پاورپوینت کامل خاستگاه اسپارتی آموزش‌وپرورش دولتی ۳۷ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل خاستگاه اسپارتی آموزش‌وپرورش دولتی ۳۷ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل خاستگاه اسپارتی آموزش‌وپرورش دولتی ۳۷ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل خاستگاه اسپارتی آموزش‌وپرورش دولتی ۳۷ اسلاید در PowerPoint :

مدت‌ها بود که اسپارتی‌ها چشم‌شان را به سرزمین همسایه‌شان، مسینیا، دوخته بودند. پس از دو نبرد طولانی و طاقت‌فرسا، اسپارتی‌ها بر مسینیایی‌ها غلبه کردند و آنان را به زیر یوغ بردگی کشاندند. این بردگان که «هلوت‌ها» خوانده ‌می‌شدند، به‌همراه چند قطعه زمین به خدمت افراد اسپارتی گماشته ‌شدند و از این‌رو بازوی اسپارتی‌ها بودند و ایشان را از زحمت انجام یک‌سری فعالیت‌ها خلاص می‌کردند.

مترجم: محسن محمودی / حدود ۱۲ قرن پیش از میلاد، قبایل دوری‌ها، چادرنشینان جنگ‌آوری که اصل‌و‌نسب مشخصی نداشتند، در جنوب یونان سکنی گزیدند. در قرن ۸ پیش از میلاد، این قبایل بر سرزمین لاکُنیا سلطه‌ی سیاسی یافتند. دولت تشکیل‌‌شده، لاسدمون، زیر نظر اسپارت، شهری قدرقدرت واقع در درّه‌ی اوروتاس، اداره می‌شد.

مدت‌ها بود که اسپارتی‌ها چشم‌شان را به سرزمین همسایه‌شان، مسینیا، دوخته بودند. پس از دو نبرد طولانی و طاقت‌فرسا، اسپارتی‌ها بر مسینیایی‌ها غلبه کردند و آنان را به زیر یوغ بردگی کشاندند. این بردگان که «هلوت‌ها» خوانده ‌می‌شدند، به‌همراه چند قطعه زمین به خدمت افراد اسپارتی گماشته ‌شدند و از این‌رو بازوی اسپارتی‌ها بودند و ایشان را از زحمت انجام یک‌سری فعالیت‌ها خلاص می‌کردند. با «بندگان»، به بی‌رحمانه‌ترین شکل ممکن رفتار می‌شد؛ هر سال اسپارت، جنگی تشریفاتی-نمادین علیه ایشان ترتیب می‌داد که در آن کشتن «بندگان»، یک عمل مجاز جنگی بود.

شبح قیام بندگان همیشه حاضر‌و‌ناظر بود. زمین‌لرزه‌ای در سال ۴۶۴ پیش از میلاد، نزدیک بود که اسپارت را با خاک یکسان کند، و اگر در این شرایط شورشی رخ می‌داد به سختی قابل‌کنترل می‌شد. توسیدید، ترس اسپارتی‌ها از بندگان را در طول جنگ‌های پلوپونزی ثبت‌و‌ضبط کرده ‌است، او می‌گوید که «سیاست‌های اسپارتی از هر جهت زیر سایه‌ی ضرورت اتخاذ تدابیری برای مقابله با ‌بندگان قرار گرفته است». این تهدید مدام و پابرجا، زمینه‌یِ گذارِ فرهنگ اسپارتی به یک فرهنگ نظامی‌گرانه‌ی خشک و متصلب را که در آن افراد مجبور به خدمت در پیشگاه دولت بودند فراهم‌کرد.

اسپارت فرد را ‌زیر سلطه‌ی دولت قرار داد. این موضوع مهمی نمی‌بود اگر فیلسوفانِ سیاسی قرون ۱۷ و ۱۸، که به‌دنبال استقرار شکلی جمهوری‌خواهانه از حکومت بودند، به تحسین و تمجیدِ اسپارت نمی‌پرداختند.

شاید بپرسید که فیلسوفان سیاسی با گرایش‌های آزادی‌خواهانه چه درسی می‌توانستند از مدل اسپارتی بیاموزند الا این‌که آن را یک مدل سلبی درنظر بگیرند که سیاست‌هایی را که یک جامعه‌ی آزاد باید از آن‌ها برحذر باشد، به ما یادآوری کند. پس، اسپارت به چه خاطر مورد تمجید قرار گرفته؟ روشن است که به‌خاطر دستاوردهای فرهنگی و فلسفی‌اش نبوده ‌است؛ همان‌گونه که مورخ تفکر یونانی، ورنر یگر می‌گوید، «هیچ نامی از اهالی اسپارت در لیست بلندبالای واعظان و فیسوفان یونانی دیده ‌نمی‌شود.».

اسپارت جایگاه بی‌بدیلی در تاریخ آموزش‌وپرورش دارد و بزرگ‌ترین دستاورد منحصر‌به‌فرد آن چیزی نبود الا دولت‌اش، و دولت اسپارتی نخستین دولتی است که در گسترده‌ترین معنای کلمه، می‌‌تواند یک سازمان آموزش‌وپرورش قهری نامیده ‌شود.

وقتی روشن‌فکران پسارنسانسی به عقب بر‌می‌گشتند و نگاه‌شان را به اسپارت می‌دوختند، بسیاری‌شان چیزی غیر از یک تمامیت‌خواهی بربرصفتانه می‌دیدند. آن‌ها جامعه‌ای برنامه‌ریزی‌شده و نظم‌یافته می‌دیدند که در آن اهداف فردی مطیع خیرِ عام بودند، جامعه‌ای که در آن آموزش تحت نظر دولت بود و فضائل مدنی از سنین اولیه‌ی کودکی به آن‌ها القا می‌شد.

افلاطون و ارسطو، هرچند به هیچ وجه ثناگوی بی‌قید‌و‌شرط اسپارت نبودند، ولی اصول اسپارتی آموزش دولتی را تأیید می‌کردند، و تأیید ایشان نقش مهمی در بالارفتن مدل اسپارتی برروی سکوی افتخار در عصر مدرن داشت. طرح افلاطون از یک جامعه‌ی اقتدارمحور، خواهان یک نظام آموزشی متمرکز دولتی است که تحت نظارت وزیر آموزش‌وپرورش عمل می‌کند. محقق تفکر یونانی، ارنست بارکر، می‌نویسد: «از این منظر، افلاطون قاطعانه و آگاهانه از تجربه‌ی آتن می‌گسلد و به سمت اسپارت رو می‌کند»، قصد افلاطون این بود: «ترکیب برنامه‌ی آموزشیِ آتنی با سازمان اسپارتی».

دیدگاه افلاطون درباب رابطه‌ی دولت و کودک، نشان‌گر تأثیر اسپارت بر او است، آن‌گونه که در این قطعه از کتاب «قوانین» می‌خوانیم: «تا آن‌جا که کلام یاری جوید و بیانش ممکن باشد، [باید گفت که] آموزش برای پسر هر مادری اجباری است، بر این اساس که کودک بیش از آنکه به والدین‌اش تعلق داشته باشد، ملکِ دولت است».

ارسطو نیز رویکرد اسپارتی را بر آموزش مبتنی بر بازارِ آزادِ آتنی ترجیح می‌دهد. گرچه ارسطو از برخی جهات زیاده‌روی افلاطون در باب یکنواخت بودن آموزش‌و‌پرورش را نقد می‌کند، ولی موافق است که یکنواخت بودن در آموزش‌و‌پرورش مطلوب و مفید است؛ چرا که فضائل مدنی را ارتقا می‌بخشد. ارسطو می‌نویسد: «شهروند باید به قالبی درآورده شود متناسب با آن شکلی از دولت که تحت لوای آن زندگی می‌کند »، یعنی «آموزش برای همه باید یکی و یکسان باشد…». ارسطو «لسه فرِ» آموزشی در آتن که در آن «هرکسی جداگانه مسئول کودک خویش است و هر نوعی از آموزش را که بهترین یابد به‌طور مستقل به کودکش تعلیم می‌دهد» رد می‌کند.

واضح است که ارسطو شالوده‌های فلسفی مدل اسپارتی را به‌تمام‌و‌کمال فهم کرده ‌است: «نیز نباید گمان بریم که شهروندان متعلق به خودشان هستند، چرا که ایشان متعلق به دولت‌اند و هرکدام از آن‌ها قسمتی از دولت هستند، و مراقبت از تک‌تک قسمت‌ها از مراقبت از خود کل جداناپذیر است. از این منظر و نیز از چند جهت دیگر، اهالی لاک‌دایمون سزاوار تحسین‌اند، چون ایشان بزرگ‌ترین سخت‌گیری‌ها را بر کو