پاورپوینت کامل «حافظه جمعی» زیر ذره‌بین انسان شناسی ۳۶ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل «حافظه جمعی» زیر ذره‌بین انسان شناسی ۳۶ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل «حافظه جمعی» زیر ذره‌بین انسان شناسی ۳۶ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل «حافظه جمعی» زیر ذره‌بین انسان شناسی ۳۶ اسلاید در PowerPoint :

به عنوان مقدمه‌ای بر بحث تاریخ شکل‌گیری «فضا و حافظه‌جمعی» می‌توان به چنین روند و ساختاری اشاره داشت: در طول تاریخ شناخته‌شده‌ای که ما از تمدن‌های انسانی یعنی از شکل‌گیری مفهوم فضا و انباشت حافظه‌ای آن داریم، سه انقلاب بزرگ فناورانه‌ای که شاهدشان بوده‌ایم عبارتند از:
«انقلاب کشاورزی» در حدود ۱۰ هزار سال پیش، «انقلاب صنعتی» در حدود ۲۰۰ سال پیش و «انقلاب اطلاعاتی» (انفورماتیک) در حدود ۳۰ سال پیش.

به عنوان مقدمه‌ای بر بحث تاریخ شکل‌گیری «فضا و حافظه‌جمعی» می‌توان به چنین روند و ساختاری اشاره داشت: در طول تاریخ شناخته‌شده‌ای که ما از تمدن‌های انسانی یعنی از شکل‌گیری مفهوم فضا و انباشت حافظه‌ای آن داریم، سه انقلاب بزرگ فناورانه‌ای که شاهدشان بوده‌ایم عبارتند از:
«انقلاب کشاورزی» در حدود ۱۰ هزار سال پیش، «انقلاب صنعتی» در حدود ۲۰۰ سال پیش و «انقلاب اطلاعاتی» (انفورماتیک) در حدود ۳۰ سال پیش.
هر یک از این انقلاب‌ها زندگی انسان‌ها را به شکل فردی و جمعی به کلی زیر و رو کردند. این دگرگونی‌ها را می‌توان به صورت زیر و باز هم در رویکردی ساختاری بیان کرد: انقلاب نخست، جماعت‌های پراکنده شکارچی و گردآورنده انسانی را به سوی «اسکان» می‌کشد؛ انسان کشاورز بتدریج در نقاطی خاص ساکن می‌شود و «ریشه» می‌دواند. هم از این رو، مفهوم «ریشه‌دار شدن» و یا برعکس «بی‌ریشه بودن» با ذهنیتی کشاورزی همراه است که کشاورزی، روستا و فضای آن را به خاطره‌ای جمعی از فضای «اسکان» تعبیر می‌کند.
اما انقلاب بعدی ریشه‌ها را تخریب کرده و از جایی به جای دیگر می‌کشاند؛ مفهوم «سفر» به مفهوم «مهاجرت» گسترش پیدا می‌کند: مردم فقرزده روستایی به دلیل روند گسترش سرمایه‌داری، روانه شهرها می‌شوند و اسکان از نوع دیگری را تجربه می‌کنند. نوعی ریشه‌دار شدن نیمه‌کاره و همیشه شکننده در شهرهای بزرگ که اصل در آنها «ناشناس‌بودن» و «ناشناس‌ماندن» است. ریشه در اینجا بیشتر از آنکه به اسکان مرتبط باشد، تعبیر «تراکم» در فضا را دارد و خاطرات شهر، لایه‌های پی‌درپی و فشرده و متراکمی هستند که «خاطره جمعی» را می‌سازند.
و سرانجام انقلاب سوم، به گونه‌ای ما را از مفهوم «سرزمینیت» جدا می‌کند و این‌بار ریشه‌ها و تراکم هر دو، با فرو رفتن گسترده همه مردم در مدارهای الکترونیک و ساده شدن و تقلیل روابط به روابط صفر و یک پایان می‌گیرند.
این سه مرحله یعنی «اسکان»، «تراکم» و «پراکنش» از روستا به شهر و از شهر به فضای مجازی، خود گویای گذار از موقعیتی از «ناخودآگاهی جمعی» در یک هویت متکثر جماعتی (در مرحله کشاورزی) به نوعی «خودآگاهی جمعی» بشمار می‌آیند.
به عبارت دیگر، در اینجا ما با هویت‌هایی واحد در قالب‌های هم جمعی و هم فردی و متناقض سر و کار داریم؛ هویت‌هایی که از یک سو، سوژه مدرن را دربر دارند و از سوی دیگر، به تعبیر «بندیکت آندرسون»، «جماعت خیالین» ملت را. بدین ترتیب است که نوعی وحدت هویتی در موقعیتی از تراکم شهری به وجود می‌آید که به خودی خود قابل دوام (مگر با هزینه‌های سنگینی از خشونت و تنش میان گروه‌های مختلف) نیست و این خشونت‌های گسترده شهری را ما با جنگ‌ها و توتالیتاریسم‌ها و اردوگاه‌های مرگ و نسل‌کشی‌ها و قتل‌‌عام‌های قرن بیستمی شاهدیم.
و سرانجام سومین انقلاب بار دیگر ما را به سوی یک گونه از «ناخودآگاهی» اما این بار باز هم در هویت‌های متکثر هدایت می‌کند. و شاید به نسبت قرن بیستم باید از چنین موقعیتی راضی باشیم و آن را شانسی تلقی کنیم که به دلیل امکان تحقق‌یافتن تکثر و در عین حال باقی ماندن فضای متراکم شهری، فرصتی به حساب بیاوریم که بتوانیم خشونت و تنش‌ها را کاهش دهیم زیرا می‌توانیم به «تفاوت هویتی» امکان وجود و تحقق یافتن بدهیم. در نهایت می‌بینیم که لایه‌های فضایی خاطرات فردی و جمعی دائماً از بدن زیستی/ عینی فردی به بدن ذهنی/ عقیدتی جمعی (بیولوژیک و ابژکتیو در برابر سوبژکتیو و ایدئولوژیک) رفت‌وآمد می‌کنند.
انسان‌شناسی در طول تاریخ خود شاید بیشتر از هر علمی بر موضوع «هویت»، «خاطره» و روابط آنها با یکدیگر در کالبدهای فردی و اجتماعی پرداخته است. اما این علم به مثابه علمی بین رشته‌ای در طول ۳۰ سال گذشته چاره‌ای نداشته است جز آنکه بپذیرد باید خود را باز هم به شیوه‌ای متناقض‌تر در رویکردی پیچیده‌تر از شناخت متکثر و چند لایه بین رشته‌ای قرار دهد. تحول علوم دیگر از این رو عاملی اساسی برای انسان‌شناسی بوده است: مطالعات عصب‌شناسی روانی و روان‌شناسی شناختی در طول سال‌های اخیر سهم بزرگی در دگرگونی دیدگاه‌های ما نسبت به آنچه عرصه خودآگاهی و ناخودآگاهی می‌پنداشتیم، داشته‌اند.
بدین ترتیب، مفهوم ناخودآگاه از امری کما بیش مبهم و مورد تردید به گونه‌ای که در روانکاوی فرویدی مطرح شد و استنادی بود به بخش‌های سرکوب و رانده شده به حاشیه‌های نظام روانی، به مفهومی هر چه محسوس‌تر و قابل مطالعه در آزمایشگاه زیستی بدل شد و نتایج به دست آمده این قابلیت را یافتند که در مطالعات شناختی خاص یا مربوط به علوم‌اجتماعی به کار گرفته شوند.
«ناخودآگاه» دیگر امری نبود که صرفاً در بیماران روان‌پریش و یا برای پشت سرگذاشتن عقده‌هایی که برای ورود به روابط اجتماعی باید از آنها عبور کرد، مطالعه شود. در نتیجه ما از نوعی «گفتمان روانکاوانه کلاسیک» و اولیه به سوی «روانکاوی پیچیده‌تری» در نزد لاکان، و همچنین به سوی رشته‌های علوم‌شناختی، کردارشناسی جانوری، انسان‌شناسی عواطف و حس‌ها و کاربردهای آنها در حوزه‌های گوناگون کشیده شد