پاورپوینت کامل پیکر تراشی و سنگ تراشی هخامنشیان ۳۹ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل پیکر تراشی و سنگ تراشی هخامنشیان ۳۹ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل پیکر تراشی و سنگ تراشی هخامنشیان ۳۹ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل پیکر تراشی و سنگ تراشی هخامنشیان ۳۹ اسلاید در PowerPoint :

هنگامی که کوروش در سال ۵۳۹ ق.م بر بابل غلبه یافت، خود را به عنوان “شاه بابل” معرفی کرد که دلالت بر حوزه ای فراتر از سنت ها و قلمرو بومی پارسیان می کرد. هنر میان رودانی به مقتضای خود در این فرمانبرداری مشارکت داشت و پارسیان از این هنر وام گرفتند. کاخ های هخامنشیان، مانند کاخهای میان رودان با تراس های بزرگ مصنوعی و نیز دروازه هایی که با دیو – خدایان بالدار و گاوهای بالدار با سر انسان (لاماسو) نگهبانی می شد، بودند. دیواره های آن با آجرهای لعاب دار و نیز کاشی های چند رنگ لعاب دار و الواح و قاب های سنگی تزیین شده بود.

برگردان:علی اصغر سلحشور/ هنگامی که کوروش در سال ۵۳۹ ق.م بر بابل غلبه یافت، خود را به عنوان “شاه بابل” معرفی کرد که دلالت بر حوزه ای فراتر از سنت ها و قلمرو بومی پارسیان می کرد. هنر میان رودانی به مقتضای خود در این فرمانبرداری مشارکت داشت و پارسیان از این هنر وام گرفتند. کاخ های هخامنشیان، مانند کاخهای میان رودان با تراس های بزرگ مصنوعی و نیز دروازه هایی که با دیو – خدایان بالدار و گاوهای بالدار با سر انسان (لاماسو) نگهبانی می شد، بودند. دیواره های آن با آجرهای لعاب دار و نیز کاشی های چند رنگ لعاب دار و الواح و قاب های سنگی تزیین شده بود. خدای پارسی که تا کنون تصویر نمی شد، اکنون به صورت پیکره ای در قرص بالدار مانند خدای آشور که برای قرن های متمادی در هنر یادمانی آشور تصویرگری می شد، تصویر شد. این وام گیری خاص، بیانگر این نکته است که پارسیان خود را با فرم های هنری میان رودان تطابق دادند. بسیار غیر محتمل است که مفهوم مرتبط با اهورامزدا به هر نحوی متاثر از ظاهر این تصویر مذهبی در کاخ سلطنتی بوده باشد. و نه گاو با سر انسانی و دیگر موجودات ترکیبی وام گرفته شده با همان خصیصه های یکسان، برای پارسیان از مردمانی که از آنها دریافت داشتند، تنها تقلید صرف بوده است. در حقیقت ، در ابتدا در مورد فرم، پارسیان موارد مشخصی را از هنر و معماری میان رودان استفاده کردند که از این نمونه در مورد پیکره ای که احتمالاً مربوط به دوران حکومت کوروش بزرگ بوده است می توان مثال آورد. این پیکره، فرشته بالدار پاسارگاد می باشد که احتمالاً تقلیدی است از جن های بالدار دروازه کاخ های آشوری و کتیبه ای از کوروش در بالای این پیکره موجود بوده است. این پیکره فرشته مانند، لباس حاشیه داری به سبک میان رودانی در بردارد و ریش کوتاه گردی به سبک پارسیان و نیز تاجی که دارای پرها، شاخ ها، مار کبری و قرص و حلقه هایی بر آن می باشد که احتمالاً مربوط به خدایان مصری است. نقش برجسته ای مسطح مربوط به دوران آشوری و سنگ تراشی های پرکار و با جزئیات بالها و نیز آویزهای لباس مشخصه هنر آشوری است. این ارتباط و پیوند با هنر میان رودان به اندازه کافی قابل ادراک می باشد. دلیلی وجود ندارد که وام گیری هنری پارسیان از هنرهای یادمانی برای خود بوده باشد. کتیبه کاخ داریوش در شوش آشکارا وظایف هنرمندان مناطق مختلف شاهنشاهی را برای این کاخ روشن می سازد. ایونی ها در نقش برجسته های کاخ داریوش و جانشینان او حضور داشتند که آن را از سنت های شرق نزدیک تفکیک می سازد. ابتکار فقط به صورت رسمی بود. در نقش برجسته های شوش و تخت جمشید پرداختی قابل انعطاف و فرم پذیر برای بدنها صورت گرفت و این ابتکار دارای هیچ سابقه ای در شرق نزدیک باستان نبود. در مصر و میان رودان، برجسته سازی ها در نقش برجسته ها، نقشی فرعی را ایفا می کرد.که دارای ویژگی خطی بودند. مشخصه کلی پیکره ها چه در نقاشی های تل بارسیپ (

Barsip

) و چه در نقوش سنگی خورس آباد (

Khorsabad

) یکسان است. سطح روی نقش برجسته ها بسیار ماهرانه کار شده است که به صورت همزمان دارای سطح صاف و هموار و نه یک حجم برآمده است که شکل بدن به صورت سه بعدی و همراه با عمق نشان داده شود. نقش برجسته هایی که از شرق نزدیک باستان به یادگار مانده سطحی صاف دارند و حتی زمانی که در بعضی جزئیات برجسته به نظر می رسند، درواقع جزئیات به صورت سنگ تراشی اند و نه به صورت برجسته و برآمده. بنابراین، می توان گفت که در ترکیب و پرداخت طبیعی، بیشتر با طراحی و نقاشی قرابت و مشابهت دارد تا پیکره تراشی . این یکی از دستاوردهای هنر یونان است که مجسمه سازی و پیکره تراشی نقش برجسته ها به صورت شاخه های مرتبط با هنر فرم پذیر و منعطفی بوده که دائماً در حال تکامل بود. به نظر می رسد که در مورد پیکره به دست آمده از پاسارگاد بیشتر سنتهای هنری شرق نزدیک دخیل بوده و نقش برجسته های به دست آمده از شوش و تخت جمشید نزدیکی بیشتری با هنر نقش برجسته های یونان دارند؛ از این رو تغییر در سنت های هنری می بایست در زمان داریوش اول که هنرمندان و صنعتگران یونانی را برای کاخ شوش به کار گرفت صورت گرفته باشد.

این مهم است که ما درک کنیم تضاد میان هنر هخامنشی و شرق نزدیک نه تنها در جزئیات، بلکه در مفهوم هم بوده است. این مورد را به وضوح در نقوش مربوط به سرهای اسب ها و پیکره های انسانی می توان دید. در مورد هنر پارسی نشان دادن بازوها و دست های برجسته و با ماهیچه که از لباس بیرون زده و نیز چین های زیادی که در لباس ها وجود دارد، دیده می شود که این حالت به خصوص در پشت پا و در زیر لبه ردا و میان پاها به خوبی پرداخت شده است. نتیجه اینکه، نقوش ویژگی کلی یک سبک جدید را نشان می دهد. در همان دوره در آثار یونانی چین ها نیز به همان شکل و با دقت پرداخت شده اند که این ویژگی توسط پیکره تراشان یونانی در قرن هفتم ق.م به کار برده شده بود، در حالی که در شرق، نقش برجسته ها دارای ویژگی غیر قابل انعطاف و فرم پذیری بودند که در این مورد هم توافق و سازگاری داشتند. هر چند ما باید بر این نکته تاکید کنیم که تنها غنی سازی انعطاف پذیری در نقش برجسته های هخامنشی نسبت به نقش برجسته های قدیمی تر شرق نزدیک باعث تمیز آنها از همدیگر نمی شود. حداقل از دو جنبه و نسبت (از ج