پاورپوینت کامل آشنایی با ایران‌شناسان؛ ورنر زوندرمان ۲۶ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل آشنایی با ایران‌شناسان؛ ورنر زوندرمان ۲۶ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل آشنایی با ایران‌شناسان؛ ورنر زوندرمان ۲۶ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل آشنایی با ایران‌شناسان؛ ورنر زوندرمان ۲۶ اسلاید در PowerPoint :

روز دهم اکتبر ۲۰۱۲ پروفسور وِرنِر زوندرمان۱ عضو آکادمی علوم براندونبورگ آلمان و استاد ممتاز دانشگاه آزاد برلین درگذشت. با مرگ او جهان یکی از بزرگترین و سختکوش‌ترین استادان و پژوهشگران زبان‌های ایرانی میانه و مطالعات مانوی را از دست داد.

این دانشمند بیشتر عمر خود را صرف پژوهش و تفسیر متون ایرانی میانه تورفان کرد که هیأت باستان‌شناسی آلمان در اوایل قرن بیستم (۱۹۰۲ـ۱۹۱۴) کشف کرده بودند.

روز دهم اکتبر ۲۰۱۲ پروفسور وِرنِر زوندرمان۱ عضو آکادمی علوم براندونبورگ آلمان و استاد ممتاز دانشگاه آزاد برلین درگذشت. با مرگ او جهان یکی از بزرگترین و سختکوش‌ترین استادان و پژوهشگران زبان‌های ایرانی میانه و مطالعات مانوی را از دست داد.

این دانشمند بیشتر عمر خود را صرف پژوهش و تفسیر متون ایرانی میانه تورفان کرد که هیأت باستان‌شناسی آلمان در اوایل قرن بیستم (۱۹۰۲ـ۱۹۱۴) کشف کرده بودند. بخشی از این متون به زبان‌های فارسی میانه، پارتی و سُغدی با پایگاه دینی مانوی، مسیحی و بودائی بود. بعد از رمزگشایی خط متون مانوی به همت مولِر،۲ دو دانشمند دیگر آندرئاس۳ و هنینگ،۴ بعضی از متون مانوی فارسی میانه و پارتی را از خط مانوی به خط عبری برگرداندند و به آلمانی ترجمه کردند و هنینگ آنها را (۱۹۳۳ـ۱۹۳۴) منتشر کرد.

در جنگ بین‌المللی دوم، هنینگ از آلمان به بریتانیا کوچ کرد و در دانشگاه لندن به تحقیق و تدریس پرداخت. در این مکتب، شاگردان نام‌آوری درخشیدند چون خانم مری ‌بویس۵ که هرچند متخصص متون و دین زردشتی بود، دو کتاب مهم از سروده‌های مانوی فارسی میانه و پارتی را ترجمه و منتشر کرد.

شاگرد دیگر هنینگ، ایلیا گرشویچ، ۶ گرامر سغدی مانوی را نوشت و د.ن. مکنزی۷ دو متن سغدی را منتشر کرد. این آثار همراه با تألیفات گرانقدپر خود هنینگ، به زبان انگلیسی بود که باعث شد توجه بسیاری از زبان‌شناسان و دین‌شناسان جهان را جلب کند.

همزمان با این مطالعات، پژوهشگر پرتوان و سختکوش دیگری در برلین ـ آنجا که اصل مدارک تورفان را آلمانها، بعد دو جنگ بزرگ، از تخریب مصون داشته بودند ـ مشغول کار بود؛ متون ناخوانده را رمزگشایی و متون خوانده را تفسیر می‌کرد و به پژوهشگرانی که دور از دسترس متون بودند، یاری می‌داد. این استاد شایسته ورنر زوندرمان بود.

تحصیلات

زوندرمان تحصیلات دانشگاهی را در آلمان شرقی گذراند. او شاگرد بزرگ‌ علوی و استاد یونکر۸ بود. به دنیای ایران‌شناسی با ترجمه‌ای از صادق هدایت وارد شد و پایان‌نامه‌اش را در باره بنیادهای قانون‌گذاری ساسانیان (۱۹۶۳) نوشت. آشنایی با زبان فارسی و روسی، برای پژوهشگر زبان‌های ایرانی که خود به چندین زبان اروپایی نیز آشنایی داشت، امتیازی بود. از ۱۹۶۵ میلادی توجه زوندرمان به متون تورفان جلب شد تا روزهای واپسین عمر پربارش را در پژوهش آن متون گذراند.

زوندرمان با مقاله‌ها و کتاب‌هایی که نوشت و همایش‌هایی که برقرار کرد، در گسترش و پیشرفت مطالعات مانوی نقش مهم و مؤثری داشت. وی ضمن ترجمه متون مانوی ایرانی (فارسی میانه، پارتی، و سغدی) به ساختار زبان و محتوای دینی آنها نیز می‌پرداخت و با مقایسه متون ایرانی با متون مانوی همانند که به زبان‌های دیگر مانند چینی، قبطی، سُریانی، یونانی، لاتین و عربی نوشته شده بود، به فهم دشواری‌های آنها کمک می‌کرد. به همت او و همکارانش، مطالعات مانوی جنبه بین‌المللی گرفت. دانشمندان در دو جبهه مانوی شرقی و مانوی غربی به پژوهش پرداختند. دو بنیاد انتشاراتی، «پژوهش‌های تورفانی» و «متون تورفانی برلین» تأسیس شد که به انتشار متون تورفان پرداخت و از این راه، آثاری پر ارزش در سطح جهان تألیف شد که بعضی از آنها به قلم خود زوندرمان بود.

آشنایی

نخستین آشنایی من با زوندرمان در «کنگره میتراشناسی» (تهران ۱۹۷۵) بود. در این همایش، بسیاری از ایران‌شناسان جهان شرکت داشتند. روزی ریچارد فرای دو جوان را به من معرفی کرد که یکی بین سی تا چهل و دیگری بیست تا سی سال داشت؛ گفت: «این دو نیز چون تو در زبان سغدی کار می‌کنند.» یکی از آن دو ورنر زوندرمان و دیگر نیکلاس سیمز ویلیامز بود. آن روز فکر نمی‌ک