینده مجلس، ۵۲ نماینده رای به تمدید نخست وزیری مصدق دادند. با وجود جبهه‌گیری‌های کارکنان سفارت انگلیس، از ۳۶ سناتور ۱۴ نفر به مصدق رای دادند و ۱۹ نفر رای ممتنع. شرایط به وجود آمده مصدق را بر آن داشت تا از شاه تقاضای در اختیار گذاشتن ارتش به حوزه اقتدار دولت کند. طبیعی بود که شاه مهم‌ترین و اساسی‌ترین رکن حاکمیت سلطنتی خود را در اختیار مصدق و دولت مطبوعش نخواهد گذاشت. مصدق استراتژی برکناری از قدرت را رو کرد. کناره‌گیری خود خواسته مصدق، راه نخست‌وزیری قوام را هموار کرد. در ظاهر امر ۳۰ تیر محصول اشتباهات سیاسی قوام در برآورد غلط از فضای سیاسی کشور، به چالش کشیدن مخالفان سیاسی، اطمینان زیاد به حمایت‌های شاه و طرف‌های خارجی، اصرار در بی‌اهمیت انگاشتن افکار عمومی بود، که البته پربیراه هم نبود.

با تحلیل شرایط جامعه در آن زمان و بررسی کارنامه سیاسی مصدق و قوام و جامعه‌شناسی توده‌ای آن دوران شاید بتوان ارزیابی منطقی از این دو سیاستمدار صورت داد. در عالم سیاست همیشه پشتوانه یا خاستگاه مردمی یک سیاستمدار به معنای حقانیت او و نشستن بر سریر قدرت نیست. زمانی که جامعه‌ای احساسات و اقدامات تهییج‌برانگیز خود را جایگزین عقلانیت سیاسی می‌کند، قاعدتا برآورد و ماحصل این مزاج نتایج احساسی نیز در برخواهد داشت. تحلیل یا تجربه تاریخی جنبش‌های یکصدساله اخیر ایران نشان می‌دهد که جامعه ما در برابر موج دموکراسی‌خواهی بیشتر از آنکه شرایط موجود را بسنجد، اسیر و اجیر سیاست‌های پوپولیستی است و این مساله نشان می‌دهد که مروجان این نوع از سیاست‌ورزی، عرصه عمومی جامعه ایرانی را به درستی تحلیل کرده‌اند. البته داوری ما این نیست که مصدق را متصف به صفت پوپولیسم کنیم و اصولا قضاوت تاریخی از اختیار ما ساقط است. اما اشاره به بدیهیات می‌کنم؛ زمانی که مردمی در برابر سیاستمدار یا رهبری از فرم و فیگور هیجانی استفاده می‌کنند و آن را تبدیل به قهرمانی تاریخی بدل می‌کنند، به نظر می‌آید که این سیاستمدار در راستای سیاست توده‌ای و هیجانات ناشی از این موج سواری قرار خواهد گرفت. بررسی علل روانشناختی محبوبیت مصدق چهره متفاوتی از این سیاستمدار دهه ۳۰ ایران به دست می‌دهد. برای بیرون آوردن یک شخصیت تاریخی از هاله تقدس اسطوره‌ای، باید به واقعیت‌گریزی حافظه جمعی ما ایرانیان به تاریخ روی آورد. محبوبیت مصدق در گروی این نکته بود که وی مشروعیت مردمی را مقدم بر هر مولفه سیاسی می‌دانست. این درست که مشروعیت مردمی با خود مشروعیت سی