پاورپوینت کامل اندرزنامه‌های کهن ۲۹ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل اندرزنامه‌های کهن ۲۹ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل اندرزنامه‌های کهن ۲۹ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل اندرزنامه‌های کهن ۲۹ اسلاید در PowerPoint :

خطبه اردشیر در متن عربی از سه بخش تشکیل شده است: بخش نخست بر ستایش خداوند متمرکز شده است و با اندرز اردشیر به سردار سپاه در دومین آیین اردشیر کاملاً هماهنگ است: «هنگام پیروزی روی سوی خدا کن؛ زیرا که بی‌گمان اوست که تو را هدایت می‌کند.» فردوسی این‌گونه روحیه شاهانه را اساسی تلقی می‌کرده و از اینجاست که گناه جمشید را غرور او و اینکه پیروزی را محصول کار خود دانسته، قلمداد کرده است. از دیدگاه سیاسی نیز این روحیه از آن پادشاهانی بوده است که پیروزی را نشانه تأیید الهی می‌دانسته‌اند.

ترجمه محمدعلی امیرمعزی: خطبه اردشیر در متن عربی از سه بخش تشکیل شده است: بخش نخست بر ستایش خداوند متمرکز شده است و با اندرز اردشیر به سردار سپاه در دومین آیین اردشیر کاملاً هماهنگ است: «هنگام پیروزی روی سوی خدا کن؛ زیرا که بی‌گمان اوست که تو را هدایت می‌کند.» فردوسی این‌گونه روحیه شاهانه را اساسی تلقی می‌کرده و از اینجاست که گناه جمشید را غرور او و اینکه پیروزی را محصول کار خود دانسته، قلمداد کرده است. از دیدگاه سیاسی نیز این روحیه از آن پادشاهانی بوده است که پیروزی را نشانه تأیید الهی می‌دانسته‌اند.

بخش نخست از سه بند تشکیل شده است:‌۱) ستایش خداوندی که پیروزی را از آن اردشیر ساخته است. فردوسی به سلیقه خود این موضوع را بازنویسی کرده: در جهان تنها نام نیک ماندنی است. اردشیر خدا را می‌ستاید، خدایی که در ازای توکل اردشیر، به وی پیروزی می‌بخشد. اردشیر برای آبادانی کشور کوشش درست روا داشته و به‌ویژه در گذاشتن و برداشتن مالیات دادگر بوده است. فراخوانی زیردستان به ستایش خدا و عمل در راه خشنودی او. در اینجا نتیجه گرفته می‌شود که انگیزه نیک‌کرداری آینده زیردستان در نیک‌کرداری گذشته خدا و شاه نهفته است.

بخش دوم از یک مجموعه اندرز تشکیل شده است. اندرزها به صورت عددی در پنج مجموعه گردآوری شده‌اند. بند ۴ حاوی پنج فضیلت است: توکل به خدا، التزام و احترام به سنن نیک، اطاعت از دستورات، احترام به دانشمندان،‌ معاشرت با حکیمان.

چنان که پیداست، دسته‌بندی اندرزها کاملاً کهن است و طبعاً ذهن نسلهای پیاپی را تحت تأثیر قرار داده است. فردوسی پنج پند متفاوت آورده است. بند ۵ حاوی سه پند در مورد استفاده درست از ثروت است که با کم و بیش اختلافی، فردوسی نیز آنها را آورده است. بند ۶، پنج پند در باب تمایلات بشری است که فردوسی عیناً بازنویسی کرده است.

بخش سوم از یک گفتار در دو نکته تشکیل شده که در متن عربی با هماهنگی از پی هم آمده‌اند. نیکی برای خدا، راستی برای روان، درستی برای انسان و بالاخره دادگری برای پادشاه حقوقی به همراه دارند و هر کسی که از این نعمت‌ها منتفع شود، این حقوق را با رفتارهای معین مراعات می‌کند. در جهت عکس، شخص حق دارد انتظار این نعمت‌ها را داشته باشد اگرچه زیر دین برود.

می‌توان گفت که در اینجا سخن از نوعی نظام سرسپردگی اخلاقی است که ریشه در سنت اردشیری دارد و در ادبیات فارسی عمر طولانی داشته است. فردوسی خلاصه‌ای از نکته اول بخش سوم را آورده و تشویق اخلاقی زیردست شاه را چنان که عادت اوست، به آن افزوده است.

شاعر متوجه مقصود متن عربی نشده و نکته دوم این بخش را در مورد طبقه‌بندی چهارگانه مردم نادیده گرفته است. در متن عربی این طبقه‌بندی به عنوان نتیجه اخلاقی آنچه در فصل دهم آمده معرفی شده است. مردم چهار طبقه‌اند: آنان که عمر خویش را در مراعات حقوق خدا صرف می‌کنند؛ آنان که حق شاه را مراعات می‌کنند و او را در اعمال عدالت یاری می‌دهند؛ آنان که با کلام و بیان درخدمت شاه و مردمند؛ و بالاخره آنان که با اندوختن ثروت در پی‌یاری دیگراننند. به این ترتیب،‌ با اخلاقی کردن نظام طبقات چهارگانه (موبد، جنگجو، دبیر و تولیدکننده) تمایز طبقات ناممکن شده است و بر عکس، نمونه یک نظام متکی بر چهار کمال اخلاقی ارائه شده که با جامعه‌ای که در آن فاصله‌های طبقات اجتماعی گذشته برداشته شده‌اند، انطباق دارد. بخش سوم خطبه در روایت عربی «نهایه»‌ به گمان ما نمونه بارز انطباق یک اصل جامعه ساسانی با جامعه جدید اسلامی است؛ اصلی که به کمک آن سلسله مراتب طبقات برپا داشته شده است.

خطبه شاه در برابر بزرگان با ستایش پایان گرفته و این ستایش را سرکرده حاضران که فردوسی او را «خراد» نامیده است، ایراد کرده است. ستایش که با متأثر کردن خواننده، قصد متقاعد کردن او را دارد، مبین اهمیتی است که به سنت